Lucas 18
Highland Popoluca NT (POI_WBT) vs NTLH
1 Jesɨc Jesús iŋmat tu̱m xut́u cuento iga iŋquejáypa jém icuyujcɨɨwiñ iga iŋwejpátyajiñ Dios cada ja̱ma y odoy cut́íña̱iñ.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Nɨmpa Jesús: —It́ id́ɨc tu̱m attebet tu̱m juez. D́a icɨ̱ŋpa Dios, d́at́im iwɨ̱ixpa ni tu̱m pɨ̱xiñ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 It́t́im jém attebet tu̱m cuno̱ya. Tsa̱m nɨcpa iám jém juez iga iwɨ̱tsaguiñ jém ipleito. Nɨmpa: “Aŋjɨyja̱cɨ jém amalwadaypáppɨc iga odom más amoogɨ́yiñ.”
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Jém cuno̱ya wa̱t́cɨy oy iám jém juez, pero jém juez d́a imatóŋáypa. Pero ocmɨ ijɨ̱spa ico̱bacjo̱m jém juez: “Ɨch d́a aŋcɨ̱ŋpa Dios ni d́at́im aŋwɨ̱ixpa ni tu̱m pɨ̱xiñ,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 pero como yɨ́p cuno̱ya tsa̱m miñpa aco̱bacpij, sɨɨp anyo̱xpátpa. D́a wɨa̱p anyaachɨ́y siiga seguido miñpa quejajwa̱t́i.”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Nɨmpat́im tánO̱mi: —Jɨ̱staamɨ t́i iwat jém malopɨc juez.
6 E o Senhor continuou:
7 Pero d́a jex jém tanJa̱tuŋ Dios. Tsa̱m iyo̱xpátpa jém icupiŋneyajwɨɨp. D́a jáypa iyo̱xpát jém iŋwejpátpáppɨc tsuucɨɨm y sɨŋñi.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Mannɨ́máypa iga Dios d́a jáyñe iyo̱xpátpa ipɨxiñt́am. Pero cuando ɨch, jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ, amiñgacpa yɨ́p naxyucmɨ, d́a ampátpa wa̱t́i jém icupɨcneyajwɨɨp Dios.
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 It́ algunos ijɨ̱syajpa iga d́a táŋcaɨ́y. Jeeyaj tsa̱m ijóyixyajpa los de más. Jesɨc Jesús moj iŋmat tu̱m xut́u cuento iga iŋquejáypa jeeyaj iga táŋcaɨ́y it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am. Iñɨ́máy:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 —Nɨcyaj wɨste̱n pɨ̱xiñ jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m iga iwatyajpa oración. Tu̱m jém fariseopɨc pɨ̱xiñ. Tuŋgac jém ichécpáppɨc impuesto.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Jém fariseopɨc te̱ñchucum, iyaac iwat oración. Nɨmpa: “ManDios, iyucuɨpdios iga ɨch d́a ajex juuts jém tuŋgac pɨxiñt́am jém táŋcaɨycɨɨwiñ, jém númpáppɨc y jém pejoypáppɨc. Ɨch d́a ajex juuts yɨ́p ichécpáppɨc impuesto.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Cada ocho día ɨch aŋwatpa ayuno wɨscɨy. ManDios, manchiiba jém décima parte de it́u̱mpɨy aŋcoñwɨyooyi.”
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Jesɨc jém ichécpaap impuesto tɨgɨyñet́im ma̱stɨcjo̱m, pero d́a núcpa ju̱t́ iŋwejpátyajpa Dios. D́a wɨa̱p iámquím sɨŋyucmɨ. Tsa̱m ixoŋpa ipecho porque pɨ̱mi aŋyácne iga imalwatne contra jém Dios iŋquímayooyi. Nɨmpa jém ichécpáppɨc impuesto: “ManDios, ayaachaŋja̱mɨ, tsa̱m atáŋcaɨ́y.”
