Marcos 10

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na ntá chꞌín Jesús mé kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin Capernaum sákjuí chꞌán nó estado Judea la ko nó tóhe nta̱río Jordán. Ntá nchónhya chojni kójnkotsé sín tí tjen chꞌán ntiha. Ntá kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín kíxin xi̱kaha kuènhen chꞌán.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ntá iso sín fariseo mé kóchjinehe sín chꞌán kjuanchankíhi sín chꞌán nkehe, chrókjua̱cha̱xi̱n sín chꞌán. Ntáchro sín kíxin: ―¿Á siín kjuachaxin tsjáke̱he̱ chojni ntoa ichjién? ―ichro sín.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí kꞌue̱tua̱nhanrá tí chꞌín Moisés? ―ichro chꞌán.
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Chꞌín Moisés kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌóna ijnko xroon tsakja tí ichjién kíxin tsꞌitjíexín kíchó sín ―ichro sín.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá jahará icha a̱sánrá títekákonhyará ntá kꞌue̱to̱an chꞌán tsꞌóna tí xroon a.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Kjánchó tí xrankíxixín tió kjuíchꞌéna Dios kaín xín nkehe la kjuíchꞌéna chꞌán ijnko chojni ntoa la ko ijnko chojni chjin.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Méxra̱ tí chojni ntoa tsíto̱he chꞌán tí itꞌé chꞌán la ko ìné chꞌán kíxin tsakja chꞌán ichjién chꞌán
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ntá yóí sín tsꞌóna sín éxí jnkoko̱á chojni. Méxra̱ jehya yaá chojni. Náhí, jnkoko̱á.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Na mé xi̱kaha tí kjuachaxin kuènte Dios kójnkojiéxin sín ntá jehe sín chrókꞌuitjíehya kíchó sín ―ichro chꞌán.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 A̱ ntá tjejó sín nchia ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán a mé kjuanchankíhi sín chꞌán ínaá kíxin á xitjahya tsꞌitjíhi kíchó sín.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí jnkojín nkexro tsjáke̱he̱ ichjién ntá tsakja chꞌán í jnko chjin na mé xi̱kaha tsja̱che̱he̱ chꞌán tí tjan tsíkóte̱he chꞌán sa̱oxín.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 La ko kja̱xin tí chojni chjin tsíkjáke̱he̱ xìi tsakja tjan í jnko chojni ntoa na mé xi̱kaha kja̱xin tjan tjasin tjan jie̱ ―ichro chꞌán.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ntá kjui̱ka̱o sín xjan kíxin tjinkaon sín tsjakꞌetja tja chꞌín Jesús tí xjan a. Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kóninkakonhen sín tí sin kjui̱ka̱o xjan.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús ntá kónínkaon chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Nté ti̱to̱hérá tí xjan tsoxrakoa tí tjén janhan la tꞌinkakuènhyará xjan kíxin tí sín kuènte kjuachaxin kuènte Dios la mé tóyóhe̱ éxí tí xjan a.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí nkexro tsꞌónahya éxí ijnko chánjan xitjaha tsꞌejó sín tí tsꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán ―ichro chꞌán.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ntá kjóa chꞌán tí xjan a kjuakꞌetja tja chꞌán xjan la kjuíncheyaon chꞌán.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 A̱ ntá tió sákjuí chꞌín Jesús ínaá ntá xrakoa ijnko chꞌín tinká chꞌán kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon tí chꞌín Jesús kjuanchankí chꞌán kíxin: ―Jaha, maestro jína. ¿Nkexrí chrókjuichꞌeni kíxin chrókꞌuitjani kjuachón jnkochríxín? ―ichro chꞌán.
