Mateus 25
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 “Ni ahnsowo Wehin Koht pahn rasehng serepein meipwon ehk me ale neirail lamp akan oh kohieila pwe re en kasamwo ohl kamwohd emen.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Limmen rehrail loalopwon, a limmen me loalokong.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Me loalopwon ko eri tilehda neirail lamp ako, re ahpw sohte iangahki pile me itar.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 A me loalokong ko re wahda kisin pwoatol kei diren leh, iangahki nair lamp ako.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Eri, ni ohl kamwohdo eh pwapwand en pwarodo, serepein ko koaros lusulusoite, meirla.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Nin lukepen pwohngo, ngihl ehu pa likwer, patohwan, ‘Iet ohl kamwohdo, e samwodohr! Kumwail kohieido oh kasamwo!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Serepein ko koaros ahpw pirida oh pwourda oh onopada neirail lamp ako.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Serepein loalopwon ko eri ndahng me loalokong ko, ‘Kumwail kidohng kiht mahs ekis pilen noumwail lamp akan, pwe nait kat pahn kunlahr.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Me loalokong ko ahpw sapeng irail, patohwan, ‘E de sohte pahn itarohng kiht oh kumwail, me mwahu kumwail pein kohwei pwain pilen noumwail lamp akan nan sidohwa kan.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Serepein loalopwon ko eri kohieila pwain pilen neirail lamp ako. Nindokon ar mihmiseli nan sidohwa ko, ohl kamwohdo pa leledo. Serepein limmeno me onopadahr, ahpw iang ketilong nan kamadipw en kapwopwoudo; wenihmwen ihmwo ahpw ritidi.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Kedekedeo, serepein teiko pwarodo. Re ahpw liklikwer sang liki, ndinda, ‘Maing, maing! Komw ketin ritingadahng kiht wenihmwen!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 A ohl kamwohdo sapeng irail, mahsanih, ‘Soh! I sehse ihs kumwail.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Sises eri ketin kaimwisekala karasaras pwoatet, mahsanih, “Kumwail eri mwasamwasahn pwe kumwail sehse rahno de awao.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Pwe Wehin Koht pahn rasehng aramas emen me pahn wia seiloak reirei ehu. E ahpw kapokonepene eh papah kan oh nehkohng ihr eh dipwisou ko;
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ong emenemente nin duwen eh koahiek: e kihong emen toala limekid, a emen toala riekid, a emen toala kid. E ahpw mwesel kohkohla.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Papah me aleier toala limekido, e ahpw kohla koadoakihada nah mwohnio oh wiahkihda pil toala limekid.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Pil duwehte me aleier toala riekido, e pil wiahkidahr toala riekid.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 A papah me aleier toala kido, e kohlahte weirada pwoahr ehu nanpwel, oh ekihla nein eh kauno mwohni ko.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Kedekedeo, mwurin ahnsou reirei, en papah ko ar kaun ahpw pwurodo oh wia kainen en mwohni ko rehrail.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Papah me ale toala limekido ahpw patohdo wa pil toala limekid oh patohwanohng eh kauno, ‘Maing, komw ketikihong ie toala limekid; a iet pil limekid me I wihnkier.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Eh kauno ahpw mahsanihong, ‘Keieu mwahu, papah lelepek oh mehlel men kowe! Pwehki omw loalopwoat ni koadoahkpen mehkot me tikitik, I pahn kihong uhk mehkot laud pwe ke en kin apwahpwalih. Keido pwe ke en iang nsenamwahuki ei pai.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Eri, papah me ale toala riekido pil patohdo, patohwanohng, ‘Maing, komw ketikihong ie toala riekid; a iet pil riekid me I wihnkier.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Eh kauno ahpw mahsanihong, ‘Keieu mwahu, papah lelepek oh loalopwoat men kowe! Pwehki omw loalopwoat ni koadoahkpen mehkot tikitik, I pahn kihong uhk mehkot laud pwe ke en kin apwahpwalih. Keido pwe ke en iang nsenamwahuki ei pai.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 A me ale toala kido ahpw pil patohdo, patohwanohng, ‘Maing, I patohwan ese me komwi ohl seumahk emen, me kin dolung wasa me komwi sohte kin padok ie, oh kin ketin nahkpene wasa me komwi sohte kin kamwarak ie.