Atos 16

Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chiri̱j chic ruꞌ nok iqꞌuinak chic ponok chipam i tinamit Te̱rwe, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l take cꞌahchiꞌ quihchꞌilinic reh xiponic chipam i tinamit Li̱stra reꞌ ncꞌacharic wi̱ꞌ jenaj aj niminel Timote̱yo ribihnal, racꞌu̱n jenaj winak maꞌ reꞌ ta ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel chꞌi̱l jenaj ixok aj niminel jeꞌ ru̱cꞌ ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Reꞌ Timote̱yo wili, holohic laj kꞌoric nkꞌormojic chiri̱j rinoꞌjbal cuꞌum take aj niminel ar Li̱stra chꞌi̱l wilque̱b ar Ico̱nyo
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 xa reꞌ laꞌ maꞌ jaꞌ npahkaljic ta nak reh rikꞌataric lok ritzꞌuhmal na̱ ricꞌachanbal. Ruꞌum aj chi reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xponic chiwach chi reꞌ Timote̱yo narojic chiri̱j chi cꞌuhbalanic, xipahkaj reh chi narikꞌatam lok ritzꞌuhmal na̱ ricꞌachanbal xa cuꞌum queh take rich ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel wilque̱b pan tak tinamit nariqꞌuic ponok wi̱ꞌ maj qꞌuihal take quehtꞌalanic reh chi reꞌ Timote̱yo wili to̱b ta racꞌu̱n jenaj winak maꞌ reꞌ ta ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel, wilic woꞌ chi ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel ruꞌ ruꞌum i ritu̱t.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Chiri̱j aj chic nok reꞌ Timote̱yo kꞌatoj chic lok ritzꞌuhmal na̱ ricꞌachanbal, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las quichꞌi̱l chic Timote̱yo xquitik juꞌ quibe̱h chipam take tinamit wilque̱b chipam take yeꞌa̱b reꞌreꞌ eh chi jeꞌ reꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xiqꞌuic woꞌ rikꞌor ponok queh aj niminel maꞌ reꞌ ta ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel, haj wilic take takꞌanic xquiyew rikꞌormojic take pahbamaj chi nahsil raj tahkanel i Jesus chꞌi̱l woꞌ take quinahsil aj niminel wilque̱b ar Jerusalen chi naricꞌamaric na̱ cuꞌum take aj niminel maꞌ reꞌ ta take ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Jeꞌ aj reꞌ ru̱cꞌ i cꞌuhbal xikꞌor maꞌ Lu̱ꞌ, reꞌ take juꞌjun tuhm chi moloj wach aj niminel xcowjic quicꞌux chiri̱j i Jesus eh chi jeꞌ reꞌ eli̱c i kꞌi̱j cꞌahchiꞌ riqꞌuihbic quiwach take aj niminel.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Nok elenak chic je maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l Si̱las chꞌi̱l Timote̱yo chipam riyukꞌul i Cala̱sya, reꞌ aj wili xkꞌormojic queh ruꞌum Lokꞌ laj rUxlabal i Dios naxiꞌoquic chic pa riyukꞌul i Pirji̱ya:
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Nok wilque̱b chic pa ricꞌulaꞌt i Mi̱sya, jeꞌ woꞌ chic reꞌ xkꞌormojic queh ruꞌum i Lokꞌ laj Uxlabal naxquicapaj nak cok oquic chipam riyukꞌul i Witi̱nya.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ nok iqꞌuinak chic je take chi riche̱l ricꞌulaꞌt i Mi̱sya, xiponic chipam i tinamit Tro̱yas ribihnal reꞌ xnirak take wi̱ꞌ hin maꞌ Cax chi nanipꞌutum je quihchꞌiljic.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Pan jenaj chakꞌab chipam i tinamit reꞌreꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xilow pan jenaj jeꞌ laꞌwa̱ch chi jenaj winak jeꞌ ru̱cꞌ aj pa riyukꞌul Masero̱nya jeꞌ wili cꞌahchiꞌ ripahkam reh nok paꞌlic chiwach:
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nok rilom chic reꞌreꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chipam jeꞌ jenaj laꞌwa̱ch, jeꞌ wili xkakꞌor chi kawach:
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Nok kachopom chic je maꞌ laj cano̱wa ar Tro̱yas, xchalic jenaj te̱w reꞌ xojricora̱ꞌ je ar Samotra̱sya reꞌ xkaꞌn wi̱ꞌ junwar eh chiri̱j chic ruꞌ xoj-o̱j ar Neya̱polis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Naxoj-elic je Neya̱polis, xoj-o̱j pa riyukꞌul i Masero̱nya ar chipam jenaj tinamit reꞌ kꞌe̱ꞌ nim wach tinamit chi quixilac take tinamit quicꞌacharic wi̱ꞌ aj Ro̱ma, Pili̱pos ribihnal. Nok quib xib chic kꞌi̱j kawihꞌic ar,
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 xoj-elic lok chiri̱j i tinamit pan jenaj hiꞌlbal kꞌi̱j chi keh hoj ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel eh xojponic ar chi chi̱ꞌ jenaj haꞌ. Ar wilic jenaj pa̱t reꞌ xkacapaj i hoj chi wihꞌinak chi banbal ti̱j. Ar ajic naxquimol qui̱b take juꞌjun ixok, reꞌ hoj xkakꞌor ribiral i Jesus queh naxojtzꞌuhkic ar.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ru̱cꞌ ribiral xkakꞌor reꞌreꞌ, jenaj ixok aj Tiyati̱ra Li̱rya ribihnal reꞌ cꞌahchiꞌ woꞌ ribiram i cꞌahchiꞌ rikꞌorom maꞌ Lu̱ꞌ chiri̱j i kAja̱w Jesus, xteheric pa̱m ricapew-bal ruꞌum kAja̱w Dios reh chi narirakam chiri̱j chi coric eh jeꞌ woꞌ chi naroquic chi aj lokꞌem chic reh.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ chiri̱j naxkahsjic riha̱ꞌ ixok reꞌreꞌ chꞌi̱l take racꞌu̱n rixkꞌu̱n, jeꞌ wili pahkanic riban keh:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Naxojcahnic woꞌ chic ar Pili̱pos, pan jenaj kꞌi̱j nok ojic nkaꞌn chipam i yeꞌa̱b wilic nak wi̱ꞌ i pa̱t banbal ti̱j, xkarak jenaj kꞌahxok yeꞌo̱j rikꞌorbal chi kꞌijinic ruꞌum jenaj maꞌ tob laj uxlabal wilic ru̱cꞌ. Reꞌ kꞌahxok wili maꞌ xa reh ta chi rutquel i tumi̱n riban canar nariban i kꞌijinic, riyew laꞌ woꞌ queh take rehreh chi ajabe̱s rirak wi̱ꞌ ricamaj. Til woꞌ kꞌe̱ꞌ qꞌuihal i tumi̱n nquicꞌul take ajabe̱s reꞌreꞌ ruꞌum ricamaj i kꞌahxok reꞌreꞌ!
