Êxodo 10

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kohwei rehn Parao, pwe I kakeptakaihalahr iangahki sapwellime lapalap akan, pwe I en wia ei manaman akan mwohrail,
1 Depois disse o SENHOR a Moisés: Vai a Faraó, porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para fazer estes meus sinais no meio deles,
2 oh pwe ke en kak padahkihong noumw seri kan oh kadaudokomw kan duwen ei kapingkidahr mehn Isip kan ei manaman akan. Pwe kumwail koaros en ese me ngehi me KAUN-O.”
2 E para que contes aos ouvidos de teus filhos, e dos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais, que tenho feito entre eles; para que saibais que eu sou o Senhor.
3 Moses oh Aaron eri patohla rehn Parao oh patohwanohng, “Iet me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, ‘Ia erein omwi sohte pahn men karongei ie? Komw mweidohng nei aramas akan pwe re en kolahng kaudokiong ie.
3 Assim foram Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo para que me sirva;
4 Ma komw sohte pahn mweidohng re en kohkohla, eri a, lakapwete I pahn kadirehkihla loukust omwi wehi.
4 Porque se ainda recusares deixar ir o meu povo, eis que trarei amanhã gafanhotos aos teus termos.
5 Re pahn kipehdi wasa koaros nansapw, oh sohla me pahn kak kilang sahpw. Re pahn kangala mehkoaros me keteu aihs takaio sohte kauwehla, iangahki tuhke koaros.
5 E cobrirão a face da terra, de modo que não se poderá ver a terra; e eles comerão o restante que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda a árvore que vos cresce no campo;
6 Re pahn audehla nan tehnpasomwi kan oh imwen sapwellimomwi lapalap akan oh aramas akan. Re pahn suwedsang kalokolok koaros me amwail pahpa kahlap ako udiahlehr.’” Moses eri pirekekte patopatohla.
6 E encherão as tuas casas, e as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, quais nunca viram teus pais, nem os pais de teus pais, desde o dia em que se acharam na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 Sapwellimen Parao lapalap ako ahpw patohwanohng, “Ia erein ohl menet eh pahn kedirepwei kitail? Komw ketin kupwureirailla, pwe re en kak kaudokiong KAUN-O, ar Koht. Komw sohte mahsanih duwen Isip eh ohlahr?”
7 E os servos de Faraó disseram-lhe: Até quando este homem nos há de ser por laço? Deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; ainda não sabes que o Egito está destruído?
8 Moses oh Aaron ahpw likwerdo sapahl mwohn Parao, e ahpw mahsanihong ira, “Kumwail kak kohwei oh kaudokiong KAUN-O, amwail Koht. Ahpw ihs me pahn iang kohwei?”
8 Então Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele disse-lhes: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Quais são os que hão de ir?
9 Moses eri sapeng, patohwan, “Kiht koaruhsie pahn patopatohla, me tikitik kan oh me laud kan; nait pwutak oh serepein kan, nait sihpw kan oh kuht kan, oh pil nait pelin kou kan, pwehki se uhdahn pahn wia sarawi ehu ong KAUN-O.”
9 E Moisés disse: Havemos de ir com os nossos jovens, e com os nossos velhos; com os nossos filhos, e com as nossas filhas, com as nossas ovelhas, e com os nossos bois havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 Parao ahpw mahsanih, “I kahukihla KAUN-O me I sohte pahn mweidohng kumwail en wa lih akan oh seri kan! Uhdahn me dehde me kumwa koasoakoasone mehkot suwed nan kapehdomwa.
10 Então ele lhes disse: Seja o Senhor assim convosco, como eu vos deixarei ir a vós e a vossos filhos; olhai que há mal diante da vossa face.
11 Sohte kak! Kumwail ohl akante me pahn kohwei oh kaudokiong KAUN-O, ma ih me kumwail anahne.” Ni ahnsowohte, ira ahpw pakasarasang mwohn Parao.
11 Não será assim; agora ide vós, homens, e servi ao Senhor; pois isso é o que pedistes. E os expulsaram da presença de Faraó.
12 KAUN-O ahpw mahsanihong Moses, “Kapahwei pehmwen pohn Isip, pwe loukust kan en pwarada oh kangala mehkoaros, pil tuhke koaros me luhwehdi sang keteu aihs takaio.”
12 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão sobre a terra do Egito para que os gafanhotos venham sobre a terra do Egito, e comam toda a erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Moses eri kapahla eh sokono, a KAUN-O ahpw koasoanehdi pwe kisinieng ehu en ipidohng pohn sahpwo sang palimese, erein rahn ehu pwon oh pwohng ehu pwon. Mandahn rahno, nimenseng, kisiniengo ahpw ipirodo loukust ko.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e aconteceu que pela manhã o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Re ahpw kohdo oh kipehdi nan Isip pwon. Soangen tohto wet sohte wiawi sang mahs kohdo, oh pil sohte pahn wiawi sang met kohla.
14 E vieram os gafanhotos sobre toda a terra do Egito, e assentaram-se sobre todos os termos do Egito; tão numerosos foram que, antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Re ahpw kipehdi wasa kan oh rotongedi sahpwo; re kangala wahntuhke koaros me sohte ohkihla keteu aihs takaio. Sohte wahntuhke, de tehntuhke ieu, de kisin dihpw kis, me luhwehdi nan Isip.
15 Porque cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra, e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; e não ficou verde algum nas árvores, nem na erva do campo, em toda a terra do Egito.
16 Parao eri mwadangete malipehdo Moses oh Aaron oh mahsanihong ira, “I dipadahr ong KAUN-O, amwa Koht, oh pil ong kumwa.
16 Então Faraó se apressou a chamar a Moisés e a Arão, e disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 Eri, kumwa menlau mahkohng ie met, oh kapakapohng KAUN-O, amwa Koht, pwe en ketikihweisang ie kalokolok wet.”
17 Agora, pois, peço-vos que perdoeis o meu pecado somente desta vez, e que oreis ao Senhor vosso Deus que tire de mim somente esta morte.
18 Moses eri patopatohla sang rehn Parao, oh patohwan wia eh kapakapohng KAUN-O.
18 E saiu da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 KAUN-O eri ketin wekidala kisiniengo, wekidiong ni kisinieng kehlail ehu me uhdo sang palikapi; e ahpw ipirasang loukust ko ipiralahng nan Sehd Weitahta. Sohte loukust men luhwehdi nan Isip.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 KAUN-O ahpw kakeptakaila Parao, iei me e sohte mweidohng mehn Israel ko en kohkohla.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kapahdawei pehmwen pahnlahng, pwe rotorot mosul me aramas kak pehmada en kipehdi nan Isip pwon.”
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, e virão trevas sobre a terra do Egito, trevas que se apalpem.
22 Moses ahpw kapahda peho pahnlahng, a ni ahnsowohte rotorot mosul ehu ahpw kipehdi nan Isip pwon me wiewiawihki erein rahn siluh.
22 E Moisés estendeu a sua mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Mehn Isip ko sohla kak kilangki wasa, oh sohla me kohieisang nan imwe erein rahn siluhwo. A wasa me mehn Israel ko mihmi ie, marain.
23 Não viu um ao outro, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas todos os filhos de Israel tinham luz em suas habitações.
24 Parao ahpw ketin malipehdo Moses oh mahsanihong, “Kumwail kakehr kohwei oh kaudokiong KAUN-O; pil lih akan oh noumwail seri kan kak iang kumwail; ihte noumwail sihpw kan, kuht kan, oh pelin kou kan, me pahn mihmi met.”
24 Então Faraó chamou a Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem vossas ovelhas e vossas vacas; vão também convosco as vossas crianças.
25 Moses ahpw sapeng, patohwanohng, “Eri, ma ih duwen, a komw ketikihong kiht mahn akan, at mehn meirong oh meirong isihs ong KAUN-O, at Koht.
25 Moisés, porém, disse: Tu também darás em nossas mãos sacrifícios e holocaustos, que ofereçamos ao Senhor nosso Deus.
26 Nait mahn akan uhdahn pahn pil iang kiht; sohte mehmen pahn mihmi. Se uhdahn pahn kin pilada mahn me se pahn kin meirongkihong KAUN-O, at Koht. Ni at pahn lel wasahn kaudoko, pein kiht sohte patohwan ese mehnia mahn me se pahn meirongkihla nan at kaudok.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco, nem uma unha ficará; porque daquele havemos de tomar, para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 KAUN-O ahpw pil ketin kakeptakaila Parao, iei me e sohte mweidohng irail re en kohkohla.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir.
28 E ahpw mahsanihong Moses, “Eri, kohkohweisang mwohi! Kaleke komw pwurodo; ma komw pwurodo, rahnohte komw pahn kamakamala!”
28 E disse-lhe Faraó: Vai-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que vires o meu rosto, morrerás.
29 Moses ahpw sapeng, patohwan, “Ih me pahn wiawi, duwen me komw mahsanih. Komw solahr pahn pwurehng mahsanih ie.”
29 E disse Moisés: Bem disseste; eu nunca mais verei o teu rosto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.