Atos 27
Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NTLH
1 Nok wilic chic kꞌi̱j rikꞌoric cho maꞌ Lu̱ꞌ chi ricoꞌljic ri̱b, xtikꞌinjic wach chi reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ reꞌ nanwihchꞌilem je hin Cax, naritakꞌabjic je ar Ro̱ma reꞌ wilic pa riyukꞌul Ita̱lya. Chi jeꞌ reꞌ xkꞌahsjic pan kꞌab jenaj winak Ju̱lyo ribihnal, reꞌ cꞌamol quibe̱h juntuhm chi sol Awu̱sto ribihnal chi narichaꞌjaljic cu rehtal rojic ar Ro̱ma.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 chi kichꞌi̱l je Arista̱rco aj Tesalo̱nica reꞌ wilic pa riyukꞌul Masero̱nya, xoj-oquic je chipam jenaj maꞌ laj cano̱wa reꞌ xchalic pan tinamit Atrami̱to ribihnal eh iqꞌuic nak ponok reh pan tak tinamit wilque̱b chi chi̱ꞌ haꞌ pa riyukꞌul i A̱sya eh chipam i cano̱wa reꞌreꞌ xoj-elic je chipam i tinamit reꞌreꞌ, reꞌ Sesare̱ya ribihnal.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Cu jeꞌ chic ikal xojponic chipam jenaj tinamit Siron ribihnal. Ar chipam i tinamit reꞌreꞌ kꞌe̱ꞌ woꞌ chic richakꞌlamil xicꞌuhtaj i maꞌ Ju̱lyo reh i maꞌ Lu̱ꞌ maj xiyew kꞌab queh take rich aj niminel wilque̱b chipam tinamit reꞌreꞌ chi xcꞌamaric je paꞌ bih reh cuꞌum take xiꞌo̱j kꞌoꞌronok reh.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Naxoj-elic je chipam tinamit reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ laj cano̱wa reꞌ xoj-o̱j wi̱ꞌ maꞌ xiban ta chic canar ritikiric juꞌ rojic ruꞌum ransil take te̱w quicꞌulic lok chi kawach. Ruꞌum aj reꞌ ar chic chiri̱j riyukꞌul i Chi̱pire reꞌ wilic pan yejal haꞌ, xicot je ribe̱h chi coꞌlbal keh.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Chi jeꞌ reꞌ ajic xojricꞌsaj ponok chiwach riyukꞌul i Sili̱sya chꞌi̱l i Panpi̱lya cu rehtal xojponic pan jenaj tinamit wilic pa riyukꞌul i Li̱sya, Mi̱ra ribihnal.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ar ajic reꞌ cꞌamol quibe̱h take sol naxinaꞌbej chi jenaj maꞌ laj cano̱wa nchalic ar Alejantri̱ya ojic woꞌ reh pa riyukꞌul Ita̱lya, xojrikꞌahsaj je chipam
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 eh chi jeꞌ reꞌ xkatik juꞌ kojic nah haꞌ chiwach qꞌuih kꞌi̱j, xa reꞌ laꞌ ruꞌ kꞌu̱n ti nkaꞌn je ruꞌum ransil take te̱w quisolcꞌonic cho keh chiki̱j. Chi jeꞌ aj reꞌ, reꞌ hoj xoj-iqꞌuic je chiwach i tinamit Cu̱nilo ribihnal chi xa cꞌaxic chic nkaꞌn eh chi cꞌolbal ki̱b chiwach ransil i te̱w xkacora̱ꞌ je chiwach i tinamit Salmon ribihnal reꞌ wilic chipam i yukꞌul wilic pan yejal haꞌ Cre̱ta ribihnal.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Xa cꞌaxic aj chic nkaꞌn naxkacot ri̱j kabe̱h chiri̱j i tinamit reꞌreꞌ eh chi jeꞌ reꞌ xojponic chipam i yeꞌa̱b “Holohic laj Yeꞌa̱b Kahsbal Quihk Cano̱wa” ribihnal reꞌ wilic maꞌ naht ta je ru̱cꞌ tinamit Lase̱ya ribihnal.