Atos 27
Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs VC
1 Nok wilic chic kꞌi̱j rikꞌoric cho maꞌ Lu̱ꞌ chi ricoꞌljic ri̱b, xtikꞌinjic wach chi reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ reꞌ nanwihchꞌilem je hin Cax, naritakꞌabjic je ar Ro̱ma reꞌ wilic pa riyukꞌul Ita̱lya. Chi jeꞌ reꞌ xkꞌahsjic pan kꞌab jenaj winak Ju̱lyo ribihnal, reꞌ cꞌamol quibe̱h juntuhm chi sol Awu̱sto ribihnal chi narichaꞌjaljic cu rehtal rojic ar Ro̱ma.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 chi kichꞌi̱l je Arista̱rco aj Tesalo̱nica reꞌ wilic pa riyukꞌul Masero̱nya, xoj-oquic je chipam jenaj maꞌ laj cano̱wa reꞌ xchalic pan tinamit Atrami̱to ribihnal eh iqꞌuic nak ponok reh pan tak tinamit wilque̱b chi chi̱ꞌ haꞌ pa riyukꞌul i A̱sya eh chipam i cano̱wa reꞌreꞌ xoj-elic je chipam i tinamit reꞌreꞌ, reꞌ Sesare̱ya ribihnal.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cu jeꞌ chic ikal xojponic chipam jenaj tinamit Siron ribihnal. Ar chipam i tinamit reꞌreꞌ kꞌe̱ꞌ woꞌ chic richakꞌlamil xicꞌuhtaj i maꞌ Ju̱lyo reh i maꞌ Lu̱ꞌ maj xiyew kꞌab queh take rich aj niminel wilque̱b chipam tinamit reꞌreꞌ chi xcꞌamaric je paꞌ bih reh cuꞌum take xiꞌo̱j kꞌoꞌronok reh.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Naxoj-elic je chipam tinamit reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ laj cano̱wa reꞌ xoj-o̱j wi̱ꞌ maꞌ xiban ta chic canar ritikiric juꞌ rojic ruꞌum ransil take te̱w quicꞌulic lok chi kawach. Ruꞌum aj reꞌ ar chic chiri̱j riyukꞌul i Chi̱pire reꞌ wilic pan yejal haꞌ, xicot je ribe̱h chi coꞌlbal keh.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Chi jeꞌ reꞌ ajic xojricꞌsaj ponok chiwach riyukꞌul i Sili̱sya chꞌi̱l i Panpi̱lya cu rehtal xojponic pan jenaj tinamit wilic pa riyukꞌul i Li̱sya, Mi̱ra ribihnal.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ar ajic reꞌ cꞌamol quibe̱h take sol naxinaꞌbej chi jenaj maꞌ laj cano̱wa nchalic ar Alejantri̱ya ojic woꞌ reh pa riyukꞌul Ita̱lya, xojrikꞌahsaj je chipam
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 eh chi jeꞌ reꞌ xkatik juꞌ kojic nah haꞌ chiwach qꞌuih kꞌi̱j, xa reꞌ laꞌ ruꞌ kꞌu̱n ti nkaꞌn je ruꞌum ransil take te̱w quisolcꞌonic cho keh chiki̱j. Chi jeꞌ aj reꞌ, reꞌ hoj xoj-iqꞌuic je chiwach i tinamit Cu̱nilo ribihnal chi xa cꞌaxic chic nkaꞌn eh chi cꞌolbal ki̱b chiwach ransil i te̱w xkacora̱ꞌ je chiwach i tinamit Salmon ribihnal reꞌ wilic chipam i yukꞌul wilic pan yejal haꞌ Cre̱ta ribihnal.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Xa cꞌaxic aj chic nkaꞌn naxkacot ri̱j kabe̱h chiri̱j i tinamit reꞌreꞌ eh chi jeꞌ reꞌ xojponic chipam i yeꞌa̱b “Holohic laj Yeꞌa̱b Kahsbal Quihk Cano̱wa” ribihnal reꞌ wilic maꞌ naht ta je ru̱cꞌ tinamit Lase̱ya ribihnal.