Atos 23
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Pohl eri kakiledi Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo oh nda, “Riei ko, mohngiongi me inenen mwakelekel nin duwen ei mour unsek mwohn silangin Koht leledohng rahnwet.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Samworo Lapalap Ananaias ahpw padahkihong irail kan me kesikesihnen mpen Pohl re en pohr ewe.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pohl eri ndaiong, “Koht uhdahn pahn dupukohng komwi, mwalaun komwi liksansalamwahu! Komwi ketidiong wasahn kopwung pwe en kadeik ie nin duwen Kosonnedo, a komwi ahpw kauwehla Kosonnedo ni omwi mahsanih irail pwukat en pohr ie!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ohl akan me mi mpen Pohl eri ndaiong, “Ke inenen lahlahwe sapwellimen Koht Samworo Lapalap!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pohl ahpw sapengkin irail, “Riei ko, I sohte ese me ih Samworo Lapalapo. Pwe Pwuhk Sarawi mahsanih, ‘Ke sohte pahn kauwe kaunen noumw aramas akan.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ni Pohl eh kilang me ekei tohn pokono kisehn Sadusi oh ekei kisehn Parisi, e ahpw kalaudehla ngile ong Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo, nda, “Riei ko, ngehi Parisi men, pil nein Parisi men. I pakadeikdahr wasakiset pwehki ei koapworopworki me melahr kan pahn pil pwurehng iasadahng mour!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Eri, ni ahnsou me e nda met, Parisi ko oh Sadusi ko ahpw tapihada akamaipene nanpwungarail; re ahpw liaktohrohrpeseng.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Pwe Sadusi kan re kin koasoia me aramas akan sohte pahn kak iasada sang mehla, oh pil sohte tohnleng, de pil ngehn—ahpw Parisi kan kamehlele soahng siluh pwukat koaros.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Eri, weriwer ahpw lalaudla, oh ekei sounpadahk en Kosonnedo me kisehn pwihn en Parisi kan ahpw uhda oh koasoia ni kehlail, “Se sohte diar mehkot me sapwung rehn ohl menet. Mwein ngehn ehu de tohnleng men me mahseniong.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Akamaio inenen lalaudla mehlel, oh kaunen sounpeio ahpw masakada re de dapengpeseng Pohl. E ahpw ndaiong nah sounpei ko re en kohdilahng nan pokono oh kihieisang Pohl rehrail, oh kahrelahng nan arail kelen sounpeio.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Nipwongo, Kaun-o ahpw ket limwahn Pohl oh mahsanihong, “Pohl, ke dehr masak! Duwen omw eimah kadehdeiedahr nan Serusalem; eri, ke uhdahn pahn pil wia duwehte met nan Rom.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ni eh rahnpeseng, mehn Suhs ako ahpw tuhpene oh wiahda koasoandi ehu. Irail inoukihda me irail sohte pahn kang de nim mehkot, irail lao pahn kemehla Pohl.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Me tohto sang pehk me inoukidahr koasoandi wet.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Irail eri kohla rehn samworo lapalap ako oh rehn me mah kan oh ndaiong irail, “Se inoukidahr ni kehlail me se sohte pahn kang de nim mehkot lao se kemehla Pohl.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Eri, kumwail iang Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo oh ileklahng kaunen sounpei en Romo pwe en kahredohng kumwail Pohl, kumwail mwomwehda me kumwail men ese ni mehlel sang reh soahng kei. Ahpw se pahn onopada se en kemehla mwohn eh pahn leledo wasaht.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Eri, wahwahn Pohl pwutak emen ahpw rongada duwen koasoandi wet, e ahpw kohla oh pedolong nan kelen sounpei ko oh ndaiong Pohl duwen met.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pohl eri ekerodo emen opiser ako oh ndaiong, “Komw kahrehla mwahnakapw menet rehn kaunen sounpeio, pwe mie mehkot me e men koasoiaiong.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Opisero eri kahrehda pwutako, oh kahrelahng rehn kaunen sounpeio, oh ndaiong, “Pohl me selidiero eker ie oh peki I en kahredohng komwi mwahnakapw menet, pwe dene mie mehkot me e men patohwanohng komwi.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kaunen sounpeio eri ale pehn pwutako oh kelehpwkihla, a ahpw idek reh, “Dahme ke pahn koasoiaiong ie?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Mwahnakapwo ahpw nda, “Mehn Suhs akan pwungkipenehr me lakapw re pahn peki komwi en kahredilahng Pohl rehn Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo, re pahn mwomwehda me Pwihn Lapalapo anahne ale ekei kadehde sansal duwen ih.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ahpw komw dehr dukiong irail, pwe tohtohsang ohl pehk me pahn rukuruk oh awiawih Pohl. Eri, irail koaros inoukidahr me re sohte pahn kang de nim mehkot lao re kemehla Pohl. Met re kaunopadahr pwe re en wia soahng wet, oh re awiawih dahme komw pahn koasoanehdi.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kaunen sounpeio ahpw nda, “Ke dehpa koasoiaiong emen duwen me ke koasoiaiong ie.” E ahpw kadarala mwahnakapwo.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kaunen sounpeio eri ekerodo riemen nah opiser ko oh ndaiong ira, “Kumwa kaunopada sounpei riepwiki pwe re en kohla Sesaria, iangahki isiakan soundake oahs, oh riepwiki ohlen kesik ketieu, oh onopada pwe re en mwesel kulok duwau pwohnget.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Kumwa pil kaunopada ekei oahs pwe Pohl en dake, kanahieng apwahpwalih lao lel rehn Kepina Peliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kaunen sounpeio pil ntingihada kisinlikou kis me koasoia:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Sang ngehi Klaudius Lisias, ong Kepina Peliks: Kaselehlie Maing.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Mehn Suhs akan koledier ohl menet oh kereniong re en kemehla. Eri, I esehda me ohl menet uhdahn towe mehlel en wehin Rom. Ihme kahrehda pein ngehi oh ei tungoal sounpei kan ahpw kohla oh kapitala sang mehn Suhs kan.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 I anahne ese dahme re kedipahki; eri, I ahpw kahredilahng rehn arail Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Eri, met I diarada me e sohte wiahda mehkot me pahn kahrehiong mehla de selidi; ahpw kadip me re kedipahki ohl menet pidada duwen arail Kosonned.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Oh ni ei esedahr me mehn Suhs akan wiadahr koasoandi ehu me uhwong, I ahpw koasoanehdi I en kadarowohng rehmwi ohl menet. I patohwanohng irail re en wia ar kadip mwohmwi.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Sounpei ko eri kapwaiada me re en wia; oh re kahrehla Pohl lel Antipatris nipwongohte.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Mandahn rahno sounpei ko me sapal ahpw pwuralahng arail wasa, a irail me dake oahs ahpw iangada Pohl.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Re ahpw kahrelahng nan Sesaria oh kihong rehn Kepinao iangahki kisinlikowo sang kaunen sounpeio.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Kepinao ahpw wadek kisinlikowo oh idek rehn Pohl mehnia sahpw me e kohdo sang ie. Ni eh diarada me ih mehn Silisia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 e ahpw mahsanih, “I pahn rong uhk ni ahnsou me irail akan me kedipaiuk pahn leledo.” Ih eri mahsanih irail en apwahpwalih oh sinsile Pohl nan tehnpesen Erod mahso.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.