1 Reis 17
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Soukohp men me ede Elaisa, mehn Tispe nan Kilead, ahpw patohwanohng Nanmwarki Eihap, “Ni mwaren KAUN-O, Koht ieias en Israel, me I kin patohwan papah, I patohwanohng komwi me e pahn sohla pwoaik oh keteu erein sounpar riau de siluh, lao lel ahnsou me I pahn patohwan.”
1 Então, Elias, o tesbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, perante cuja face estou, nem orvalho nem chuva haverá nestes anos, segundo a minha palavra.
2 Eri, KAUN-O ahpw ketin mahsanihong Elaisa,
2 Veio-lhe a palavra do Senhor , dizendo:
3 “Kohkohla sang wasa kiset, oh kohla ni palimese; ke ahpw rukla limwahn Piletik Kerid, palimesehn Sordan.
3 Retira-te daqui, vai para o lado oriental e esconde-te junto à torrente de Querite, fronteira ao Jordão.
4 Piletik pwoatet pahn kihong uhk nimomw pihl, oh I pil padahkihong menpihr kei re en wadohng uhk omw tungoal wasao.”
4 Beberás da torrente; e ordenei aos corvos que ali mesmo te sustentem.
5 Elaisa eri kapwaiada kehkehlik en KAUN-O, e ahpw patohla oh kousoanla limwahn kisin Piletik Kerid.
5 Foi, pois, e fez segundo a palavra do Senhor ; retirou-se e habitou junto à torrente de Querite, fronteira ao Jordão.
6 E kin nimpil sang ni kisin piletik wet, oh menpihr kan kin patohwando pilawa oh uduk nimenseng koaros oh soutik koaros.
6 Os corvos lhe traziam pela manhã pão e carne, como também pão e carne ao anoitecer; e bebia da torrente.
7 Mwurin ehu ahnsou, pwehki eh solahr keteu, kisin piletiko madada.
7 Mas, passados dias, a torrente secou, porque não chovia sobre a terra.
8 KAUN-O eri ketin mahsanihong Elaisa,
8 Então, lhe veio a palavra do Senhor , dizendo:
9 “Met kohla nan kisin kahnimw Sarepad, limwahn Saidon, oh mihmi wasao. I pil kehkehlingkihongehr liohdi men me kin koukousoan wasao en kamwengeiuk.”
9 Dispõe-te, e vai a Sarepta, que pertence a Sidom, e demora-te ali, onde ordenei a uma mulher viúva que te dê comida.
10 Eri, Elaisa ahpw mwesellahng Sarepad, oh ni eh lelohng ni ewen kelen kahnimwo e ahpw kilangada liohdi men me wesewesei tuwi. E ahpw patohwanohng liho, “Menlau kanimpile ie mahs.”
10 Então, ele se levantou e se foi a Sarepta; chegando à porta da cidade, estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, uma vasilha de água para eu beber.
11 Ni en liho eh kolahng ale pihl, Elaisa ahpw likwerlahng, “Pil menlau iangahkihdo ekis kisin pilawahn.”
11 Indo ela a buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão na tua mão.
12 Liho ahpw sapeng, “Ni mwaren KAUN-O me ieias, omw Koht, I kahukihla me sohte pilawa rehi. Ihte me mie rehi, kisin mehkis me itarete nan pehiet oh e mihmi nan pwohl ehu, oh pil kisin lehn olip kis nan sah ehu. I kodohng wasaht pwe I en ale ei kisin tuwi pwe I en wahla wiahkihda kisin me luhweo ong ngehi oh nei pwutako. Ih met kaimwiseklahn at pahn mwenge, oh se pahn duhpekla oh mehla.”
12 Porém ela respondeu: Tão certo como vive o Senhor , teu Deus, nada tenho cozido; há somente um punhado de farinha numa panela e um pouco de azeite numa botija; e, vês aqui, apanhei dois cavacos e vou preparar esse resto de comida para mim e para o meu filho; comê-lo-emos e morreremos.
