Rute 3
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Rahn ehu Naomi ahpw padahkihong Rud, “Nei serepein, e konehng I en rapahkihong uhk omw pwoud, pwe en kak mie omw peneinei.
1 Disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de eu buscar-te um lar, para que sejas feliz?
2 Tamataman me Pohas, me ke kin ieiang nah lih akan doadoahk, iei emen kisehta. Nna, rong mahs! Nin soutiket ohlo pahn kihkihsang kilin parli kan.
2 Ora, pois, não é Boaz, na companhia de cujas servas estiveste, um dos nossos parentes? Eis que esta noite alimpará a cevada na eira.
3 Eri, kamwakeleiukada, kapwohtikla oh likawihada omw likou me keieu kaselel. Kohla wasa me e pahn wie kamwakamwakel ie; ahpw ke dehpa mweidohng en kilanguhkada lao mwurin eh pahn mwenge oh nim wain.
3 Banha-te, e unge-te, e põe os teus melhores vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Ni eh pahn wendi pwe en meirla, kilangete wasa me e pahn wendi ie. Kohla oh pahkada ipe tehi nin neh; kowe eri wendi wasao. Ohlo eri pahn padahkihwei dahme ke pahn wia.”
4 Quando ele repousar, notarás o lugar em que se deita; então, chegarás, e lhe descobrirás os pés, e te deitarás; ele te dirá o que deves fazer.
5 Rud ahpw sapeng, “I pahn wia soahng koaros me ke nda.”
5 Respondeu-lhe Rute: Tudo quanto me disseres farei.
6 Eri, Rud ahpw kohla wasahn kamwakel parli, oh kapwaiada soahng koaros me Naomi padahkihong.
6 Então, foi para a eira e fez conforme tudo quanto sua sogra lhe havia ordenado.
7 Ni Pohas eh mwenge oh nim wain, e ahpw nsenamwahula. Ih eri kohla wendi pwe en meir limwahn kapakap en parli ehu. Rud ahpw waila, pahkada ipen Pohas tehi nin neho oh wendi mpe.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido e estando já de coração um tanto alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de cereais; então, chegou ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Nipwongo Pohas memeir oh ahpw koahnekte, pwuriamweikihla eh diarada me lih emen wonohn limwahn neh kan.
8 Sucedeu que, pela meia-noite, assustando-se o homem, sentou-se; e eis que uma mulher estava deitada a seus pés.
9 E ahpw idek, “Ihs kowe?”
9 Disse ele: Quem és tu? Ela respondeu: Sou Rute, tua serva; estende a tua capa sobre a tua serva, porque tu és resgatador.
10 Pohas eri sapeng nda, “KAUN-O en ketin kupwuramwahwihiuk, nei serepein. Omw wiewia mwahu ahnsou wet kasalehda omw kin nsenohki omw peneinei laudsang me ke wiahiong Naomi, inen omw pwoudo; pwehki ke sohte raparapahki mwahnakapw emen, me kepwehpwe de semwehmwe.
10 Disse ele: Bendita sejas tu do Senhor , minha filha; melhor fizeste a tua última benevolência que a primeira, pois não foste após jovens, quer pobres, quer ricos.
11 Eri, ke dehpa masepwehk nei serepein; aramas koaros wasaht, ese me kowe lih mwahu men. I pahn wia soahng koaros me ke peki.
11 Agora, pois, minha filha, não tenhas receio; tudo quanto disseste eu te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Mehlel me ngehi peneinei keren men, oh kin pwukoahkin uhk; ahpw mie emen ohl me keren sang ie.
12 Ora, é muito verdade que eu sou resgatador; mas ainda outro resgatador há mais chegado do que eu.
13 Ke pahn mihmi wasaht pwohnget, nimenseng kita pahn rapahkihda ma ohlo pahn pwukoahkin uhk. Ma iei, eri, mwahu; ma soh, a I kahukihla ni mwaren Koht ieias me ngehi me pahn ale pwukoa wet. Nna, wendi, meirla.”
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te quiser resgatar, bem está, que te resgate; porém, se não lhe apraz resgatar-te, eu o farei, tão certo como vive o Senhor ; deita-te aqui até à manhã.
14 Eri, Rud ahpw meirla limwahn nehn Pohas akan lel nimenseng. Ahpw e mwesel mwohn aramas ar pahn esehda; pwehki Pohas padahkihong me sohte me pahn ese me e kohla wasao.
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã e levantou-se antes que pudessem conhecer um ao outro; porque ele disse: Não se saiba que veio mulher à eira.
15 Pohas eri ndaiong Rud, “Wahdo omw koaduhpwelen oh perekipeseng.” Pohas ahpw wudekihong loale kereniong paunen parli 100 oh sewese Rud en pwekada. Eri, Rud ahpw kohkolahng nan kahnimwo.
15 Disse mais: Dá-me o manto que tens sobre ti e segura-o. Ela o segurou, ele o encheu com seis medidas de cevada e lho pôs às costas; então, entrou ela na cidade.
16 Rud eri pwurala ni imwe oh Naomi idek reh, “Ia iromw, nei serepein?”
16 Em chegando à casa de sua sogra, esta lhe disse: Como se te passaram as coisas, filha minha? Ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 “E pil kihong ie uwen parli pwukat, pwehki eh padahkihong ie me I sohte pahn pwurodo rehmw kahiep.”
17 E disse ainda: Estas seis medidas de cevada, ele mas deu e me disse: Não voltes para a tua sogra sem nada.
18 Naomi ahpw padahkilahng, “Kanengamahiong, nei serepein, lao irair wet pahn soandi; pwehki pein Pohas sohte pahn meleilei rahnwet e lao pahn koasoanehdi ire wet.”
18 Então, lhe disse Noemi: Espera, minha filha, até que saibas em que darão as coisas, porque aquele homem não descansará, enquanto não se resolver este caso ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.