Lucas 8
Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NVT
1 Nok ritikim chic juꞌ rojic pa riyukꞌul i Calile̱ya, reꞌ Jesus xikꞌor queh tinamit i holohic laj ribiral wili chi reꞌ Dios reꞌ nkꞌatbic kꞌoric ra̱j richopom quina̱ take cꞌacharel. Jeꞌ reꞌ rikꞌor naribehsaj pa̱m take nimak chi cucꞌ tak tinamit wilque̱b chipam i yukꞌul reꞌreꞌ nok cꞌahchiꞌ ribe̱h richꞌi̱l take cablaj chi raj tahkanel,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 chꞌi̱l woꞌ take quib xib ixok reꞌ xicꞌsaj quiyaꞌbilal jeꞌ ru̱cꞌ nquicoj take maꞌ tob laj uxlabal. Jeꞌ ricab i Mari̱ya reꞌ ribihnej woꞌ chi aj Majta̱la, reꞌ wuku̱b chi maꞌ tob laj uxlabal xesmejic lok ru̱cꞌ, reꞌ woꞌ jenaj chiri̱j i Jesus,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 chꞌi̱l tiꞌ Susa̱na, chꞌi̱l tiꞌ Juwa̱na reꞌ rehqꞌue̱n i Cu̱sa aj ilol camanom chipam ripa̱t i Hero̱res. Reꞌ take ixok reꞌreꞌ maꞌ xa ta nquitahkej i Jesus, nquitoꞌbej laꞌ ru̱cꞌ tumi̱n, jeꞌ ricab ncaꞌn woꞌ take toco̱m chic ixok quitahkanic woꞌ reh Jesus.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Nok ihchꞌilimaj cuꞌum take raj tahkanel chiꞌnchel reꞌreꞌ, pan jenaj kꞌi̱j jeꞌ wili jenaj jalwach kꞌoric xikꞌor Jesus queh juntuhm chi cꞌacharel xquimol qui̱b ru̱cꞌ reꞌ chalanak take chi sut tinamit:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 «Junpech jenaj winak xo̱j tico̱l rija̱ꞌ chipam riyeꞌa̱b. Reꞌreꞌ xoquic je chi tic xa reꞌ laꞌ ruꞌ reꞌ banoj tic ocronak take wi̱ꞌ jeꞌ ru̱cꞌ xa chaquilej je aweh ncaꞌn. Ruꞌum aj reꞌ wilic take xikajic pan be̱h, xyakꞌaric quipa̱m cuꞌum take behel eh xicꞌuxuric cuꞌum take cucꞌ tzꞌiquin.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Wilic woꞌ rija̱ꞌ xikajic xilac tak abaj xipokꞌ nak cho xa reꞌ laꞌ xichikic maj reꞌ ritzꞌi̱ꞌ ra̱ꞌ maꞌ xirak ta rex laj acꞌal.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Wilic woꞌ rija̱ꞌ xikajic xilac tak qꞌui̱x, xipokꞌ woꞌ nak cho xa reꞌ laꞌ naxtzꞌaparic quina̱ cuꞌum take qꞌui̱x xiqꞌuihic ti johtok chi nok chiwach take tic reꞌreꞌ, xiquimic je.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Wilic aj take rija̱ꞌ jeꞌ reꞌ xquicꞌul, xa reꞌ laꞌ wilic woꞌ take rija̱ꞌ xikajic pan holohic laj acꞌal, reꞌ cok take reꞌ xipokꞌ cho chi coric eh naxiqꞌuihic johtok kꞌe̱ꞌ woꞌ chic xiwachanic cu rehtal xiwachej hoꞌcꞌahl (100) tꞌohr i juꞌjun wal, nqui xikꞌor Jesus.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Chiri̱j chic ruꞌ, reꞌ take raj tahkanel i Jesus jeꞌ wili xquikꞌor reh:
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Chalic Jesus jeꞌ wili xikꞌor queh:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Reꞌ jalwach kꞌoric reꞌreꞌ jeꞌ aj wili nelic wi̱ꞌ: Reꞌ take ijaꞌ rijalwachej riCꞌuhbal i Dios cꞌahchiꞌ nikꞌorom.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Reꞌ ijaꞌ xkajic pan be̱h eh xcꞌuxuric ruꞌum tzꞌiquin rijalwachej i niCꞌuhbal maꞌ nquicꞌol ta pan ca̱mna take tinamit nanquibiraj eh ruꞌum reꞌ ncꞌulic lok aj Yahm chi resmejic lok pan ca̱mna reh chi maꞌ eta nquiyew quicꞌux ru̱cꞌ i Dios. Jeꞌ reꞌ riban aj Yahm reh chi maꞌ eta quicoꞌljic.