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Reꞌ kꞌahxok wili nok xa ritahkem chic maꞌ Lu̱ꞌ chi kichꞌi̱l i hoj, jeꞌ wili rikꞌor chi xa qꞌueric chic chi̱ꞌ chiki̱j:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nok qꞌuih chic kꞌi̱j ritokꞌa̱b cho kꞌahxok reꞌreꞌ chi jeꞌ reꞌ rikꞌor, pan jenaj kꞌi̱j reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ ruꞌum chi xchꞌiꞌtjic ruꞌum riwi̱ꞌ rinoꞌjbal i kꞌahxok reꞌreꞌ, xisolqꞌuij je rilbal chiri̱j eh jeꞌ wili xikꞌor reh maꞌ tob laj uxlabal nchoponic na̱ ricꞌacharic i kꞌahxok reꞌreꞌ:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 xa reꞌ laꞌ take rehreh chi ajabe̱s rirakam wi̱ꞌ ricamaj chi kꞌijinic naxquilow chi xesmejic chic lok i maꞌ tob laj uxlabal reꞌ chꞌiclic wi̱ꞌ quicꞌux chi ncaꞌn wi̱ꞌ canar quitzꞌa̱k, xquichop i maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l Si̱las eh xquicꞌam jeꞌ take chipam i pa̱t nquimol wi̱ꞌ qui̱b i tinamit chiwach take nahsil.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ar xikꞌahsjic pan quikꞌab take nahsil eh jeꞌ wili xquikꞌor cok:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 maj reꞌ take reꞌ cꞌahchiꞌ quikꞌorom keh toco̱m laj noꞌjbal reꞌ ocronak take cho wi̱ꞌ ruꞌ. Reꞌ toco̱m laj noꞌjbal cꞌahchiꞌ quicꞌuhtam keh maꞌ riban ta chi keh hoj chi enkacꞌam na̱, maꞌ woꞌ chi eta nak nkaꞌn ribanaric ruꞌum nok reꞌ hoj, maꞌ reꞌ ta hoj ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel hoj laꞌ aj Ro̱ma, nqui take
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 chi quiwach i tinamit reꞌ xa junchalic chic take china̱ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las chi quichꞌeyeric.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Chiri̱j chic ruꞌ nok yohbal wach quitzꞌuhumjic xbanaric, xicanabjic pan kꞌab aj chaꞌjanel tzꞌahpel. Naxkꞌormojic reh chi narichaꞌjem take chi coric,
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 reꞌ aj chaꞌjanel reꞌreꞌ cu chipam cok i cohlsbal wach tzꞌapbal xitzꞌap take cok i maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las. Maꞌ xa ta reꞌreꞌ xiban, xilutzꞌ laꞌ woꞌ i co̱k ru̱cꞌ jenaj che̱ꞌ hopo̱j pa̱m reh chi naquicahnic chi tzꞌukulque̱b wach acꞌal.Reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las lutzꞌlic i co̱k nok wilque̱b pan che̱ꞌ|src="CN01988B.TIF" size="col" loc="ACT 16.23" ref="HECHOS 16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Chiri̱j aj ruꞌ naxponic ticꞌlic akꞌab, nok reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las bi̱ch ncaꞌn pan quiti̱j chi cꞌahchiꞌ quibirmijic cho cuꞌum toco̱m chic aj tzꞌahpel,
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 cu reꞌ peꞌ chic queh ruꞌ, xchalic jenaj cow laj hihc reꞌ xicꞌuyuꞌsaj pa̱m chiꞌnchel i pa̱t reꞌreꞌ cu rehtal xitehebic chiꞌnchel ritzꞌahpil i tzꞌapbal reꞌreꞌ eh xitꞌupubic take cꞌaham chꞌihchꞌ pixilque̱b wi̱ꞌ chiꞌnchel tzꞌahpel.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Chi jeꞌ aj reꞌ naxcꞌaꞌchic wach aj chaꞌjem tzꞌahpel reꞌreꞌ eh naxilow chi tehlic chic take ritzꞌahpil i pa̱t reꞌreꞌ, xesaj cho rikꞌas laj chꞌihchꞌ chi naricansam nak ri̱b maj xicapaj chi chiꞌnchel take tzꞌahpel xiꞌelic je,
