Rute 1

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Eri, Elimelek ahpw mehla oh Naomi kelehpwkilahr neira pwutak riemeno,
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 me pwoudkidahr serepein en Mohap riemen: eden emen Orpa, a eden emen Rud. Mwurin sounpar eisek,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Mahlon oh Kilion ahpw pil mehla, oh Naomi kelehpwlahr, solahr nah pwutak riemeno oh eh werek.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Mwurin ahnsou kis Naomi ahpw rongada me KAUN-O ketin kupwuramwahwihalahr sapwellime aramas akan ni eh ketikihong irail pweidahn wahn sapwarail kan. Eri, liho ahpw kaunopada en mweselsang wehin Mohap iangahki en nah pwutak riemeno ara pwoud ko.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Irail eri mwesel pwuralahng wehin Suda.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Eri, ni arail kohkohla nanialo, Naomi ahpw ndaiong ira, “Kumwa pwuralahng ni imwamwa ko rehn amwa nohno. KAUN-O en ketin kupwurei kumwa, nin duwen amwa pil wia mwahu ong ie, oh pil ong amwa pwoud me melahr ako.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Oh KAUN-O en pil ketin kupwure pwe kumwa en pil pwurehng pwopwoudida, pwe en mie amwa peneinei oh wasahn kousoan.”
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 oh ndahng, “Soh! Se pahn ianguhkewei rehn omw aramas akan.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Naomi ahpw sapeng ira, nda, “Nei serepein kompoakepahi, kumwa uhdahn pahn pwurowei. Dahme kumwa men iangiehki? Pala I pahn kak pwurehng neitik pwe kumwa en pil pwoudikihda nei pwutak kan?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Kumwa pwurowohng nan amwa peneinei; pwe I mahlahr, solahr kak pwurehng pwopwoudida. Ia duwe, ma I pahn koasoia me I koapworopworki me I pahn pwurehng pwopwoudida, de ma I pil pahn pwopwoudida pwohnget oh naitikihedi pwutak,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 kumwa pahn men awiawi lao ira laudla pwe kumwa en pil pwoudikihda? Met pahn kak irehdihsang kumwa en pwoudikihda emen tohrohr? Nei kompoakepahi ko, kumwa ese me soahng wet sohte kak wiawi, pwe KAUN-O solahr ketin kupwure ie. I inenen poakeikumwahla.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Ira eri pwurehng sengiseng. Eri, Orpa ahpw metik Naomi oh kamwurimwuriong, e ahpw pwuralahng rehn kiseh kan; ahpw Rud sohte men mweselsang Naomi.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Naomi eri ndaiong Rud, “Kilang! Serepein me kumwa pwoudiki pirien ehuo e pwuralahngehr rehn eh peneinei oh eh koht. Kohla iangih pwuralahng rehn omw peneinei.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Rud ahpw sapeng, nda, “Ke dehr nda I en pwuralahsang uhk; ke dehr irehdihsang ie I en iang uhk. Wasa kis ke pahn kohla ie, iei wasa me I pil pahn kohla ie; wasa kis ke pahn kousoan ie, iei wasa me I pil pahn kousoan ie. Kisehmw kan iei kisehi; oh omw Koht iei ei Koht.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Wasa ke pahn mehla ie, iei wasa me I pil pahn mehla, oh seridi ie. I kahukihla me sohte mehkot pahn kak kadohwankitapeseng, mehlahte.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Eri, ni Naomi eh esedahr me Rud ngoangki mehlel en iangih, e ahpw sohla koasoia mehkot.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Ira ahpw seiseiloak lao lel Pedleem. Eri, ni ara lelehr wasao, aramas akan koaros inenen pwuriamweiki mehlel, oh lih akan ahpw nda, “Kaidehn Naomi met?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Naomi ahpw sapeng irail, nda, “Kumwail dehr ekerkin ie Naomi, ahpw kumwail ekerkin ie Mara, pwehki Koht Wasa Lapalap, ketikihong ie apwal laud.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Ni ei mweselsang wasaht, I ahneki soahng tohto; a KAUN-O ahpw ketin kapwureiehdo kahiep. Dahme kumwail kahdanekiniehki Naomi, ni KAUN-O Wasa Lapalap, eh ketin keriaielahr oh wiakauweielahr?”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Eri, iei met duwen Naomi eh pwurodo sang wehin Mohap, iangahki Rud, lihen Mohap men me pwoudikihda nah pwutak. Ira ahpw lel Pedleem nin tepin ahnsoun dolung wahntuhke parli.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.