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Naxojponic chipam yeꞌa̱b reꞌreꞌ, reꞌ hoj xa reꞌ woꞌ kelic cho cu ar Sesare̱ya qꞌuih chic kꞌi̱j kaꞌnam lok chi ojic nah haꞌ eh chi jeꞌ reꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xicoj rehtal chi kꞌe̱ꞌ rinimal tiꞌcꞌaxic enkacꞌul je wi reꞌ hoj cu wilco̱j nah haꞌ naꞌicꞌok lok i ninkꞌi̱j nquicuy wi̱ꞌ quiwaꞌ take rich ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel chi ripahkaljic cuybal quimahc. Ruꞌum aj reꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh aj behsenel reh maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ chꞌi̱l i winak reꞌ nahsil cꞌamol be̱h chipam i cano̱wa reꞌreꞌ:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 «Hat-tak wasbe̱s, yuꞌna nikꞌor aweh tak chi maꞌ nkatik pe chic juꞌ kojic nah haꞌ maj ru̱cꞌ riyohbalil wach i te̱w cꞌahchiꞌ ribanam chꞌi̱l woꞌ i rinimal jab naripꞌutum cok rikꞌijil, nirak chiri̱j chi wi xkatik juꞌ kojic kꞌe̱ꞌ tiꞌquilal enkilow wach. Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ yohbal chi reh maꞌ laj cano̱wa chꞌi̱l i rihk chi ensahchic wach eh yohbal woꞌ chi keh hoj chi ekojquimic pan haꞌ, nqui maꞌ Lu̱ꞌ queh.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Reꞌ kꞌoric reꞌreꞌ, to̱b ta nchel xibiraj woꞌ nak i cꞌamol quibe̱h take sol, maꞌ xinimej ta maj reꞌreꞌ xa reꞌ chic quikꞌorbal take aj behsenel reh cano̱wa riyew rajawric, maꞌ reꞌ ta laꞌ chic i xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Jeꞌ reꞌ ajic chiwach take kꞌi̱j xojwihꞌic wi̱ꞌ chipam yeꞌa̱b reꞌ kahsbal quihk take cano̱wa, reꞌ take aj behsenel reh cano̱wa xquitikꞌa̱ꞌ wach chi nakelic je chipam i yeꞌa̱b wilco̱j wi̱ꞌ reꞌreꞌ ruꞌum chi queh ruꞌ reꞌ yeꞌa̱b reꞌ maꞌ holohic ta laj yeꞌa̱b coꞌlbal ki̱b chiwach i te̱w. Chi jeꞌ aj reꞌ xcaꞌn, xkatik juꞌ kojic nah haꞌ chi pan quicꞌux take kichꞌi̱l xa elaꞌ woꞌ nchel kojponic pan jenaj chic yeꞌa̱b kahsbal quihk i cano̱wa, Peni̱se ribihnal reꞌ wilic woꞌ pa riyukꞌul i Cre̱ta. Ar aj nak ruꞌ cꞌahchiꞌ quicapam take kichꞌi̱l chi nakojic kacoꞌlem ki̱b chiwach take te̱w quichalic chi kawach maj xa pan tak riche̱l i Peni̱se quiꞌiqꞌuic je take te̱w quiꞌelic cho pa nisecꞌa̱j nkajic wi̱ꞌ kꞌi̱j chꞌi̱l i quiꞌelic cho pa ritzꞌe̱t nkajic wi̱ꞌ kꞌi̱j.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ nok reꞌ take kichꞌi̱l xquicapaj chi xcaꞌn nak chic canar ojic chi coric jeꞌ ricab nca̱j ruꞌ ruꞌum xquilow chi xipꞌut cho jenaj te̱w xa suk ti wach reꞌ xchalic pa risecꞌa̱j nkajic wi̱ꞌ i kꞌi̱j, xkatik juꞌ kojic nah haꞌ maꞌ naht ta chi chi̱ꞌ riyukꞌul i Cre̱ta
