Lucas 15

Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ruꞌum chi reꞌ take wilic quibiral chi aj mahc jeꞌ ricab take aj molol to̱j ntakꞌabjic je Ro̱ma, nquijil cok qui̱b ru̱cꞌ Jesus chi richaꞌjaljic ricꞌuhbal,
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 reꞌ take aj tijem ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses chꞌi̱l woꞌ take cow laj aj niminel reh cꞌuhbal reꞌreꞌ jeꞌ wili ricꞌuꞌtjic xcaꞌn pan ja̱s kꞌoric:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Reꞌ Jesus naxibiraj chi jeꞌ reꞌ nquikꞌor pꞌuht rikꞌorom queh jenaj jalwach kꞌoric chi jeꞌ wili:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Kakꞌor chi jenoꞌ aj ehcham me̱ꞌ wilic hoꞌcꞌahl (100) ok rime̱ꞌ eh xsahchic ok cho jenoꞌ queh rime̱ꞌ reꞌreꞌ, maꞌ eta ricana̱ꞌ cahnok chi cꞌololque̱b take belejlaj roꞌcꞌahl (99) chi rime̱ꞌ eh eno̱j chi risiqꞌuiric sahchel me̱ꞌ cu rehtal erirak cho?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wi xirak woꞌ chic cho risahchel me̱ꞌ reꞌreꞌ, xa suk chic pa ricꞌux naricutum cho nah teleb
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 eh naponok pa ripa̱t nariyukꞌem take suk quikꞌoric ru̱cꞌ chꞌi̱l take ricaꞌja̱ reh chi nacaꞌnam quiwaꞌ ru̱cꞌ. Jeꞌ wili narikꞌorom queh take nariyukꞌem:
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 «Jeꞌ ricab sukquil cꞌuxlis nwihꞌic ru̱cꞌ i winak reꞌreꞌ, jeꞌ woꞌ reꞌ sukquil cꞌuxlis nwihꞌic ru̱cꞌ i Dios ar pan taxa̱j nok jenoꞌ chi aj mahc rijal wach rinoꞌjbal. Nok jeꞌ reꞌ ncꞌuluric chi jenaj aj mahc rijal wach rinoꞌjbal, til coric kꞌe̱ꞌ woꞌ chic nsukbic ricꞌux i Dios ru̱cꞌ reꞌreꞌ chiwach risukquilal ricꞌux nwihꞌic chi wilic ta nak belejlaj roꞌcꞌahl (99) chi cꞌacharel reꞌ ncaꞌn qui̱b chi coric quiwach.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Kakꞌor chi jenaj niba̱ꞌ laj ixok wilic lajeb ritzꞌa̱k qꞌuih wach eh xkꞌehbic jenaj queh ritzꞌa̱k reꞌreꞌ, maꞌ eta na rikop jenoꞌ risakombal eh enoquic chi rimeseric pa̱m ripa̱t chi risiqꞌuiric ritzꞌa̱k chi coric cu rehtal woꞌ chic erirak? Jeꞌ reꞌ eriban majeꞌ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Jeꞌ woꞌ, wi xirak woꞌ chic ritzꞌa̱k nariyukꞌem woꞌ take suk quikꞌoric ru̱cꞌ chꞌi̱l take ricaꞌja̱ reh chi nacaꞌnam quiwaꞌ ru̱cꞌ. Jeꞌ wili narikꞌorom queh take nariyukꞌem:
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 «Jeꞌ aj reꞌ kꞌuruꞌ til reꞌ Dios jeꞌ woꞌ reꞌ riban maꞌ pajoj ta woꞌ nsukbic ricꞌux chꞌi̱l take raj tzꞌeꞌ wa̱ch nok jenoꞌ aj mahc rijal wach rinoꞌjbal, nqui Jesus queh.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Chiri̱j chic ruꞌ, reꞌ Jesus pꞌuht woꞌ chic rikꞌorom queh jenaj jalwach kꞌoric chi jeꞌ wili:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Pan jenaj kꞌi̱j reꞌ chakꞌbe̱s acꞌun jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w:
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Chiri̱j chic reꞌ nok xa cu reꞌ woꞌ ti quib xib kꞌi̱j ricꞌulum racꞌa̱l i chakꞌbe̱s acꞌun, xiyew ti je chi cꞌa̱y eh ru̱cꞌ ritzꞌakil acꞌal xicꞌul, xo̱j pan jenaj chic tinamit chi naht. Ar xa maꞌ xilow ta chic ricorquil nicꞌ wach xisahchlom wi̱ꞌ chiꞌnchel ritzꞌa̱k.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 «Chiri̱j chic ruꞌ nok risacham aj chic chiꞌnchel ritzꞌa̱k, pan jenaj kꞌi̱j naxchalic jenaj wiꞌjalel chipam i tinamit wilic wi̱ꞌ, reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xipꞌut chi maꞌ riniqꞌuej ta chic wiꞌc
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 eh ruꞌum reꞌreꞌ xoquic chi sicꞌoj camanic ar. Naxirak ricamaj ru̱cꞌ jenaj winak patanel chipam i tinamit reꞌreꞌ, reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xtakꞌabjic je pan abixbal chi quichaꞌjaljic take rahk i winak reꞌreꞌ.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Nok cꞌahchiꞌ chi chaꞌjanic ahk, xa ta nak je hab wach ncapewenic soꞌ reh acꞌun reꞌreꞌ chi riyeꞌeric riwaꞌ riha̱ꞌ. Ruꞌum reꞌreꞌ xa ricꞌax nak chic wach chi rinuksjic ri̱b ru̱cꞌ quiwaꞌ take ahk.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Nok jeꞌ reꞌ cꞌahchiꞌ ricꞌulum, naꞌlajic reh acꞌun reꞌreꞌ eh jeꞌ wili xikꞌor pa ricꞌux:
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ha̱ꞌ, reꞌ hin nanicana̱b cahnok i yeꞌa̱b wili. Til nawojic ru̱cꞌ i waja̱w eh jeꞌ wili nanikꞌorom reh naquinponok ru̱cꞌ:
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ chacuy quinacꞌul woꞌ chic pan ayeꞌa̱b reꞌ cok ruꞌ xa jeꞌ ok chic hin jenoꞌ awaj camanom, maꞌ jeꞌ ta ok chic chi hin awacꞌu̱n maj maꞌ ricꞌul ta chic chi wi̱n chi equinacoj chi hin awacꞌu̱n, quinquirok reh, nqui xikꞌor naxnaꞌlajic reh acꞌun reꞌreꞌ.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 «Jeꞌ reꞌ nok reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xicana̱ꞌ je yeꞌa̱b wilic wi̱ꞌ eh xsoljic woꞌ chic je ru̱cꞌ raja̱w. Nok ponic chic riban i acꞌun reꞌreꞌ maꞌ naht ta je ru̱cꞌ pa̱t, reꞌ raja̱w xa nyotꞌic chic i ra̱mna xjohtic cho ruꞌum i racꞌu̱n naxihlaj je wach. Jeꞌ reꞌ nok reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xo̱j rajim chi ricꞌuluric eh naxponic ru̱cꞌ, xikꞌahchej chi ralak eh xitzꞌub i wach ruꞌum risukquil ricꞌux chi xsoljic woꞌ chic je ru̱cꞌ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ar ajic reꞌ acꞌun reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w:
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «Reꞌ ajabe̱s kꞌe̱ꞌ xiquetelej wach i racꞌu̱n eh xicꞌam cok pan pa̱t. Chiri̱j chic ruꞌ cꞌuhtbal reh chi reꞌ racꞌu̱n wilic woꞌ chic rilokꞌil chi acꞌunbe̱s, jeꞌ wili xikꞌor queh raj camanom:
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Nok abanam tak chic reꞌreꞌ, reꞌ chic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh kani̱m chacꞌam tak cho eh chacansaj tak reh chi nakacꞌuxum maj yuꞌna nakacojom jenaj ni̱m pa ribihnal i wacꞌu̱n.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Jeꞌ aj reꞌ nakaꞌnam maj reꞌ wacꞌu̱n wili reꞌ xnicapaj chi sahchanak nak chic, on chi camnak nak chic, xwilow woꞌ chic wach yuꞌna chi cꞌachlic, nqui ajabe̱s queh raj camanom.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 xcꞌulic lok i asbe̱s acꞌun soljic riban cho reh camanic pan abixbal. Naxponic maꞌ naht ta chic ru̱cꞌ pa̱t, xibiraj chi bi̱ch ncaꞌn take aj kꞌojonel jeꞌ woꞌ chi xa quiꞌahnic chic take aj so̱n.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ruꞌum aj reꞌ xiyukꞌej cok jenaj raj camanom i raja̱w eh xibiraj reh chaj bih riwi̱ꞌ chi cꞌahchiꞌ ninkꞌi̱j pan pa̱t.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Reꞌ aj camanom jeꞌ wili xikꞌor reh:
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 «Naxibiraj asbe̱s acꞌun chi jeꞌ reꞌ xiban i raja̱w, kꞌe̱ꞌ naxchalic ricꞌa̱ eh maꞌ xa̱j ta chic cok oquic pan pa̱t. Ruꞌum aj reꞌ xelic cho raja̱w chi ritokoric ri̱b chiwach chi naroquic nak cok pan pa̱t,
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 xa reꞌ laꞌ acꞌun reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh raja̱w:
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ra̱j yuꞌna naxcꞌulic lok i chakꞌbe̱s awacꞌu̱n, reꞌ hat xatakꞌa̱ꞌ ricansjic i racꞌu̱n wacax chiho̱j lok chi xa reh banoj ni̱m. Jeꞌ aj reꞌ xaꞌn reh awacꞌu̱n reꞌreꞌ to̱b ta nchel xisach wach chiꞌnchel atzꞌa̱k cu̱cꞌ take cꞌoyo̱m laj ixok, nqui reh raja̱w.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 «Chalic i ajabe̱s jeꞌ woꞌ wili xikꞌor reh:
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ra̱j nchel ni̱m chiri̱j acha̱kꞌ til curman chi xnicoj chi suksbal kacꞌux maj reꞌ wacꞌu̱n reꞌreꞌ xnicapaj chi sahchanak nak chic on chi camnak nak chic, xa reꞌ laꞌ yuꞌna xwilow woꞌ chic wach chi cꞌachlic, nqui ajabe̱s reꞌreꞌ, nqui Jesus queh winak reꞌreꞌ.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.