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Jesɨc nɨmt́im Jesús: —Mannɨ́máypa iga Dios iccáyáy yɨ́p pɨ̱xiñ it́áŋca. Jesɨc se̱tum it́ɨccɨɨm, d́am táŋcaɨ́y. Pero Dios d́a iccáyáy jém fariseopɨc it́áŋca. Porque jém iŋnécpáppɨc jém it́áŋca, Dios d́a ipɨctsoŋpa. Pero jém d́apɨc iŋnécpa jém it́áŋca, Dios ipɨctsoŋpa.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Jesɨc tu̱m ja̱ma namiñyajta̱ jém xuxut́ tsɨ̱xt́am ju̱t́ it́ Jesús iga ichɨgáyiñ ico̱bac iga ichiiñ bendición. Pero cuando iixyaj jém icuyujcɨɨwiñ, iwogayyaj jém inimiññeyajwɨɨp jém tsɨ̱xt́am.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Pero Jesús iŋwejáypa jém tsɨ̱xt́am. Iñɨ́máy icuyujcɨɨwiñ: —Ɨch aŋwɨ̱aŋja̱m iga míñiñ aámyaj jém xuxut́ tsɨ̱xt́am. Odoy aŋjɨyja̱cɨ. Porque jém tɨgɨyyajpaap ju̱t́ iŋjacpa Dios jex juuts yɨ́pyaj xuxut́ tsɨ̱xt́am.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Nu̱ma mannɨ́máypa siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a ijɨ́cpa iga iŋjacpa Dios juuts tu̱m xut́u tsɨ̱xi, jesɨc d́a wɨa̱p iñúc ju̱t́ iŋjacpa Dios.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Jesɨc miñ tu̱m Israelpɨc aŋjagooyi iga icwácpa Jesús. Iñɨ́máy: —Wɨbɨc Maestro, ¿t́i wɨa̱p aŋwat iga ampɨctsoŋpa jém vida jém d́apɨc cuyajpa?
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém pɨ̱xiñ: —¿T́iiga miñɨmpa iga ɨch awɨ̱? It́ tu̱m jém wɨbɨc, je jém tanJa̱tuŋ Dios.
19 Jesus respondeu:
20 Iŋwɨ̱jo̱doŋ jém Dios iŋquímayooyi: “Odoy pejooyɨ; odoy accaooyɨ; odoy nuumɨ; odoy cumɨgooyɨ tuŋgac pɨ̱xiñ; to̱yɨ jém iñja̱tuŋ con jém íña̱pa.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Jesɨc jém pɨ̱xiñ iñɨ́máy Jesús: —Ɨch je̱mpɨgam aŋwatne dende atsɨ̱xiñam.
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Mu imatoŋ, Jesús iñɨ́máy: —No más tu̱m cosa mit́ogóyáy. Cumáyaayɨ it́u̱mpɨy jém iniit́wɨɨp, chi̱ɨ jém tumiñ jém yaacha̱yajpáppɨc. Jesɨc iniit́pa jáyaŋ wɨbɨc riqueza sɨŋyucmɨ. Jesɨc mi̱ñɨ atúŋɨɨyɨ.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Cuando imatoŋ jém pɨ̱xiñ, tsa̱m pɨ̱mi aŋyác porque tsa̱m tumiñɨ́y.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Cuando Jesús iix iga tsa̱m aŋyác jém pɨ̱xiñ, jesɨc iñɨ́máy los de más: —Tsa̱m táŋca iga jém ricopɨc núcyajpa ju̱t́ iŋjacpa Dios.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Más dá táŋca iñas tu̱m camello jém núncuypac ijo̱sjo̱m que iga tɨgɨypa tu̱m ricopɨc ju̱t́ iŋjacpa Dios.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Jesɨc jém imatoŋneyajwɨɨp iñɨ́mayyajpa Jesús: —¿Jesɨc i̱ wɨa̱p icɨɨput?