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté ntáchrua kíxin jína tí janhan? Jehó jnkoko̱á nkexro mé jína la tíha mé Dios.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ntá jaha ó noha kíxin nkexrí kꞌue̱to̱an Dios kíxin: “Chrókjuacheéhya kíchuá la chrókꞌoyánhya chojni la chrókue̱ehya la chrókjóntahya kíchuá la chrókjui̱chꞌiahya la ko chróchontehé kjuasáya itꞌá la ko ìná”―ichro chꞌán.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, kaín tíha kjuínchexiteyáni desde ntasoáni ―ichro chꞌán.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ntá chꞌín Jesús mé komá chꞌán la ko tjuèhe chꞌán tí chꞌín a. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Na̱xa̱ tꞌitjáyan jnkoko̱á nkehe chrókjui̱chꞌe. Sátjia nchekjia kaín tí nkehe chonta. A̱ ntá tí chichaon si̱nchekjixián tí nkehe chonta la mé ncheki̱to̱nhén tí chojni nòa, a̱ ntá tí nkehe tjete tsochonta nkaya nka̱jní. A̱ ntá tió tsjixin tsjánjuan kaín ntá tsjihá tamá tí ntacruz kuènta la chréhé tí janhan ―ichro chꞌán.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ntá tió kuínhin chꞌán xi̱kaha ntá kꞌuává chꞌán sákjuí chꞌán, kíxin imá tsjé nkehe chónta chꞌán.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí sín siín ntiha ntáche chꞌán tí sín siín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Imá xra̱ ijnko chojni chónta imá tsjé nkehe tsꞌixenhen sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an ―ichro chꞌán.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ntá tóxakonhen tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin xi̱kaha ntáchro chꞌán. Ntá chrónka chꞌán ínaá kíxin: ―Tí sín tjekonhen tí nkehe chónta sín na imá xra̱ tsꞌixenhen sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 A̱ntsí xra̱hya chrókꞌuátsínka ijnko kocamello ijnko tja̱rꞌin ntachica tjexrja. A̱ ntá a̱ntsí má xra̱ ijnko chꞌín chónta itsjé nkehe chrókꞌuixenhen chꞌán tí tjen Dios tꞌe̱to̱an ―ichro chꞌán.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ntá jehe sín kuínhin sín xi̱kaha ntá imá chrakon sín. Ntá tjanchankíhi kíchó sín kíxin: ―Tí xi̱kaha la, ¿xá nkexro chrókjuacha chrókuaá? ―ichro sín.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ntá komá chꞌín Jesús tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá chojni ó tsjachahya sichꞌe tíha, a̱ ntá Dios jína sichꞌe kaín nkehe, kixin Dios la kohya nkehe tsjachahya sichꞌe ―ichro chꞌán.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ntá chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, kaín ni mé kuíto̱heni kaín nkehe chóntani ntá chréhe̱ni tí jaha ―ichro chꞌán.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌín kíxin: ―Chaxín ntáxrja̱n kíxin jnkojín nkexro tsíto̱he nto̱e sín la o̱ tí kíchó ntoa o̱ tí kíchó chjin la o̱ itꞌé o̱ ìné sín o̱ ichjién sín o̱ xje̱en sín o̱ no̱nte̱e kíxin tinkáchónki sín tí janhan la ko tjinkaon sín chrókjuako sín tí tan tsjanjon kjuachón
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 na mé ntihi chjasintajni tsochónta sín ciento veces nchónhya nto̱e sín la ko éxí kíchó sín la ko éxí ìné sín la ko éxí xje̱en sín tsꞌikon sín itsjé chojni kjé la ko éxí no̱nte̱e sín xi̱kaha tsꞌikon sín itsjé nonte. Kjónté tsjasóte sín ntihi chjasintajni ntá chrꞌéxi̱n tsochónta sín tí kjuachón jnkochríxín.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 A̱ ntá itsjé tí sín tꞌe̱to̱an ijie mé tsjixixín tsochréhe̱ sín. A̱ ntá itsjé tí sín tꞌítuenhen ijie, na mé tí sín a mé tsꞌe̱to̱an sín tí ntiha.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ntá tjejótji sín chrìin sín tí nti̱a sátsji̱ chjasin Jerusalén. Ntá chꞌín Jesús mé tjetaón chꞌán nti̱a ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé tóxakonhen sín chrakon sín chréhe̱ sín. Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán jehó tí teyó sín ínaá ntá kjuankíxin chꞌán chénka chꞌán sín nkexrí tí nkehe tso̱nhen chꞌán.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ijie sátsji̱ni Jerusalén. Na ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsotsé sín chꞌán tsjikénhen sín tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tjako tí ley. Ntá tsꞌe̱to̱an sín kíxin itsꞌen chꞌán. Ntá sinchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán tí sín jehya judío.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ntá jehe sín la tsjanoá sín tí jehe chꞌán la ko nta̱té sín tsi̱ki̱te sín chꞌán la ko tsjate sín chꞌán ntá tsꞌóyán sín chꞌán. Kjánchó tí ya̱on níxin mé tsoxechón chꞌán ínaá ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 A̱ ntá tí chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan mé xje̱en chꞌín Zebedeo mé kóchjinehe sín tí chꞌín Jesús ntá ntáchro sín kíxin: ―Maestro, tjanchahani ijnko xra̱ ―ichro sín.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí xra̱ tjinkáonrá chrókjui̱tꞌahará? ―ichro chꞌán.