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Iei me nan ei masak komwi, I patohlahte ekihla sapwellimomwi mwohni ko nanpwel. Eri, iet sapwellimomwi mwohni ko.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Eh kauno ahpw sapeng, mahsanih, ‘Papah suwed oh pohnkahke men kowe! Nahn ke ese me I kin dolung wasa I sohte kin padok ie, oh I kin nahkpene wasa me I sohte kamwarak ie.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Dahme ke sohte kihongki nei mwohni kan nan pangk, pwe ni ei pahn pwurodo, I en ale kalaudpe?’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ohlo ahpw mahsanihong papah teiko, ‘Kumwail kihsang toala kan reh, oh uhd kihong me nah toala neno.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Pwe mehmen me ahneki mehkot, kalaudpe pahn pil kohieng pwe en ahneki me laudsang; a me sohte eh mehkot, pil mehkiso me mie reh pahn kohsang.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 A duwen papah soh katepe menet—kumwail kesepwekeieilahng liki nan rotorot mosul; wasa e pahn sengiseng oh tehtehrek ngih kan.’”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Nein-Aramas lao pahn ketido duwen nanmwarki men, iangahki sapwellime tohnleng kan koaruhsie, e pahn ket nan sapwellime mwoalen kadeik lingan;
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 oh tohn sampah koaruhsie pahn pokonpene mwowe. E ahpw pahn ketin irepeseng irail ni pwihn riau, duwehte silepen sihpw men me kin katohrepeseng nah sihpw kan sang kuht kan:
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 e pahn kihla aramas pwung kan ni palimauni, a meteikan ni palimeingi.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Nanmwarkio ahpw pahn poahngokohng mehn ni palimauni, mahsanih, ‘Semeio kupwuramwahwih kumwail; kumwail keido! Kumwail keido oh towehda wehio me onopadahngkumwailehr sang nin tepin kawa.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Pwe ni ei men mwengedahro, kumwail kamwengeieier; ni ei men nimpiladahro, kumwail kanampileieier; a ni ei mehn keiru men, kumwail ahpw kasamwoielong nan imwamwail kan.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ni eh sohte ei likou, kumwail ahpw kalikawihiehda; ni ei soumwahu, kumwail ahpw pwarodo apwalih ie; I sensel nan imweteng, kumwail ahpw pas rehi.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Me pwung ko ahpw pahn sapeng, patohwan, ‘Maing, iahd me se patohwan omwi men konotada, se ahpw patohwando konotomwi, de omwi men konotpilda, se ahpw patohwando konotomwi pihl?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Iahd me se patohwan komwi mehn keiru men, se ahpw kasamwohkomwihlong nan imwat akan? De kilisou, se ahpw kalikawihkomwihda?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Iahd me se patohwan omwi luhmwuhmw, de sensel nan imweteng, se ahpw pwarodohng komwi?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Nanmwarkio ahpw pahn ketin sapeng irail, mahsanih, ‘Kumwail en ese pwe soahng koaros me kumwail wiahiong emen riei me tikitik pwukat, ngehi me kumwail wiahiong!’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “A e ahpw pahn pil mahsanihong mehn ni palimeingi ko, ‘Kumwail kohkohweisang ie, kumwail me rialahr akan pahn Koht! Kohkowohng nan kisiniei soutuk, me onopadahngehr Tepil oh ienge kan!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Pwe ni ei men mwengedahro, a kumwail sohte kamwenge ie; ni ei men nimpildahro, a kumwail sohte kanampile ie;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ni ei mehn keiru men, a kumwail sohte kasamwoielong nan imwamwail kan. Sohte ei likou, a kumwail sohte kalikawihiehda; ni ei soumwahu de sensel nan imweteng, kumwail sohte pwarodo apwalih ie.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Irail ahpw pahn pil sapeng, patohwanohng, ‘Maing, iahd me se patohwan omwi men konotada, omwi men konotpilda, komwi mehn keiru men, de kilisou, de luhmwuhmw, de sensel nan imweteng, se ahpw sohte sewesei komwi?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Nanmwarkio ahpw pahn ketin sapeng irail, mahsanih, ‘Kumwail en ese pwe soahng pwukat me kumwail kahng wiahiong emen riei me tikitik pwukat, ngehi me kumwail kahng wiahiong.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Eri, irail pwukat ahpw pahn kolahng nan lokolok soutuk; a me pwung kan pahn kolahng nan mour soutuk.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.