Êxodo 12

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 KAUN-O ahpw mahsanihong Moses oh Aaron nan Isip,
1 Disse o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito:
2 “Eri, sounpwong wet, ih me pahn wiahla sounpwong en tepin pahr rehmwail.
2 Este mês vos será o principal dos meses; será o primeiro mês do ano.
3 Kumwa padahkihong mehn Israel koaros met: Ni kaeisek en rahnen sounpwong wet, emenemen ohl en pilada sihmpwul de kuht emen ong eh peneinei, mahn emen ong tohn ehu ihmw.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, cada um tomará para si um cordeiro, segundo a casa dos pais, um cordeiro para cada família.
4 Ma tohn peneinei ehu me nohn malaulau ong emen sihmpwul, a re pahn patehng tohn ehu ihmw keren, pwe irail koaros pahn ahnekipene sihmpwul tehmen. E pahn kasawih aramas depe me pahn kak kangala kisin mahno.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, convidará ele o seu vizinho mais próximo, conforme o número das almas; conforme o que cada um puder comer, por aí calculareis quantos bastem para o cordeiro.
5 Kumwail pahn pilada emen kuht de sihpw, me mahkiher sounpar ehu, oh sohte soumwahu.
5 O cordeiro será sem defeito, macho de um ano; podereis tomar um cordeiro ou um cabrito;
6 Eri, ni eisek pahieun sounpwongo, mehn Israel koaros pahn kemehla mahn ako.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o imolará no crepúsculo da tarde.
7 Irail pahn ale ekis nta oh iriski uhr en wenihmw kan oh nan temwen ihmw kan me re pahn tungoale ie mahno.
7 Tomarão do sangue e o porão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem;
8 Nipwongohte, re pahn tungoale uduke me kereng pohn kisiniei, seliehki pilawa me sohte doal ihs iangahki tehntuhke katik.
8 naquela noite, comerão a carne assada no fogo; com pães asmos e ervas amargas a comerão.
9 Kumwail sohte pahn tungoale wasa kis rehn sihmpwulo amas de pwoail, pwe e pahn pwonte kereng, iangahki moange, peh kan, neh kan, oh pil kepwehn loale kan.
9 Não comereis do animal nada cru, nem cozido em água, porém assado ao fogo: a cabeça, as pernas e a fressura.
10 Kumwail dehpa luhwekihdi mehkot ong nimensengen mandahn rahno. Ma mie luhwe, a kumwail isikala.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; o que, porém, ficar até pela manhã, queimá-lo-eis.
11 Eri, iet duwen amwail pahn tungoale mahno: kumwail pahn pwuhriong nan amwail likoun seiloak, oh pwuhriong nan amwail suht, oh kumwail pahn kolokol amwail sokon. Kumwail ahpw pahn tungoale pitipit. Pwe iei amwail kamadipw sarawi en Pahsohpa ong ngehi, KAUN-O.
11 Desta maneira o comereis: lombos cingidos, sandálias nos pés e cajado na mão; comê-lo-eis à pressa; é a Páscoa do Senhor .
12 Pwe nipwongohte, I pahn keidwei nan Isip oh kemehla mesenih ohl koaros en sahpwo, aramas oh mahn akan. I pahn kaloke koht koaros en Isip, pwe ngehi me KAUN-O.
12 Porque, naquela noite, passarei pela terra do Egito e ferirei na terra do Egito todos os primogênitos, desde os homens até aos animais; executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor .
13 Ntao pahn wia kilel en ihmw kan me kumwail koukousoan ie. Ni ei pahn kilang ntao, I pahn daulih kumwail. Kalokoloko eri sohte pahn lelohng kumwail ni ei pahn kadaridi ei kamakam pohn wehin Isip.
13 O sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; quando eu vir o sangue, passarei por vós, e não haverá entre vós praga destruidora, quando eu ferir a terra do Egito.
14 Rahno pahn wia rahnen kataman ehu rehmwail; kumwail pahn wia kamadipw sarawien kataman ong dahme ngehi, KAUN-O wiadahr. Kumwail pahn kin wia met erein dih koaros me pahn kohdo.”
14 Este dia vos será por memorial, e o celebrareis como solenidade ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 KAUN-O ketin mahsanih, “Erein rahn isuh kumwail pahn tungoale pilawa me sohte doal ihs. Ni rahnen tepin wihko, kumwail pahn kihsang ihs koaros nan imwamwail kan, pwe mehmen me pahn tungoale pilawa me doal ihs sang ni keieun rahn lel ni keisuhn rahn, e pahn lekdeksang rehn mehn Israel.
15 Sete dias comereis pães asmos. Logo ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas, pois qualquer que comer coisa levedada, desde o primeiro dia até ao sétimo dia, essa pessoa será eliminada de Israel.
16 Ni keieun rahn oh ni keisuhwen rahn, kumwail pahn wia pokon sarawi. Nin rahn ako sohte doadoahk pahn wiawi, ahpw ihte, doadoahk en kaunopada kisin tungoal me aramas koaros kin anahne.
