Neemias 13
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Ni ahnsou me Kosonned en Moses wadawadohng aramas akan, re ahpw wadekada wasa me mahsanih me sohte mehn Ammon men de mehn Mohap men pahn mweimweiong en patehng sapwellimen Koht aramas akan.
1 Naquele mesmo dia, enquanto o Livro de Moisés era lido para o povo, encontrou-se escrito nele que jamais se deveria permitir que amonitas ou moabitas fizessem parte da comunidade de Deus,
2 Met pwehki mehn Ammon oh mehn Mohap ar sohte kin patohwanda pihl oh mwenge ong mehn Israel ko ni ar kohkohdosang nan Isip. Ahpw re pwainkihong Palaam mwohni pwehn keriahla Israel, ahpw atail Koht ketin wekidohng keriao ni kupwuramwahu.
2 pois não tinham dado aos israelitas alimento e água no deserto. Em vez disso, tinham contratado Balaão para amaldiçoá-los. Nosso Deus, porém, transformou a maldição em bênção.
3 Ni mehn Israel ar rongada kosonnedo eh wadawadada, re ahpw katohrehla mehn liki koaros sang rehrail.
3 Quando o povo ouviu esse trecho da Lei, mandou embora todos os descendentes de estrangeiros.
4 Samworo Eliasip, me apwahpwalih perehn nahk en Tehnpas Sarawio, ehuong Dopaia ni ahnsou reirei.
4 Antes disso, o sacerdote Eliasibe havia sido nomeado para supervisionar os depósitos no templo de nosso Deus. Ele era parente de Tobias
5 E mweidohng Dopaia en doadoahngki pere kalaimwun me ongete wasahn nekidala mehn meirong en wahnsahpw oh warpwohmwahu, dipwisou kan me kin doadoahk nan Tehnpas Sarawio, kisakis kan ong samworo kan, oh eisek kis ehun wahnsahpw, wain, oh lehn olip me kin kohieng mehn Lipai kan, ong sounkoul kan en Tehnpas Sarawio, oh ong sounsilasil kan en Tehnpas Sarawio.
5 e tinha colocado à disposição dele uma grande sala junto ao templo. Anteriormente, esse lugar era usado para armazenar as ofertas de cereal, o incenso, diversos utensílios do templo e os dízimos dos cereais, do vinho novo e do azeite (prescritos para os levitas, os cantores e os guardas das portas), e também as ofertas para os sacerdotes.
6 Nindokon mwekid wet eh wiewiawi, I sohte mihmi nan Serusalem, pwehki ni kesilihsek riaun sounpar me Ardaserksihs wiewiahki nanmwarkien Papilon, I pwurala walahng pakair. Mwurin ahnsou ehu I ahpw ale mweimwei sang reh
6 Nesse tempo, eu não estava em Jerusalém, pois tinha voltado a Artaxerxes, rei da Babilônia, no trigésimo segundo ano de seu reinado. Mais tarde, porém, pedi sua permissão para regressar.
7 oh pwuralahng Serusalem. I ahpw pwuriamweikihla wasao ei diarada me Eliasip mweidohngehr Dopaia en doadoahngki ehu perehn nan Tehnpas Sarawio.
7 Quando cheguei a Jerusalém, soube da maldade que Eliasibe havia feito ao providenciar para Tobias uma sala nos pátios do templo de Deus.
8 I inenen lingerngerkihda oh kesehiei en Dopaia dipwisou koaros.
8 Fiquei extremamente indignado e joguei todos os pertences de Tobias para fora da sala.
9 I wiahda ehu koasoandi pwe pere koaros en kamwakelda ong kaudok, iangahki dipwisoun nan Tehnpas Sarawio, mehn meirong en wahnsahpw kan, oh warpwohmwahu kan en kapwuripwuriong nan pereo.
9 Em seguida, ordenei que as salas fossem purificadas e trouxe de volta os utensílios do templo de Deus, as ofertas de cereal e o incenso.
10 I pil rongada me sounkoul kan en Tehnpas Sarawio oh mehn Lipai teikan mweselsangehr Serusalem oh pwuralahngehr nan arail mwetuwel kan, pwehki aramas akan solahr kihong irail mwenge me pahn itarohng irail en mourki.
10 Descobri também que os levitas não haviam recebido as porções de alimento que lhes eram devidas, de modo que eles e os cantores responsáveis pelos cultos de adoração tinham todos voltado a trabalhar em seus campos.
11 Ngehi eri lipoarehda lapalap akan pwehki ar mweidohng Tehnpas Sarawio en lekdekla. Ngehi eri kapwurehdo mehn Lipai kan oh sounkoul kan nan Tehnpas Sarawio oh kihong irail re en pwurehng doadoahk.
11 De imediato, confrontei as autoridades e lhes perguntei: “Por que o templo de Deus foi abandonado?”. Então chamei de volta todos os levitas e os coloquei de novo em seus postos.
12 Mehn Israel koaros eri pwurehng tapihada wapene eisek kis ehun arail wahnsahpw akan, wain, oh lehn olip nan perehn nahk en Tehnpas Sarawio.
12 Assim, mais uma vez, todo o povo de Judá começou a trazer para os depósitos do templo os dízimos dos cereais, do vinho novo e do azeite.
13 I kihong ohl pwukat en apwahpwalih perehn nahk kan: Selemaia, samworo men; Sadok, me sukuhlki Kosonnedo; oh Pedaia, mehn Lipai men. Ahnan, nein Sakur oh eh pahpa kahlap Madanaia, iei ih me sawaseparail. I patohwan ese me I kak likih ohl pwukat me re pahn mehlel ni nehnepeseng en mwenge kan ong iangarail tohndoadoahk kan.
13 Nomeei supervisores para os depósitos: o sacerdote Selemias, o escriba Zadoque e o levita Pedaías. Designei Hanã, filho de Zacur e neto de Matanias, para ser seu ajudante. Eles eram homens de confiança e ficaram encarregados de repartir as provisões entre seus colegas levitas.
14 Maing, ei Koht, soahng pwukat koaros me I wiadahr ong Tehnpesomwio oh ong ni koadoahkepe kan.
14 Lembra-te desta boa obra, ó meu Deus, e não te esqueças de tudo que tenho feito com fidelidade pelo templo de meu Deus e pelo culto ali prestado.
15 Ni ahnsowo I ahpw kilangada mehn Suda kei ar wie wengiwengid pilen kreip ni rahnen Sapad. Ekei wie kihkidahng wahnsahpw, wain, kreip, pik, oh soahng teikan pohn wararail ahs akan oh kohkolahng Serusalem; ngehi eri ndahng irail kaleke re netiki mehkot ni rahnen Sapado.
15 Naqueles dias, vi homens de Judá trabalhando nas prensas de uvas no sábado. Também ajuntavam cereais, que colocavam sobre jumentos, e traziam vinho, uvas, figos e produtos de toda espécie a Jerusalém para vendê-los no sábado. Então os repreendi por venderem seus produtos nesse dia.
16 Mie ohl en Dair kei wie koukousoan nan Serusalem, re ahpw wahdo mwahmw oh soangen kepwe koaros nan kahnimwo oh netikihong nait aramas akan ni rahnen Sapado.
16 Alguns homens de Tiro que moravam em Jerusalém traziam peixes e mercadorias de todo tipo. No sábado, vendiam para o povo de Judá, e isso em Jerusalém!
17 I ahpw lipoarehda kaun akan en mehn Suhs kan oh ndahng irail, “Kilang soangen suwed me kumwail wiewia! Kumwail kasaminelahr rahnen Sapad.
17 Assim, confrontei os nobres de Judá e lhes perguntei: “Por que fazem tamanho mal profanando o sábado?
18 Ih kahrepe wet me Koht ketin kalokehki amwail pahpa kahlap ako ni eh ketin kamwomwala kahnimw wet. Eri, kumwail nannantihong en kahrehdo engieng en Koht pohn Israel ni amwail mwamwahliki rahnen Sapad.”
18 Acaso nossos antepassados não cometeram o mesmo erro, fazendo nosso Deus trazer toda esta desgraça sobre nós e sobre nossa cidade? Agora vocês trazem ainda mais ira contra Israel ao permitir que o sábado seja profanado desse modo!”.
19 Ngehi eri koasoanehdi pwe ewen kelen kahnimwo en ritidi ni tepin rahnen Sapad koaros, mwurinte eh pahn soutikpene, oh sohte pahn pwurehng ritida lao rahnen Sapad imwisekla. I kihdiong ekei nei ohl akan ni ewen kehlo pwe re en tehk mwahu pwe mehkot de wisiklong nan kahnimwo ni rahnen Sapad.
19 Em seguida, ordenei que as portas de Jerusalém fossem fechadas no dia antes do sábado, assim que começasse a escurecer, e só fossem abertas depois que o sábado tivesse terminado. Enviei alguns de meus servos para guardar as portas, a fim de que não entrasse nenhuma mercadoria no sábado.