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 «Reꞌ chic take ijaꞌ xikajic xilac tak abaj rijalwachej i niCꞌuhbal xa suk chic quicꞌux nanquibiraj take cꞌacharel, xa reꞌ laꞌ maꞌ nquichop ta quicꞌux ru̱cꞌ chi coric, xa jeꞌ quicab junwal ok chi tic maꞌ cha̱m ta kajanak riraꞌil pan acꞌal. Jeꞌ reꞌ nok reꞌ take cꞌacharel reꞌreꞌ xa juncꞌam ti nquicoj wach niCꞌuhbal eh jeꞌ reꞌ nikꞌor chi ncaꞌn maj naquipajaric ilbal reh wi xquicoj wach chi coric, nquicana̱ꞌ woꞌ chic rinimjic.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 «Reꞌ take ijaꞌ xikajic xilac tak qꞌui̱x rijalwachej i niCꞌuhbal nquibiraj take cꞌacharel, xa reꞌ laꞌ nquitzꞌap jok na̱ pan ca̱mna ruꞌum nquiyew quicꞌux chi risiqꞌuiric quibihomal pan quicꞌacharic. Ru̱cꞌ lahtzꞌil nquicoj chi quina̱ reh chi naquiwihꞌic chi suk quicꞌux, reꞌ take tinamit reꞌreꞌ xa jeꞌ quicab junwal ok chi tic maꞌ nwachanic ta eh jeꞌ reꞌ nikꞌor chi ncaꞌn maj reꞌ take reꞌ maꞌ ncaꞌn ta ribanaric haj wilic rikꞌor niCꞌuhbal.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Reꞌ take ijaꞌ xikajic pan holohic laj acꞌal rijalwachej i niCꞌuhbal nquibiraj take cꞌacharel holohic wach quinoꞌjbal. Reꞌ take cꞌacharel reꞌreꞌ ruꞌum nok nquichop quicꞌux ru̱cꞌ niCꞌuhbal nquibiraj, no̱j woꞌ caꞌn chi aj banol take reh chaj bih ra̱j i Dios to̱b ta cꞌolok lok tiꞌcꞌaxic chi quina̱. Ru̱cꞌ aj reꞌ, reꞌ take cꞌacharel reꞌreꞌ jeꞌ na quicab junwal ok chi tic xa cꞌahchiꞌ woꞌ chi wachanic.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 «Reꞌ niCꞌuhbal jeꞌ woꞌ ricab jenoꞌ sakombal. Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj maꞌ hab ta wach rikop jenoꞌ sakombal reh chi naritacꞌa̱b na̱ pan jenoꞌ tzꞌak acꞌal xun, on reh chi naricꞌolom cok rehquen jenoꞌ yoca̱b, ritꞌuya̱ꞌ laꞌ johtok wa taxa̱j sakombal queh take quiꞌoquic cok pan pa̱t. Jeꞌ woꞌ reꞌ niCꞌuhbal maꞌ cꞌahchiꞌ ta nicꞌolom chi quiwach i tinamit, cꞌahchiꞌ laꞌ nikꞌorom lok queh.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Jeꞌ reꞌ niban maj reꞌ niCꞌuhbal, reꞌreꞌ risakomonej pa̱m quicapew-bal take cꞌacharel reh chi naquehtꞌalim chiꞌnchel rinoꞌjbal i Dios, jeꞌ ricab riban i sakombal chiꞌnchel risakomej, maꞌxta bih wilic chi maꞌ ta nak enrakmajic, on chi maꞌ ta nak enilmijic wach ruꞌum risakomil i sakombal.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 «Yuꞌna kꞌuruꞌ chi sakomomaj chic wach aweh tak i qui̱b chi jalwach kꞌoric reꞌreꞌ, chacoj tak rehtal nicꞌ wach ribirmijic niCꞌuhbal enaꞌn tak. Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj wi wilic acꞌux tak chi rinimjic, reꞌ Dios til nariyeb aweh tak chi na̱rakam tak chiri̱j rinoꞌjbal. Raj wi maꞌxta acꞌux tak chi rinimjic, maꞌ xa reꞌ ta eriban chi maꞌ eta narak tak chiri̱j rinoꞌjbal, narimakꞌam laꞌ woꞌ aweh tak i haj nak ti wilic i noꞌjbal nakꞌor tak chi xatijej tak ru̱cꞌ niCꞌuhbal, nqui Jesus.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Chi cu cꞌahchiꞌ woꞌ chi kꞌoric i Jesus, xponic i ritu̱t chꞌi̱l take richa̱kꞌ ar reꞌ wilic wi̱ꞌ. Ruꞌum nok maꞌ xcaꞌn ta cok canar oquic ru̱cꞌ ruꞌum reh riqꞌuihal i tinamit quimolom qui̱b chiri̱j,
