Atos 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Eri, ni en Piter oh Sohn ara koasoakoasoiong aramas ako, samworo ko, oh kaun me kin apwahpwalih silepe kan en Tehnpas Sarawio, oh pil Sadusi kei, ahpw lel rehra.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Irail inenen pwunodkihda en wahnpoaron riemenet ara padahkihong aramas akan me Sises ketin iasadahr sang mehla; pwehki koasoio wia kadehdepen me melahr akan ar pahn pil pwurehng mourda.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Eri, re ahpw kolirahdi, oh keseirahlong nan imweteng lao manda, pwehki eh soutikpenehr.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ahpw me tohto me rong mahseno re pwosonla; oh ohl ako wie tohtohla ele lel me limekid.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Eri, pweidi manda, kaunen mehn Suhs ko, me mah ko, oh sounpadahk kan en Kosonnedo ahpw pokonpene nan Serusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Irail ahpw pokonpene iangahki Samworo Lapalap Anas oh Kaiapas, oh Sohn, oh Aleksander, oh pil ekei irail kisehn peneinei en Samworo Lapalapo.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Re ahpw kahrehdo wahnpoaron riemeno mwohrail oh keinemwe rehra, “Dahme kumwa wiahki met? Soangen manaman da me kumwa ahneki, de mwaren ihs me kumwa doadoahngki?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Piter me direkilahr Ngehn Sarawi ahpw sapengkin irail, “Maing ko, sounkaweid en aramas akan, oh me mah kan:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 ma peidek pwukan wiawihongkitehr rahnwet duwen wiewia mwahu me wiawihong ohl mwoatoro, oh duwen eh kehlaildahro,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 eri, kumwail koaros oh pil mehn Israel kan koaros en ese me ohl menet me kesikesihnen mwohmwail met mwahulahr mehlel sang ni manaman en mwaren Sises Krais mehn Nasaret, iei ih me kumwail kalohpwuwalahr, oh Koht ketin kaiasadahr sang mehla.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Iei ih Sises menet me Pwuhk Sarawi mahsaniheki,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Sangete reh me komourpen aramas kak dierekdahsang, pwe ihte mwar wet me Koht ketikihong aramas akan, pwe en wia Sounkomourpatail nin sampah.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo ahpw inenen pwuriamweikihla duwen en Piter oh Sohn ara eimah, pwehki arail dehdehki me ira aramas riemen me sohte wad oh pil sohte iang sukuhl. Irail eri esehda me ira kin ieiang Sises mahso.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ahpw sohte mehkot me irail kak ndaiong ira, pwehki arail kilangehr ohl me kehlaildahro eh iang Piter oh Sohn kesikesihnen wasao.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Re ahpw ndaiong ira en pedoisang nan perehn Mwoalen Kopwung Lapalapo, oh irail eri tapihada koasoakoasoipene nanpwungarail.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Re ahpw peidekpene, nda, “Dahme kitail pahn wiahiong ohl riemenet? Aramas koaros me koukousoan nan Serusalem wehwehki me ira wiadahr manaman kapwuriamwei wet, oh kitail sohte kak kahmahmki.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 A pwe mehkotet en dehr lelohng aramas en wasa teikan, kitail panawihekin ira en dehr pwurehng koasoiaiong aramas akan duwen mwaren Sises.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Irail eri ekeriralong oh panawihekin ira en dehr pwurehng koasoia de padahkihong aramas akan duwen mwaren Sises.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Eri, Piter oh Sohn ahpw sapengkin irail, “Eri, pein kumwail en kapwungada mehnia me pwung mwohn silangin Koht, ma se en peikiong kumwail, de se en peikiong Koht.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Pwe se sohte kak tokedihsang koasoakoasoia dahme pein kiht kilangehr oh rongehr.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo eri kehkehlikiong ira ni kehlail oh kasaledekirahla. Irail pil sohte kak diarada soangen kahrepe ehu me re pahn kak kalokehkin ira, pwe aramas akan kin kapingahki Koht duwen me wiawihero.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Pwe ohl me manamano wiawihong eh mahkier sounpar pahisek samwa.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Mwurin ara saledekla, Piter oh Sohn ahpw pwuralahng rehn kompoakepahra ko oh koasoaiong irail dahme samworo lapalap ako oh me mah ko ndaiong ira.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ni me pwoson ko ar rongehr mepwukat, irail koaros ahpw ehupene kapakap ong Koht, patohwan, “Maing, Kaun oh Sounwiepen lahng, sampah, oh sehd, oh audeparail kan koaros!
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Sapwellimomwi Ngehn Sarawi mahsendohng kiht rehn sapwellimomwi ladu Depit, samat kahlapo, ni eh patohwan,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Nanmwarki kan en sampah onopadahr pein irail,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Pwe mehlel Erod oh Pontius Pailet, iangahki mehn liki kan oh mehn Israel kan, pokonpenehr nan kahnimw wet oh peliandahr Sises, sapwellimomwi Ladu sarawi, me komwi ketin kasapwiladahngehr Mesaia.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Irail pokonpenehr pwe re en wia soahng koaros me komw ketin kupwuredahr me pahn wiawi, sang ni sapwellimomwi manaman oh kupwur.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Eri, Maing at Kaun, komw mwahngih kailok me re wia, komw ketin kupwurehiong kiht, sapwellimomwi ladu pwukat, se en koasoia sapwellimomwi mahsen ni eimah.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Komw ketin kapahwei limomwi kan pwe en kakehlahda, oh ketin kupwure pwe kapwuriamwei kan oh manaman akan en kak wiawi sang ni mwaren sapwellimomwi Ladu sarawi Sises.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Eri, ni arail kaimwisekala ar kapakap, wasa me re pokopokon ieo ahpw rerada; oh irail koaros ahpw direkihla Ngehn Sarawi. Re ahpw tapihada padapadahngkiseli mahsen en Koht ni eimah mehlel.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Mohngiong oh medemedewehn irail koaros me pwosonlahr ako ahpw wiahla ehu. Sohte emen nanpwungarail me kin nda me eh dipwisou kan ah kelehpw, ahpw irail koaros kin ahnekipene soahng koaros me arail.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Eri, ni manaman laud wahnpoaron ako ahpw kadekadehde duwen iasadahn Kaun Sises; oh Koht ketin kapwilewei sapwellime kapai laud pohrail koaros.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Sohte mwahn emen nanpwungarail me anahnehda mehkot. Irail ko me mie sapwarail oh imwarail kin netikihla oh wahdo pweinen soahng kan me re netikilahr
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 oh kihong wahnpoaron ako. Eri, mwohni ko ahpw kin nehnehiong emenemen nin duwen eh anahn.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Eri, ih duwen me Sosep wiahier, mehn Lipai men me ipwidier Saiprus, me wahnpoaron ako kahdaneki Parnapas (me wehwehki “Me kin koangngoange”),
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 e netikihla sapwe oh wahdo pweine rehn wahnpoaron ko.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.