Mateus 21
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NTLH
1 Cuando núcyajtooba Jerusalén, núcyaj wiñt́i jém attebet Betfagé nocojo̱m jém Olivos co̱tsɨc. Jesɨc icutsat wɨste̱n jém icuyujcɨɨwiñ tuŋgac xut́u tɨgaŋjoj.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Iñɨ́máy Jesús:
2 com a seguinte ordem:
3 Siiga i̱ micwácpa iga: “¿T́iiga iŋwijpa?” jesɨc nɨ́maayɨ iga jém tánO̱mi ixunpa y d́a jáypa micutsadáypa e̱ybɨc.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Je̱mpɨgam iwatyaj iga cupacpa jém aŋma̱t́i jém ijaychacnewɨɨp jém wiñɨcpɨc aŋmat́cɨɨwiñ. Nɨmpa:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Nɨ́maayɨ jém it́yajwɨɨp jém attebet Jerusalén:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Jesɨc nɨcyaj jém wɨste̱n icuyujcɨɨwiñ. Iwatyaj juuts iñɨ́máy Jesús.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Inimiñyaj jém burroa̱pa con ima̱nɨc. Icutócyaj con iyoot́iyaj. Jesɨc iquímca Jesús jém ma̱ñburro.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Miñyaj tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am y yo̱mtam. It́ócyajpa iyoot́i tuŋjo̱m ju̱t́ naspa Jesús. Tuŋgac it́ɨŋyajpa jém cuy iŋcɨs y jém ay iga it́ócyajpat́im tuŋjo̱m.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Algunos aŋjagoyñeyaj iñɨc y algunos miñyajpa jém Jesús it́uuñiaŋcɨɨm. Pɨ̱mi aŋwejyajpa. Nɨmyaj:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Cuando tɨgɨy Jesús jém attebet Jerusalén, tsa̱m cujínayyajpa it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am. Nacwácyajta̱:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Jesɨc nɨmyajpa jém pɨxiñt́am jém miññeyajwɨɨp con Jesús:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ocmɨ tɨgɨy Jesús jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. Moj iquebacput it́u̱mpɨy jém máymáyoyyajpaap con it́u̱mpɨy jém juyjúyoyyajpaap. Ichiputseedáy jém imesayaj jém icucacyajpaap tumiñ. Imutsmutsseedáy jém ico̱ñcuyyaj jém imáyyajpaap cuucu.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Iñɨ́máy Jesús jém it́yajwɨɨp je̱m:
13 Ele lhes disse:
14 Jesɨc miñ iámyaj Jesús jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m jém cácht́i y jém cu̱xujyaj. Icpɨs.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Jém co̱bacpɨc pa̱nijyaj con jém escribaspɨc maestroyaj agui jóyñeyaj cuando iixyaj jém wɨbɨc milagro jém iwatnewɨɨp Jesús y cuando imatoŋyaj iga pɨ̱mi jɨyyajpa jém tsɨ̱xt́am ma̱stɨcjo̱m, nɨmyajpa: “Taŋcujíptámpa jém rey David iMa̱nɨc.”
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Jesɨc jém pa̱nijyaj iñɨ́mayyaj jém Jesús:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Jesɨc moj nɨqui jém Jesús. Jemum ichac jém pa̱nij. Nɨc mo̱ŋi jém xut́u tɨgaŋjoj jém Betania.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Jesɨc icuqueja̱ma, cuando se̱tgacpa Jerusalén, tsa̱m yua̱p jém Jesús.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Iix tu̱m tsuj tuŋaŋna̱ca. Nɨc icuámáy jém tsuj it́ɨm, pero d́a ipadáy. Nada más it́ jém iay. Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém tsuj:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Cuando iixyaj jém icuyujcɨɨwiñ, agui ipooñaŋja̱myaj. Icwácyaj jém Jesús. Nɨ́mayt́a̱:
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jesús icutsoŋ. Nɨmpa:
21 Então Jesus disse:
22 Siiga nu̱ma iŋcupɨcpa iga Dios wɨa̱p miyo̱xpát, jesɨc impɨctsoŋpa t́it́am iŋwágáypa Dios.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Jesɨc tɨgɨy e̱ybɨc Jesús jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. Iganam accuyujóypa Jesús, icunúcyaj jém pa̱nij aŋjagooyiyaj con jém Israelpɨc wɨd́ayt́am. Icwácyajpa. Nɨ́mayt́a̱ Jesús:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Jesús icutsoŋ. Iñɨ́máy:
24 Jesus respondeu:
25 Anɨ́maayɨ: ¿I̱ icutsat jém Xiwan iga acchíŋóypa? ¿Que Dios icutsat, o jém pɨxiñt́am?
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Pero siiga tannɨ́máypa iga d́a je Dios icutsat jém Xiwan, jesɨc tsa̱m taŋcɨ̱ŋpa jém pɨxiñt́am porque icupɨcyajpa iga Dios icutsat jém Xiwan.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Jesɨc icutsoŋyajpa. Nɨ́mayt́a̱p Jesús:
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Jesɨc Jesús iŋmadáy tu̱m xut́u cuento. Nɨmpa:
28 Jesus continuou:
29 Jém ima̱nɨc iñɨ́máy ija̱tuŋ: “D́a anɨcpa.” Pero ocmɨ icac ijɨ̱xi, nɨc yo̱xa̱ji.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Jesɨc ocmɨ jém ja̱tuŋpɨc nɨc iñɨ́máy jém tuŋgac ima̱nɨc: “Ma̱nɨc, nɨ̱gɨ miyo̱xa̱ji yɨ́p ja̱ma jém amfinca de uvas.” Jesɨc jém tuŋgac ima̱nɨc iñɨ́máy ija̱tuŋ: “Ɨch anɨcpa.” Pero ocmɨ d́a nɨc.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Jesɨc anɨ́maayɨ: ¿Juppɨc de jém wɨste̱n iwat juuts ixunpa ija̱tuŋ?
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Porque jém Xiwan jém acchíŋoypaap miñ iga miŋquejayt́ámiñ jutsa̱p iŋwatta juuts ixunpa Dios, pero d́a iŋcupɨcta. Pero jém ichécyajpaap impuesto y jém malopɨc yo̱mtam icupɨcyaj t́i iñɨ́máy jém Xiwan. Aunque íñixñeta iga jém malopɨc ichacyaj jém it́áŋca, mimicht́am d́a iŋcacta jém iñjɨ̱xi iga iŋcupɨctámpa jém Xiwan iŋma̱t́i.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Nɨmt́im Jesús:
33 Jesus disse:
34 Cuando núc jém tiempo iga it́úcyajpa jém uvas, jém finca io̱mi icutsat jute̱n jém imozoyaj iga ipɨctsóŋiñ jém io̱mi imɨɨchi.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Pero jém iñucsneyajwɨɨp jém finca iga iyo̱xacaaba imatsyaj jém imozoyaj. Tu̱m tsa̱m icótsyaj, tu̱m iccaayaj, tu̱m iñácscayaj tsaamɨ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Jesɨc e̱ybɨc jém nas io̱mi icutsat tuŋgac más jém imozo, pero jém iñucsneyajwɨɨp jém ifinca imalwadayyajpat́im mex jeeyaj.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Jesɨc ocmɨ jém nas io̱mi icutsat ima̱nɨc iga ipɨctsoŋpa jém ija̱tuŋ imɨɨchi. Nɨmpa: “Tienes que iwɨ̱pɨctsoŋyajpa jém amma̱nɨc.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Pero cuando jém iñucsneyajwɨɨp jém finca iixyaj iga miñpa jém io̱mi ima̱nɨc, moj nanɨ́mayyajta̱ji: “Yɨ́bam ipɨctsoŋpa it́u̱mpɨy jém ija̱tuŋ imɨɨchi. Tej tanacca, jesɨc taɨcht́am tamɨɨcha̱támpa t́it́am ichiiba jém ija̱tuŋ.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Jesɨc imatsayyaj jém pɨ̱xiñ ima̱nɨc. It́opyaj aŋsɨ̱cmɨ, iccaayaj.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Jesɨc Jesús icwác jém pa̱nijyaj. Nɨmpa:
40 Aí Jesus perguntou:
41 Jesɨc jém pa̱nijyaj icutsoŋyaj, nɨmyaj:
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Jesɨc nɨmpa Jesús:
42 Jesus então perguntou:
43 Jeeyucmɨ mannɨ́máypa iga miccáyayt́a̱p jém wɨbɨc aŋma̱t́i iga sɨɨp Dios iŋjacpa yɨ́p naxyucmɨ. Chiit́a̱p jém tuŋgac pɨxiñt́am jém ichiipaap jém wɨbɨc cosecha juuts ixunpa Dios.
43 E Jesus terminou:
44 Siiga michutpa yɨ́p tsaayucmɨ, micusámáypa. Siiga yɨ́p tsa micuchijquetpa, jesɨc michɨ́ypa iga mipoot́i.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Jesɨc cuando jém pa̱nij aŋjagooyiyaj con jém fariseoyaj imatoŋyaj jém xuxut́ cuento, icutɨɨyɨyyaj iga jeeyaj icuyucmɨ iŋmatpa Jesús jém xuxut́ cuento.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Tsa̱m imatsyajtooba Jesús, pero d́a wɨa̱p imatsyaj. Jém aŋjagooyiyaj tsa̱m icɨ̱ŋyaj jém pɨxiñt́am porque jeeyaj icupɨcyajpa iga tu̱m Dios iŋmat́cɨɨwiñ jém Jesús.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.