Atos 9

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱ ntá tí chꞌín Saulo la imá tjinkaon chꞌán chrókꞌóyán chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni Jesús. Méxra̱ sákjuítsjehe chꞌán tí chꞌín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Ntá kjuanchia chꞌán ijnko xroon kíxin tsꞌáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin kíxin sátsji chꞌán tí ni̱nko chjasin Damasco tsjeyá chꞌán tí sín kuákja nti̱a ni̱xin mé tí sín ntoa la ko tí síchjin la tsotsé chꞌán sín la ntá sátsjiko chꞌán sín chjasin Jerusalén.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 La ntá kjuíji chꞌán chjinaxón chjasin Damasco, a̱ ntá xrína̱hya titàya̱ ikui ijnko xrohi tꞌinkaséyan kui̱xi̱n nkaya nka̱jní kꞌua̱ntatjen chꞌán a.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 A̱ ntá chꞌín Saulo mé kjuítsínka chꞌán nonte, a̱ ntá kuínhin chꞌán nixja ijnko nkexro kíxin: ―Saulo, Saulo, ¿nkekuènte ninkákonna xritjéyá tí janhan?
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 A̱ ntá chꞌín Saulo kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Xá nkexro jaha? Ntá tí tan mé kjuáte̱he, ntáchro kíxin: ―Janhan mé Jesús, mé tí nkexro xritjéyá jaha.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Tꞌàya sátjia. Tꞌixe̱nhén tí chjasin Damasco, ntá ntiha mé tsinhín nkehe si̱chꞌe ―ichro tí chꞌín Jesús a.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 La ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Saulo la imá chrakon sín. Kuínhin sín tí itén tí nkexro kjánchó kꞌuíkonhya sín ninkexró.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 La ntá tuénxín kꞌuàya chꞌín Saulo ntá kuakitje̱nki̱ chꞌán ikon chꞌán kjánchó tꞌikonhya chꞌán. A̱ ntá tí sín xriko chꞌán tinkátséhe sín itja chꞌán sákjuíko sín chꞌán chjasin Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 A̱ ntá ntiha kjuákꞌe chꞌán la iní ya̱on kꞌuíkonhya chꞌán la ko kja̱xin kjónehya chꞌán la ko ninkehó kꞌuíhya chꞌán.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 A̱ ntá chjasin Damasco mé kjuákꞌe ijnko chꞌín tinkáchónki Ìnchéni itꞌin Ananías. La ntá titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán Ìnchéni ntáchro kíxin: ―Ananías. A̱ ntá chꞌín Ananías mé kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Ntihi tjenni, Ìnchéni.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―Tꞌinkatjen sátjia tí nti̱a itꞌin Nti̱a Ntoí. Ntá tió tsjasán nto̱e chꞌín Judas tjanchankíhí sín á ntahya itjen ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n chjasin Tarso me itꞌin chꞌán Saulo. Jehe chꞌán mé tjechrónóa̱na chꞌán.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌán kíxin tsjiji ijnko chꞌín itꞌin Ananías tsꞌixenhen chꞌán tsjakꞌetja tja chꞌán chrítaón kja tí jehe chꞌán kíxin xikꞌikon chꞌán ínaá ―ichro Ìnchéni.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ntá kuínhin chꞌín Ananías tíha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ìnchéni náhí, tsjihyani kíxin ó kuínhinni chrónka nchónhya chojni kíxin nkexrí xéhe tí chꞌín a. Imá tsjé nkehe jehya jína kjuíchꞌehe chꞌán tí sín kuítekaon tí jaha chjasin Jerusalén.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 A̱ ntá jie la ó kjui chꞌán ntihi kíxin tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin kuènte ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kíxin tsotsé chꞌán kaín tí sín tinkáchónki ihni̱á.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Kjánchó Ìnchéni ntáchro kíxin: ―Sátjia. Janhan kjuéyá tí chꞌín a kíxin tsjako chꞌán tanná. Tsja̱ko̱he̱ chꞌán tí sín ókjé nación la ko tí sín rey la ko kja̱xin tí sín israelita.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Janhan tsjáko̱ha̱ chꞌán kíxin nchónhya tsjasóte chꞌán kíxin tsinkáchónkina chꞌán.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 A̱ ntá chꞌín Ananías sákjuí chꞌán tí nchia itjen chꞌín Saulo la ntá kꞌuíxenhen chꞌán. La ntá kjuakꞌetja tja chꞌán chrítaón ikja tí chꞌín Saulo la ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni Saulo, Ìnchéni Jesús, tí nkexro kꞌuíkuan tí nti̱a kꞌuinkaxian, mé kꞌue̱tua̱nna kjui̱ha kíxin si̱ntakꞌikuan ínaá la ko tsꞌayéhé Ncha̱kuen chꞌán ―ichro tí chꞌín Ananías a.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ntá tuénxín kꞌuanotje̱nxi̱n ikon chꞌín Saulo ijnko nkehe éxí kjo̱e koche xi̱kaha. Ntá xíkꞌikon chꞌán ínaá. La ntá kꞌuínkatjen chꞌán la ko kuíkite chꞌán.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 La ntá chrꞌéxi̱n ntá kjóne chꞌán la ntá ikjan a̱sén chꞌán ínaá. Ntá kuíto̱he chꞌán iso ya̱on kꞌuéjóko chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni chjasin Damasco.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Na ntá kjuankíxin chꞌín Saulo kjua̱ko̱xi̱n chꞌán iso ni̱nko Israel kíxin Jesús mé Xje̱en Dios.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 La kaín tí sín tjejótinhin imá chrakon sín la ntáchro sín kíxin: ―¿Á jehya tí chꞌín i tjinkaon sinchekꞌitjáyan chꞌán kaín tí chojni tinkáchónki Jesús chjasin Jerusalén? ¿Á jehya tí xra̱ a kjui̱xi̱n chꞌán ntihi kíxin tsotsé chꞌán sín la sátsjiko chꞌán sín tí tjejó tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an? ―ichro sín.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Kjánchó a̱ntsí má fuerte kjuako chꞌín Saulo kíxin chaxín tí chꞌín Jesús mé tí Cristo. La tí sín judío kꞌuéjó chjasin Damasco kjuachahya kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌán.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Na ntá ó kꞌuátsínka nchónhya ya̱on ntá tí sín judío kjuenka̱yáxin sín nkexrí chrókꞌóyán sín tí chꞌín Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 A̱ ntá ó kuínhin chꞌán nkehe kjuenka̱yáxin sín. A̱ ntá ncha̱kotjin la ko tie tjejóchónhen tí sín chrókꞌóyán tí jehe chꞌán tí ntója tsꞌaxrjexín chꞌán chjasin.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 A̱ ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé kjua̱kꞌe̱nka̱ya sín tí chꞌín Saulo ijnko ntaxra jié ijnko tie. Ntá kjuinkaji̱nxi̱n sín tí ntaxra tjenkáya tí chