Esdras 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Mwurin mepwukat eh wiawiher, ekei kaunen mehn Israel ko ahpw patohdo oh patohwanohng ie me aramas akan, samworo kan, oh mehn Lipai kan sohte tohrohrasang tohn wehi kan me mihte mparail me iei mehn Ammon, Mohap, oh Isip de mehn Kenan, mehn Id, mehn Peris, mehn Sepus, oh mehn Amor. Re pil iang wiewia tiahk saut me aramas pwukat kin wia.
1 Após todos estes acontecimentos, os chefes aproximaram-se de mim e disseram-me: O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se conservaram afastados dos habitantes desta terra. Imitaram as abominações dos cananeus, dos hiteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Ohl en Suhs kan pwoudikidahr lihen liki kan, eri, sapwellimen Koht aramas sarawi kan pil iangehr saminla. Kaun akan oh lapalap akan me wia poahsoan en sapwung wet.
2 Tomaram, entre as filhas deles, mulheres para si e para seus filhos. Assim, a raça santa misturou-se com a dos habitantes dessas terras; e os chefes e os magistrados foram os primeiros a dar a mão a essa transgressão.
3 Ni ei rongada duwen met, I ahpw tehrpeseng ei likou kan pwehki ei nsensuwed, kapingada pitenmoangei oh ei alis kan, oh ngehi mwohndi nan ei pahtou laud.
3 Ouvindo essas palavras, rasguei minha túnica e a capa, arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e sentei-me consternado.
4 I mwomwohd wasao wie mwahmwahiei lao lel ahnsou me meirong en nin soutik kin wiawi, oh aramas akan ahpw tapihada pokonpene oh kapiliepene—iei irail koaros me masepwehk pwehki dahme Koht en Israel ketin mahsaniher me pid dipen irail kan me sapahldohsangehr ar kalipilipala.
4 Ao redor de mim reuniram-se todos aqueles que temiam as palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos filhos do cativeiro. Quanto a mim, fiquei sentado e angustiado, até o sacrifício da tarde.
5 Ni eh lelehr ahnsoun meirong en nin soutik, I ahpw uhda sang wasa me I wie mwahmwahiei ieo, oh mihmihte nan ei likou ko me I tehrpeseng, I ahpw kelehpwikihdi oh kapahla pehi kat oh kapakap ong KAUN-O, ei Koht.
5 Na hora da oblação da tarde, levantei-me de minha aflição com minhas vestes e meu manto rasgados; então, caindo de joelhos, estendi as mãos para o Senhor, meu Deus,
6 I patohwan, “Maing Koht, I namenek sarada mwohn silangomwi. Dipat akan koasoakoasoakdahr oh ileilesangehr moangat akan; re leldawohngehr pahnlahng.
6 e disse: Meu Deus, estou coberto de vergonha e de confusão ao levantar minha face para vós, meu Deus; porque as nossas iniqüidades acumularam-se sobre nossas cabeças, e nosso pecado chegou até o céu.
7 Sang ni mwehin at pahpa kahlap ako leledo met, kiht, sapwellimomwi aramas, wiadahr dihp lapalahpie. Pwehki dipat akan, kiht, at nanmwarki kan, oh at samworo kan lohdier nin limen nanmwarkien liki kan, se ahpw kamakamala, pirapala, oh wisiksangehr nin duwen aramas selidi kei. Se uhdahn namenekla kowahlap, namenamenekehr lel rahnwet.
7 Desde o tempo de nossos pais até o dia de hoje, temos sido gravemente culpados; e por causa de nossas iniqüidades, fomos escravizados, nós, nossos reis e nossos filhos; fomos entregues à mercê dos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, à pilhagem e à vergonha que nos cobre mesmo nos dias de hoje.
8 Eri, Maing KAUN, kisin ahnsou kis me komwi ketin kupwurkalahngan oh ketin mweidohng ekei kiht en pitsang at kalidu oh kousoanla wasa sarawi wet. Komwi ketin mweidohnger se en pitsang kalidu oh ketikidohngkitehr mour kapw.