16 Ao primeiro dia, haverá para vós outros santa assembleia; também, ao sétimo dia, tereis santa assembleia; nenhuma obra se fará nele, exceto o que diz respeito ao comer; somente isso podereis fazer.
17 Kumwail kapwaiada kamadipw sarawio, pwe ih rahno me I kahluwaieisang Isip kadaudokamwail kan. E pahn wiahla rahnen kamadipw sarawi ehu, erein dih koaros me pahn kohdo.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque, nesse mesmo dia, tirei vossas hostes da terra do Egito; portanto, guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Kumwail pahn tungoale pilawa sohte doal ihs sang nin soutik en ni eisek pahieun keieun sounpwongo lel nin soutik en kerieisek ehun rahn.
18 Desde o dia catorze do primeiro mês, à tarde, comereis pães asmos até à tarde do dia vinte e um do mesmo mês.
19 — ausente —
19 Por sete dias, não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado será eliminado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.
20 — ausente —
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações, comereis pães asmos.
21 Moses eri kapokonepene kaunen Israel akan koaros, oh ndaiong irail, “Emenemen kumwail pahn pilada sihmpwul de kuht emen oh kemehla pwe amwail peneinei kan en kak wia sarawien Pahsohpa wet.
21 Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel e lhes disse: Escolhei, e tomai cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a Páscoa.
22 Kumwail pahn ale apwoat rahn isop oh kaduh nan nta me mi nan peisin, oh iriski ntao ni uhr en wenihmw kan, oh nan temwen ihmw kan. Sohte emen kumwail pahn pedoisang nan imwe lao lel nimenseng.
22 Tomai um molho de hissopo, molhai-o no sangue que estiver na bacia e marcai a verga da porta e suas ombreiras com o sangue que estiver na bacia; nenhum de vós saia da porta da sua casa até pela manhã.
23 Pwe KAUN-O pahn ket wasa koaros nan Isip pwe en ketin kemehla mehn Isip kan. Eri, ni eh pahn mahsanihada nta ni utuhn wenihmw kan, e sohte pahn ketin mweidohng meninkauwo en pedolong nan imwamwail kan oh kemeikumwailla.
23 Porque o Senhor passará para ferir os egípcios; quando vir, porém, o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, passará o Senhor aquela porta e não permitirá ao Destruidor que entre em vossas casas, para vos ferir.
24 Kumwail pahn peikiong koasoandi wet wiahkihla kosonned poatopoat ehu ong kumwail oh noumwail seri kan.
24 Guardai, pois, isto por estatuto para vós outros e para vossos filhos, para sempre.
25 Eri, ni amwail pahn pedolong nan sahpw me KAUN-O pahn ketikihong kumwail, duwen me eh ketin inoukidahr, kumwail pahn pil kin wia tiahk sarawi pwukat.
25 E, uma vez dentro na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, observai este rito.
26 Oh ni noumwail seri kan ar pahn idek rehmwail, ‘Ia wehwehn tiahk wet?’
26 Quando vossos filhos vos perguntarem: Que rito é este?
27 Kumwail pahn sapeng, nda, ‘Met atail meirong en Pahsohpa ong KAUN-O, pwehki eh ketin douluhlsang imwen mehn Israel kan nan Isip ahnsou me e ketin kalokehki mehla mehn Isip ko, e ahpw ketin kupwureikitailla.’”
27 Respondereis: É o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou por cima das casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo se inclinou e adorou.
28 Re ahpw kohla oh kapwaiada mehkoaros duwen KAUN-O eh ketin mahsanihong Moses oh Aaron.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Nin lukepen pwong KAUN-O eri ketin kemehla nein mehn Isip koaros nair mesenih, sapwellimen Parao pwutak mesenih, me pahn sohsohki mwoale, lel mesenih me sensel nan imweteng kan; iangahki mesenihen mahn akan.
29 Aconteceu que, à meia-noite, feriu o Senhor todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava no seu trono, até ao primogênito do cativo que estava na enxovia, e todos os primogênitos dos animais.
30 Parao oh sapwellime lapalap akan koaros, oh pil mehn Isip koaros, ahpw opala wasa nipwongo; oh mwahiei laud ehu ahpw wiawi nan Isip, pwehki sohte ihmw ehu mie me pwutak men sohte mehla ie.
30 Levantou-se Faraó de noite, ele, todos os seus oficiais e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, pois não havia casa em que não houvesse morto.
31 Nipwongohte, Parao ahpw malipehdo Moses oh Aaron, oh mahsanihong ira, “Kumwa pitipit kohkohweisang met, kumwa oh mehn Israel koaros. Kumwa kohkohweisang rehn nei aramas akan, oh kaudokiong KAUN-O, duwen me kumwail ndindahn.
31 Então, naquela mesma noite, Faraó chamou a Moisés e a Arão e lhes disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 Kumwail wahda noumwail sihpw kan oh kuht kan oh kou kan, duwen me kumwail pekidahr, oh kohkohwei. Kumwail eri pil kapakapkin ie.”
