Gênesis 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Ni ahnsou me Koht tepin kapikada sampah oh mehkoaros me mi pahnlahng,
1 No começo Deus criou os céus e a terra.
2 sampah me liseliping de sohte mwomwe. Rotorot kipe wasa loal kan, oh ngehn en Koht kin ketiketseli pohn pihl kan.
2 A terra era um vazio, sem nenhum ser vivente, e estava coberta por um mar profundo. A escuridão cobria o mar, e o Espírito de Deus se movia por cima da água.
3 Koht eri ketin mahsanih, “Marain en miehla”—marain ahpw pwarada.
3 Então Deus disse: — Que haja luz! E a luz começou a existir.
4 Koht eri kupwurperenkihda lingan en maraino. E ahpw ketin katohrepeseng maraino oh rotorot,
4 Deus viu que a luz era boa e a separou da escuridão.
5 oh ketikihong eden maraino, “Rahn,” a eden rotoroto, “Pwohng.” Eri, pwohngo imwiseklahr oh marain en rahn pwarodohr—iei met wadepen keieun rahn.
5 Deus pôs na luz o nome de “dia” e na escuridão pôs o nome de “noite”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o primeiro dia.
6 — ausente —
6 Então Deus disse: — Que haja no meio da água uma divisão para separá-la em duas partes!
7 — ausente —
7 E assim aconteceu. Deus fez uma divisão que separou a água em duas partes: uma parte ficou do lado de baixo da divisão, e a outra parte ficou do lado de cima.
8 Koht eri ketikihong eden pwalango, “Lahng.” Eri, pwohngo imwiseklahr oh marain en rahn pwarodohr—iei met wadepen keriaun rahn.
8 Nessa divisão Deus pôs o nome de “céu”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o segundo dia.
9 Koht pil ketin mahsanih, “Pihl kan me mi pahnlahng en kohpene wasateieu, pwe pwehl madekeng en pwarada”—eri, e ahpw pweida.
9 Aí Deus disse: — Que a água que está debaixo do céu se ajunte num só lugar a fim de que apareça a terra seca! E assim aconteceu.
10 Ih eri ketikihong eden pwehl madekengo “Sahpw,” a pihl kan me kohpene wasatehkis “Madau.” Koht eri kupwurperenkihda wiepen nin lime wet.
10 Deus pôs na parte seca o nome de “terra” e nas águas que se haviam ajuntado ele pôs o nome de “mares”. E Deus viu que o que havia feito era bom.
11 E ahpw pil mahsanih, “Sahpw en kawosehda soangen tuhke koaros me kin kapwarehda wah laud oh wah tikitik”—eri, e ahpw pweida.
11 Em seguida ele disse: — Que a terra produza todo tipo de vegetais, isto é, plantas que deem sementes e árvores que deem frutas! E assim aconteceu.
12 Eri, sahpw ahpw tapihada kawosehda soangen tuhke koaros me kin kapwarehda wah laud oh wah tikitik. Koht eri kupwurperenkihda wiepen nin lime pwukat.
12 A terra produziu todo tipo de vegetais: plantas que dão sementes e árvores que dão frutas. E Deus viu que o que havia feito era bom.
13 Eri, pwohng imwiseklahr oh marain en rahn pwarodohr—iei met wadepen kesiluhwen rahn.
13 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o terceiro dia.
14 Koht pil ketin mahsanih, “Marain kei en miehla pahnlahng, mehn irepeseng rahn oh pwohng, oh mehn kilelehdi ahnsou me rahn akan, sounpar akan, oh iren ahnsou kan pahn kin tepida;
14 Então Deus disse: — Que haja luzes no céu para separarem o dia da noite e para marcarem os dias, os anos e as estações!
15 re pahn kin lingaling pahnlahng oh kamakamarainih sampah”—eri, e ahpw pweida.
15 Essas luzes brilharão no céu para iluminar a terra. E assim aconteceu.
16 Koht eri ketin wiahda marain kalaimwun riau, iei ketipin me pahn kin kakaun nin rahn, oh maram me pahn kin kakaun nipwong; e pil ketin wiahda usu kan.
16 Deus fez as duas grandes luzes: a maior para governar o dia e a menor para governar a noite. E fez também as estrelas.
17 E ketikidahng marain pwukat pahnlahng, pwe re en kin dakedaker sampah,
17 Deus pôs essas luzes no céu para iluminarem a terra,
18 kakaun rahn oh nipwong kan, oh ireirepeseng marain oh rotorot. Koht eri kupwurperenkihda wiepen nin lime pwukat.
