Jeremias 32
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 KAUN-O ahpw mahsanihong ie ni kaeisek en sounpar en mwehin Sedekaia, nanmwarkien Suda, me pil wia kaeisek waluhn sounpar en mwehin Nepukadnesar, nanmwarkien Papilonia.
1 No ano décimo do reinado de Zedequias em Judá, que era o ano décimo oitavo do reinado de Nabucodonosor na Babilônia, o Senhor Deus falou comigo.
2 Ni ahnsowo karis en nanmwarkien Papilonia wie mahmahweniong Serusalem oh ngehi I wie sensel nan kelen tehnpaso.
2 Nesse tempo, o exército do rei da Babilônia cercava Jerusalém, e eu estava preso no pátio do palácio real.
3 Nanmwarki Sedekaia salihiehdi wasao oh kedipahkin ie me dene I nda me KAUN-O mahsanih, “I pahn mweidohng nanmwarkien Papilonia en kalowehdi kahnimwet,
3 O rei Zedequias havia mandado me prender, acusando-me de anunciar que o Senhor tinha dito o seguinte: “Eu entregarei esta cidade ao rei da Babilônia, e ele a conquistará.
4 oh Nanmwarki Sedekaia sohte kak pitla. E pahn pengpengla rehn nanmwarkien Papilonia, ira pahn salpene oh mahsenpene.
4 O rei Zedequias não escapará dos babilônios, mas será entregue ao rei deles. Zedequias verá o rei da Babilônia cara a cara e falará com ele pessoalmente.
5 Sedekaia pahn wisiklahng Papilonia, oh e pahn ketiket wasao lao I pahn kupwurehda dahme pahn wiawihong. Ma e pil mahweniong mehn Papilonia, e sohte pahn pweida. Ngehi, KAUN-O, me mahmahsen.”
5 Será levado para a Babilônia e ficará ali até que eu cuide dele. Mesmo que lute contra os babilônios, não poderá vencer. Eu, o Senhor , estou falando.”
6 KAUN-O eri mahsanihong ie
6 O Senhor Deus me disse
7 me Anamel, nein Sallum, rien ei pahpao ohl, pahn patohdo rehi pwe en peki I en pwainda mwaht ehu nan Anadod nan sapwen Pensamin, pwehki ei wia peneinei keieu keren oh ahneki pwung en pwainohng pein ngehi mwahto.
7 que Hanamel, filho do meu tio Salum, ia me procurar e pedir que eu comprasse as terras dele em Anatote. Isso porque sou o seu parente mais chegado e tenho o direito de comprá-las.
8 Eri, nin duwen me KAUN-O mahsanih, Anamel ahpw patohdo rehi wasao nan kelen tehnpaso oh peki I en pwainda mwahto. Eri, I ahpw esehda me KAUN-O uhdahn mahseniong ie.
8 Então, exatamente como o Senhor tinha dito, o meu primo Hanamel me procurou no pátio da guarda e me disse: — Compre as minhas terras que ficam em Anatote, no território de Benjamim. Você é o meu parente mais chegado e por isso tem o direito de comprar essas terras e ficar com elas. Aí entendi que era Deus que estava me mandando fazer isso.
9 Ngehi eri pwainsang mwahto rehn Anamel oh tenekihda uwen mwohni me I kihong; eri mwahto mihmi ni uwen mwohni silper eisek isuh.
9 Assim comprei as terras de Hanamel e pesei o dinheiro para ele. O preço foi de duzentos gramas de prata.
10 I ahpw sainihala oh sidampihedi kisinlikoun kasapwasapwo, kihong sounkadehde, oh tenekihda pohn mehn tenek mwohni ko.
10 Assinei a escritura e fechei-a com um selo . Depois, chamei testemunhas e pesei o dinheiro numa balança.
11 Ngehi eri ale pelien kisinlikoun kasapwasapw me sidampehro—pelien kisinlikou me audaudkidahr iren kamanaman en kasapwasapw oh kosonnedpe kan, oh pelien kisinlikou me saikinte sidampo—
11 Então peguei a cópia fechada com o selo, a qual tinha o contrato e as condições, e também a cópia aberta
12 oh kihong Paruk, nein Neraia me pahpa kahlapki Mahseia. I kihong pelien kisinlikou ko mwohn Anamel oh sounkadehde ko me sainiher kisinlikoun kasapwasapwo oh mwohn ohl ako me iang wie mwomwohd nan kelen tehnpaso.
