Lucas 18

Highland Popoluca NT (POI_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesɨc Jesús iŋmat tu̱m xut́u cuento iga iŋquejáypa jém icuyujcɨɨwiñ iga iŋwejpátyajiñ Dios cada ja̱ma y odoy cut́íña̱iñ.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Nɨmpa Jesús: —It́ id́ɨc tu̱m attebet tu̱m juez. D́a icɨ̱ŋpa Dios, d́at́im iwɨ̱ixpa ni tu̱m pɨ̱xiñ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 It́t́im jém attebet tu̱m cuno̱ya. Tsa̱m nɨcpa iám jém juez iga iwɨ̱tsaguiñ jém ipleito. Nɨmpa: “Aŋjɨyja̱cɨ jém amalwadaypáppɨc iga odom más amoogɨ́yiñ.”
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Jém cuno̱ya wa̱t́cɨy oy iám jém juez, pero jém juez d́a imatóŋáypa. Pero ocmɨ ijɨ̱spa ico̱bacjo̱m jém juez: “Ɨch d́a aŋcɨ̱ŋpa Dios ni d́at́im aŋwɨ̱ixpa ni tu̱m pɨ̱xiñ,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 pero como yɨ́p cuno̱ya tsa̱m miñpa aco̱bacpij, sɨɨp anyo̱xpátpa. D́a wɨa̱p anyaachɨ́y siiga seguido miñpa quejajwa̱t́i.”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Nɨmpat́im tánO̱mi: —Jɨ̱staamɨ t́i iwat jém malopɨc juez.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Pero d́a jex jém tanJa̱tuŋ Dios. Tsa̱m iyo̱xpátpa jém icupiŋneyajwɨɨp. D́a jáypa iyo̱xpát jém iŋwejpátpáppɨc tsuucɨɨm y sɨŋñi.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Mannɨ́máypa iga Dios d́a jáyñe iyo̱xpátpa ipɨxiñt́am. Pero cuando ɨch, jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ, amiñgacpa yɨ́p naxyucmɨ, d́a ampátpa wa̱t́i jém icupɨcneyajwɨɨp Dios.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 It́ algunos ijɨ̱syajpa iga d́a táŋcaɨ́y. Jeeyaj tsa̱m ijóyixyajpa los de más. Jesɨc Jesús moj iŋmat tu̱m xut́u cuento iga iŋquejáypa jeeyaj iga táŋcaɨ́y it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am. Iñɨ́máy:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 —Nɨcyaj wɨste̱n pɨ̱xiñ jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m iga iwatyajpa oración. Tu̱m jém fariseopɨc pɨ̱xiñ. Tuŋgac jém ichécpáppɨc impuesto.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Jém fariseopɨc te̱ñchucum, iyaac iwat oración. Nɨmpa: “ManDios, iyucuɨpdios iga ɨch d́a ajex juuts jém tuŋgac pɨxiñt́am jém táŋcaɨycɨɨwiñ, jém númpáppɨc y jém pejoypáppɨc. Ɨch d́a ajex juuts yɨ́p ichécpáppɨc impuesto.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Cada ocho día ɨch aŋwatpa ayuno wɨscɨy. ManDios, manchiiba jém décima parte de it́u̱mpɨy aŋcoñwɨyooyi.”
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Jesɨc jém ichécpaap impuesto tɨgɨyñet́im ma̱stɨcjo̱m, pero d́a núcpa ju̱t́ iŋwejpátyajpa Dios. D́a wɨa̱p iámquím sɨŋyucmɨ. Tsa̱m ixoŋpa ipecho porque pɨ̱mi aŋyácne iga imalwatne contra jém Dios iŋquímayooyi. Nɨmpa jém ichécpáppɨc impuesto: “ManDios, ayaachaŋja̱mɨ, tsa̱m atáŋcaɨ́y.”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Jesɨc nɨmt́im Jesús: —Mannɨ́máypa iga Dios iccáyáy yɨ́p pɨ̱xiñ it́áŋca. Jesɨc se̱tum it́ɨccɨɨm, d́am táŋcaɨ́y. Pero Dios d́a iccáyáy jém fariseopɨc it́áŋca. Porque jém iŋnécpáppɨc jém it́áŋca, Dios d́a ipɨctsoŋpa. Pero jém d́apɨc iŋnécpa jém it́áŋca, Dios ipɨctsoŋpa.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Jesɨc tu̱m ja̱ma namiñyajta̱ jém xuxut́ tsɨ̱xt́am ju̱t́ it́ Jesús iga ichɨgáyiñ ico̱bac iga ichiiñ bendición. Pero cuando iixyaj jém icuyujcɨɨwiñ, iwogayyaj jém inimiññeyajwɨɨp jém tsɨ̱xt́am.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Pero Jesús iŋwejáypa jém tsɨ̱xt́am. Iñɨ́máy icuyujcɨɨwiñ: —Ɨch aŋwɨ̱aŋja̱m iga míñiñ aámyaj jém xuxut́ tsɨ̱xt́am. Odoy aŋjɨyja̱cɨ. Porque jém tɨgɨyyajpaap ju̱t́ iŋjacpa Dios jex juuts yɨ́pyaj xuxut́ tsɨ̱xt́am.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Nu̱ma mannɨ́máypa siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a ijɨ́cpa iga iŋjacpa Dios juuts tu̱m xut́u tsɨ̱xi, jesɨc d́a wɨa̱p iñúc ju̱t́ iŋjacpa Dios.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Jesɨc miñ tu̱m Israelpɨc aŋjagooyi iga icwácpa Jesús. Iñɨ́máy: —Wɨbɨc Maestro, ¿t́i wɨa̱p aŋwat iga ampɨctsoŋpa jém vida jém d́apɨc cuyajpa?
