Romanos 4
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NTLH
1 ¿T́i tanɨmpa jesɨc iga ipát jém Abraham jém tanja̱tuŋwe̱we ija̱tuŋ, jém wiñɨcpɨc tantúmmɨ?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Meega jém Abraham iwat it́u̱mpɨy juuts nɨmpa jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi, jesɨc tienes que iwɨ̱pɨctsoŋpa Dios y agui nacujípta̱p iyaac jém Abraham. Pero d́a wɨa̱p inicujípta̱ iyaac jém Dios iwiñjo̱m.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Jesɨc t́i nɨmpa jém Dios iŋma̱t́i jém jayñewɨɨp? Nɨmpa iga: “Jém Abraham icupɨc iga Dios wɨa̱p iwɨ̱tsagáy it́áŋca. Jeeyucmɨ Dios ipɨctsoŋ.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Yojta̱p jém yo̱xapaap, pero jém icoñwɨyooyi d́a je tu̱m xaja.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a t́i iwatpa iga icoñwɨ́ypa jém vida jém d́apɨc cuyajpa, pero icupɨcpa Dios jém wɨa̱paap iwɨ̱tsagáy jém malopɨc pɨxiñt́am it́áŋca, jesɨc Dios iixpa jém pɨ̱xiñ juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Asít́im nɨmpa jém rey David iga agui wɨ̱ it́pa jém pɨ̱xiñ jém wadayñeta̱wɨɨp perdón jém it́áŋca jém ipɨctsoŋpáppɨc jém vida jém d́apɨc cuyajpa juuts tu̱m xaja, d́a je icoñwɨyooyi.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Nɨmpa:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Agui maymay jém pɨxiñt́am jém d́apɨc ichégáypa Dios jém it́áŋca.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Que solamente jém Israelpɨc pɨxiñt́am wɨa̱p ipɨctsoŋyaj jém maymáya̱ji? ¿O ipɨctsoŋpat́im jém tuŋgac pɨxiñt́am? Mannɨ́mayñeum iga Dios iix jém Abraham juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ porque icupɨc iga Dios wɨa̱p iwɨ̱tsagáy jém it́áŋca.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Juchɨs iñasca así jém Abraham? ¿Cuando wadayñeta̱wum jém marca de circuncisión o cuando d́anam i̱ iwadayñe? Dios iix jém Abraham juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ cuando d́anam i̱ iwadayñe jém marca.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ocmɨ ipɨctsoŋ jém marca de circuncisión jém Abraham juuts tu̱m seña o juuts tu̱m sello iga matóŋayñeta̱wum jém it́áŋca porque icupɨcne Dios. Cuando iwat así jém Abraham tsɨ́y juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am jém icupɨcneyajwɨɨp Dios cuando d́a inii̱yaj jém marca de circuncisión. Cuando icupɨcyajpa, jesɨc Dios ipɨctsoŋyajpat́im juuts tu̱m wɨbɨc pɨxiñ jém d́apɨc táŋcaɨ́y.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Tsɨ́yt́im jém Abraham juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para it́u̱mpɨy jém wadayñeta̱wɨɨp jém marca de circuncisión. D́a solamente porque iniit́ jém marca, pero iga icupɨcyajpat́im Dios juuts icupɨcpa jém Abraham cuando d́anam i̱ iwadayñe jém marca de circuncisión.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dios iñɨ́máy así jém Abraham: “Manchiiba jém nas jém ɨchpɨc ammɨɨchi con it́u̱mpɨy imma̱nɨctam.” Pero Dios d́a ijɨycámáy así jém Abraham porque iwat juuts nɨmpa jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi. Jɨycámayt́a̱ porque icupɨcpa iga Dios wɨa̱p iwɨ̱tsagáy jém it́áŋca.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Pero siiga jém pɨxiñt́am imɨɨcha̱yaj jém nas porque iwatneyaj juuts nɨmpa jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi, jesɨc xajat́im taŋcupɨcpa Cristo. Jesɨc d́a t́i cuwatcuy jém promesa juuts ijɨycámayñe Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Jém iwatyajpáppɨc contra jém aŋquímayooyi tienes que ipɨctsoŋpa castigo. Siiga d́a i̱ jém aŋquímayooyi, d́a i̱ wɨa̱p iwat contra jém aŋquímayooyi.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jesɨc Dios tawɨ̱tsagáypa tantáŋca siiga taŋcupɨcpa iga wɨa̱p. Tachiiba t́it́am tajɨycámayñe juuts tu̱m xaja. D́a tampɨctsoŋpa juuts taŋcoñwɨyooyi. Jesɨc seguro ichiiba jém xaja it́u̱mpɨy jém icupɨcneyajwɨɨp Dios juuts icupɨc jém Abraham, siiga iniit́ jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi o siiga d́a inii̱. Jesɨc jém Abraham tsɨ́y juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para tantu̱mpɨyt́am taɨcht́am porque taŋcupɨcpat́im juuts je.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Abraham ipɨctsoŋ yɨ́p promesa jém Dios iwiñjo̱m. Jeet́im Dios jém icupɨcnewɨɨp jém Abraham, ichiiba ivida jém caaneyajwɨɨp. Iwatpa jém cosa jém d́apɨcnam id́ɨc i̱. Asíam nɨmpa jém Dios iŋma̱t́i ju̱t́ jaychacneta̱: “Ɨch manaccám juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Casi d́a wɨa̱p ijɨ̱s iga iñascaaba así jém Abraham, pero icupɨc iga Dios wɨa̱p iwat, ijɨ̱spa iga núcpa jém ja̱ma iga tsɨ́ypa juuts ja̱tuŋpɨc para icuwɨ̱t́i yɨ́p naxyucmɨ juuts iñɨ́máy Dios. Nɨmpa: “Tsa̱m jáyaŋa̱p jém imma̱nɨctam.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Jém Abraham iniit́ id́ɨc como cien ia̱mt́ɨy. D́a ichacpa iga icupɨcpa Dios cuando ijɨ̱spa jém Abraham iga tsa̱m wɨd́a̱yam y tsa̱mit́im mex jém iwɨcho̱mo jém Sara. Jeeyaj caayajtoobam. Como tsa̱mim, d́a wɨa̱p ima̱nɨgɨyyaj.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 D́a ichacpa iga icupɨcpa juuts ijɨycámayñe Dios. Pero más pɨ̱mi icupɨcpa y moj icujíp Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Porque iñuntawɨ̱jo̱doŋ iga Dios tsa̱m iniit́ ipɨ̱mi, wɨa̱p iwat it́u̱mpɨy juuts ijɨycámayñe.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jeeyucmɨ Dios iwɨ̱tsagáy jém Abraham it́áŋca y ipɨctsoŋ juuts tu̱m pɨ̱xiñ d́apɨc táŋcaɨ́y porque icupɨc iga Dios tsa̱m wɨa̱p.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Cuando nɨmpa iga wɨ̱pɨctsoŋta̱ jém Abraham porque icupɨc Dios, jesɨc d́a jaychacneta̱ solamente para jém Abraham no más.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Pero jaychacneta̱t́im para taɨcht́am iga tanjo̱doŋ iga Dios tawɨ̱pɨctsoŋpat́im siiga taŋcupɨcpa jém tanJa̱tuŋ Dios, jém icpɨsnewɨɨp jém tánO̱mi Jesucristo de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Cɨɨjuŋcotta̱, accaata̱ jém Jesucristo iga tayojayt́ámiñ tantáŋca. Acpɨsta̱ iga Dios tawɨ̱pɨctsoŋtámiñ.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.