8 Entretanto, o Senhor, nosso Deus, testemunhou-nos por um momento a sua misericórdia, permitindo que subsistisse um resto dentre nós, e concedeu-nos um abrigo em seu lugar santo. Nosso Deus quis assim fazer brilhar a nossos olhos a sua luz, e nos dar um pouco de vida no meio de nossa servidão.
9 Se wialahr lidu kei, ahpw komwi sohte ketin mweidohng se en patopato nan mour en lidu. Komwi ketin kupwuredahr nanmwarki lapalap en Persia en poakeikitala oh mweidala se en momourte oh pwurehng onehda sapahl Tehnpesomwi Sarawio me ohlahr, oh se en diar wasaht nan Suda oh Serusalem, wasa me se pahn saledek sang apwal ie.
9 Sim somos escravos; mas nosso Deus não nos abandonou em nosso cativeiro. Ele concedeu-nos a benevolência dos reis da Pérsia, dando-nos vida bastante para reconstruir a morada de nosso Deus, reerguer as ruínas, e prometendo-nos um abrigo seguro em Judá e em Jerusalém.
10 “Eri met, Maing Koht, dahme se kak patohwan pwehki mehkan koaros me wiawiher? Se pwurehngehr sapeikiong mahsen kan
10 Agora, ó Deus nosso, que mais poderemos dizer depois de tudo isso?
11 me komwi ketikihongehr sapwellimomwi ladu soukohp ako, pwe re en patohwanohng kiht. Re patohwanohng kiht me sahpw me se pahn kousoanla loale me samin pwehki towe kan audehkihla sang apali lel apali tiahk oh mwekid saut kan.
11 Abandonamos os mandamentos que vós nos destes por meio de vossos servos, os profetas, que diziam: a terra em que ides entrar para dominar como possessão vossa é uma terra de impureza, contaminada pelas imundícies dos povos dessas regiões, pelas abominações e impurezas com que a encheram de uma extremidade à outra.
12 Re patohwanohng kiht se en dehr pwoudikihda aramas pwuko, oh se en dehr sewese kapaiairailda de mweidohng re en pweida ni mehkot ma se men pereperenki sahpwo oh pil kihong kadaudokat akan en sohsohki kohkohlahte.
12 Não deis, pois, vossas filhas a seus filhos, e nem tomeis as suas filhas para vossos filhos; não vos preocupeis com sua prosperidade e seu bem-estar, para que vos torneis fortes e comais os bons produtos dessa terra, a qual transmitireis para sempre como herança aos vossos filhos.
13 Mehndahte mehkoaros me pweidahr reht pwehn wia kalokepen dipat akan oh at sapwung kan, se patohwan ese me komwi, at Koht, ketin kalokei kiht tikitik sang me se konehng ale oh ketin mweidohng se en momourte.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa de nossas más ações e nossa grande culpabilidade, vós nos conservastes, ó nosso Deus, mais do que mereciam as nossas iniqüidades, e deixastes subsistir um resto dentre nós.
14 Eri, ia duwen at pahn kak pwurehng pohnsehsehla sapwellimomwi kosonned kan oh pwoudikihda soangen aramas suwed pwukat? Ma se pahn pwurehng wia met, komwi uhdahn pahn engiengda kowahlap oh pahn ketin kamwomwkitala douluhl oh sohte ketin mweidohng emen en mourla.
14 Poderíamos recomeçar a violar vossas leis, aliando-nos a esses povos abomináveis? Não vos irritaríeis contra nós, até nos exterminar, sem deixar um sobrevivente que pudesse escapar?
15 Maing KAUN, Koht en Israel, komwi me pwung, ahpw komwi ketin mweidohng se en mourla. Se patohwan sakarkihda dipat akan mwohn silangmwi; se sohte tungoalenki pwung en patohdo mwohn silangmwi.”
15 Senhor, Deus de Israel, vós sois justo, porque presentemente nada mais somos que um resto de sobreviventes; eis-nos aqui diante de vós com nossa falta, porque não poderíamos subsistir em vossa presença depois do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.