13 Elaisa ahpw patohwanohng liho, “Ke dehr pahtouki, a kohwei oh kaunopada amwa tungoal. Ahpw wiahda ekis kisin lopwon tikitik mahs sang ni uwen pilawa me mie rehmw; kowe eri wadohng ie, oh mwuri, ke nek wiahda luhwe ko ong kowe oh noumw pwutako.
13 Elias lhe disse: Não temas; vai e faze o que disseste; mas primeiro faze dele para mim um bolo pequeno e traze-mo aqui fora; depois, farás para ti mesma e para teu filho.
14 Pwehki ih met me KAUN-O, Koht en Israel mahsanih, ‘Sohte pilawa pahn neksang nan pwohl wet, oh sohte leh pahn neksang nan sah wet, mwohn rahno me ngehi, KAUN-O, pahn kadarodo keteu.’”
14 Porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: A farinha da tua panela não se acabará, e o azeite da tua botija não faltará, até ao dia em que o Senhor fizer chover sobre a terra.
15 Liho ahpw patohla oh wiahda duwen me Elaisa padahkihong. Eri, rahn koaros mie arail tungoal mwenge me itarohng irail koaros.
15 Foi ela e fez segundo a palavra de Elias; assim, comeram ele, ela e a sua casa muitos dias.
16 Oh duwen inou me KAUN-O ketin wiahier sang rehn Elaisa, pwohlo sohte tehnla pil iangahki saho.
16 Da panela a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, segundo a palavra do Senhor , por intermédio de Elias.
17 Mwurin ahnsou ehu, nein liho kisin pwutako ahpw soumwahuda; e ahpw luhluwetala oh mehla.
17 Depois disto, adoeceu o filho da mulher, da dona da casa, e a sua doença se agravou tanto, que ele morreu.
18 Liho ahpw ndaiong Elaisa, “Komwi ohlen Koht emen, a dahme komw wiahkihong ie soahng wet? Komw ketidohr wasa kiset pwe en katamanki Koht dipei kan, oh kahrehiong nei pwutaket eh mehla?”
18 Então, disse ela a Elias: Que fiz eu, ó homem de Deus? Vieste a mim para trazeres à memória a minha iniquidade e matares o meu filho?
19 Elaisa ahpw patohwanohng, “Kidohng ie noumw pwutaken.” E ahpw ale pwutako sang nan pehn liho, ahpw wahdalahng nan perehn powe wasa me e kin patopato ie oh kaunehdiong pohn pehto.
19 Ele lhe disse: Dá-me o teu filho; tomou-o dos braços dela, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo se hospedava, e o deitou em sua cama;
20 Eri, e ahpw kapakap ngihl laud, patohwan, “Maing KAUN, ei Koht, dahme komw ketin wiahkihong lih menet soahng wet? Lih menet me inenen kadek mehlel oh apwahpwalih ie, oh met komw ketin mweidohng nah pwutaket en mehla.”
20 então, clamou ao Senhor e disse: Ó Senhor , meu Deus, também até a esta viúva, com quem me hospedo, afligiste, matando-lhe o filho?
21 Elaisa ahpw wendiong pohn pwutako pak siluh, ahpw kapakap, “Maing KAUN, ei Koht, komw ketin kapwuredohng mouren pwutaket.”
21 E, estendendo-se três vezes sobre o menino, clamou ao Senhor e disse: Ó Senhor , meu Deus, rogo-te que faças a alma deste menino tornar a entrar nele.
22 KAUN-O ahpw ketin karonge en Elaisa eh kapakap; eri, serio pwurehng esingekda oh mourda.
22 O Senhor atendeu à voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 Elaisa eri pwurehng ale pwutako oh wahdihla pah ong rehn eh nohno, oh patohwandohng liho, “Kilang noumw pwutaken pwe e mourdahr.”
23 Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu a sua mãe, e lhe disse: Vê, teu filho vive.
24 Liho ahpw sapeng, “Met I eseier me komwi ohlen Koht emen, oh KAUN-O kin ketin kalokaia komwi.”
24 Então, a mulher disse a Elias: Nisto conheço agora que tu és homem de Deus e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.