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Naxojponic chipam yeꞌa̱b reꞌreꞌ, reꞌ hoj xa reꞌ woꞌ kelic cho cu ar Sesare̱ya qꞌuih chic kꞌi̱j kaꞌnam lok chi ojic nah haꞌ eh chi jeꞌ reꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xicoj rehtal chi kꞌe̱ꞌ rinimal tiꞌcꞌaxic enkacꞌul je wi reꞌ hoj cu wilco̱j nah haꞌ naꞌicꞌok lok i ninkꞌi̱j nquicuy wi̱ꞌ quiwaꞌ take rich ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel chi ripahkaljic cuybal quimahc. Ruꞌum aj reꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh aj behsenel reh maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ chꞌi̱l i winak reꞌ nahsil cꞌamol be̱h chipam i cano̱wa reꞌreꞌ:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 «Hat-tak wasbe̱s, yuꞌna nikꞌor aweh tak chi maꞌ nkatik pe chic juꞌ kojic nah haꞌ maj ru̱cꞌ riyohbalil wach i te̱w cꞌahchiꞌ ribanam chꞌi̱l woꞌ i rinimal jab naripꞌutum cok rikꞌijil, nirak chiri̱j chi wi xkatik juꞌ kojic kꞌe̱ꞌ tiꞌquilal enkilow wach. Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ yohbal chi reh maꞌ laj cano̱wa chꞌi̱l i rihk chi ensahchic wach eh yohbal woꞌ chi keh hoj chi ekojquimic pan haꞌ, nqui maꞌ Lu̱ꞌ queh.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Reꞌ kꞌoric reꞌreꞌ, to̱b ta nchel xibiraj woꞌ nak i cꞌamol quibe̱h take sol, maꞌ xinimej ta maj reꞌreꞌ xa reꞌ chic quikꞌorbal take aj behsenel reh cano̱wa riyew rajawric, maꞌ reꞌ ta laꞌ chic i xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Jeꞌ reꞌ ajic chiwach take kꞌi̱j xojwihꞌic wi̱ꞌ chipam yeꞌa̱b reꞌ kahsbal quihk take cano̱wa, reꞌ take aj behsenel reh cano̱wa xquitikꞌa̱ꞌ wach chi nakelic je chipam i yeꞌa̱b wilco̱j wi̱ꞌ reꞌreꞌ ruꞌum chi queh ruꞌ reꞌ yeꞌa̱b reꞌ maꞌ holohic ta laj yeꞌa̱b coꞌlbal ki̱b chiwach i te̱w. Chi jeꞌ aj reꞌ xcaꞌn, xkatik juꞌ kojic nah haꞌ chi pan quicꞌux take kichꞌi̱l xa elaꞌ woꞌ nchel kojponic pan jenaj chic yeꞌa̱b kahsbal quihk i cano̱wa, Peni̱se ribihnal reꞌ wilic woꞌ pa riyukꞌul i Cre̱ta. Ar aj nak ruꞌ cꞌahchiꞌ quicapam take kichꞌi̱l chi nakojic kacoꞌlem ki̱b chiwach take te̱w quichalic chi kawach maj xa pan tak riche̱l i Peni̱se quiꞌiqꞌuic je take te̱w quiꞌelic cho pa nisecꞌa̱j nkajic wi̱ꞌ kꞌi̱j chꞌi̱l i quiꞌelic cho pa ritzꞌe̱t nkajic wi̱ꞌ kꞌi̱j.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ nok reꞌ take kichꞌi̱l xquicapaj chi xcaꞌn nak chic canar ojic chi coric jeꞌ ricab nca̱j ruꞌ ruꞌum xquilow chi xipꞌut cho jenaj te̱w xa suk ti wach reꞌ xchalic pa risecꞌa̱j nkajic wi̱ꞌ i kꞌi̱j, xkatik juꞌ kojic nah haꞌ maꞌ naht ta chi chi̱ꞌ riyukꞌul i Cre̱ta
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 xa reꞌ laꞌ ruꞌ, nok juncꞌam chic kabehic je chi suk, xchalic peꞌ jenaj maꞌ laj te̱w Ewrocliron ribihnal reꞌ yohbal wach naxucsaj take ribohl haꞌ cu rehtal xa rikꞌojlom chic ri̱b chiwach maꞌ laj cano̱wa wilco̱j wi̱ꞌ.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ruꞌum aj ransil i te̱w reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ laj cano̱wa wilco̱j wi̱ꞌ xcꞌamaric cok cu pa richamil haꞌ. Jeꞌ aj reꞌ kꞌuruꞌ nok maꞌ xkacuy ta chic ransil i te̱w, maꞌ xkaniqꞌuej ta chic kakꞌi̱j chi xojsoljic woꞌ chic lok chi chi̱ꞌ haꞌ, xkacana̱ꞌ laꞌ ki̱b chi reꞌ te̱w xojricꞌam je
