Rute 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Eri, kisehn Naomi ohl emen mie, ede Pohas, sangete nan peneineien Elimelek, en Naomi eh pwoudo. Pohas iei ih ohl kepwehpwe men, oh pil aramas lapalap emen.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Eri, Rud ahpw ndaiong Naomi, “Menlau, mweidohng ie I en kolahng nan mwetuwel akan oh rikpene kadok en parli me kin pwupwusang soundondol akan. I pahn rapahki tohndoadoahk me pahn mweidohng ie I en wia soahng wet mwurirail.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Rud eri kolahng nan mwetuwel kei oh rikirikpene kadok en parli kan mwurin tohndoadoahk ko. Rahn ehu e ahpw lelohng nan mwetuwel ehu nan sapwen Pohas, kisehn Elimeleko.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Eri, Pohas ahpw leledo sang Pedleem oh rahnmwahwih nah tohndoadoahk kan, ketihtihki, “KAUN-O en ketiket rehmwail.”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Eri, Pohas ahpw kalelapak rehn kaunen nah tohndoadoahk ko, “Nein ihs peinakapw meno?”
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Kaunen doadoahko ahpw sapeng, nda, “Ih serepein en likio me iangodo Naomi sang wehin Mohap.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 E pekidahr en kin idawehn tohndoadoahk kat oh rikada kadok en parli kan. E wie doadoahk sang nimensengo lel ahnsou wet me e ahpwtehn kommoaldi pahn mwetehn pelien ihmwen.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Eri, Pohas ahpw ndaiong Rud, “Rong ie mahs, nei serepein. Ke dehr rikada parli ekis wasa tohrohr, ahpw nan mwahtette. Ke pahn mihmi met oh iang lih akan doadoahk.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Kilang wasa re kin dolung parli ie, oh mihmi rehrail. I kehkehlingkihongehr ohl akan re dehpa liderei uk. Eri, ma ke pahn men nimpilda, kohla ale pihl sang nan sah ko me re idipadahr.”
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Rud ahpw poaridi mwohn Pohas lel nan pwel, oh nda, “Dahme komw mwahngihkin ie oh nohn kadengkihong ie ni eh ngehi mehn liki men?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Pohas ahpw sapeng, nda, “I rongehr duwen soahng koaros me ke wiahiong Naomi, inen omw pwoudo, mwurin omw pwoudo eh mehla. I pil wehwehki duwen omw mweidohsang semomw oh inomw oh pein omw wehi, oh kodohng wasaht pwe ke en kousoan nanpwungen aramas pwukat me ke kin sehse mahso.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 KAUN-O, Koht en Israel, me pein kowe piladahr en wiahla perehpomw, en ketikihong uhk keting laud ehu!”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Rud ahpw pil sapeng, nda, “Maing, omwi kalahngan ong ie me inenen laud mehlel! Komw ketikihong ie kakehlepei sang ni omwi kadek ong ie, mehndahte ei sohte pahrekiong emente sapwellimomwi ladu kan.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Eri, ni ahnsoun sak, Pohas ahpw ekerodo Rud pwe en iang tungoale pilawa oh wain. Rud eri mwohndiong nanpwungen tohndoadoahk kan, oh Pohas ahpw pil nehkalahng parli inihn. Rud ahpw tungoale oh med; ahpw pil mie luhwen eh tungoal kan.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 — ausente —
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 — ausente —
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Eri, Rud rikirik kadok en parli lao lel nin soutik. E ahpw itikadahr wahn parli sang nan me e rikadahr akan, oh kereniong uwen paun 50 me e diar.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 E ahpw wahda parli me e diarehr akan oh pwuralahng nan kahnimwo oh kasalehiong Naomi, inen eh pwoudo, uwen me e diar. E pil kapwarehda luhwen eh tungoal en rahno oh kihong Naomi.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Naomi ahpw kalelapak, “Ia wasa me ke rik parli ie rahnwet? Nan en ihs mwetuwel me ke doadoahk ie? Koht en ketin kupwuramwahwih aramas me nohn kadekohng uhken.”
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Naomi ahpw nda, “KAUN-O, me kin ketin kolokol sapwellime inou ong me momour oh me melahr akan, en ketin kapaiahda ohlo.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Rud ahpw pil nda, “Ohlo pil padahkihong ie I en ieiangete nah tohndoadoahk ko wie doadoahk lao rahk wet imwisekla.”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Naomi ahpw pil padahkilahng Rud, “Me mwahu, nei serepein; pwe ke pahn kakete diar apwal ma ke pahn kohla nan en emen aramas tohrohr eh mwetuwel. Ihme pahn mwahu, ma ke pahn iangete nah tohndoadoahk kan.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Eri, Rud ahpw ieiang nein Pohas tohndoadoahk kan, oh kihkihpene kadok en parli oh wihd lao rahko imwisekla. E pil koukousoante rehn Naomi, inen eh pwoudo.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.