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jesús iñɨ́máy: —Jém d́apɨc wɨa̱p iwat jém pɨxiñt́am, wɨa̱p iwat Dios.
27 Jesus respondeu:
28 Jesɨc jém Peto iñɨ́máy Jesús: —MánO̱mi, aɨcht́am antsacneum it́u̱mpɨy jém anait́wɨɨp iga mantúŋɨ́ypa.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém icuyujcɨɨwiñ: —Nu̱ma mannɨ́máypa, siiga iñchacpa iñt́ɨc o iñja̱tuŋ o íña̱pa o iñt́ɨ̱wɨtam o iñyo̱mo o imma̱nɨctam iga nɨcpa iŋwat juuts mipɨɨmɨ́ypa Dios,
29 Jesus respondeu:
30 jesɨc Dios miwɨ̱yojpa yɨ́p naxyucmɨ, ocmɨ nɨcpa mii̱t́i con Dios para siempre.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Jesɨc Jesús iŋwejput jém doce icuyujcɨɨwiñ, iñɨ́máy: —Matoŋtaamɨ, sɨɨp tanɨcpa Jerusalén. Jém wiñɨcpɨc profeta ijaychacne t́i annascaaba aɨch jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ. Jemɨc Jerusalén cupacpa it́u̱mpɨy juuts ijaychacne.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Acɨɨjuŋcotta̱p jém tuŋgac pɨxiñt́am icɨɨjo̱m jém d́apɨc je de Israel. Jeeyaj asaayɨyyajpa, amalnɨ́mayyajpa y atsujcayajpa.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Pɨ̱mi acótsyajpa, ocmɨ accaayajpa jém malopɨc pɨxiñt́am. Pero jém tucunaja̱ma acpɨsta̱p de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Jém icuyujcɨɨwiñ d́a wɨa̱p icutɨɨyɨyyaj t́i iñɨ́máy jém Jesús. Porque Dios d́a ijɨ́cpa iga wɨa̱iñ icutɨɨyɨ́y. Aŋnécne jém jɨ̱xi para jeeyaj.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jesɨc cuando núc noco Jesús jém attebet Jericó, jemum co̱ñ tu̱m cácht́i tuŋaŋna̱ca iga iwácpa tumiñ.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Mu imatoŋ iga naspa tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am, jém cácht́i icwácpa t́i naspa.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Jesɨc jém it́yajwɨɨp iñɨ́mayyaj jém cácht́i: —Na̱xi jém Jesús jém Nazaretpɨc pɨ̱xiñ.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Jesɨc pɨ̱mi aŋwejpa jém cácht́i. Nɨmpa: —¡MiJesús, jém rey David miMa̱nɨc, ayaachaŋja̱mɨ!
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Jesɨc jém aŋjagoyñeyajwɨɨp iñɨcyaj iwogayyajpa jém cácht́i. Ipɨɨmɨyyaj iga odoy jɨ́yiñ. Pero jesɨc más pɨ̱mi jɨypa jém cácht́i. Nɨmpa: —Jém rey David miMa̱nɨc, ayaachaŋja̱mɨ.
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Jesɨgam teeñaŋjac Jesús. Ipɨɨmɨ́y jém it́yajwɨɨp iga inimíñáyiñ jém cácht́i. Cuando nanúcta̱ ju̱t́ it́ Jesús, jesɨc iñɨ́máy:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 —¿T́i iñxunpa iga maŋwadáypa? Nɨmpa jém cácht́i: —MánO̱mi, ansunpa iga actojaayɨ ánixcuy.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Jesɨc Jesús iñɨ́máy: —Manactojáypa íñixcuy. Iga tsa̱m iŋcupɨcne, Dios micpɨs.
42 Então Jesus disse:
43 Jeet́i rato toj jém cácht́i iixcuy. Ixixóypam. Mojum it́úŋɨ́y jém Jesús. Icujíppa Dios. Jesɨc cuando it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am iixyaj t́i iñasca, icujípyajpat́im Dios.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.