Isaías 44
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 KAUN-O ketin mahsanih,
1 Agora escuta, Jacó, meu servo, Israel, a quem escolhi.
2 Ngehi, KAUN-O, me ketin wieiukada;
2 Eis o que diz o Senhor que te criou, que te formou desde o seio materno e te socorreu: nada temas, Jacó, meu servo, meu Israel, a quem escolhi!
3 “I pahn kamwerehdiong pihl pohn sahpw me kin anahne pihl,
3 Porque derramarei água sobre o solo sequioso, fá-la-ei correr sobre a terra árida, derramarei meu espírito sobre tua posteridade, e minha bênção sobre teus rebentos.
4 Re pahn pweida oh kaparaparala rasehng dihpw me kelemwur mwahu,
4 Crescerão como a vegetação irrigada, como os álamos à beira dos arroios.
5 “Emenemen aramas akan pahn kin kose, nda, ‘Ngehi sapwellimen KAUN-O.’
5 Um dirá: Eu sou do Senhor, outro reclamará para si o nome de Jacó, um terceiro escreverá na sua mão: Ao Senhor, e receberá o cognome de Israel.
6 KAUN-O, me ketin kakaun oh apwahpwalih Israel,
6 Eis o que diz o Senhor, o rei de Israel, seu Redentor, o Senhor dos exércitos: Eu sou o primeiro e o último, não há outro Deus afora eu.
7 Mie emen me kak wiahda me I wiadahr akan?
7 Quem é igual a mim? Que venha sustentar suas pretensões! Que prove e pleiteie contra mim! Quem anunciou o futuro, desde a origem? Que nos predigam o que deve ainda acontecer! Não tenhais medo então, e não tremais!
8 Kumwail dehr masak, kumwail nei aramas akan!
8 Não vos tenho esclarecido desde há muito tempo? Vós sois minhas testemunhas: existe outro Deus a não ser eu? Haverá outro rochedo além de mim?
9 Irail koaros me kin wiahda dikedik en eni kan sohte irail mehkot, oh koht kan me re kin nohn kesempwalki sohte kateparail. Irail kan me kin kaudokiong koht pwukat, maskun kei irail, oh soaloalokong kei—re pahn namenekla.
9 Os fabricantes de ídolos nada são e suas preciosas obras nada valem; para confusão deles, suas testemunhas não sabem ver nem compreender.
10 Pwe doadoahk soh-katepe ieu wiahkihda mete mwohmw ehu oh pwongih duwehte koht emen.
10 Aquele que quer modelar um deus, funde uma estátua que não servirá para nada.
11 Koaros me pahn kin pwongih soangen mwohmw wet, re pahn sarohdi oh namenekla. Aramas me kin wiahda dikedik en eni pwukat, aramas ekei irail oh sohte irail mehkot. Re en pwarodo oh uh mwohn mwoalen kopwung—re pahn rerrer masepwehkada oh namenekla.
11 Seus fiéis ficarão decepcionados e seus operários são apenas homens. Que todos se congreguem e compareçam. Ficarão assustados e decepcionados.
12 Sounsuk mete kin ale lepin mete oh isik pohn kisiniei. E kin doadoahngki peh me kehlail pwehn sukada meteo ong ni mwohmw ehu. E kin men mwengehda, men nimpilda, oh pwangada ni eh kin wie doadoahk.
12 O ferreiro manipula o formão e trabalha no forno; talha o ídolo com golpes de martelo; modela-o com mão vigorosa; mas tem fome, sente-se esgotado, tem sede, está extenuado.
13 Sounkou ihmw men kin sohng tuhke kan. E kin mahlenihkihdi takai pweht mwohmw ehu, oh parkihda nah dipwisoun doadoahk kan. E kin wiahda mwomwen aramas, mwohmw kaselel, pwe en kin kidahng nan imwe.
13 O escultor em madeira estica o cordel, traça o esquema a lápis, desbasta a imagem com o cinzel, mede-a com o compasso; dá-lhe forma humana, fá-la um belo tipo de homem, para colocá-la numa casa.
14 Mweinele aramas kak pelehdi tuhke sidar kan pwehn doadoahngki, de pilada soangen tuhke teikan sang nanwel. De e kak padokedi ehu soangen tuhke tohrohr oh awiawih keteu en mweredi pwe en kakairada.
14 Vai cortar madeira, apanha um roble ou um carvalho que tinham deixado crescer entre as árvores da floresta que o Senhor havia plantado, e que a chuva havia feito crescer.