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 xa reꞌ laꞌ ruꞌ, nok juncꞌam chic kabehic je chi suk, xchalic peꞌ jenaj maꞌ laj te̱w Ewrocliron ribihnal reꞌ yohbal wach naxucsaj take ribohl haꞌ cu rehtal xa rikꞌojlom chic ri̱b chiwach maꞌ laj cano̱wa wilco̱j wi̱ꞌ.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ruꞌum aj ransil i te̱w reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ laj cano̱wa wilco̱j wi̱ꞌ xcꞌamaric cok cu pa richamil haꞌ. Jeꞌ aj reꞌ kꞌuruꞌ nok maꞌ xkacuy ta chic ransil i te̱w, maꞌ xkaniqꞌuej ta chic kakꞌi̱j chi xojsoljic woꞌ chic lok chi chi̱ꞌ haꞌ, xkacana̱ꞌ laꞌ ki̱b chi reꞌ te̱w xojricꞌam je
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 cu rehtal xojponic chiwach jenaj chic tꞌuch yeꞌa̱b wilic pan yejal haꞌ Cala̱wra ribihnal reꞌ xkacoꞌlej wi̱ꞌ ki̱b chiwach take te̱w. Ar aj chic ponok, reꞌ take quicamanic chipam maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ xa cꞌaxic chic naxquikerej je tꞌuch cano̱wa kirimaj ruꞌum maꞌ laj cano̱wa
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 chi rijohsjic johtok chipam maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ eh xa cꞌaxic woꞌ chic naxquitumej pa̱m chi la̱sa i maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ. Chiri̱j i wili ruꞌum reh quiyoꞌjic chi enkacora̱ꞌ chipam i yeꞌa̱b maꞌxta wi̱ꞌ richamil i haꞌ Si̱rte ribihnal, reꞌ tzꞌih rikꞌoj wi̱ꞌ ri̱b i te̱w xquikahsaj cho reh chi reꞌ maꞌ laj kacano̱wa naricꞌamaric je ruꞌum take ribohl i haꞌ
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 reꞌ xa cucꞌ tak nak chic maꞌ nquisolqꞌuij i cano̱wa nanponic quikꞌoj qui̱b chiwach ru̱cꞌ ansil.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Pa ro̱x chic kꞌi̱j, reꞌ aj chic take camanbal maꞌ ajwal ta quiwach chipam maꞌ laj cano̱wa pꞌuht kacutum jok pan haꞌ.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Ar ajic ruꞌ, chipam i yohbal wilco̱j wi̱ꞌ reꞌreꞌ ruꞌum take ribohl i haꞌ, reꞌ hoj reꞌ wilco̱j pan maꞌ laj cano̱wa maꞌ kehtꞌalim ta chic haj cꞌahchiꞌ kojic lok ruꞌum chi maꞌ xkilow ta wach i kꞌi̱j, maꞌ woꞌ reꞌ take chꞌimi̱l chiwach qꞌuih kꞌi̱j. Chi jeꞌ aj reꞌ i cꞌaxquilal wilco̱j wi̱ꞌ, xkacapaj chi maꞌxta nak chic bih naricoꞌlonic keh chiwach i quimic.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Ar ajic nok wilco̱j chipam i yohbal reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xipahba̱ꞌ johtok ri̱b chi kaxilac i hoj reꞌ maꞌ hoj ta chic waꞌanak eh jeꞌ wili xikꞌor keh:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Raj yuꞌna to̱b ta nchel awuꞌum aweh tak cꞌahchiꞌ kacꞌulum wili, chacowej acꞌux tak ruꞌum nok to̱b ta sahchok wach i maꞌ laj cano̱wa wili maꞌ hab ta wach keh nariquimic.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj chiwach akꞌab wili reꞌ Dios reꞌ nilokꞌej wach, jenaj raj tzꞌeꞌ wa̱ch xicꞌuhtaj ri̱b wi̱n i hin reꞌ raj kꞌorol riCꞌuhbal i Dios reꞌreꞌ
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 eh jeꞌ wili xikꞌor wi̱n:
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 «Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ chacowej acꞌux hat-tak ruꞌum nok reꞌ Dios reꞌ nichꞌica̱ꞌ wi̱ꞌ nicꞌux chi naribanam jeꞌ ricab xkꞌormojic wi̱n, reꞌreꞌ naco̱j ricoꞌlem chiwach tiꞌcꞌaxic wili.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Reꞌ cok ruꞌ curman chi nakarakam jenoꞌ yeꞌa̱b wilic pan yejal haꞌ eh chi jeꞌ reꞌ ekoj-elic lok cu chi chi̱ꞌ chi muhx reh chi enkacoꞌlej ki̱b, nqui maꞌ Lu̱ꞌ.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ru̱cꞌ take kꞌoric xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ, chiꞌnchel i hoj xcowjic woꞌ chic kacꞌux.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Chi jeꞌ reꞌ ruꞌ, pꞌuht quipajam nicꞌ chamil pa̱m i haꞌ ilbal reh nicꞌ chic nahtil wilic lok chi̱ꞌ acꞌal. Nok quilom chic chi cu juninak ja̱ chic richamil pa̱m i haꞌ wilco̱j wi̱ꞌ, cu xojbehic woꞌ chic je soꞌ naxkapaj woꞌ chi richamil pa̱m i haꞌ reꞌreꞌ. Ar aj ruꞌ naxquilow chi xa chic hoꞌlajuj ja̱ richamil pa̱m,
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 reꞌ take quicamanic chipam maꞌ laj cano̱wa kꞌe̱ꞌ naxoquic cho quiyoꞌjic chi eno̱j katuhyaj ki̱b chiwach jenoꞌ maꞌ laj abaj maj reꞌ take ribohl haꞌ xa maꞌ ximay ta woꞌ kacꞌamaric lok chi chi̱ꞌ haꞌ, to̱b ta xicuturic nak chic jok pan haꞌ take quejeb chi nimak tak ahl laj chꞌihchꞌ wilque̱b chiri̱j maꞌ laj cano̱wa reꞌ quicamanic chi pahꞌab-bal reh cano̱wa.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ruꞌum aj reh xquicapaj, reꞌ take aj camanom reꞌreꞌ xquitikꞌa̱ꞌ wach chi xa pan cꞌolic nak naquelic je chipam jenaj tꞌuch cano̱wa wilic chiri̱j i maꞌ laj cano̱wa. Chi jeꞌ aj reꞌ, reꞌ riwi̱ꞌ nak i elic nacaꞌnam je xa jeꞌ woꞌ nak ti chic reꞌ take ahl laj chꞌihchꞌ pixilque̱b chiri̱j maꞌ laj cano̱wa nacojic quilom chi queh. Ar ajic nok jeꞌ chic reꞌ tiklic wach cuꞌum take aj camanom reꞌreꞌ
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh cꞌamol quibe̱h take sol chꞌi̱l take riso̱l:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Xa reꞌ woꞌ xibiraj chi jeꞌ reꞌ i cꞌamol quibe̱h take sol, xikꞌor queh riso̱l chi xquiyocꞌ je cꞌaham bacꞌlic wi̱ꞌ tꞌuch cano̱wa eh chi jeꞌ reꞌ xcꞌamaric je ruꞌum ribohl haꞌ.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Chiri̱j chic ruꞌ na xilow i maꞌ Lu̱ꞌ chi xoquic woꞌ chic cho quiyoꞌjic chiꞌnchel take cꞌacharel wilque̱b pan cano̱wa chi til narisahchic quiwach eh ruꞌum reꞌreꞌ maꞌ cꞌahchiꞌ ta chic caꞌnam quiwaꞌ quiha̱ꞌ chi suk, jeꞌ wili xikꞌor queh nok cꞌahchiꞌ chic roquic cho sakꞌic:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ruꞌum aj reꞌ til nipahkaj aweh tak yuꞌna chi chaꞌn awaꞌ aha̱ꞌ tak chi suk ruꞌum nok curman chi nariwihꞌic awansil tak chi muhx chi elic lok cu chi chi̱ꞌ jenoꞌ yeꞌa̱b. Nipahkaj woꞌ aweh tak chi maꞌ tiyoꞌjic tak maj maꞌ hab ta wach keh nariquimic chipam i cꞌaxic wilco̱j wi̱ꞌ wili, nqui queh.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nok rikꞌorom chic reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xichop johtok riwaꞌ riha̱ꞌ eh xitioxej johtok reh i Dios. Nok richꞌakam chic yejal, pꞌuht ricꞌuxum chi quiwach chiꞌnchel take wilque̱b ar.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Xichalic take reꞌ, xquicowsaj woꞌ chic quicꞌux ruꞌum kꞌoric xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ eh xiꞌoquic chi wiꞌc chi cunchelal. Reꞌ take winak reꞌreꞌ
