1 Reis 17
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Soukohp men me ede Elaisa, mehn Tispe nan Kilead, ahpw patohwanohng Nanmwarki Eihap, “Ni mwaren KAUN-O, Koht ieias en Israel, me I kin patohwan papah, I patohwanohng komwi me e pahn sohla pwoaik oh keteu erein sounpar riau de siluh, lao lel ahnsou me I pahn patohwan.”
1 Então Elias, o tisbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Vive o SENHOR Deus de Israel, perante cuja face estou, que nestes anos nem orvalho nem chuva haverá, senão segundo a minha palavra.
2 Eri, KAUN-O ahpw ketin mahsanihong Elaisa,
2 Depois veio a ele a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Kohkohla sang wasa kiset, oh kohla ni palimese; ke ahpw rukla limwahn Piletik Kerid, palimesehn Sordan.
3 Retira-te daqui, e vai para o oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Piletik pwoatet pahn kihong uhk nimomw pihl, oh I pil padahkihong menpihr kei re en wadohng uhk omw tungoal wasao.”
4 E há de ser que beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Elaisa eri kapwaiada kehkehlik en KAUN-O, e ahpw patohla oh kousoanla limwahn kisin Piletik Kerid.
5 Foi, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; porque foi, e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 E kin nimpil sang ni kisin piletik wet, oh menpihr kan kin patohwando pilawa oh uduk nimenseng koaros oh soutik koaros.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã; como também pão e carne à noite; e bebia do ribeiro.
7 Mwurin ehu ahnsou, pwehki eh solahr keteu, kisin piletiko madada.
7 E sucedeu que, passados dias, o ribeiro se secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 KAUN-O eri ketin mahsanihong Elaisa,
8 Então veio a ele a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Met kohla nan kisin kahnimw Sarepad, limwahn Saidon, oh mihmi wasao. I pil kehkehlingkihongehr liohdi men me kin koukousoan wasao en kamwengeiuk.”
9 Levanta-te, e vai para Sarepta, que é de Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei ali a uma mulher viúva que te sustente.
10 Eri, Elaisa ahpw mwesellahng Sarepad, oh ni eh lelohng ni ewen kelen kahnimwo e ahpw kilangada liohdi men me wesewesei tuwi. E ahpw patohwanohng liho, “Menlau kanimpile ie mahs.”
10 Então ele se levantou, e foi a Sarepta; e, chegando à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; e ele a chamou, e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco de água que beba.
11 Ni en liho eh kolahng ale pihl, Elaisa ahpw likwerlahng, “Pil menlau iangahkihdo ekis kisin pilawahn.”
11 E, indo ela a trazê-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me agora também um bocado de pão na tua mão.
12 Liho ahpw sapeng, “Ni mwaren KAUN-O me ieias, omw Koht, I kahukihla me sohte pilawa rehi. Ihte me mie rehi, kisin mehkis me itarete nan pehiet oh e mihmi nan pwohl ehu, oh pil kisin lehn olip kis nan sah ehu. I kodohng wasaht pwe I en ale ei kisin tuwi pwe I en wahla wiahkihda kisin me luhweo ong ngehi oh nei pwutako. Ih met kaimwiseklahn at pahn mwenge, oh se pahn duhpekla oh mehla.”
12 Porém ela disse: Vive o Senhor teu Deus, que nem um bolo tenho, senão somente um punhado de farinha numa panela, e um pouco de azeite numa botija; e vês aqui apanhei dois cavacos, e vou prepará-lo para mim e para o meu filho, para que o comamos, e morramos.
13 Elaisa ahpw patohwanohng liho, “Ke dehr pahtouki, a kohwei oh kaunopada amwa tungoal. Ahpw wiahda ekis kisin lopwon tikitik mahs sang ni uwen pilawa me mie rehmw; kowe eri wadohng ie, oh mwuri, ke nek wiahda luhwe ko ong kowe oh noumw pwutako.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai, faze conforme à tua palavra; porém faze dele primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois farás para ti e para teu filho.
14 Pwehki ih met me KAUN-O, Koht en Israel mahsanih, ‘Sohte pilawa pahn neksang nan pwohl wet, oh sohte leh pahn neksang nan sah wet, mwohn rahno me ngehi, KAUN-O, pahn kadarodo keteu.’”
14 Porque assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da panela não se acabará, e o azeite da botija não faltará até ao dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Liho ahpw patohla oh wiahda duwen me Elaisa padahkihong. Eri, rahn koaros mie arail tungoal mwenge me itarohng irail koaros.
15 E ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeu ela, e ele, e a sua casa muitos dias.
16 Oh duwen inou me KAUN-O ketin wiahier sang rehn Elaisa, pwohlo sohte tehnla pil iangahki saho.
16 Da panela a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou; conforme a palavra do Senhor, que ele falara pelo ministério de Elias.
17 Mwurin ahnsou ehu, nein liho kisin pwutako ahpw soumwahuda; e ahpw luhluwetala oh mehla.
17 E depois destas coisas sucedeu que adoeceu o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou muito, até que nele nenhum fôlego ficou.
18 Liho ahpw ndaiong Elaisa, “Komwi ohlen Koht emen, a dahme komw wiahkihong ie soahng wet? Komw ketidohr wasa kiset pwe en katamanki Koht dipei kan, oh kahrehiong nei pwutaket eh mehla?”
18 Então ela disse a Elias: Que tenho eu contigo, homem de Deus? vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares a meu filho?
19 Elaisa ahpw patohwanohng, “Kidohng ie noumw pwutaken.” E ahpw ale pwutako sang nan pehn liho, ahpw wahdalahng nan perehn powe wasa me e kin patopato ie oh kaunehdiong pohn pehto.
19 E ele disse: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama,
20 Eri, e ahpw kapakap ngihl laud, patohwan, “Maing KAUN, ei Koht, dahme komw ketin wiahkihong lih menet soahng wet? Lih menet me inenen kadek mehlel oh apwahpwalih ie, oh met komw ketin mweidohng nah pwutaket en mehla.”
20 E clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor meu Deus, também até a esta viúva, com quem me hospedo, afligiste, matando-lhe o filho?
21 Elaisa ahpw wendiong pohn pwutako pak siluh, ahpw kapakap, “Maing KAUN, ei Koht, komw ketin kapwuredohng mouren pwutaket.”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor meu Deus, rogo-te que a alma deste menino torne a entrar nele.
22 KAUN-O ahpw ketin karonge en Elaisa eh kapakap; eri, serio pwurehng esingekda oh mourda.
22 E o Senhor ouviu a voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 Elaisa eri pwurehng ale pwutako oh wahdihla pah ong rehn eh nohno, oh patohwandohng liho, “Kilang noumw pwutaken pwe e mourdahr.”
23 E Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu à sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive.
24 Liho ahpw sapeng, “Met I eseier me komwi ohlen Koht emen, oh KAUN-O kin ketin kalokaia komwi.”
24 Então a mulher disse a Elias: Nisto conheço agora que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.