Lucas 13
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Ni ahnsowo, mie ekei aramas wasao me patohwanohng Sises duwen me wiawi rehn mehn Kalili kei, me Pailet ketin kemehla nindokon ar wiewia ar meirong ong Koht.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Sises eri ketin sapeng irail, mahsanih, “Kumwail lemeleme me mehn Kalili pwuko, me mehkihla soangen kamakamo, ihr uhdahn aramas dipan suwedsang mehn Kalili teikan koaros?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Soh kowahlap! Kumwail en ese pwe ma kumwail sohte koluhla oh wiliakapwala, kumwail koaruhsie pahn mehla duwehte irail.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 A duwen ohl ehk welimeno, me wasahn iroir en Siloham pwupwudiong pohrail oh kemeirailao, kumwail lemeleme me met kadehdehda me re suwedsang aramas koaros me kin kousoan Serusalem?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Soh kowahlap! Kumwail en ese pwe ma kumwail sohte koluhla oh wiliakapwala, kumwail koaros pahn mehla duwehte irail.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Sises pil ketin mahsanihong irail karasaras pwoatet: “Aramas emen mie me eh tuhke pik pwoat mi nan sapwe. E ahpw kolahng dolung wah; ahpw e sohte diar me ieu.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Ih eri ndahng nah soumweto, ‘Nahn, kilang pwe sounparehr siluh I pwarepwarek wasaht pwe I en dolung wahn tuhke pik wet, ahpw sohte me I kin diar. Ke pahn pelehdihsang, pwe sohte katepe, kapwekapwe eh mihmi nan sahpwet.’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Soumweto eri sapeng ohlo, patohwan, “Komw ketin mweidohng mahs ma e sohte pahn wa nan sounparet. Pwe I pahn song kapilkipene tapiet ehu warawar en oh kesehiong koiasi loale.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ma e pahn wa nan sounpar kohkohdo, me mwahu; a ma soh, eri, kitail nek pelehdihsang.’”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Rahnen Sapad ehu Sises ketin wiewia sapwellime padahk nan sinakoke ehu.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Lih emen iang mi wasao, me ngehn suwed tiadahr powe erein sounpar eisek waluh me kahrehda eh soumwahu. Liho mpwokos oh inenen kospene, sohte kak dengda oh kesihnenda.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Ni Sises eh mahsanihada liho, e ahpw mahsanihong, “Lih maiauda sang omw soumwahuen!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Ih eri ketikidahng powe lime ko, a ahnsowohte liho pa dengpeseng oh kesihnenda, kapikapinga Koht.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Soumas en sinakokeo ahpw lingeringerkihda Sises eh ketin kakehlahda lih menet rahnen Sapad. Ih eri uhdahte patohwanohng pokono, “Mie rahn weneu me kitail pahn kin doadoahk; eri, ih rahn ako me kumwail pahn kin kohdo pwe kumwail en ale kakehlapamwail, a kaidehk rahnen Sapad!”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Kaun-o ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Mwalaun amwailen! Kumwail koaros kin lapwahda noumwail kou kan oh ahs akan sang nan dewerail oh kahreiraillahng ni pihl pwe re en nimpil rahnen Sapad.
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 A lih menet, me nein Eipraam, me senselkiher rehn Sehdan sounpar eisek waluh; e soh konehng en lapwada sang nan selipe kan rahnen Sapad?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Sapwellimen Sises pasapeng wet kasarowehdi irail koaros me uhwong, a aramas teiko koaros perenkihda wiewia kapwuriamwei koaros me e kin ketin wiewia.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Sises pil mahsanih, “Dahme Wehin Koht rasehng? Dahme I kak karasahiong?
18 Jesus disse:
19 E rasehng kisin werentuhke kis me tikitihkie, me aramas emen ale oh kamwerehdiong nan sapwe. Kisin waro wosada, keirda oh wiahla tuhke pwoat, menpihr kan ahpw kin wiahda pasarail nin rah kan.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Sises pil ketin mahsanih, “Dahme I pahn karasahiong Wehin Koht?
20 Disse mais:
21 E rasehng ihs me lih emen ale oh doaloakihda nesen pilawa ieu, nesen pilawao lao mwutala oh mpwosada.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Sises eri ketiket kohla nan kahnimw laud oh tikitik kan padapadahk ong aramas akan ni eh ketiket kohdalahng Serusalem.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Mehmen ahpw patohwanohng, “Maing, mehlel apwoat me me malaulau me pahn mourla?”
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Kumwail nantihong pwe kumwail en keid nan wenihmw wetikitik; pwe I ndaiong kumwail, me tohto pahn song keid ie, ahpw re sohte pahn kak.
24 Jesus respondeu:
25 Ni kaunen peneinei men eh pahn uhda oh ritingedi wenihmwen imwe, kumwail pahn mi liki wie letelet oh ndinda, ‘Maing, komw ketin ritingadahng kiht.’ E ahpw pahn sapengkin kumwail, “I sehse mehnia kei kumwail.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Kumwail ahpw pahn tapihada ndinda, ‘Kiht, se iang komwi mwohdehng tehpel oh iang komwi kamadipw; komw ketin padapadahkehr nan at kahnimw!’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 E ahpw pil pahn mahsanih, ‘I sehsei kumwail, I pil sehse wasa kumwail kohsang ie. Kumwail kohkohweisang ie, kumwail koaros aramas tiahk suwed kei!
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Ia uwen mwahiei oh tehtehrek en ngih me pahn wiawi ni amwail pahn kilang Eipraam, Aisek, oh Seikop, oh soukohp koaros nan Wehin Koht, a kumwail ahpw pahn pisikensang loale!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 A mehn palimese oh palikapi, mehn paliepeng oh palieir, ahpw pahn uhd kohdo oh mwohndiong tehpel nan Wehin Koht.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Kumwail en ese pwe irail ko me ikmwurih ahnsou wet, re pahn mwowehla ahnsowo; a me mwowe kan ahnsou wet, re pahn ikmwurihla.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ni ahnsowohte Parisi kei pwarodohng Sises oh patohwanohng, “Maing, komw uhdahn pahn ketiketiweisang wasaht, ketiketla ekis wasa tohrohr, pwe Erod kupwukupwure en kemeikomwihla.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Kumwail kohwei oh ndahng kidien wel menen: ‘Ke en ese pwe rahnwet, oh lakapw, I pahn kausasang ngehn suwed kan rehn aramas akan, kamwahwihala me soumwahu kan; oh ni kesiluhwen rahn I pahn kaimwisekala ei doadoahk.’
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Ahpw rahnwet, pil lakapw, pil pali, me I pahn kohkohla; pwe sohte wasa kis konehng soukohp men en kamakamala ie pwe nan Serusalemte.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Serusalem, Serusalem! Kowe me kin kemehla soukohp kan, oh kin katehki takai irail kan me kin pekederdohng rehmw! Ia uwen tohtohn ei men kompwalehkipene pehi kat noumw aramas akan, rasehng litok emen me kin kompwalpene nah kan pahn peh kan, a ke ahpw kahng mweidohng ie!
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Eri, Koht solahr pahn ketiket rehmw! Ke en ese pwe ke solahr pahn kilang ie, ahnsou lao leledo me ke pahn nda, ‘Koht en kupwuramwahwih me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o!”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.