18 para governarem o dia e a noite e para separarem a luz da escuridão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
19 Eri, pwohngo imwiseklahr oh marain en rahn pwarodohr—iei met wadepen kapahieun rahn.
19 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quarto dia.
20 Koht pil ketin mahsanih, “Soahng koaros me kin mie ar mour en audehla pihl akan, oh menpihr kan en audehla pahnlahng.”
20 Depois Deus disse: — Que as águas fiquem cheias de todo tipo de seres vivos, e que na terra haja aves que voem no ar!
21 Koht eri ketin kapikada mwahmw kalaimwun kan, oh soahng mour koaros me kin kousoan nan pihl, oh soangen menpihr koaros. Koht eri kupwurperenkihda wiepen nin lime pwukat.
21 Assim Deus criou os grandes monstros do mar, e todas as espécies de seres vivos que em grande quantidade se movem nas águas, e criou também todas as espécies de aves. E Deus viu que o que havia feito era bom.
22 E ahpw ketin kupwuramwahwih irail koaros, mahsanih, “Kumwail koaros me momour nan pihl oh nansed, kumwail en kaparaparala oh audehla madau kan, a menpihr kan en pil tohtohla.”
22 Ele abençoou os seres vivos do mar e disse: — Aumentem muito em número e encham as águas dos mares! E que as aves se multipliquem na terra!
23 Eri, pwohngo imwiseklahr oh marain en rahn pwarodohr—iei met wadepen kelimaun rahn.
23 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quinto dia.
24 Koht pil ketin mahsanih, “Pwelen sampah en kapwarehda soangen mahn mand oh lawalo koaros oh soangen mahn laud oh tikitik koaros”—eri, e ahpw pweida.
24 Então Deus disse: — Que a terra produza todo tipo de animais: domésticos, selvagens e os que se arrastam pelo chão, cada um de acordo com a sua espécie! E assim aconteceu.
25 Koht eri ketin wiahda soangen mahn pwukat koaros. E ahpw kupwurperenkihda wiepen nin lime pwukat.
25 Deus fez os animais, cada um de acordo com a sua espécie: os animais domésticos, os selvagens e os que se arrastam pelo chão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
26 Koht eri pil ketin mahsanih, “A met kitail pahn wiahda aramas; kitail pahn wiahda aramas rasehng kitail. Re pahn ahneki manaman en kaunda mwahmw akan, menpihr kan, mahn mand oh lawalo, mahn laud oh tikitik koaros.”
26 Aí ele disse: — Agora vamos fazer os seres humanos, que serão como nós, que se parecerão conosco. Eles terão poder sobre os peixes, sobre as aves, sobre os animais domésticos e selvagens e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
27 Koht eri ketin wiahda aramas; e ahpw ketin wiahda aramas rasehng ih. E ketin wiahda ohl oh lih,
27 Assim Deus criou os seres humanos; ele os criou parecidos com Deus. Ele os criou homem e mulher
28 oh kupwuramwahwih ira, mahsanih, “Kumwa kaparaparala pwe kadaudokamwa kan pahn kousoanla wasa koaros nin sampah oh kaunda mehkoaros. I kihong kumwa manaman en kaunda mwahmw akan, menpihr kan oh mahn lawalo kan koaros.”
28 e os abençoou, dizendo: — Tenham muitos e muitos filhos; espalhem-se por toda a terra e a dominem. E tenham poder sobre os peixes do mar, sobre as aves que voam no ar e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
29 Koht ahpw pil ketin mahsanihong ira, “Kumwa kilang pwe I kihong kumwa met soangen tuhke koaros me wararail kin mie, oh soangen wahntuhke koaros, pwe kumwa en wiahki amwa mehn tungoal;
29 Para vocês se alimentarem, eu lhes dou todas as plantas que produzem sementes e todas as árvores que dão frutas.
30 a ong mahn lawalo kan oh pil ong menpihr kan, I kihong tehntuhke kan oh kisintuhke kan pwe re en kin kangkang”—eri, e ahpw pweida.
30 Mas, para todos os animais selvagens, para as aves e para os animais que se arrastam pelo chão, dou capim e verduras como alimento. E assim aconteceu.
31 Koht eri inenen kupwurperenkihda wiepen nin lime pwukat koaros. Eri, pwohngo imwiseklahr oh marain en rahn pwarodohr—iei met wadepen keweneun rahn.
31 E Deus viu que tudo o que havia feito era muito bom. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o sexto dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.