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 cu rehtal xojponic chiwach jenaj chic tꞌuch yeꞌa̱b wilic pan yejal haꞌ Cala̱wra ribihnal reꞌ xkacoꞌlej wi̱ꞌ ki̱b chiwach take te̱w. Ar aj chic ponok, reꞌ take quicamanic chipam maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ xa cꞌaxic chic naxquikerej je tꞌuch cano̱wa kirimaj ruꞌum maꞌ laj cano̱wa
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 chi rijohsjic johtok chipam maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ eh xa cꞌaxic woꞌ chic naxquitumej pa̱m chi la̱sa i maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ. Chiri̱j i wili ruꞌum reh quiyoꞌjic chi enkacora̱ꞌ chipam i yeꞌa̱b maꞌxta wi̱ꞌ richamil i haꞌ Si̱rte ribihnal, reꞌ tzꞌih rikꞌoj wi̱ꞌ ri̱b i te̱w xquikahsaj cho reh chi reꞌ maꞌ laj kacano̱wa naricꞌamaric je ruꞌum take ribohl i haꞌ
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 reꞌ xa cucꞌ tak nak chic maꞌ nquisolqꞌuij i cano̱wa nanponic quikꞌoj qui̱b chiwach ru̱cꞌ ansil.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Pa ro̱x chic kꞌi̱j, reꞌ aj chic take camanbal maꞌ ajwal ta quiwach chipam maꞌ laj cano̱wa pꞌuht kacutum jok pan haꞌ.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ar ajic ruꞌ, chipam i yohbal wilco̱j wi̱ꞌ reꞌreꞌ ruꞌum take ribohl i haꞌ, reꞌ hoj reꞌ wilco̱j pan maꞌ laj cano̱wa maꞌ kehtꞌalim ta chic haj cꞌahchiꞌ kojic lok ruꞌum chi maꞌ xkilow ta wach i kꞌi̱j, maꞌ woꞌ reꞌ take chꞌimi̱l chiwach qꞌuih kꞌi̱j. Chi jeꞌ aj reꞌ i cꞌaxquilal wilco̱j wi̱ꞌ, xkacapaj chi maꞌxta nak chic bih naricoꞌlonic keh chiwach i quimic.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ar ajic nok wilco̱j chipam i yohbal reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xipahba̱ꞌ johtok ri̱b chi kaxilac i hoj reꞌ maꞌ hoj ta chic waꞌanak eh jeꞌ wili xikꞌor keh:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Raj yuꞌna to̱b ta nchel awuꞌum aweh tak cꞌahchiꞌ kacꞌulum wili, chacowej acꞌux tak ruꞌum nok to̱b ta sahchok wach i maꞌ laj cano̱wa wili maꞌ hab ta wach keh nariquimic.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj chiwach akꞌab wili reꞌ Dios reꞌ nilokꞌej wach, jenaj raj tzꞌeꞌ wa̱ch xicꞌuhtaj ri̱b wi̱n i hin reꞌ raj kꞌorol riCꞌuhbal i Dios reꞌreꞌ
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 eh jeꞌ wili xikꞌor wi̱n:
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 «Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ chacowej acꞌux hat-tak ruꞌum nok reꞌ Dios reꞌ nichꞌica̱ꞌ wi̱ꞌ nicꞌux chi naribanam jeꞌ ricab xkꞌormojic wi̱n, reꞌreꞌ naco̱j ricoꞌlem chiwach tiꞌcꞌaxic wili.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Reꞌ cok ruꞌ curman chi nakarakam jenoꞌ yeꞌa̱b wilic pan yejal haꞌ eh chi jeꞌ reꞌ ekoj-elic lok cu chi chi̱ꞌ chi muhx reh chi enkacoꞌlej ki̱b, nqui maꞌ Lu̱ꞌ.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ru̱cꞌ take kꞌoric xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ, chiꞌnchel i hoj xcowjic woꞌ chic kacꞌux.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Chi jeꞌ reꞌ ruꞌ, pꞌuht quipajam nicꞌ chamil pa̱m i haꞌ ilbal reh nicꞌ chic nahtil wilic lok chi̱ꞌ acꞌal. Nok quilom chic chi cu juninak ja̱ chic richamil pa̱m i haꞌ wilco̱j wi̱ꞌ, cu xojbehic woꞌ chic je soꞌ naxkapaj woꞌ chi richamil pa̱m i haꞌ reꞌreꞌ. Ar aj ruꞌ naxquilow chi xa chic hoꞌlajuj ja̱ richamil pa̱m,
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 reꞌ take quicamanic chipam maꞌ laj cano̱wa kꞌe̱ꞌ naxoquic cho quiyoꞌjic chi eno̱j katuhyaj ki̱b chiwach jenoꞌ maꞌ laj abaj maj reꞌ take ribohl haꞌ xa maꞌ ximay ta woꞌ kacꞌamaric lok chi chi̱ꞌ haꞌ, to̱b ta xicuturic nak chic jok pan haꞌ take quejeb chi nimak tak ahl laj chꞌihchꞌ wilque̱b chiri̱j maꞌ laj cano̱wa reꞌ quicamanic chi pahꞌab-bal reh cano̱wa.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ruꞌum aj reh xquicapaj, reꞌ take aj camanom reꞌreꞌ xquitikꞌa̱ꞌ wach chi xa pan cꞌolic nak naquelic je chipam jenaj tꞌuch cano̱wa wilic chiri̱j i maꞌ laj cano̱wa. Chi jeꞌ aj reꞌ, reꞌ riwi̱ꞌ nak i elic nacaꞌnam je xa jeꞌ woꞌ nak ti chic reꞌ take ahl laj chꞌihchꞌ pixilque̱b chiri̱j maꞌ laj cano̱wa nacojic quilom chi queh. Ar ajic nok jeꞌ chic reꞌ tiklic wach cuꞌum take aj camanom reꞌreꞌ
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh cꞌamol quibe̱h take sol chꞌi̱l take riso̱l:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Xa reꞌ woꞌ xibiraj chi jeꞌ reꞌ i cꞌamol quibe̱h take sol, xikꞌor queh riso̱l chi xquiyocꞌ je cꞌaham bacꞌlic wi̱ꞌ tꞌuch cano̱wa eh chi jeꞌ reꞌ xcꞌamaric je ruꞌum ribohl haꞌ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Chiri̱j chic ruꞌ na xilow i maꞌ Lu̱ꞌ chi xoquic woꞌ chic cho quiyoꞌjic chiꞌnchel take cꞌacharel wilque̱b pan cano̱wa chi til narisahchic quiwach eh ruꞌum reꞌreꞌ maꞌ cꞌahchiꞌ ta chic caꞌnam quiwaꞌ quiha̱ꞌ chi suk, jeꞌ wili xikꞌor queh nok cꞌahchiꞌ chic roquic cho sakꞌic:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ruꞌum aj reꞌ til nipahkaj aweh tak yuꞌna chi chaꞌn awaꞌ aha̱ꞌ tak chi suk ruꞌum nok curman chi nariwihꞌic awansil tak chi muhx chi elic lok cu chi chi̱ꞌ jenoꞌ yeꞌa̱b. Nipahkaj woꞌ aweh tak chi maꞌ tiyoꞌjic tak maj maꞌ hab ta wach keh nariquimic chipam i cꞌaxic wilco̱j wi̱ꞌ wili, nqui queh.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Nok rikꞌorom chic reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xichop johtok riwaꞌ riha̱ꞌ eh xitioxej johtok reh i Dios. Nok richꞌakam chic yejal, pꞌuht ricꞌuxum chi quiwach chiꞌnchel take wilque̱b ar.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Xichalic take reꞌ, xquicowsaj woꞌ chic quicꞌux ruꞌum kꞌoric xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ eh xiꞌoquic chi wiꞌc chi cunchelal. Reꞌ take winak reꞌreꞌ