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 xa reꞌ laꞌ maꞌ Lu̱ꞌ xiqꞌuer je chi̱ꞌ chi jeꞌ wili:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Naxibiraj chi jeꞌ reꞌ i chaꞌjanel reꞌreꞌ, xipahkaj jenaj risakombal, xoquic cok cu reꞌ wilque̱b wi̱ꞌ take tzꞌahpel eh chi xa cu nbarbatic woꞌ reh yoꞌjic ruꞌum reh tiꞌcꞌaxic narichalic nak china̱ wi ta nak xiꞌelic je take tzꞌahpel, xixucꞌa̱ꞌ ri̱b chiwach maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las eh xitioxej queh chi cu wilque̱b ar chiꞌnchel take tzꞌahpel.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Chiri̱j ruꞌ nok cꞌahchiꞌ resam lok maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las chipam i tzꞌapbal reꞌreꞌ reh chi ar chic pa ripa̱t narichaꞌjem take ruꞌ, reꞌ aj chaꞌjem tzꞌahpel reꞌreꞌ, jeꞌ woꞌ wili xikꞌor queh:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las jeꞌ wili xquikꞌor reh:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Jeꞌ aj reꞌ naxiponic pan pa̱t, reꞌ aj chaꞌjem tzꞌahpel reꞌreꞌ chꞌi̱l take raj pan pa̱t xquinimej woꞌ i Cꞌuhbal chiri̱j i Lokꞌ laj Ajabe̱s Jesus reꞌ xkꞌormojic queh.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Chi jeꞌ reꞌ xa chipam woꞌ ti chakꞌab reꞌreꞌ, ar chipam i yeꞌa̱b reꞌ xicꞌam je take wi̱ꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las chi ritzꞌajaric wach quitiꞌquilal xbanaric ruꞌum i tzꞌuhu̱m, ar xkahsjic riha̱ꞌ aj chaꞌjanel reꞌreꞌ chꞌi̱l take raj pan pa̱t.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nok caꞌnam chic cho reꞌreꞌ, reꞌ aj chaꞌjem tzꞌahpel xicꞌam woꞌ chic take je maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las ar pa ripa̱t eh xiban riwaꞌ riha̱ꞌ quichꞌi̱l. Chi jeꞌ reꞌ xiban xa suk chic pa ricꞌux chꞌi̱l take raj pan pa̱t ruꞌum chi xquinimej i Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Chiri̱j ruꞌ nok sakꞌanak chic, reꞌ take nimak quiwach nahsil xquitakꞌa̱ꞌ je take juꞌjun sol ru̱cꞌ aj chaꞌjem tzꞌahpel reꞌreꞌ chi rikꞌormojic reh chi jeꞌ wili:
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Naxibiraj chi jeꞌ reꞌ aj chaꞌjem tzꞌahpel jeꞌ wili xo̱j rikꞌohraj queh maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ naxibiraj kꞌoric reꞌreꞌ, jeꞌ wili xikꞌor queh take sol xicꞌambic cho reh kꞌoric:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Jeꞌ reꞌ nok reꞌ take sol reꞌreꞌ xponic quicꞌuꞌtjaj queh take nimak quiwach nahsil reꞌ chaj bih xquikꞌor je maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l Si̱las eh ru̱cꞌ reꞌreꞌ, reꞌ take nimak quiwach nahsil naxquibiraj chi aj Ro̱ma take, chi xa yoꞌjic chic wilque̱b
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 xiꞌo̱j reꞌ wilque̱b wi̱ꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las chi ripahkaljic cuybal quimahc queh. Jeꞌ aj reꞌ, reꞌ take nahsil reꞌreꞌ xquesaj je maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las chipam i pa̱t cꞌahchiꞌ quichaꞌjaljic wi̱ꞌ ruꞌum aj chaꞌjem tzꞌahpel reꞌreꞌ eh xquipahkaj woꞌ chi naquelic je chipam i tinamit reꞌreꞌ.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ naxiꞌelic je chipam i pa̱t cꞌahchiꞌ quichaꞌjaljic wi̱ꞌ, reꞌ maꞌ Lu̱ꞌ chꞌi̱l i Si̱las pe̱t xiponic woꞌ chic cho pa ripa̱t i Li̱rya reꞌ xquimol wi̱ꞌ qui̱b cu̱cꞌ take aj niminel chi ricowsjic quicꞌux chiri̱j Jesus eh cu reꞌ aj ruꞌ xiꞌelic je chipam i tinamit reꞌreꞌ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.