12 e dei as duas a Baruque, filho de Nerias e neto de Maaseias. Fiz isso na frente de Hanamel, das testemunhas que assinaram a escritura e de todos os judeus que estavam sentados no pátio.
13 I ahpw patohwanohng Paruk mwohrail koaros,
13 Diante de todos eles, eu disse a Baruque:
14 “KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht en Israel, ketin koasoanedier komwi en patohwanla kisinlikou pwukat, me sidampehr oh me saikinte sidampo, oh kihdiong nan sah pwehl ehu, pwe re en nekinekla wasao erein sounpar akan me pahn kohdo.
14 — O Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, mandou que você pegue estas escrituras de compra, tanto a cópia fechada com o selo como a aberta, e as coloque num pote de barro para que durem muitos anos.
15 KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht en Israel, ketin mahsanih me ihmw kan, mwaht akan, oh mwetin wain kan pahn pweipweida sapahl nan sahpwet.”
15 O Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, disse que neste país ainda serão compradas casas, terras e plantações de uvas.
16 Mwurin ei patohwanohngehr kisinlikou ko rehn Paruk, I ahpw kapakap, patohwan,
16 Depois que dei a Baruque, filho de Nerias, a escritura de compra, eu orei assim:
17 “Maing KAUN, Wasa Lapalahpie, komwi me ketin wiahda sampah oh lahng sang ni sapwellimomwi roson oh manaman lapalap; sohte mehkot me apwal ong komwi.”
17 — Ó Senhor , meu Deus, com o teu grande poder e com a tua força, fizeste o céu e a terra. Nada é impossível para ti.
18 Komwi ketin kasalehiongehr aramas tohto sapwellimomwi limpoak poatopoat, ahpw komwi pil kalokehkiher aramas akan dipen ar pahpa kahlap ako. Komwi me uhdahn Koht manaman; komwi me KAUN-O, Wasa Lapalap.
18 Tens sido bondoso para milhares de pessoas, mas também tens castigado os filhos por causa dos pecados dos seus pais. Tu és o grande e poderoso Deus; o teu nome é , o Todo-Poderoso.
19 Komwi kin ketin wiahda koasoandi kupwurokong kei oh ketin wiahda soahng kapwuriamwei kan; komwi kin ketin mahsanih mehkoaros me aramas kin wia oh kin ketin katingih nin duwen ar wiewia kan.
19 Tu fazes grandes planos e coisas maravilhosas. Tu vês tudo o que as pessoas fazem e tratas cada uma de acordo com o seu modo de agir e de viver.
20 Komwi ketin wiadahr manaman ekei kawao oh manaman kapwuriamwei kei nan Isip, oh komwi pil usehlahte wiewia manaman pwukat leledo rahnwet. Komwi wiadahr manaman pwukat nan Israel oh pil nan wehi teikan koaros; eri met, aramas koaros eseikomwilahr wasa koaros nin sampah.
20 Fizeste milagres e maravilhas na terra do Egito e continuas a fazer o mesmo até hoje, tanto em Israel como em todas as outras nações. Por isso, agora és conhecido em toda parte.
21 Sang ni manaman akan oh soahng kapwuriamwei kan me kin kamasakada at imwintihti kan, komwi ketin doadoahngki sapwellimomwi manaman oh roson pwe komwi en ketikihieisang sapwellimomwi aramas en Israel kan nan Isip.
21 Tiraste o povo de Israel da terra do Egito por meio do teu poder e da tua força e por meio de milagres e maravilhas que encheram de terror os nossos inimigos.
22 Komwi ketikihongiraillehr sahpw kaselel wet, nin duwen me komwi ketin inoukihongehr ar pahpa kahlap ako.
22 Deste aos israelitas esta terra boa e rica, como havias prometido aos seus antepassados.
23 Ahpw ni arail patohdo nan sahpw wet oh sapwenikihla, re sohte kapwaiada sapwellimomwi kosonned kan de momourki sapwellimomwi padahk kan; re sohte kapwaiada dahme komwi ketin koasoanehdi ong irail en kin wia. Ihme kahrehda komwi ketikihong irail nan paisuwed wet.