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 nponic waklaj ricajlaj cꞌahl (276) qꞌuihal take chi wilco̱j woꞌ cok pa riman i hoj.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nok chi kunchelal i hoj kaꞌnam chic kawaꞌ kaha̱ꞌ chi suk, xoj-oquic chi ricuturic jok pan haꞌ take birin wilic wi̱ꞌ ixi̱m reh chi narichꞌakic soꞌ wach rahlil rihk i maꞌ laj cano̱wa reꞌreꞌ.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Chiri̱j ruꞌ naxsakꞌic lok, xkilow je wach jenaj yeꞌa̱b maꞌ kehtꞌalim ta ribihnal xa reꞌ laꞌ ruꞌ xkilow je chi chi̱ꞌ i yeꞌa̱b reꞌreꞌ wilic lok nechꞌ rocbal cok i haꞌ. Naxkilow chi jeꞌ reꞌ, xkatikꞌa̱ꞌ wach chi nakesam lok ar i maꞌ laj cano̱wa wi laꞌ xkaꞌn lok canar resmejic cu ar.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Jeꞌ reꞌ ajic nok quiyocꞌom chic jok ricꞌahamil take i ahl laj chꞌihchꞌ wilque̱b jok pan haꞌ, reꞌ take quicamanic chipam maꞌ laj cano̱wa xquichej i la̱sa pixlic wi̱ꞌ behsbal reh maꞌ laj cano̱wa. Chiri̱j chic ruꞌ nok quijohsam chic i tꞌuch tzꞌih ncojoric chiwach cano̱wa reꞌ rikꞌoj wi̱ꞌ ri̱b i te̱w, xiꞌoquic je chi ribehsjic i maꞌ laj cano̱wa cu chi chi̱ꞌ lok i yeꞌa̱b reꞌreꞌ
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 xa reꞌ laꞌ maꞌ xojponic ta lok cu chi chi̱ꞌ maj reꞌ maꞌ laj cano̱wa naxponic rikꞌoj pan juꞌ chiwach i juntuhy chi abaj wilic pan haꞌ, maꞌ cu ta chic xcꞌuyuꞌjic soꞌ pꞌuht laꞌ ritokic cho pa riyejal ruꞌum ransil take ribohl haꞌ ncꞌulic quikꞌoj qui̱b chiwach.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Nok jeꞌ reꞌ xcꞌuluric, reꞌ take sol xquitikꞌa̱ꞌ wach chi quiwach chi naquicansam nicꞌ nimal take tzꞌahpel reh chi maꞌ eta quiꞌelic je chi muhx
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 xa reꞌ laꞌ reꞌ cꞌamol quibe̱h, ruꞌum chi raj ricoꞌlem ri̱j ricꞌacharic i maꞌ Lu̱ꞌ, maꞌ xiyew ta kꞌab queh chi nacaꞌnam chi jeꞌ reꞌ. Jeꞌ reꞌ ajic reꞌ cꞌamol quibe̱h take sol xitakꞌa̱ꞌ rikꞌormojic chi nicꞌ paꞌ nimal take tzꞌahpel quichol muhx quicut je qui̱b chi pe̱t pan haꞌ reh chi naquelic lok chi chi̱ꞌ yeꞌa̱b reꞌreꞌ chi coꞌlbal qui̱b.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ maꞌ xa ta reꞌ take nicꞌ qꞌuihal quichol muhx xquicoꞌlej ri̱j quicꞌacharic naxiꞌelic lok chi chi̱ꞌ yeꞌa̱b reꞌreꞌ, jeꞌ laꞌ woꞌ take xiꞌelic lok xa nah tak ritzꞌilomil maꞌ laj cano̱wa, on china̱ xa paꞌ chic jaric ncamanic chipam.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.