15 Aramas emen kin doadoahngki elep en tuhke ko mehn wia tuwi, oh elep mehn wia dikedik en eni. E kak doadoahngki elep lepin tuhkeo mehn wia eh tuwihn rengireng oh mehn umwun pilawa. A elep e kin wiahkihda eh koht oh kin pwongih.
15 Depois faz com a madeira um fogo, e leva-o para se aquecer; queima-a também para cozer o pão; enfim serve-se dela para fabricar um ídolo diante do qual se prosterna.
16 Ekei lepin tuhke ko e kin wiahki mehn seukisiniei; e kin umwunki kene uduk; e kin tungoale dahme e umwunda oh kin medkihla. E kin rengireng, oh nda, “Meid kansenamwahu karakar en kisiniei kaselel wet.”
16 Queima a metade de sua madeira, sobre a brasa assa a carne, come esse assado até fartar-se. Então aquece-se e diz: Como é bom sentir o calor e admirar a chama!
17 A luhwen tuhkeo e ahpw kin wiahkihda eh koht, dikedik en eni; e ahpw kin poaridi oh pwongih. E kin kapakapohng, ndinda, “Komwi me ei koht, komw doareiehla!”
17 Com a sobra faz um deus, um ídolo diante do qual se prostra para adorá-lo e orar dizendo: Salva-me, tu és meu deus.
18 Soangen aramas pwukat me nohn pweipwei, re sohte dehdehki dahme re wiewia. Masarail kan oh kapehdirail kan me nohn rotorot ong me mehlelo.
18 Falta bom senso e juízo a essa gente; têm os olhos tão fechados que não vêem, seus corações não podem compreender.
19 Sounwia dikedik en eni kan sohte audeparail, pwe re sohte kin nda, “I umwkihla elep en tuhkeo, oh inimkihda mwoalus ko kenei pilawa oh uduk, oh luhwen tuhkeo I wiahkihda dikedik en eni. Eri, iet I poaridiong oh pwongih lepin tuhke lepet.”
19 Ninguém reflete nem tem bom senso e inteligência para se dizer: Queimei metade, cozi pão sobre a brasa, aí assei a carne que comi e iria eu fazer do resto um ídolo miserável? Prostrar-me-ia diante de um pedaço de madeira?
20 Irair wet rasehng aramas eh kang pehs. Eh lamalam pweipwei me inenen laud, kahrehda sawasepe me inenen apwal. E sohte dehdehki me dikedik en eni me e kolokol kaidehkin uhdahn koht emen.
20 Este homem se nutre de cinzas, seu coração desabusado o desencaminha, ele não consegue salvar-se nem dizer: Não será um logro o que tenho nas mãos?
21 KAUN-O ketin mahsanih,
21 Lembra-te dessas coisas, Jacó! {Recorda-te}, Israel, que tu és meu servo. Eu te formei, tu és meu servo, Israel, não posso esquecer-te.
22 I koakoahsangehr dipwomw kan, rasehng depwek me sohralahr.
22 Fiz desaparecer tuas iniqüidades como uma nuvem, e teus pecados como uma neblina: volve a mim, porque te resgatei.
23 Kumwail nanleng kan, kumwail ngisingis oh perenda!
23 Céus, regozijai-vos, pois o Senhor agiu: Ressoai de alegria, profundezas da terra! Explodi de alegria, ó montanhas! E tu também, floresta, com todas as tuas árvores, porque o Senhor resgatou Jacó, e manifestou sua glória em Israel.
24 “Ngehi KAUN-O, omw sounkomour;
24 Eis o que diz o Senhor, teu Redentor, que te formou desde o seio de tua mãe: Sou eu, o Senhor, que fiz todas as coisas, sozinho estendi os céus. Firmei a terra: quem estava comigo?
25 Ngehi me kin kapweipweila sounwunahni kan,
25 Confundo os sinais dos falsos profetas, faço delirar os adivinhos, faço voltar atrás os sábios, e transformo sua sabedoria em loucura.
26 A ni ei ladu eh kin kohpada mehkot,
26 Mantenho a palavra de meus servos, cumpro o que predizem meus enviados; digo que Jerusalém deve ser reabitada. Que as cidades de Judá devem ser reedificadas. Delas reerguerei as ruínas.
27 Ni ruwes ehute I kin kamadahda madau.
27 Digo ao abismo: Seca-te, vou estancar tuas torrentes.
28 I mahsanihong Sairus, ‘Kowe me pahn wilianiehdi oh kaunda wasa,
28 Digo de Ciro: É meu pastor, executará em tudo a minha vontade. Falando de Jerusalém: Que seja reedificada! E do templo: Que seja reconstruído!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.