23 Mas, quando eles entraram nesta terra e tomaram posse dela, não obedeceram aos teus mandamentos, nem viveram de acordo com os teus ensinamentos; não fizeram nada daquilo que havias mandado. Por isso, fizeste cair sobre eles toda esta desgraça.
24 “Mehn Papilonia kan kapilpenehr kahnimwo oh mahmahweniong pwe re en kalowehdi. Mahwen, lehk lapalap, oh soumwahu pahn kahrehda kahnimwo eh pahn lohdi. Komwi mwahngih me soahng koaros me komw mahsaniher pweidahr.
24 — Os babilônios construíram rampas de terra em volta das muralhas da cidade a fim de invadi-la e agora estão atacando. A guerra, a fome e as doenças vão fazer a cidade cair nas mãos deles. Como vês, tudo o que disseste aconteceu.
25 Ahpw, maing KAUN, Wasa Lapalahpie, komwi me ketin koasoanehdi pwe I en pwainda mwahto mwohn sounkadehde kan, mehndahte kahnimwo eh nektehn lohdi pahn mehn Papilonia kan.”
25 No entanto, Senhor , meu Deus, tu me mandaste comprar terras na presença de testemunhas, apesar de os babilônios estarem quase tomando a cidade.
26 KAUN-O eri mahsanihong ie,
26 Então o Senhor me respondeu:
27 “Ngehi KAUN-O, Koht en aramas koaros. Sohte mehkot me kin apwal ong ie.
27 — Eu sou o Senhor , o Deus de toda a humanidade. Nada é impossível para mim.
28 I pahn pangalahng kahnimwet rehn nanmwarkien Papilonia, Nepukadnesar oh sapwellime karis; re pahn kalowehdi kahnimwo
28 Por isso, vou entregar esta cidade ao rei Nabucodonosor, da Babilônia, e ao seu exército, e eles a tomarão.
29 oh isikala. Re pahn isikala iangahki ihmw kan me kahredahr ei engieng, pwehki ar kin isik warpwohmwahu ong Paal oh kin meirongki wain ong koht teikan pohn pwelenge kan.
29 Os babilônios, que estão atacando, vão entrar na cidade e pôr fogo nela. Eles queimarão as casas onde o povo me tem provocado queimando incenso ao deus Baal nos terraços e derramando bebidas como oferta a outros deuses.
30 Sang ni tepin poadopoad en mehn Israel oh mehn Suda, aramas akan kin kansensuwedihkin ie oh kahngiangihkin ie arail wiewia kan.
30 Desde o princípio, o povo de Israel e o povo de Judá só têm feito coisas más. As suas maldades têm provocado a minha ira .
31 Tohn kahnimwet kansensuwedih ie oh kahngiangihiehda sangete rahn me kahnimwet kokouda. Ngehi eri koasoanedier nan kupwurei pwe I en kamwomwala
31 Esta cidade tem provocado a minha ira e o meu furor desde o dia em que foi construída. Eu resolvi acabar com ela
32 pwehki wiewia suwed kan me mehn Suda oh Serusalem wiadahr, iangahki ar nanmwarki kan oh kaun akan, ar samworo kan oh soukohp kan.
32 por causa de todas as maldades que têm sido feitas pelo povo de Israel e pelo povo de Judá, pelos seus reis e autoridades, pelos seus sacerdotes e profetas e pelo povo de Jerusalém.
33 Re sohpeisang ie; mehndahte ei sohte tokedihsang padapadahkih irail, ahpw re sohte men rong oh ale padahk.
33 Eles me viraram as costas. E, embora eu continuasse ensinando essa gente, eles não escutaram, não aprenderam a lição, nem deram atenção às ameaças.
34 Re pil kihdiong nair dikedik en eni saut kan nan Tehnpas Sarawio me kokouda pwehn wia wasahn kaudok ong ie, oh re kasaminehla.
34 Até ídolos horrorosos eles colocaram no Templo construído em meu nome e o profanaram .
35 Re kauwada pei sarawi kei ong Paal nan Wahun Innom, pwe re en meirongkihong koht Molek nair pwutak kan oh serepein kan. I sohte koasoanediong irail en wia met, oh I sohte mwahn pil kupwukupwure pak ehu me re en wia tiahk wet oh kahrehiong mehn Suda nan dihp.”