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Tió tséto̱anxián tí kjua̱cha̱xián jié na tjinkaonni kíxin ijnkoni chrókjuakꞌeni itjá chjina a̱ í jnkoni chrókjuakꞌeni itjá kjon ―ichro sín.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe sín kíxin: ―Jahará la noahyará nkehe tí tjanchanará. ¿Á chrókjuachará chrókꞌuirá tí nkehe itsjá itsꞌia janhan la ko á chrókjuachará chrókuikiterá éxí tsikite janhan? ―ichro chꞌán.
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ntá jehe sín kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Kja̱ tsjachani ―ichro sín. Ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe sín kíxin: ―Chaxín itsꞌirá éxí tí nkehe tsjá itsꞌia la ko tsikiterá éxí tsikite janhan.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Kjánchó janhan xitjahya tsjánjuan kjuachaxin kíxin ijnkorá chrókjuakꞌerá tjaná chjina la í jnkorá chrókjuakꞌerá tjaná kjon kíxin janhan na tónahya tocar tsjánjuan tíha kíxin tí sín a la xráxín ó tsíkónoxín ―ichro chꞌán.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 A̱ ntá tió kuínhin tí ite sín xi̱kaha tsíntáchro tí sín a ntá kjuankíxin kónínkakonhen sín tí chꞌín Jacobo la ko tí chꞌín Juan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌín Jesús kaín tí jehe sín ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―Ó nohará kíxin tí sín tꞌe̱to̱an chjasintajni la imá tꞌe̱tue̱nhen sín kaín chojni la ko tí sín imá tjetoan mé imá nchehnkehe a̱sén sín kíxin ihyé sín tsꞌe̱to̱an sín.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Kjánchó jahará la xi̱kahya chrókjui̱chꞌerá. Náhí. Tí jnkojínrá tjinkáonrá chrókuéto̱anrá la chrókjuínki̱tsará tí í so sín.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 A̱ ntá tió jnkojínrá a̱ntsí chrókuéto̱anrá mé tꞌichjánxi̱n senó chrókjuáko̱xi̱nrá chrókjui̱chꞌeherá kíchuárá xra̱.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé kuihya chꞌán kíxin chojni chrókjuichꞌehe chꞌán xra̱. Náhí. Ikui chꞌán kíxin sichꞌehe chꞌán sín xra̱ la ko tsꞌenyákonhe̱n nchónhya chojni kíxin tsaáxin sín chꞌán ―ichro chꞌán.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ntá kjuíji sín chjasin Jericó. Ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán la ko nchónhya chojni kꞌuaxrjexín sín tí chjasin ntiha. Ntá ntiha tjen ijnko chꞌín tꞌikonhya mé itꞌin chꞌán Bartimeo ntá itꞌé chꞌán mé itꞌin Timeo. Tjetja̱xi̱n chꞌán chrínta nti̱a tjanchakꞌá chꞌán.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Ntá kuínhin tí chꞌín tꞌikonhya kíxin ó kuichjina chꞌín Jesús, mé tí nkexro kjui̱xi̱n chjasin Nazaret, ntá tí chꞌín tꞌikonhya kjuankíxin tꞌèya chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha Jesús, tsíkꞌaxrjeníxian chꞌín David ti̱konóe̱héni ―ichro chꞌán.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ntá nchónhya sín kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán kíxin tso̱tání chꞌán. Ntá íchá a̱ntsí má tsen tꞌèya chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha, tsíkꞌaxrjeníxian chꞌín David ti̱konóe̱héni ―ichro chꞌán.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ntá ntahó kjuákꞌe chꞌín Jesús. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Tꞌi̱ye̱hérá tí chꞌín a ―ichro chꞌán. Ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí chꞌín tꞌikonhya ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Tócháha la tꞌinkatjen kíxin tjetꞌiya̱ha chꞌán. ―ichro sín.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ntá kjua̱kꞌe̱ chꞌán tí ka titsáte chꞌán ntá chrika kꞌuínkatjen chꞌán kóchjinehe chꞌán tí tjen chꞌín Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Xá nkehe tjinkávan chrókjui̱tꞌahá? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín tꞌikonhya ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, tjinkaonni kíxin chrókꞌuikonni ―ichro chꞌán.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ntá ntáche chꞌín Jesús tí chꞌín a kíxin: ―Ijie la jína sátsjia. Ó kuíto̱ha jína kíxin kuítekávan tí janhan ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín tí chꞌín tꞌikonhya la ó kꞌuíkon chꞌán ntá chréhe̱ chꞌán tí chꞌín Jesús.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.