Isaías 17

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 KAUN-O ketin mahsanih, “Damaskus solahr pahn wia ehu kahnimw; e pahn wiahla mohn ihmw ehu.
1 Recebi esta mensagem acerca de Damasco: “Vejam, a cidade de Damasco desaparecerá; ela se tornará um monte de ruínas!
2 Kahnimw kan en Siria pahn tehnla kohkohlahte. Re pahn wiahla wasahn kamwenge sihpw oh kou, oh sohte emen pahn karawansang irail wasao.
2 As cidades de Aroer ficarão desertas; rebanhos pastarão nas ruas e ali se deitarão, sem que ninguém os espante.
3 E pahn sohla poadoarepen Israel, oh Damaskus pahn sohla uhtohr. Mehn Siria kan me mourla pahn namenekla duwehte mehn Israel kan. Ngehi, KAUN-O Wasa Lapalap, me mahmahsen.”
3 As cidades fortificadas de Israel também serão destruídas, e acabará o poder do reino de Damasco. Tudo que restar da Síria terá o mesmo destino da glória de Israel”, declara o S
4 KAUN-O ketin mahsanih, “Rahn ehu pahn kohdo me wehi lapalap en Israel pahn imwisekla, oh semwehmwe pahn wiliandi eh reken kepwe.
4 “Naquele dia, a glória de Israel perderá seu brilho; seu corpo robusto definhará.
5 Israel pahn rasehng mwaht ehu me wahn wiht akan paldihsangehr oh rikirikpenesang; e pahn tehnla duwehte mwaht en nan Wahun Repaim ni ahnsoun dolung wahnsahpw.
5 A terra toda parecerá um campo de cereais depois que os ceifeiros colheram as espigas. Ficará desolada, como os campos no vale de Refaim depois da colheita.
6 Aramas malaulau me pahn mourla, oh Israel pahn rasehng tuhke olip pwoat me wah kan dondoalehr oh mehte riau de siluh luhwe nan kadoken tuhkeo, de me malaulau me luhwe ni rah karakarahk kan. Ngehi, KAUN-O, Koht en Israel, me mahmahsen.”
6 Restarão apenas uns poucos de seu povo, como as azeitonas que sobram quando a árvore é sacudida. Apenas duas ou três restam nos galhos mais altos, quatro ou cinco aqui e ali em seus ramos”, declara o S
7 Ni rahno eh pahn leledo, aramas akan pahn sohpeiong peki sawas rehn Sounwiepeo, Koht sarawien Israel.
7 Naquele dia, enfim, as pessoas olharão para seu Criador e voltarão os olhos para o Santo de Israel.
8 Re sohla pahn koapworopworki pei sarawi kan me re wiahkihda pehrail kan, de koapworopworki pein wiepen pehrail kan—kilel en koht lih Asera oh pei sarawien isik warpwohmwahu kan.
8 Não buscarão mais a ajuda de seus ídolos, nem adorarão aquilo que suas próprias mãos fizeram. Já não se curvarão para seus postes de Aserá, nem adorarão nos santuários idólatras que construíram.
9 Ni rahno eh pahn leledo, kahnimw kehlail kan pahn tehnla oh wiahla mohn ihmw duwehte kahnimw kan me mehn Ip oh Amor keselahr ni ar sopohsangehr mehn Israel kan.
9 Suas maiores cidades ficarão como um bosque desabitado, como a terra que os heveus e os amorreus abandonaram quando os israelitas vieram para cá tanto tempo atrás; tudo ficará desolado.
10 Israel, ke manokelahr Kohto me ketin kapitkumwailla oh doandoarei kumwail rasehng paipalap ehu. Ke ahpw wiahda mwetuwel sarawi kei pwe ke en pwongih koht en liki men.
10 Pois você se afastou do Deus que o salva, se esqueceu da Rocha que o protege. Por isso, pode até plantar as melhores videiras e importar as mudas mais caras.
11 Ahpw mehnda ma re wa oh masalpeseng nimensengohte me ke padokedi, ahpw sohte me pahn dolung wah kan. Pwe ihte kahpwal oh medek mwuledek me pahn mie.
11 Pode ser que elas brotem no dia em que as puser na terra, pode ser que floresçam na manhã em que as plantar, mas você jamais colherá delas uma uva sequer; sua colheita será apenas tristeza e dor contínua.
12 Wehi kehlail kei mwekididahr rasehng ngiringirisek en nan madau, rasehng ngilen pwuki kan me kin urada oh ngiringisek nan paina.
12 Ouça! As tropas de muitas nações rugem como ruge o mar. Escute o estrondo dos exércitos, que avançam como ondas estrondosas.
13 Wehi kan mwekimwekidier kohdo rasehng iloak en nan madau, Koht ahpw ketin angiangih irail, re ahpw pweiekla oh tangpeseng rasehng pwelpar ni keilen nahna ehu, rasehng dihpw meng nan elipip ehu.
13 Embora rujam como a rebentação na praia, Deus os calará e eles fugirão, como palha dispersada pelo vento, como folhas num redemoinho antes da tempestade.
14 Re kin kamasepwehk nin soutik, ahpw nimenseng re kin sohrala. Iei met duwen imwilahn aramas koaros me kin kauwehla sapwatail.
14 Ao cair da tarde, Israel espera, cheio de pavor, mas, ao amanhecer, seus inimigos estão mortos. Esse é o castigo merecido dos que nos saqueiam, o fim apropriado para os que nos destroem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.