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém pɨ̱xiñ: —¿T́iiga miñɨmpa iga ɨch awɨ̱? It́ tu̱m jém wɨbɨc, je jém tanJa̱tuŋ Dios.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Iŋwɨ̱jo̱doŋ jém Dios iŋquímayooyi: “Odoy pejooyɨ; odoy accaooyɨ; odoy nuumɨ; odoy cumɨgooyɨ tuŋgac pɨ̱xiñ; to̱yɨ jém iñja̱tuŋ con jém íña̱pa.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Jesɨc jém pɨ̱xiñ iñɨ́máy Jesús: —Ɨch je̱mpɨgam aŋwatne dende atsɨ̱xiñam.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Mu imatoŋ, Jesús iñɨ́máy: —No más tu̱m cosa mit́ogóyáy. Cumáyaayɨ it́u̱mpɨy jém iniit́wɨɨp, chi̱ɨ jém tumiñ jém yaacha̱yajpáppɨc. Jesɨc iniit́pa jáyaŋ wɨbɨc riqueza sɨŋyucmɨ. Jesɨc mi̱ñɨ atúŋɨɨyɨ.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Cuando imatoŋ jém pɨ̱xiñ, tsa̱m pɨ̱mi aŋyác porque tsa̱m tumiñɨ́y.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Cuando Jesús iix iga tsa̱m aŋyác jém pɨ̱xiñ, jesɨc iñɨ́máy los de más: —Tsa̱m táŋca iga jém ricopɨc núcyajpa ju̱t́ iŋjacpa Dios.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Más dá táŋca iñas tu̱m camello jém núncuypac ijo̱sjo̱m que iga tɨgɨypa tu̱m ricopɨc ju̱t́ iŋjacpa Dios.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Jesɨc jém imatoŋneyajwɨɨp iñɨ́mayyajpa Jesús: —¿Jesɨc i̱ wɨa̱p icɨɨput?
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesús iñɨ́máy: —Jém d́apɨc wɨa̱p iwat jém pɨxiñt́am, wɨa̱p iwat Dios.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Jesɨc jém Peto iñɨ́máy Jesús: —MánO̱mi, aɨcht́am antsacneum it́u̱mpɨy jém anait́wɨɨp iga mantúŋɨ́ypa.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém icuyujcɨɨwiñ: —Nu̱ma mannɨ́máypa, siiga iñchacpa iñt́ɨc o iñja̱tuŋ o íña̱pa o iñt́ɨ̱wɨtam o iñyo̱mo o imma̱nɨctam iga nɨcpa iŋwat juuts mipɨɨmɨ́ypa Dios,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 jesɨc Dios miwɨ̱yojpa yɨ́p naxyucmɨ, ocmɨ nɨcpa mii̱t́i con Dios para siempre.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Jesɨc Jesús iŋwejput jém doce icuyujcɨɨwiñ, iñɨ́máy: —Matoŋtaamɨ, sɨɨp tanɨcpa Jerusalén. Jém wiñɨcpɨc profeta ijaychacne t́i annascaaba aɨch jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ. Jemɨc Jerusalén cupacpa it́u̱mpɨy juuts ijaychacne.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Acɨɨjuŋcotta̱p jém tuŋgac pɨxiñt́am icɨɨjo̱m jém d́apɨc je de Israel. Jeeyaj asaayɨyyajpa, amalnɨ́mayyajpa y atsujcayajpa.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Pɨ̱mi acótsyajpa, ocmɨ accaayajpa jém malopɨc pɨxiñt́am. Pero jém tucunaja̱ma acpɨsta̱p de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Jém icuyujcɨɨwiñ d́a wɨa̱p icutɨɨyɨyyaj t́i iñɨ́máy jém Jesús. Porque Dios d́a ijɨ́cpa iga wɨa̱iñ icutɨɨyɨ́y. Aŋnécne jém jɨ̱xi para jeeyaj.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Jesɨc cuando núc noco Jesús jém attebet Jericó, jemum co̱ñ tu̱m cácht́i tuŋaŋna̱ca iga iwácpa tumiñ.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Mu imatoŋ iga naspa tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am, jém cácht́i icwácpa t́i naspa.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Jesɨc jém it́yajwɨɨp iñɨ́mayyaj jém cácht́i: —Na̱xi jém Jesús jém Nazaretpɨc pɨ̱xiñ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Jesɨc pɨ̱mi aŋwejpa jém cácht́i. Nɨmpa: —¡MiJesús, jém rey David miMa̱nɨc, ayaachaŋja̱mɨ!
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Jesɨc jém aŋjagoyñeyajwɨɨp iñɨcyaj iwogayyajpa jém cácht́i. Ipɨɨmɨyyaj iga odoy jɨ́yiñ. Pero jesɨc más pɨ̱mi jɨypa jém cácht́i. Nɨmpa: —Jém rey David miMa̱nɨc, ayaachaŋja̱mɨ.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jesɨgam teeñaŋjac Jesús. Ipɨɨmɨ́y jém it́yajwɨɨp iga inimíñáyiñ jém cácht́i. Cuando nanúcta̱ ju̱t́ it́ Jesús, jesɨc iñɨ́máy:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿T́i iñxunpa iga maŋwadáypa? Nɨmpa jém cácht́i: —MánO̱mi, ansunpa iga actojaayɨ ánixcuy.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Jesɨc Jesús iñɨ́máy: —Manactojáypa íñixcuy. Iga tsa̱m iŋcupɨcne, Dios micpɨs.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Jeet́i rato toj jém cácht́i iixcuy. Ixixóypam. Mojum it́úŋɨ́y jém Jesús. Icujíppa Dios. Jesɨc cuando it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am iixyaj t́i iñasca, icujípyajpat́im Dios.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.