Rute 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Eri, Elimelek ahpw mehla oh Naomi kelehpwkilahr neira pwutak riemeno,
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 me pwoudkidahr serepein en Mohap riemen: eden emen Orpa, a eden emen Rud. Mwurin sounpar eisek,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Mahlon oh Kilion ahpw pil mehla, oh Naomi kelehpwlahr, solahr nah pwutak riemeno oh eh werek.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Mwurin ahnsou kis Naomi ahpw rongada me KAUN-O ketin kupwuramwahwihalahr sapwellime aramas akan ni eh ketikihong irail pweidahn wahn sapwarail kan. Eri, liho ahpw kaunopada en mweselsang wehin Mohap iangahki en nah pwutak riemeno ara pwoud ko.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Irail eri mwesel pwuralahng wehin Suda.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Eri, ni arail kohkohla nanialo, Naomi ahpw ndaiong ira, “Kumwa pwuralahng ni imwamwa ko rehn amwa nohno. KAUN-O en ketin kupwurei kumwa, nin duwen amwa pil wia mwahu ong ie, oh pil ong amwa pwoud me melahr ako.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Oh KAUN-O en pil ketin kupwure pwe kumwa en pil pwurehng pwopwoudida, pwe en mie amwa peneinei oh wasahn kousoan.”
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 oh ndahng, “Soh! Se pahn ianguhkewei rehn omw aramas akan.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Naomi ahpw sapeng ira, nda, “Nei serepein kompoakepahi, kumwa uhdahn pahn pwurowei. Dahme kumwa men iangiehki? Pala I pahn kak pwurehng neitik pwe kumwa en pil pwoudikihda nei pwutak kan?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Kumwa pwurowohng nan amwa peneinei; pwe I mahlahr, solahr kak pwurehng pwopwoudida. Ia duwe, ma I pahn koasoia me I koapworopworki me I pahn pwurehng pwopwoudida, de ma I pil pahn pwopwoudida pwohnget oh naitikihedi pwutak,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 kumwa pahn men awiawi lao ira laudla pwe kumwa en pil pwoudikihda? Met pahn kak irehdihsang kumwa en pwoudikihda emen tohrohr? Nei kompoakepahi ko, kumwa ese me soahng wet sohte kak wiawi, pwe KAUN-O solahr ketin kupwure ie. I inenen poakeikumwahla.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Ira eri pwurehng sengiseng. Eri, Orpa ahpw metik Naomi oh kamwurimwuriong, e ahpw pwuralahng rehn kiseh kan; ahpw Rud sohte men mweselsang Naomi.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Naomi eri ndaiong Rud, “Kilang! Serepein me kumwa pwoudiki pirien ehuo e pwuralahngehr rehn eh peneinei oh eh koht. Kohla iangih pwuralahng rehn omw peneinei.”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Rud ahpw sapeng, nda, “Ke dehr nda I en pwuralahsang uhk; ke dehr irehdihsang ie I en iang uhk. Wasa kis ke pahn kohla ie, iei wasa me I pil pahn kohla ie; wasa kis ke pahn kousoan ie, iei wasa me I pil pahn kousoan ie. Kisehmw kan iei kisehi; oh omw Koht iei ei Koht.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Wasa ke pahn mehla ie, iei wasa me I pil pahn mehla, oh seridi ie. I kahukihla me sohte mehkot pahn kak kadohwankitapeseng, mehlahte.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Eri, ni Naomi eh esedahr me Rud ngoangki mehlel en iangih, e ahpw sohla koasoia mehkot.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Ira ahpw seiseiloak lao lel Pedleem. Eri, ni ara lelehr wasao, aramas akan koaros inenen pwuriamweiki mehlel, oh lih akan ahpw nda, “Kaidehn Naomi met?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Naomi ahpw sapeng irail, nda, “Kumwail dehr ekerkin ie Naomi, ahpw kumwail ekerkin ie Mara, pwehki Koht Wasa Lapalap, ketikihong ie apwal laud.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Ni ei mweselsang wasaht, I ahneki soahng tohto; a KAUN-O ahpw ketin kapwureiehdo kahiep. Dahme kumwail kahdanekiniehki Naomi, ni KAUN-O Wasa Lapalap, eh ketin keriaielahr oh wiakauweielahr?”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Eri, iei met duwen Naomi eh pwurodo sang wehin Mohap, iangahki Rud, lihen Mohap men me pwoudikihda nah pwutak. Ira ahpw lel Pedleem nin tepin ahnsoun dolung wahntuhke parli.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.