Isaías 37
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Mwadangete mwurin Nanmwarki Esekaia eh ketin karongehda arail pakairo, e ahpw ketin tehrpeseng sapwellime likou kan uwen eh kupwursuwedla, e ahpw pwuhriong nan likoun nsensuwed, oh ketilahng nan Tehnpas Sarawien KAUN-O.
1 Quando o rei Ezequias ouviu isto, rasgou as suas roupas, cobriu-se de pano de saco e entrou na Casa do Senhor .
2 E ahpw ketin poaronehla Elaiakim, me kin pwukoahki apwalih tehnpaso, Sepna, sounnting en tehnpaso, oh samworo me keieu mah oh kadarala rehn soukohp Aiseia, nein Eimwos. Irail koaros mi nan likoun nsensuwed.
2 Então ele mandou que Eliaquim, o responsável pelo palácio, Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, todos vestidos de pano de saco, fossem falar com o profeta Isaías, filho de Amoz.
3 Iet mahsen me e ketikihong irail pwe re en patohwanohng Aiseia: “Rahnwet iei rahnen lokolok ehu; kitail aleier lokolok oh nameneklahr. Kitail rasehngehr lih emen me pahn kareniongehr neitik, ahpw luwetalahr solahr kak neitik.
3 Eles lhe disseram: — Assim diz Ezequias: “Este dia é dia de angústia, de castigo e de vergonha. Como se costuma dizer, chegou a hora de a criança nascer, mas a mãe não tem forças para dar à luz.
4 Nanmwarki Lapalap en Asiria poaronedohr sapwellime lapalap emen pwehn lahlahwe Koht ieias. KAUN-O, omwi Koht en ketin karonge lahlahwe pwukat oh ketin kaloke irail kan me wia lokaia pwukat. Eri, komwi ketin kasakaski aramas akan me pahn luhwehdi.”
4 É bem possível que o Senhor , seu Deus, tenha ouvido as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para afrontar o Deus vivo, e repreenda as palavras que ouviu. Portanto, ore pelo resto que ficou.”
5 Ni ahnsou me Aiseia aleier poaron en Nanmwarki Esekaia,
5 Os servos do rei Ezequias foram falar com Isaías,
6 e ahpw kadaralahng pasapeng wet: KAUN-O ketin mahsanihong komwi en dehr masak mehn Asiria kan me kakahski me dene KAUN-O sohte kak doareikomwihla.
6 que lhes disse: — Digam ao rei o seguinte: Assim diz o
7 KAUN-O pahn ketin kupwurehda pwe nanmwarki lapalapo en karongehda rohng pwoat me pahn kahrehiong eh pahn sapahllahng nan sapwellime wehi, oh KAUN-O pahn ketin kupwurehda pwe en kamakamala wasao.”
7 Eis que porei nele um espírito, e ele, ao ouvir certo rumor, voltará para a sua terra; e lá eu farei com que ele seja morto à espada.”
8 Lapalap en Asiriao ahpw rongada me nanmwarki lapalapo ketisangehr Lakis oh mahmahweniong kahnimw me keren Lipna; e ahpw patolahng reh wasao pwehn ale sapwellime kaweid.
8 Rabsaqué voltou e encontrou o rei da Assíria lutando contra Libna, pois tinha ouvido que o rei já se havia retirado de Laquis.
9 Pakair ahpw lelohng mehn Asiria kan me karis en Isip ehu, me Tiraka, nanmwarkien Sudan ketin kakahluwa, ketidohn mahweniong irail. Ni nanmwarki lapalapo eh karongehda met, e ahpw ketin kadaralahng kisinlikou kis ong Esekaia,
9 Quando o rei ouviu dizer que Tiraca, rei da Etiópia, havia saído para guerrear contra ele, mandou mensageiros a Ezequias, com esta missão:
10 nanmwarkien Suda, me mahsanih: “Koht me komwi kin koapworopworki ketin mahsanihong komwi me komwi sohte pahn mihla pahn ei manaman, ahpw komwi dehr kamehlele met.
10 — Digam a Ezequias, rei de Judá: “Não deixe que o seu Deus, em quem você confia, o engane, ao dizer: ‘Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria.’
11 Ia duwe, komwi karongeier dahme nanmwarki lapalap en Asiria kin wiahiong wehi ehu me e kin ketin kupwurehda en kamwomwala. Ia duwe, komwi kupwukupwure me komwi kak pitla?
11 Você já ouviu o que os reis da Assíria fizeram com todas as terras, como as destruíram totalmente. E você pensa que poderá escapar?
12 Ei pahpa kahlap ako kauwelahr kahnimw Kosen, Aran, oh Resep, oh kemelahr tohn Pededen me kin kousoan nan Telassar, oh sohte emen ar koht ko me kak doareirailla.
