Êxodo 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Ohl emen me kisehn kadaudok en Lipai ahpw pwoudikihda lih emen me kisehn kadaudokohte.
1 Um homem da casa de Levi casou com uma mulher da mesma tribo.
2 Liho eri naitikihada kisin pwutak kis. Ni eh kilangada uwen kaselel en nah kisin pwutako, e ahpw ekihla erein sounpwong siluh.
2 A mulher ficou grávida e deu à luz um filho. Vendo que o menino era bonito, escondeu-o durante três meses.
3 Ni eh solahr kak ekieki, e ahpw ale kopwou ehu me wiawihkihda ahlek oh litopwiheki tahr. Ih eri kihdiong loale kisin serio, oh pwilikihdi nan pelien ahlek ehu ni keilen pillapo.
3 Não podendo, porém, escondê-lo por mais tempo, pegou um cesto de junco, tapou os buracos com betume e piche e, pondo nele o menino, largou o cesto no meio dos juncos à beira do rio.
4 A rien kisin serio serepein men ahpw kesikesihnen kailalahsang, mwasamwasahn dahme pahn wiawihong serio.
4 A irmã do menino ficou de longe, para ver o que ia acontecer com ele.
5 Kedekedeo, sapwellimen Parao serepeino ahpw patohdilahng duhdu ni pillapo, oh nah papah kan wie mwemweitseli ni keilen pillapo. Ih eri kilangada kopwowo nan pelien ahlek en pillapo, e ahpw ilakih emen eh lidu ko en wadohng.
5 A filha de Faraó desceu para se banhar no rio, e as moças que tinham vindo com ela passeavam pela margem. Quando ela viu o cesto no meio dos juncos, mandou que uma das criadas fosse buscá-lo.
6 E ahpw pahkada kopwowo oh kilangada loale kisin pwutak pwelel kis, me wie sengiseng. E ahpw poakepoakehda oh nda, “Ih emen nein mehn Ipru ko seri met.”
6 Abrindo o cesto, viu a criança; e eis que o menino chorava. Ela teve compaixão dele e disse: — Este é um menino dos hebreus.
7 Rien kisin pwutako serepeino ahpw idek reh, “E soh mwahu I en patohla ekerodo emen lihen Ipru en, pwe en apwalihong komwi serien?”
7 Então a irmã do menino perguntou à filha de Faraó: — Quer que eu vá chamar uma das hebreias para que sirva de ama e crie esta criança para a senhora?
8 A e sapengki, “Nna, tangowei!” Serepeino eri tangala oh ekerodo en serio eh nohno.
8 A filha de Faraó respondeu: — Vá. A moça foi e chamou a mãe do menino.
9 Sapwellimen Parao serepeino ahpw ndahng, “Menlau ale seri pwelel menet oh apwalihada, I ahpw pahn pwainohng uhk.” Liho eri ale serio oh apwalihada.
9 Então a filha de Faraó disse à mulher: — Leve este menino e amamente-o para mim; eu darei um salário para você. A mulher pegou o menino e o criou.
10 Ni serio eh laudla, e ahpw wahla rehn sapwellimen Parao serepeino, me pwekada oh wiahkihla uhdahn nah. Serepeino ahpw nda, “I kihsang seri menet nan pihl.” Ihme e kihongki ede Moses.
10 Quando o menino já era grande, ela o levou à filha de Faraó, da qual ele passou a ser filho. Esta lhe deu o nome de Moisés e disse: — Porque das águas o tirei.
11 Kedekedeo, ni Moses eh laudlahr, e ahpw kohieilahng kilang kiseh kan, e ahpw kilangada duwen apwal en doadoahk me idihdiong re en wia. E kilangada mehn Isip men eh kemehla emen kiseh ko.
11 Naqueles dias, sendo Moisés já homem feito, saiu para visitar os seus irmãos e viu o trabalho pesado que faziam. Viu também que certo egípcio espancava um hebreu, um do seu povo.
12 Moses eri kilikilengseli ma mie aramas, oh ni eh sohte kilangada emen, e uhdahte kemehla mehn Isipo, oh ekihla paliwereo nan pihk.
