Lucas 24
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Nin sohrahn en rahnen Santi, lih ako ahpw sangkalahng nin sousowo wa pwohtik pwohmwahu ko me re kaunopadahr.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Re ahpw diarada me takaio katapwursangehr ni ewen sousowo.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Irail eri pedolong loale; re ahpw sohte kilangada ereksohn Kaun Sises.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Irail ahpw sansaloh kesikesihnen wasao sehse dahme re pahn wia; a iet mwahnakapw riemen pa uh mwohrail, mi nan likou pwetepwet lingan oh melengileng.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Nan ar masepwehkadahr kowahlap, oh itihtiekidiongete nanpwel, mwahnakapw ako ahpw mahsanihong irail, “Dahme kumwail raparapahkihki me momour emen nanpwungen me melahr akan?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 E soher ket met. E ketin kaiasadahr. Tamanda dahme e ketin mahsanihong kumwail, ni eh ketikette rehmwail nan Kalili:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘Nein-Aramas uhdahn pahn pengpengla rehn me dipan akan oh kalohpwuwala, oh eh pahn iasada ni kesiluhwen rahn.’”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Irail eri tamanda sapwellimen Sises mahsen ko
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 oh pwurala sang nin sousowo, re ahpw kohla kairehki me ehk emeno oh meteiko koaros soahng me wiawihongirailo.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Iet mwaren lih ako; Mery mehn Makdala, Sohanna, oh Mery inen Seims; irail oh ekei lih me iang irail me kairehki wahnpoaron ko duwen mepwukat.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Wahnpoaron ko ahpw wiahki rohng pwukat koasoien aramas sahliel kei, iei me re sohte mwahn kamehlelehki lih ako.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Eri soh, Piter uhdahte tenge sousowo; e pedolongala, oh sohte mehkot me e kilangada pwe likou kaselel kohte me wonohn wasa kis; e ahpw pwurala ni ihmwo, pwuriamweiki dahme wiawiheret.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ni rahnohte, tohnpadahk riemen patopato kolahng ni kisin kahnimw kis, me adaneki Emaus, me dohsang Serusalem ele mwail isuh.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ira eri koasoakoasoia duwen mehkoaros me ahpwtehn wiawi.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Eri, nindokon ara koasoakoasoi kohla, pein Sises pa ketin keiong mpara oh iang ira ketiket kohla nanialo.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ira kilangada, ira ahpw sohte kadehde me iei ih mwo.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Sises eri ketin keinemwe rehra, “Dahme kumwa koasoakoasoia kohdo?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Emen ira, ede Kleopas, ahpw patohwanohng Sises, “Pwe dah? Komwihte mehn keiru men nan Serusalem me sohte mwahngih dahme wiawiher kohdo rahn pwukat nan kahnimwo?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A e ketin sapeng ira, mahsanih, “Pwe dahkot?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 At samworo lapalap ako oh kaun ako ahpw pangala pwe en pakadeida en kamakamala oh kalohpwuwala.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Eri kiht, se koapworopworkihla me ih me pahn kamaiauda Israel! Ahpw lel rahnwet, rahnehr siluh mwurin mepwukat ar wiawi.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Lih ekei me kiseht kasaloweikitadahr, ni ar sangkalahng kilang sousowo,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 re sohte kilangada erekso. Re pwurodo reht ndinda me re kilangada tohnleng kei me mahsanihong irail me dene e iasadahr.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Pil ekei kiseht ko pwaralahr nin sousowo oh kadehdeier duwen me lih ako pakairkidohr, re ahpw sohte kilangada Sises.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Sises eri ketin mahsanihong ira, “Kumwa meid loalopwon oh nan kapehd tikitik en kamehlele mehkoaros me soukohp ako kohpadahr!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Pwe kaidehn Mesaia uhdahn pahn lokolongki soahng pwukat koaros mwohn eh pahn ketilong nan lingan en sapwellime wehi?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Sises eri ketin kawehwehiong ira wasa kan me Pwuhk Sarawi mahsanih duwen pein ih, tepisang pwuhken Moses kohdo lel ni pwuken soukohp koaros.