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 nponic waklaj ricajlaj cꞌahl (276) qꞌuihal take chi wilco̱j woꞌ cok pa riman i hoj.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nok chi kunchelal i hoj kaꞌnam chic kawaꞌ kaha̱ꞌ chi suk, xoj-oquic chi ricuturic jok pan haꞌ take birin wilic wi̱ꞌ ixi̱m reh chi narichꞌakic soꞌ wach rahlil rihk i maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Chiri̱j ruꞌ naxsakꞌic lok, xkilow je wach jenaj yeꞌa̱b maꞌ kehtꞌalim ta ribihnal xa reꞌ laꞌ ruꞌ xkilow je chi chi̱ꞌ i yeꞌa̱b reꞌreꞌ wilic lok nechꞌ rocbal cok i haꞌ. Naxkilow chi jeꞌ reꞌ, xkatikꞌa̱ꞌ wach chi nakesam lok ar i maꞌ laj cano̱wa wi laꞌ xkaꞌn lok canar resmejic cu ar.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Jeꞌ reꞌ ajic nok quiyocꞌom chic jok ricꞌahamil take i ahl laj chꞌihchꞌ wilque̱b jok pan haꞌ, reꞌ take quicamanic chipam maꞌ laj cano̱wa xquichej i la̱sa pixlic wi̱ꞌ behsbal reh maꞌ laj cano̱wa. Chiri̱j chic ruꞌ nok quijohsam chic i tꞌuch tzꞌih ncojoric chiwach cano̱wa reꞌ rikꞌoj wi̱ꞌ ri̱b i te̱w, xiꞌoquic je chi ribehsjic i maꞌ laj cano̱wa cu chi chi̱ꞌ lok i yeꞌa̱b reꞌreꞌ
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 xa reꞌ laꞌ maꞌ xojponic ta lok cu chi chi̱ꞌ maj reꞌ maꞌ laj cano̱wa naxponic rikꞌoj pan juꞌ chiwach i juntuhy chi abaj wilic pan haꞌ, maꞌ cu ta chic xcꞌuyuꞌjic soꞌ pꞌuht laꞌ ritokic cho pa riyejal ruꞌum ransil take ribohl haꞌ ncꞌulic quikꞌoj qui̱b chiwach.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Nok jeꞌ reꞌ xcꞌuluric, reꞌ take sol xquitikꞌa̱ꞌ wach chi quiwach chi naquicansam nicꞌ nimal take tzꞌahpel reh chi maꞌ eta quiꞌelic je chi muhx
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 xa reꞌ laꞌ reꞌ cꞌamol quibe̱h, ruꞌum chi raj ricoꞌlem ri̱j ricꞌacharic i maꞌ Lu̱ꞌ, maꞌ xiyew ta kꞌab queh chi nacaꞌnam chi jeꞌ reꞌ. Jeꞌ reꞌ ajic reꞌ cꞌamol quibe̱h take sol xitakꞌa̱ꞌ rikꞌormojic chi nicꞌ paꞌ nimal take tzꞌahpel quichol muhx quicut je qui̱b chi pe̱t pan haꞌ reh chi naquelic lok chi chi̱ꞌ yeꞌa̱b reꞌreꞌ chi coꞌlbal qui̱b.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ maꞌ xa ta reꞌ take nicꞌ qꞌuihal quichol muhx xquicoꞌlej ri̱j quicꞌacharic naxiꞌelic lok chi chi̱ꞌ yeꞌa̱b reꞌreꞌ, jeꞌ laꞌ woꞌ take xiꞌelic lok xa nah tak ritzꞌilomil maꞌ laj cano̱wa, on china̱ xa paꞌ chic jaric ncamanic chipam.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.