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 jeꞌ wili xkꞌormojic cok reh:
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Reꞌ Jesus naxibiraj chi jeꞌ reꞌ, jeꞌ wili xikꞌor queh take wilque̱b ar:
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Nok cu cꞌahchiꞌ chi cꞌuhbalanic pa riyukꞌul Calile̱ya, pan jenaj kꞌi̱j reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor queh raj tahkanel:
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 eh nok naquibe̱h chic je nah haꞌ, reꞌ Jesus xkajic chi wiric. Juncꞌam chic ruꞌ, xchalic jenaj rinimal cow laj te̱w cu rehtal xucsaj take ribohl haꞌ. Reꞌ take raj tahkanel, naxquilow chi pan yohbal chic wilque̱b maj xa cucꞌ tak nak chic maꞌ nsoljic quicano̱wa chi quehqueh ruꞌum ribohl i haꞌ,
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 xo̱j quicꞌaꞌsaj wach i Jesus eh jeꞌ wili xquikꞌor cok reh:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Reꞌ take raj tahkanel naxquilow nicꞌ wach xiban i Jesus, xsahchic quicꞌux eh jeꞌ wili xquikꞌor chi quiwach:
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Chiri̱j ruꞌ reꞌ Jesus quichꞌi̱l take cablaj chi raj tahkanel xikꞌahxic lok juntar haꞌ pan quiyukꞌul take aj Cara̱ra reꞌ cꞌul haꞌ take chꞌi̱l quiyukꞌul aj Calile̱ya.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Xa reꞌ woꞌ ti xiꞌelic lok pan nim laj cano̱wa xchalic chi quicꞌuluric jenaj winak aj Cara̱ra. Reꞌ winak reꞌreꞌ najtir chic chopo̱j na̱ ricꞌacharic cuꞌum take maꞌ tob laj uxlabal eh ruꞌum reꞌ naribe̱h chi maꞌxta chic risoꞌ chiri̱j eh maꞌ ncꞌacharic ta woꞌ chic pa ripa̱t, xa ar laꞌ chic nah a̱mna chi xilac tak rijulil camnak ncꞌacharic.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Jeꞌ aj reꞌ nok cꞌahchiꞌ rijilim cok ri̱b ru̱cꞌ Jesus, xchowonic johtok chi xa tohlic chic pa ralak eh jeꞌ wili xikꞌor naxponic rixucꞌa̱ꞌ ri̱b chiwach:
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Jeꞌ reꞌ xikꞌor maj pꞌuht rikꞌorom reh maꞌ tob laj uxlabal reꞌreꞌ chi narelic lok ru̱cꞌ i winak reꞌ najtir ripꞌutum cho richoporic na̱ ricꞌacharic eh qꞌuih pech woꞌ ricꞌam je pan tak yeꞌa̱b chik yu̱kꞌ reꞌ maꞌxta wi̱ꞌ patanel, nariyew ransil chi ritꞌupuric je take cꞌaham chꞌihchꞌ nbacꞌaric wi̱ꞌ cuꞌum i tinamit.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Jeꞌ reꞌ ajic nok reꞌ Jesus cꞌahchiꞌ ritꞌerem lok i maꞌ tob laj uxlabal, xibiraj woꞌ reh chi jeꞌ wili:
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Chi jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ maꞌ tob laj uxlabal reꞌreꞌ naxibiraj chi naritakꞌabjic je chꞌi̱l take richꞌi̱l ar chipam richamil i jul cahk reꞌ nquicꞌul wi̱ꞌ tiꞌcꞌaxic take quich maꞌ tob laj uxlabal, tohkꞌ ripahkam ricuyuric reh Jesus chi maꞌxta ritakꞌabjic je ar chꞌi̱l take richꞌi̱l.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Chi jeꞌ reꞌ xquipahkaj reh Jesus chi ar chic nacoquic cu̱cꞌ juntuhm chi riqꞌuihal ahk wiꞌc ncaꞌn je maꞌ naht ta chiwach jenaj yu̱kꞌ. Xa reꞌ woꞌ ti xyeꞌeric kꞌab queh ruꞌum Jesus,