12 Será que os deuses das nações livraram os povos que os meus pais destruíram, Gozã, Harã e Rezefe e os filhos de Éden, que estavam em Telassar?
13 Ia nanmwarki kan en kahnimw Amad, Arpad, Separpaim, Ena, oh Ippa?”
13 Onde está o rei de Hamate, o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?”
14 Nanmwarki Esekaia ahpw ketikihsang kisinlikowo rehn meninkedero oh wadek. Ih eri ketilahng ni Tehnpas Sarawio, ketikihdi kisinlikowo wasao mwohn silangin KAUN-O,
14 Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Então Ezequias subiu à Casa do Senhor e estendeu a carta diante do Senhor .
15 e ahpw loulou, mahsanih,
15 E Ezequias orou ao Senhor , dizendo:
16 Maing KAUN, Wasa Lapalap, Koht en Israel, me ket pohn kerup kan, komwihte kelehpw me Koht, me ketin kakaun wehi koaros en sampah. Komwi ketin kapikadahr nanleng oh sampah.
16 — Ó Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, que estás entronizado acima dos querubins, somente tu és o Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste os céus e a terra.
17 Eri met, Maing KAUN, komwi ketin karongei kiht oh ketin mahsanih dahme wiewiawihong kiht. Komwi ketin karonge mehkoaros me Senakerip patohwan lahlahwe kin komwi, Koht ieias.
17 Inclina, ó Senhor , os ouvidos e ouve; abre, Senhor , os olhos e vê; ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para afrontar o Deus vivo.
18 Kiht koaros patohwan ese, Maing KAUN, me nanmwarki lapalap en Asiria kamwomwalahr wehi tohto, oh wiahkilahr sapwtehn sapwarail kan,
18 É verdade, Senhor , que os reis da Assíria assolaram todos os países e suas terras
19 oh isikalahr ar koht kan—me iei kaidehn uhdahn koht kei, ahpw ihte sansal kei en tuhke oh takai me wiawihkihda pehn aramas.
19 e lançaram no fogo os deuses deles, porque não eram deuses, mas objetos de madeira e pedra, feitos por mãos humanas; por isso, os destruíram.
20 Eri met, Maing KAUN, komwi ketin doareikitasang nanmwarki lapalap en Asiria, pwe wehi koaros en sampah pahn esehla me komwihte me Koht.”
20 Agora, ó Senhor , nosso Deus, livra-nos das mãos dele, para que todos os reinos da terra saibam que só tu és o Senhor .
21 Aiseia eri kadaralahng Nanmwarki Esekaia pakair ehu, pasapengpen en nanmwarkio loulou.
21 Então Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: — Assim diz o
22 KAUN-O ketin mahsanih, “Kahnimw Serusalem kouruhrkin uhk, Senakerip, oh kepitkin uhk.
22 esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: “A virgem, a filha de Sião, desdenha e zomba de você; a filha de Jerusalém meneia a cabeça atrás de você.
23 Ihs me ke lemeleme me ke lahlahwe oh mwamwahliki? Ke sohte waunekin ie, Koht sarawien Israel.
23 A quem você afrontou e de quem blasfemou? E contra quem você levantou a voz e ergueu os olhos com arrogância? Contra o Santo de Israel.
24 Ke kadarodohr noumw ladu pwehn suweikihong ie duwen weromw werennansapw en mahwen kan eh kalowedier nahna keieu ile kan en Lepanon. Ke suweiki me ke peledier tuhke sidar me keieu reirei kan oh tuhke saipres me keieu kaselel kan, oh me ke lellahng nanwerengen wel kan.
24 Por meio dos seus servos, você afrontou o Senhor e disse: ‘Com a multidão dos meus carros de guerra eu subi ao alto dos montes, ao mais interior do Líbano. Cortei os seus altos cedros e os seus melhores ciprestes; cheguei ao lugar mais elevado, ao seu denso bosque.
25 Ke suweiki me ke weiradahr pwarer kei oh nimpilsangehr ni pilen sapwen liki kan, oh nehn noumw sounpei kan tiakehr oh kamadahda Pillap Nail.
25 Eu mesmo cavei e bebi as águas e com as plantas de meus pés sequei todos os rios do Egito.’”
26 “Ia duwe, ke sohte rong me ngehi me koasoanedier mepwukat kawao? Oh met I kapwaiadahr mepwukat. Ngehi me kihong uhk manaman en wekidohng kahnimw kehlail kan ong ni koasoakoasoak en kihd.
26 “Por acaso, você não ouviu que há muito tempo eu, o determinei estas coisas, e que já desde os dias remotos as tinha planejado? Agora eu as faço acontecer. Eu quis que você reduzisse a montões de ruínas as cidades fortificadas.