12 Olhou para todos os lados e, vendo que não havia ali ninguém, matou o egípcio e escondeu o corpo na areia.
13 Mandahn rahno e pwureila oh kilangada mehn Ipru riemen ara pepei. Ih eri ndaiong me sapwung rehrao, “Dahme ke kemekemehki riomwen me uhdahn kisehmw?”
13 Moisés saiu no dia seguinte, e eis que dois hebreus estavam brigando. Então perguntou ao culpado: — Por que você está espancando o seu próximo?
14 A ohlo sapeng, nda, “Ihs me kilelehdi me komwi en kaunkitada oh kadeingkitada? Komw pahn kemeiehla duwehte omwi kemehla mehn Isipo?” Moses ahpw masepwehkada oh mengimengloalki, “Aramas akan esedahr dahme I wiadahro.”
14 O homem respondeu: — Quem pôs você por príncipe e juiz sobre nós? Está querendo me matar, como matou aquele egípcio? Moisés ficou com medo e pensou: “Com certeza já descobriram o que eu fiz.”
15 — ausente —
15 Informado desse caso, Faraó quis matar Moisés; porém Moisés fugiu da presença de Faraó e foi morar na terra de Midiã. Chegando lá, sentou-se junto a um poço.
16 — ausente —
16 O sacerdote de Midiã tinha sete filhas, as quais vieram tirar água e encheram os bebedouros para dar de beber ao rebanho de seu pai.
17 A silepen sihpw kei ahpw pwakihasang nein Sedro serepein ko wasao. Moses ahpw doareirailla, oh kanimpile nair mahn akan.
17 Então vieram os pastores e as expulsaram dali. Moisés, porém, se levantou, e as defendeu, e deu de beber ao rebanho.
18 Ni ar pwuralahng rehn arail pahpa, e ahpw idek rehrail, “Dahme kumwail mwadang en pwurkihdo rahnwet?”
18 Quando elas voltaram para junto de Reuel, seu pai, este lhes perguntou: — Por que vocês vieram mais cedo hoje?
19 A irail sapeng, nda, “Ahki mehn Isip men me doareikitala sang silepen sihpw ko, oh pein ih idipiliong kiht oh kanimpile nait mahn akan.”
19 Elas responderam: — Um egípcio nos livrou das mãos dos pastores, e ainda nos tirou água, e deu de beber ao rebanho.
20 Ohlo ahpw idek rehrail, “A ia ih? Dahme kumwail sohte kahrehkihdo met? Kumwail pwurowei, ndaiong en kodohng tungoal rehtail.”
20 Então Reuel disse às filhas: — E onde está ele? Por que vocês o deixaram lá? Chamem o homem para que venha comer conosco.
21 Moses eri lemehda en kousoanla wasao. Sedro eri kihong nah serepein Sipora pwe en pwoudikihda.
21 Moisés consentiu em morar com aquele homem; e ele deu a Moisés sua filha Zípora,
22 Sipora eri naitikihada nah pwutak emen, me Moses kihong ede Kersom, pwehki eh nda, “Ngehi mehn liki men nan sapwen liki wet.”
22 a qual deu à luz um filho, a quem Moisés deu o nome de Gérson, porque disse: — Sou peregrino em terra estranha.
23 Kedekedeo, nanmwarkien Isip ahpw sipalla, ahpw mehn Israel ko wie lokolokete nan ar mouren kalidu, oh wie sengisengloalki ar men ale sawas. Ngilarail kan leldalahng rehn Koht,
23 Decorridos muitos dias, o rei do Egito morreu. Os filhos de Israel gemiam por causa da sua escravidão. Eles clamaram, e o seu clamor chegou até Deus.
24 Koht eri ketin karonge arail pekipek, oh pil ketin tamanda inou me e ketin wiahiong Eipraam, Aisek oh Seikop.
24 Deus ouviu o gemido deles e lembrou-se da sua aliança com Abraão, com Isaque e com Jacó.
25 E ketin kupwurehla en mehn Israel ko ar kaliduhla, oh ketin kasalehiong irail pein ih.
25 E Deus viu os filhos de Israel e atentou para a situação deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.