Romanos 4
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs ARA
1 ¿T́i tanɨmpa jesɨc iga ipát jém Abraham jém tanja̱tuŋwe̱we ija̱tuŋ, jém wiñɨcpɨc tantúmmɨ?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Meega jém Abraham iwat it́u̱mpɨy juuts nɨmpa jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi, jesɨc tienes que iwɨ̱pɨctsoŋpa Dios y agui nacujípta̱p iyaac jém Abraham. Pero d́a wɨa̱p inicujípta̱ iyaac jém Dios iwiñjo̱m.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 ¿Jesɨc t́i nɨmpa jém Dios iŋma̱t́i jém jayñewɨɨp? Nɨmpa iga: “Jém Abraham icupɨc iga Dios wɨa̱p iwɨ̱tsagáy it́áŋca. Jeeyucmɨ Dios ipɨctsoŋ.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Yojta̱p jém yo̱xapaap, pero jém icoñwɨyooyi d́a je tu̱m xaja.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a t́i iwatpa iga icoñwɨ́ypa jém vida jém d́apɨc cuyajpa, pero icupɨcpa Dios jém wɨa̱paap iwɨ̱tsagáy jém malopɨc pɨxiñt́am it́áŋca, jesɨc Dios iixpa jém pɨ̱xiñ juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Asít́im nɨmpa jém rey David iga agui wɨ̱ it́pa jém pɨ̱xiñ jém wadayñeta̱wɨɨp perdón jém it́áŋca jém ipɨctsoŋpáppɨc jém vida jém d́apɨc cuyajpa juuts tu̱m xaja, d́a je icoñwɨyooyi.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Nɨmpa:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Agui maymay jém pɨxiñt́am jém d́apɨc ichégáypa Dios jém it́áŋca.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 ¿Que solamente jém Israelpɨc pɨxiñt́am wɨa̱p ipɨctsoŋyaj jém maymáya̱ji? ¿O ipɨctsoŋpat́im jém tuŋgac pɨxiñt́am? Mannɨ́mayñeum iga Dios iix jém Abraham juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ porque icupɨc iga Dios wɨa̱p iwɨ̱tsagáy jém it́áŋca.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 ¿Juchɨs iñasca así jém Abraham? ¿Cuando wadayñeta̱wum jém marca de circuncisión o cuando d́anam i̱ iwadayñe? Dios iix jém Abraham juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ cuando d́anam i̱ iwadayñe jém marca.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ocmɨ ipɨctsoŋ jém marca de circuncisión jém Abraham juuts tu̱m seña o juuts tu̱m sello iga matóŋayñeta̱wum jém it́áŋca porque icupɨcne Dios. Cuando iwat así jém Abraham tsɨ́y juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am jém icupɨcneyajwɨɨp Dios cuando d́a inii̱yaj jém marca de circuncisión. Cuando icupɨcyajpa, jesɨc Dios ipɨctsoŋyajpat́im juuts tu̱m wɨbɨc pɨxiñ jém d́apɨc táŋcaɨ́y.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Tsɨ́yt́im jém Abraham juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para it́u̱mpɨy jém wadayñeta̱wɨɨp jém marca de circuncisión. D́a solamente porque iniit́ jém marca, pero iga icupɨcyajpat́im Dios juuts icupɨcpa jém Abraham cuando d́anam i̱ iwadayñe jém marca de circuncisión.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Dios iñɨ́máy así jém Abraham: “Manchiiba jém nas jém ɨchpɨc ammɨɨchi con it́u̱mpɨy imma̱nɨctam.” Pero Dios d́a ijɨycámáy así jém Abraham porque iwat juuts nɨmpa jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi. Jɨycámayt́a̱ porque icupɨcpa iga Dios wɨa̱p iwɨ̱tsagáy jém it́áŋca.