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 reꞌ take maꞌ tob laj uxlabal ar chic xiꞌoquic cu̱cꞌ take ahk reꞌreꞌ, reꞌ xa cajamem chic qui̱b xikajic jok chiwach paꞌlic laj yu̱kꞌ wilque̱b wi̱ꞌ cu rehtal xiꞌo̱j kꞌehbok chipam maꞌ laj haꞌ reꞌ xijihkꞌic wi̱ꞌ chiꞌnchel.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ar aj ruꞌ reꞌ take aj chaꞌjem ahk naxquilow chi jeꞌ reꞌ xcꞌuluric, xa cajamem chic qui̱b xiꞌo̱j pan tak abi̱x eh jeꞌ woꞌ chipam cok i tinamit reꞌreꞌ chi rikꞌormojic ribiral chaj bih xcꞌuluric. Ruꞌum aj reꞌ, reꞌ take cꞌacharel aj Cara̱ra
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 xquicana̱ꞌ cho quitinami̱t, xiꞌo̱j chi riliric chaj bih xcꞌuluric. Naxiꞌo̱j cꞌolok ru̱cꞌ Jesus, xquirak chi richꞌi̱l chic i winak reꞌ xiꞌelic lok take maꞌ tob laj uxlabal ru̱cꞌ. Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ nok reꞌ take tinamit reꞌreꞌ xquilow chi reꞌ winak reꞌreꞌ tzꞌuklic chic cok chi ribirmijic ricꞌuhbal i Jesus jeꞌ woꞌ chi wilic chic risoꞌ chiri̱j eh chi naꞌlic chic reh i kꞌoric riban, kꞌe̱ꞌ naxoquic cho quiyoꞌjic chiwach i Jesus.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Jeꞌ reꞌ xcaꞌn to̱b ta woꞌ reꞌ take jarub paꞌ xquiwachej chi coric reꞌ chaj bih xcꞌuluric ru̱cꞌ i winak reꞌreꞌ, xquikꞌor woꞌ nak ricorquil nicꞌ wach i cowjic xiban i winak reꞌreꞌ, reꞌ wilic nak take maꞌ tob laj uxlabal ru̱cꞌ.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ruꞌum quiyoꞌjic xchalic take tinamit aj Cara̱ra, tohkꞌ quipahkam reh Jesus chi jeꞌ wili:
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 reꞌ winak reꞌ chopo̱j nak na̱ ricꞌacharic ruꞌum maꞌ tob laj uxlabal, jeꞌ wili tohkꞌ ripahkam reh Jesus:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 «Tisoljen je pan apa̱t eh chakꞌor queh awas acha̱kꞌ i rinimal wach atoꞌbil xiban i Dios awu̱cꞌ, nqui Jesus.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Chiri̱j chic ruꞌ naxelic cho pan quiyukꞌul take aj Cara̱ra, reꞌ Jesus xsoljic woꞌ chic je pan quiyukꞌul aj Calile̱ya. Reꞌ take reꞌ kꞌe̱ꞌ xsukbic quicꞌux naxquilow wach maj xa cꞌahchiꞌ chic cuyꞌem chi nariponic woꞌ chic cu̱cꞌ.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Jeꞌ aj reꞌ pan jenaj kꞌi̱j xponic ru̱cꞌ Jesus i jenaj winak Ja̱yro ribihnal nim riwaꞌric chi quixilac take cꞌamol be̱h chipam i pa̱t ntijiljic wi̱ꞌ ri̱j i Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses. Reꞌreꞌ naxixucꞌa̱ꞌ ri̱b chiwach, xa nchꞌuk chic ricꞌux xipahkaj reh Jesus chi narojic pa ripa̱t