20 Pak ehu de riau sounnetinet kan me kin netikihla soangen kepwe kan koaros pweidi likin kahnimwo nipwong en ni Alem.
20 Os comerciantes e vendedores de vários produtos acamparam do lado de fora de Jerusalém uma ou duas vezes,
21 I ahpw ndaiong irail, “Sohte katepen amwail mihmi liki en awiawih pwehn rahnpeseng. Ma kumwail pahn pwurehng wia met, I pahn kihong nei aramas akan en pwakih kumwail sang wasaht.” Sang mwo kohla re sohla pwurodo ni rahnen Sapad.
21 mas falei duramente com eles: “O que fazem aqui, acampados ao redor do muro? Se fizerem isso de novo, mandarei prendê-los!”. E essa foi a última vez que vieram no sábado.
22 I koasoanediong mehn Lipai kan re en kamwakelehda pein irail ong kaudok oh kohla sile ewen kehl kan pwe aramas en wauneki rahnen Sapad.
22 Então ordenei que os levitas se purificassem e guardassem as portas, para manter o sábado como um dia sagrado. Lembra-te também desta boa obra, ó meu Deus! Tem compaixão de mim de acordo com teu grande amor leal!
23 Ni ahnsowo I pil diarada me ohl en Suhs tohto pwoudikidahr lih en Asdod, Ammon, oh Mohap.
23 Nessa mesma época, vi que alguns homens de Judá haviam se casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe.
24 Apali en neirail seri kan kin lokaiahki lokaiahn Asdod de ehu soangen lokaia, oh re sohte ese pein at lokaia.
24 Além disso, a metade de seus filhos falava a língua de Asdode ou de algum outro povo, mas não sabia falar a língua de Judá.
25 I lipwoarehda ohl ako, kerieirailla, kemeirail, oh usasang pitehn moangarail kan. Ngehi eri kihong re en kahula ni mwaren Koht me re sohte pahn pwurehng pwoudiki de kihong neirail seri kan en pwoudiki mehn liki kan.
25 Por isso, confrontei esses homens e invoquei maldições sobre eles. Bati em alguns deles e arranquei seus cabelos. Também os fiz jurar em nome de Deus que não permitiriam que suas filhas se casassem com os filhos dos povos da terra, nem que as filhas deles se casassem com seus filhos ou com eles mesmos.
26 I patohwanohng irail, “Lih en liki kan me kahrehiong Nanmwarki Solomon nan dihp. Iei ih ohlo me lapalapasang nanmwarkien wehi teikan. Koht kin ketin loalloale oh ketin kasapwilada pwehn wiahla nanmwarkien Israel pwon, ahpw iet pwe e pwupwudiong nan dihp.
26 “Não foi exatamente isso que levou Salomão, rei de Israel, a pecar?”, perguntei-lhes. “Não havia nenhum rei igual a ele entre as nações, e Deus o amou e o fez rei sobre todo o Israel. Até mesmo ele, porém, foi levado a pecar por suas esposas estrangeiras.
27 Eri, se en idawehn amwail karasepe oh sapeikiong atail Koht ni atail pahn pwoudikihda lih en liki kan?”
27 Como puderam ao menos pensar em cometer essa grande maldade e ser infiéis a Deus casando com mulheres estrangeiras?”
28 Soiada nein Samworo Lapalap Eliasip, ahpw emen nein Soiada pwutak ko pwoudikihda nein Sanpalad serepein, mehn kahnimw Ped Oron, ngehi eri wiahda pwe Soiada en kohkohsang nan Serusalem.
28 Um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, havia se casado com uma filha de Sambalate, o horonita, por isso o expulsei de minha presença.
29 Maing Koht, komwi ketin kupwukupwure duwen aramas pwuko ar kasaminehla mwoalen samworo oh inou me komwi ketin wiahiong samworo kan oh mehn Lipai kan.
29 Lembra-te deles, ó meu Deus, pois profanaram o sacerdócio e a aliança dos sacerdotes e dos levitas.
30 I kamwakelehsang rehn aramas akan mehkoaros me pid mehn liki; I kaunopada kosonned kei ong samworo kan oh mehn Lipai kan, pwe emenemen en pein ese eh pwukoa;
30 Assim, eliminei tudo que era estrangeiro e designei tarefas específicas para os sacerdotes e os levitas.
31 I koasoanehdi wiepen tuwi me kin isikada meirong kan en wisikdo ni uhdahn ahnsoun wisikpenehn tuwi, oh ong aramas akan re en wapene arail meirong en mwohn wahnsahpw oh wahntuhke me mahier kan.
31 Também me certifiquei de que a provisão de lenha para o altar e os primeiros frutos da colheita fossem trazidos nas datas estabelecidas. Lembra-te disso em meu favor, ó meu Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.