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Pero siiga jém pɨxiñt́am imɨɨcha̱yaj jém nas porque iwatneyaj juuts nɨmpa jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi, jesɨc xajat́im taŋcupɨcpa Cristo. Jesɨc d́a t́i cuwatcuy jém promesa juuts ijɨycámayñe Dios.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Jém iwatyajpáppɨc contra jém aŋquímayooyi tienes que ipɨctsoŋpa castigo. Siiga d́a i̱ jém aŋquímayooyi, d́a i̱ wɨa̱p iwat contra jém aŋquímayooyi.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Jesɨc Dios tawɨ̱tsagáypa tantáŋca siiga taŋcupɨcpa iga wɨa̱p. Tachiiba t́it́am tajɨycámayñe juuts tu̱m xaja. D́a tampɨctsoŋpa juuts taŋcoñwɨyooyi. Jesɨc seguro ichiiba jém xaja it́u̱mpɨy jém icupɨcneyajwɨɨp Dios juuts icupɨc jém Abraham, siiga iniit́ jém wiñɨcpɨc aŋquímayooyi o siiga d́a inii̱. Jesɨc jém Abraham tsɨ́y juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para tantu̱mpɨyt́am taɨcht́am porque taŋcupɨcpat́im juuts je.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Abraham ipɨctsoŋ yɨ́p promesa jém Dios iwiñjo̱m. Jeet́im Dios jém icupɨcnewɨɨp jém Abraham, ichiiba ivida jém caaneyajwɨɨp. Iwatpa jém cosa jém d́apɨcnam id́ɨc i̱. Asíam nɨmpa jém Dios iŋma̱t́i ju̱t́ jaychacneta̱: “Ɨch manaccám juuts tu̱m ja̱tuŋpɨc para it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am.”
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Casi d́a wɨa̱p ijɨ̱s iga iñascaaba así jém Abraham, pero icupɨc iga Dios wɨa̱p iwat, ijɨ̱spa iga núcpa jém ja̱ma iga tsɨ́ypa juuts ja̱tuŋpɨc para icuwɨ̱t́i yɨ́p naxyucmɨ juuts iñɨ́máy Dios. Nɨmpa: “Tsa̱m jáyaŋa̱p jém imma̱nɨctam.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Jém Abraham iniit́ id́ɨc como cien ia̱mt́ɨy. D́a ichacpa iga icupɨcpa Dios cuando ijɨ̱spa jém Abraham iga tsa̱m wɨd́a̱yam y tsa̱mit́im mex jém iwɨcho̱mo jém Sara. Jeeyaj caayajtoobam. Como tsa̱mim, d́a wɨa̱p ima̱nɨgɨyyaj.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 D́a ichacpa iga icupɨcpa juuts ijɨycámayñe Dios. Pero más pɨ̱mi icupɨcpa y moj icujíp Dios.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Porque iñuntawɨ̱jo̱doŋ iga Dios tsa̱m iniit́ ipɨ̱mi, wɨa̱p iwat it́u̱mpɨy juuts ijɨycámayñe.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jeeyucmɨ Dios iwɨ̱tsagáy jém Abraham it́áŋca y ipɨctsoŋ juuts tu̱m pɨ̱xiñ d́apɨc táŋcaɨ́y porque icupɨc iga Dios tsa̱m wɨa̱p.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Cuando nɨmpa iga wɨ̱pɨctsoŋta̱ jém Abraham porque icupɨc Dios, jesɨc d́a jaychacneta̱ solamente para jém Abraham no más.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Pero jaychacneta̱t́im para taɨcht́am iga tanjo̱doŋ iga Dios tawɨ̱pɨctsoŋpat́im siiga taŋcupɨcpa jém tanJa̱tuŋ Dios, jém icpɨsnewɨɨp jém tánO̱mi Jesucristo de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Cɨɨjuŋcotta̱, accaata̱ jém Jesucristo iga tayojayt́ámiñ tantáŋca. Acpɨsta̱ iga Dios tawɨ̱pɨctsoŋtámiñ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.