Lucas 15
Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs VC
1 Ruꞌum chi reꞌ take wilic quibiral chi aj mahc jeꞌ ricab take aj molol to̱j ntakꞌabjic je Ro̱ma, nquijil cok qui̱b ru̱cꞌ Jesus chi richaꞌjaljic ricꞌuhbal,
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 reꞌ take aj tijem ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses chꞌi̱l woꞌ take cow laj aj niminel reh cꞌuhbal reꞌreꞌ jeꞌ wili ricꞌuꞌtjic xcaꞌn pan ja̱s kꞌoric:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Reꞌ Jesus naxibiraj chi jeꞌ reꞌ nquikꞌor pꞌuht rikꞌorom queh jenaj jalwach kꞌoric chi jeꞌ wili:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 «Kakꞌor chi jenoꞌ aj ehcham me̱ꞌ wilic hoꞌcꞌahl (100) ok rime̱ꞌ eh xsahchic ok cho jenoꞌ queh rime̱ꞌ reꞌreꞌ, maꞌ eta ricana̱ꞌ cahnok chi cꞌololque̱b take belejlaj roꞌcꞌahl (99) chi rime̱ꞌ eh eno̱j chi risiqꞌuiric sahchel me̱ꞌ cu rehtal erirak cho?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wi xirak woꞌ chic cho risahchel me̱ꞌ reꞌreꞌ, xa suk chic pa ricꞌux naricutum cho nah teleb
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 eh naponok pa ripa̱t nariyukꞌem take suk quikꞌoric ru̱cꞌ chꞌi̱l take ricaꞌja̱ reh chi nacaꞌnam quiwaꞌ ru̱cꞌ. Jeꞌ wili narikꞌorom queh take nariyukꞌem:
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 «Jeꞌ ricab sukquil cꞌuxlis nwihꞌic ru̱cꞌ i winak reꞌreꞌ, jeꞌ woꞌ reꞌ sukquil cꞌuxlis nwihꞌic ru̱cꞌ i Dios ar pan taxa̱j nok jenoꞌ chi aj mahc rijal wach rinoꞌjbal. Nok jeꞌ reꞌ ncꞌuluric chi jenaj aj mahc rijal wach rinoꞌjbal, til coric kꞌe̱ꞌ woꞌ chic nsukbic ricꞌux i Dios ru̱cꞌ reꞌreꞌ chiwach risukquilal ricꞌux nwihꞌic chi wilic ta nak belejlaj roꞌcꞌahl (99) chi cꞌacharel reꞌ ncaꞌn qui̱b chi coric quiwach.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Kakꞌor chi jenaj niba̱ꞌ laj ixok wilic lajeb ritzꞌa̱k qꞌuih wach eh xkꞌehbic jenaj queh ritzꞌa̱k reꞌreꞌ, maꞌ eta na rikop jenoꞌ risakombal eh enoquic chi rimeseric pa̱m ripa̱t chi risiqꞌuiric ritzꞌa̱k chi coric cu rehtal woꞌ chic erirak? Jeꞌ reꞌ eriban majeꞌ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Jeꞌ woꞌ, wi xirak woꞌ chic ritzꞌa̱k nariyukꞌem woꞌ take suk quikꞌoric ru̱cꞌ chꞌi̱l take ricaꞌja̱ reh chi nacaꞌnam quiwaꞌ ru̱cꞌ. Jeꞌ wili narikꞌorom queh take nariyukꞌem:
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 «Jeꞌ aj reꞌ kꞌuruꞌ til reꞌ Dios jeꞌ woꞌ reꞌ riban maꞌ pajoj ta woꞌ nsukbic ricꞌux chꞌi̱l take raj tzꞌeꞌ wa̱ch nok jenoꞌ aj mahc rijal wach rinoꞌjbal, nqui Jesus queh.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Chiri̱j chic ruꞌ, reꞌ Jesus pꞌuht woꞌ chic rikꞌorom queh jenaj jalwach kꞌoric chi jeꞌ wili:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Pan jenaj kꞌi̱j reꞌ chakꞌbe̱s acꞌun jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w:
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Chiri̱j chic reꞌ nok xa cu reꞌ woꞌ ti quib xib kꞌi̱j ricꞌulum racꞌa̱l i chakꞌbe̱s acꞌun, xiyew ti je chi cꞌa̱y eh ru̱cꞌ ritzꞌakil acꞌal xicꞌul, xo̱j pan jenaj chic tinamit chi naht. Ar xa maꞌ xilow ta chic ricorquil nicꞌ wach xisahchlom wi̱ꞌ chiꞌnchel ritzꞌa̱k.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 «Chiri̱j chic ruꞌ nok risacham aj chic chiꞌnchel ritzꞌa̱k, pan jenaj kꞌi̱j naxchalic jenaj wiꞌjalel chipam i tinamit wilic wi̱ꞌ, reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xipꞌut chi maꞌ riniqꞌuej ta chic wiꞌc
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 eh ruꞌum reꞌreꞌ xoquic chi sicꞌoj camanic ar. Naxirak ricamaj ru̱cꞌ jenaj winak patanel chipam i tinamit reꞌreꞌ, reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xtakꞌabjic je pan abixbal chi quichaꞌjaljic take rahk i winak reꞌreꞌ.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Nok cꞌahchiꞌ chi chaꞌjanic ahk, xa ta nak je hab wach ncapewenic soꞌ reh acꞌun reꞌreꞌ chi riyeꞌeric riwaꞌ riha̱ꞌ. Ruꞌum reꞌreꞌ xa ricꞌax nak chic wach chi rinuksjic ri̱b ru̱cꞌ quiwaꞌ take ahk.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Nok jeꞌ reꞌ cꞌahchiꞌ ricꞌulum, naꞌlajic reh acꞌun reꞌreꞌ eh jeꞌ wili xikꞌor pa ricꞌux:
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Ha̱ꞌ, reꞌ hin nanicana̱b cahnok i yeꞌa̱b wili. Til nawojic ru̱cꞌ i waja̱w eh jeꞌ wili nanikꞌorom reh naquinponok ru̱cꞌ:
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ chacuy quinacꞌul woꞌ chic pan ayeꞌa̱b reꞌ cok ruꞌ xa jeꞌ ok chic hin jenoꞌ awaj camanom, maꞌ jeꞌ ta ok chic chi hin awacꞌu̱n maj maꞌ ricꞌul ta chic chi wi̱n chi equinacoj chi hin awacꞌu̱n, quinquirok reh, nqui xikꞌor naxnaꞌlajic reh acꞌun reꞌreꞌ.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 «Jeꞌ reꞌ nok reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xicana̱ꞌ je yeꞌa̱b wilic wi̱ꞌ eh xsoljic woꞌ chic je ru̱cꞌ raja̱w. Nok ponic chic riban i acꞌun reꞌreꞌ maꞌ naht ta je ru̱cꞌ pa̱t, reꞌ raja̱w xa nyotꞌic chic i ra̱mna xjohtic cho ruꞌum i racꞌu̱n naxihlaj je wach. Jeꞌ reꞌ nok reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xo̱j rajim chi ricꞌuluric eh naxponic ru̱cꞌ, xikꞌahchej chi ralak eh xitzꞌub i wach ruꞌum risukquil ricꞌux chi xsoljic woꞌ chic je ru̱cꞌ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ar ajic reꞌ acꞌun reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w:
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «Reꞌ ajabe̱s kꞌe̱ꞌ xiquetelej wach i racꞌu̱n eh xicꞌam cok pan pa̱t. Chiri̱j chic ruꞌ cꞌuhtbal reh chi reꞌ racꞌu̱n wilic woꞌ chic rilokꞌil chi acꞌunbe̱s, jeꞌ wili xikꞌor queh raj camanom:
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Nok abanam tak chic reꞌreꞌ, reꞌ chic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh kani̱m chacꞌam tak cho eh chacansaj tak reh chi nakacꞌuxum maj yuꞌna nakacojom jenaj ni̱m pa ribihnal i wacꞌu̱n.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Jeꞌ aj reꞌ nakaꞌnam maj reꞌ wacꞌu̱n wili reꞌ xnicapaj chi sahchanak nak chic, on chi camnak nak chic, xwilow woꞌ chic wach yuꞌna chi cꞌachlic, nqui ajabe̱s queh raj camanom.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 xcꞌulic lok i asbe̱s acꞌun soljic riban cho reh camanic pan abixbal. Naxponic maꞌ naht ta chic ru̱cꞌ pa̱t, xibiraj chi bi̱ch ncaꞌn take aj kꞌojonel jeꞌ woꞌ chi xa quiꞌahnic chic take aj so̱n.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ruꞌum aj reꞌ xiyukꞌej cok jenaj raj camanom i raja̱w eh xibiraj reh chaj bih riwi̱ꞌ chi cꞌahchiꞌ ninkꞌi̱j pan pa̱t.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Reꞌ aj camanom jeꞌ wili xikꞌor reh:
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 «Naxibiraj asbe̱s acꞌun chi jeꞌ reꞌ xiban i raja̱w, kꞌe̱ꞌ naxchalic ricꞌa̱ eh maꞌ xa̱j ta chic cok oquic pan pa̱t. Ruꞌum aj reꞌ xelic cho raja̱w chi ritokoric ri̱b chiwach chi naroquic nak cok pan pa̱t,
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 xa reꞌ laꞌ acꞌun reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w:
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ra̱j yuꞌna naxcꞌulic lok i chakꞌbe̱s awacꞌu̱n, reꞌ hat xatakꞌa̱ꞌ ricansjic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh banoj ni̱m. Jeꞌ aj reꞌ xaꞌn reh awacꞌu̱n reꞌreꞌ to̱b ta nchel xisach wach chiꞌnchel atzꞌa̱k cu̱cꞌ take cꞌoyo̱m laj ixok, nqui reh raja̱w.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 «Chalic i ajabe̱s jeꞌ woꞌ wili xikꞌor reh:
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ra̱j nchel ni̱m chiri̱j acha̱kꞌ til curman chi xnicoj chi suksbal kacꞌux maj reꞌ wacꞌu̱n reꞌreꞌ xnicapaj chi sahchanak nak chic on chi camnak nak chic, xa reꞌ laꞌ yuꞌna xwilow woꞌ chic wach chi cꞌachlic, nqui ajabe̱s reꞌreꞌ, nqui Jesus queh winak reꞌreꞌ.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.