27 Aramas ako me kin kousoan wasa pwuko me luwet; re masepwehkada oh salohda. Re rasehng dihpw nan mwaht ehu de dihpw me wosada pohn ihmw ni kisinieng karakar en palimese eh kin ipir irail.
27 Por isso, os seus moradores, debilitados, andaram cheios de temor e envergonhados; tornaram-se como a erva do campo, a erva verde e o capim dos telhados queimado antes de amadurecer.”
28 “Ahpw I ese mehkoaros duwen kowe, dahme ke kin wia oh wasa ke kin kohla ie. I ese uwen omw uhwong ie.
28 “Mas eu sei onde você está; conheço o seu sair e o seu entrar, e o seu furor contra mim.
29 I aleier pakairpen omw lingeringer oh omw aklapalap, eri met, I pahn kihong kehs ni tumwomwen oh kapwureiukalahng ni ahl me ke keid ie kohdo.”
29 Por causa do seu furor contra mim e porque a sua arrogância subiu até os meus ouvidos, eis que porei o meu anzol no seu nariz e o meu freio na sua boca e farei você voltar pelo caminho por onde veio.”
30 Aiseia eri patohwanohng Nanmwarki Esekaia, “Iet kilel en dahme pahn pweida. Nan sounpar wet oh sounpar kohkohdo ihte me kumwail pahn konokonote wahnsahpw en nanwel, ahpw nan sounpar en mwurio, kumwail ahpw pahn kak padokedi wahnsahpw oh dolung, oh padokedi tuhkehn wain oh konote kreip kan.
30 — E isto será o sinal para você, rei Ezequias: neste ano, se comerá o que nascer espontaneamente e, no segundo ano, o que daí proceder. Mas no terceiro ano semeiem e colham, plantem vinhas e comam os seus frutos.
31 Irail kan me luhwehdi nan Suda pahn paiamwahu rasehng kisin tuhke me kin kadarala kalowe wasa loal pahn pwehl oh kadarala wah.
31 Aqueles da casa de Judá que escaparam e ficaram como remanescente tornarão a lançar raízes e a dar frutos.
32 E pahn mie aramas nan Serusalem oh pohn Nahna Saion me pahn pil luhwehdi, pwehki KAUN-O Wasa Lapalap ketin koasoanedier mepwukat en pweida.
32 Porque de Jerusalém sairá o remanescente, e do monte Sião, o que escapou. O zelo do Senhor dos Exércitos fará isto.
33 “Oh Iet dahme KAUN-O ketin mahsanih duwen nanmwarki lapalap en Asiria: ‘E sohte pahn pedolong nan kahnimw wet oh sohte arep pwoat me e pahn kadarohng ie. Sohte sounpei me wisik mehn sansar pahn kerendohng kahnimwo, oh sohte mehn poadoandoar pahn wiawihda kapilpene kahnimw wet.
33 — Portanto, assim diz o Senhor a respeito do rei da Assíria: “Ele não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma. Não virá diante dela com escudo, nem construirá rampas de ataque contra ela.
34 E pahn pwurala keid ni ahl me e keid ie kohdo, ni eh sohte pahn pedolong nan kahnimw wet. Ngehi, KAUN-O, me mahmahsen.
34 Pelo caminho por onde vier, por esse voltará; mas nesta cidade não entrará”, diz o
35 I pahn doarehla oh sinsile kahnimw wet, pwe en wia kamwahupen mwarei oh pwehki inou me I wiahiongehr nei ladu Depit.’”
35 “Porque eu defenderei esta cidade, para a livrar, por amor de mim e por amor do meu servo Davi.”
36 Tohnleng en KAUN-O men ahpw patolahng nan kahnimwpwal en mehn Asiria kan oh kemehla sounpei 185,000. Re ahpw wonohnpene oh melahr nin sohrahn en mandahn rahno.
36 Então o Anjo do Senhor saiu e matou cento e oitenta e cinco mil homens no arraial dos assírios. De manhã, quando os restantes se levantaram, lá estavam todos aqueles cadáveres.
37 Senakerip, nanmwarki lapalap en Asiria ahpw pwuralahng Ninipe.
37 Então Senaqueribe, rei da Assíria, levantou acampamento, foi embora, voltou para Nínive e por lá ficou.
38 Rahn ehu, nindokon eh wiewia eh kaudok nan tehnpesen eh koht Nisrok, sapwellime pwutak riemen, Adramelek oh Sareser, ahpw kemehkihla ih neira kedlahs kan oh ira sopolahng nan wehin Ararat. Pil emen sapwellime pwutak, Esaradon, me uhd wiliandi wiahla nanmwarki lapalap.
38 Certo dia, quando ele estava adorando no templo de seu deus Nisroque, os seus filhos Adrameleque e Sarezer o mataram à espada; depois fugiram para a terra de Ararate. E Esar-Hadom, filho de Senaqueribe, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.