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vosso gado, como tendes dito; ide-vos embora e abençoai-me também a mim.
33 Mehn Isip ko ahpw koangoangehki mehn Israel ko re en mwadangeisang nan wehio; re ahpw nda, “Ma kumwail pwapwand, kiht koaros pahn mehla.”
33 Os egípcios apertavam com o povo, apressando-se em lançá-los fora da terra, pois diziam: Todos morreremos.
34 Aramas ako eri ale arail pilawa ko mwohn eh saikinte doalihsda, oh me mihmihte nan deuparail, koarukipene nan arail likou kan oh kapaikada oh mwesel.
34 O povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em trouxas com seus vestidos, sobre os ombros.
35 Mehn Israel ko eri kapwaiada dahme Moses kehkehlingkihong irail; pwe re en peki rehn mehn Isip ko soangen dipwisou kesempwal me duwehte silper oh kohl oh likou.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata, e objetos de ouro, e roupas.
36 KAUN-O ketin kupwurehla pwe mehn Israel ko en keniken pahn mehn Isip ko, iei me mehn Isip ko kihong irail dahme re pekipeki rehrail. Iei duwen ar wahsang en mehn Isip ko ar dipwisou kan.
36 E o Senhor fez que seu povo encontrasse favor da parte dos egípcios, de maneira que estes lhes davam o que pediam. E despojaram os egípcios.
37 Mehn Israel ko eri mweselsang Rameses kolahng Sukot. Ohl akan me 600,000, a lih oh seri sohte wadawadohng.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil a pé, somente de homens, sem contar mulheres e crianças.
38 Pil pokon en ekei aramas iangirailda, iangahki kiden sihpw, kuht oh kou.
38 Subiu também com eles um misto de gente, ovelhas, gado, muitíssimos animais.
39 Re ahpw umwunda pilawa me sohte doal ihs sang ni pilawa me re wahsang Isip, pwehki mehn Isip ko ar keruwairailieisang nan Isip, oh sohla ar ahnsoun kaunopada ar tungoal kisin mwenge de pilawa me doal ihs.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito; pois não se tinha levedado, porque foram lançados fora do Egito; não puderam deter-se e não haviam preparado para si provisões.
40 Mehn Israel ko koukousoankiher nan Isip sounpar 430.
40 Ora, o tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Nin rahn me kaimwisekla sounpar pahpwiki silihseko kadaudok en sapwellimen KAUN-O aramas koaros wiahkihteieu mweselsang Isip.
41 Aconteceu que, ao cabo dos quatrocentos e trinta anos, nesse mesmo dia, todas as hostes do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Iei pwongo met me KAUN-O ketin sinsile irail pwe en ketin kahluwairailsang nan Isip. Iei me mehn Israel kan kasarawihalahr pwohngo ong KAUN-O erein dih koaros me pahn kohdo; re kin wia katamanpen pwohngo, re pahn kin pisilei.
42 Esta noite se observará ao Senhor , porque, nela, os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem todos os filhos de Israel comemorar nas suas gerações.
43 KAUN-O ketin mahsanihong Aaron oh Moses, “Iet koasoandi kan en Pahsohpa: Sohte mehn liki men pahn iang tungoale amwail Pahsohpa.
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela.
44 Ahpw lidu men sohte lipilipil me pweipweida kak iang tungoale, ma kumwail pahn sirkumsaisihala mahs.
44 Porém todo escravo comprado por dinheiro, depois de o teres circuncidado, comerá dela.
45 Sohte mehn keiru men de tohndoadoahk alahlda men pahn iang tungoale.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 Kumwail pahn tungoale mahno unsek ni ihmwohte me kumwail kaunopada ie; sohte kisin uduk kis pahn kak wisiksang ni ihmwo wisikilahng liki. Kumwail sohte pahn kauwehla apwoat tihn mahno.
46 O cordeiro há de ser comido numa só casa; da sua carne não levareis fora da casa, nem lhe quebrareis osso nenhum.
47 Mehn Israel koaros uhdahn pahn iang wia kamadipw wet.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 Ahpw sohte ohl me sohte sirkumsais pahn iang tungoale. Ma mehn liki men me mi rehmwail men iang kamadipw en Pahsohpa pwehn wauneki KAUN-O, ohl koaros me mi nan imwe pahn sirkumsaisla. Eri, e pahn kak iang kamadipw wet duwehte pwilidak en Israel men.
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa do Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho; e, então, se chegará, e a observará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 Kosonned pwukat pahn doadoahk rehn pwilidak en Israel kan oh rehn mehn liki kan me kousoanla rehmwail.”
49 A mesma lei haja para o natural e para o forasteiro que peregrinar entre vós.
50 Mehn Israel eri kapwaiada dahme KAUN-O mahsanihong Moses oh Aaron.
50 Assim fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 Ni rahnohte KAUN-O ketin kahrehsang Isip kadaudok en Israel kan koaros.
51 Naquele mesmo dia, tirou o Senhor os filhos de Israel do Egito, segundo as suas turmas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.