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Irail eri ketin lel nan kahnimw me re ketiket kolahng ie. Sises ahpw ketin mwomwehda me e pahn ketin dodouluhllahte.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ira ahpw ngidingidki patohwanohng, “Komw ketin pweiekdi reht, pwe ketipin peiklahr oh wasa pwongier.” Ih eri ketilong rehra nan ihmwo pwe en iang pweiekdi wasao.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Eri, ni arail ketiket nin tehpel, e ketikihda pilawa ehu, loulou oh kapingkalahngan ong Koht. E ahpw ketin pilitikihpeseng pilawao oh ketikihong ira.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Mesara ko pa pehdpeseng, ira ahpw esehda me Sises mwo; a ni ahnsowohte Sises ahpw sohrasang mwohra.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ira ahpw ndapene, “Nan kapehdita kat soh kin mwekimwekidki peren, rasehng kisiniei, ni eh kin mahmahsen oh kawehwehiong kita Pwuhk Sarawi, kohdo nanialo?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ira uhdahte pwuralahng Serusalem, rehn tohnpadahk ehk emeno me pokopokon rehn iangarail ko
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 oh ndindapene nanpwungarail, “Mehlelete me Kaun-o ketin iasadahr! Pwe e ketin pwarehr rehn Saimon!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ira eri uhd koasoia dahme wiawihong ira nanialo, oh duwen ara esehda Kaun-o ni eh ketin pilitikihpeseng pilawao.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ni arail koasoakoasoia mepwukat, pein Sises ahpw ketin uh nanpwungarail oh mahsanihong irail, “Popohl ong kumwail!”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nan arail saloh oh masak, re lemehiong me re kilikilang eni men.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Sises eri mahsanihong irail, “Dahme kumwail salohkidahr? Dahme kumwail peikasalki nan kapehdomwail kan?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Kumwail kadehde pehi kat oh nehi kat, oh kilang mwahu pwe ngehi met. Kumwail doahke ie, kumwail ahpw pahn kadehde mehlel pwe eni sohte kin mie uduke de tih, duwen me kumwail kilikilang rehi.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Mwurin eh mahsanih met, e ahpw ketin kasalehiong irail lime ko oh aluweluwe ko.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Re ahpw pil saikinte nohn kamehlele, oh nan ar diren peren oh pwuriamwei, e ketin keinemwe rehrail, “Mie kisin mwenge rehmwail met?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Re ahpw patohwanohng kisin mwomw inihn kis,
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 e ahpw konote mwohn masarail ko.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Sises eri mahsanihong irail, “Ih met wehwehn mahsen ko me I padahkihongkumwailehr nindokon ei mihmi rehmwail, duwen mehkoaros me ntingdier nan Kosonned en Moses, rehn soukohp ako, oh nan Pwuhken Melkahka Kan, uhdahn pahn pweida rehi.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ih eri ketin kamarainihada kapehdirail ko pwe re en dehdehkihla Pwuhk Sarawi,
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 oh mahsanihong irail, “Ih duwen me ntingdier en met: Mesaiao uhdahn pahn lokolok oh iasada sang mehla ni kesiluhwen rahn,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 oh rongamwahu en koluhla en nan kapehd oh lapwapen dihp akan pahn lohkseli nan wehi koaros, ni mware, tepisang Serusalem.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Eri, kumwail me pahn kin sounkadehdehn mepwukat.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Oh kumwail en ese pwe I pahn kadarodohng kumwail me Semeio ketin inoukidahr. Kumwail eri uhdahn pahn awiawihete nan kahnimw wet, kumwail lao pahn audaudkihda manaman en powe.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Mwuri, Sises ahpw ketin kahluwaieisang irail nan kahnimwo, ketiketlahng Pedani; ih wasao me e ketikihda lime ko oh ketin kupwuramwahwih irail.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ni eh ketin kupwukupwuramwahwih irail, e ahpw ketida sang rehrail, ketiketdahla nanleng.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Irail eri poaridi oh pwongih, oh pwuralahng Serusalem pereperen kowahlap.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Re ahpw kin kalap tounmeteikihla ar ahnsou kan nan Tehnpas Sarawio, kapikapinga Koht.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.