35 No vale de Ben-Hinom, eles construíram altares ao deus Baal, para ali queimar os seus filhos e as suas filhas em honra do deus Moloque . Eu não lhes dei ordem para isso e nunca pensei que eles fizessem uma coisa tão nojenta como essa e levassem o povo de Judá a pecar.
36 KAUN-O, Koht en Israel, ketin mahsanihong ie, “Seremaia, aramas akan ndinda me mahwen, lehk lapalap, oh soumwahu pahn kahrehda kahnimwet eh pahn lohdiong nanmwarkien Papilonia. Eri, rong dahme I pil pahn mahsanih.
36 Depois, o Senhor , o Deus de Israel, disse o seguinte: — Jeremias, o povo anda dizendo que a guerra, a fome e as doenças vão fazer esta cidade cair nas mãos do rei da Babilônia. Agora, escute o que vou dizer!
37 I pahn kapokonepene aramas akan sang wehi teikan koaros me I kamwarakiraillahr ie nan ei engieng kowahlap, oh I pahn kapwureiraildo wasaht oh mweidohng re en momour ni popohl.
37 Vou ajuntar aqueles que na minha ira , cólera e furor eu espalhei. Eu os trarei de volta a este lugar e os deixarei viver aqui em segurança.
38 Eri, re pahn wiahla nei aramas, oh I pahn wiahla ar Koht.
38 Eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.
39 I pahn ketikihong irail lamalam teieu: iei re en kin waunekin ie, pwehn wia kamwahuparail oh kamwahupen kadaudokarail kan.
39 Eu lhes darei este único propósito na vida: temer sempre a mim, para o próprio bem deles e dos seus descendentes.
40 I pahn wiahda ehu inou poatopoat ong irail. I sohte pahn tokedihsang wiewia me mwahu ong irail, oh I pahn kupwurehda pwe re en lemmwikin ie ni mohngiong unsek, pwe re en dehr pwurehng sohpeisang ie.
40 Vou fazer com eles esta aliança eterna: nunca deixarei de lhes fazer o bem; farei com que me respeitem com sinceridade para que nunca se afastem de mim.
41 I pahn kin perenki wiewia me mwahu ong irail, oh I pahn koasoanehdi pwe re en kousoanla nan sahpwet kohkohlahte.
41 Terei prazer em lhes fazer o bem e com todo o meu coração e com toda a minha alma deixarei que fiquem morando nesta terra.
42 “Nin duwen ei ketikidohr kahpwal wet ong aramas akan, iei duwen ei pahn ketikihong irail soahng mwahu koaros me I inoukihongirailehr.
42 — Assim como eu trouxe esta desgraça a este povo, também lhe darei todas as boas coisas que prometi.
43 Aramas akan ndinda me sahpwet pahn wiahla sapwtehn me aramas de mahn sohte pahn kousoan ie, oh dene e pahn kohieng mehn Papilonia kan pwe re en sapwenikihla. Ahpw mwaht akan pahn pweipweida sapahl nan sahpw wet.
43 Jeremias, o povo anda dizendo que esta terra vai ficar como um deserto, sem gente e sem animais, e que será entregue aos babilônios. Mas eu digo que neste país ainda se comprarão terras.
44 Aramas akan pahn pwainda, oh kisinlikoun kasapwasapw kan pahn sain, sidamp, oh sounkadehde pahn mie. Met pahn wiawi nan sapwen Pensamin, nan kousapw akan me kapilpene Serusalem, nan kisin kahnimw kan en Suda, nan kisin kahnimw kan me mi nan sahpw nahnahn kan, ni tepin dohl kan, oh palieir en Suda. I pahn kapwurehdo aramas akan ong nan uhdakarail. Ngehi, KAUN-O, me mahmahsen.”
44 As pessoas vão comprar, assinar escrituras, fechá-las com selos e chamar testemunhas. Isso acontecerá nas terras da tribo de Benjamim, nos povoados em volta de Jerusalém, nas cidades de Judá e nas cidades das montanhas, das planícies e da região sul. Eu trarei o povo de volta ao seu país. Eu, o Senhor , falei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.