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 maj reꞌ xa jenaj woꞌ ti chi rixkꞌu̱n reꞌ cablaj na ha̱b wilic reh xa chic qꞌuisi̱n maꞌ nquimic ruꞌum riyaꞌbilal. Reꞌ Jesus naxibiraj chi jeꞌ reꞌ xo̱j chiri̱j eh nok cꞌahchiꞌ rojic, qꞌuihal tinamit xa nquilutzꞌej chic quib chiri̱j chi ritahkaljic je.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Chi quixilac take tinamit reꞌreꞌ wilic jenaj ixok wilic jenaj riyaꞌbilal cꞌaxic wach. Reꞌ riyaꞌbilal ixok wili reꞌ chi reꞌ ritzꞌajo̱j reꞌ nchalic chiri̱j eli̱c poh xa cꞌahchiꞌ chic cho chiri̱j chi xa maꞌxta chic rikꞌijil eh cablaj chic ha̱b ripꞌutum cho reh chi jeꞌ reꞌ. Ruꞌum reh riyaꞌbilal reꞌreꞌ, chiꞌnchel i ritzꞌa̱k wilic xisach cu̱cꞌ take aj ikꞌomonel, xa reꞌ laꞌ maꞌ jenoꞌ queh xrakbic rikꞌomal riyaꞌbilal.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Jeꞌ aj reꞌ, xa chiwach woꞌ i juncꞌam reꞌreꞌ nok reꞌ ixok reꞌreꞌ xijil cok ri̱b chiri̱j i Jesus eh xitzꞌaꞌj cok ro̱k i suꞌt rijela̱ꞌ nah teleb ruꞌ, ximay woꞌ ti je riyaꞌbilal reꞌreꞌ. Chi jeꞌ reꞌ xcahnic woꞌ chic pa riwi̱ꞌ i ripohal.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ar ajic reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor:
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ar reꞌ Jesus jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor:
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Reꞌ ixok reꞌreꞌ naxilow chi maꞌ xpohyic ta na̱ i xiban, xa ntꞌortꞌotic chic i ra̱mna xchalic rixucꞌa̱ꞌ ri̱b chiwach i Jesus. Jeꞌ reꞌ nok chi quiwach take riqꞌuihal i tinamit jeꞌ wili xikꞌor reh Jesus:
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ar ajic reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor reh:
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Cu kꞌoric aj woꞌ riban i Jesus ru̱cꞌ ixok reꞌreꞌ, jenaj winak xchalic pa ripa̱t i maꞌ Ja̱yro reꞌ jenaj queh aj cꞌamol be̱h chipam i pa̱t ntijiljic wi̱ꞌ i Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses, xponic chi rikꞌormojic reh chi jeꞌ wili:
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Naxibiraj i Jesus chi jeꞌ reꞌ, jeꞌ wili xikꞌor reh maꞌ Ja̱yro:
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ xquitik juꞌ cojic eh xiꞌo̱j cꞌolok pa ripa̱t i maꞌ Ja̱yro. Ar reꞌ Jesus maꞌ xa̱j ta chi hab wach xoquic cok chiri̱j reꞌ wilic wi̱ꞌ ixkꞌun, xa reꞌ ti wach i maꞌ Luch chꞌi̱l i maꞌ Jaco̱wo chꞌi̱l i Wa̱n eh chꞌi̱l woꞌ take ritu̱t raja̱w ixkꞌun xiꞌoquic cok chiri̱j.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Naxiꞌoquic aj cok pan pa̱t, chiꞌnchel take wilque̱b ar xa tiꞌ chic pan quicꞌux okꞌic ncaꞌn chiri̱j ixkꞌun. Reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor queh:
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Reꞌ take tinamit xiꞌoquic chi riseꞌljic i Jesus maj quehtꞌalim chi reꞌ ixkꞌun camnak chic.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Chi jeꞌ aj reꞌ, reꞌ Jesus xichꞌihlej johtok chi kꞌab ixkꞌun reꞌreꞌ eh cow xikꞌor reh chi jeꞌ wili:
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Xa chiwach woꞌ juncꞌam reꞌreꞌ, reꞌ ixkꞌun xcꞌacharic woꞌ chic cho eh xuctic johtok chiwach riyoca̱b. Ar ajic reꞌ Jesus xikꞌor queh ritu̱t raja̱w chi naquiyeb riwaꞌ riha̱ꞌ.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Jeꞌ woꞌ, xikꞌor woꞌ queh chi jeꞌ wili:
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.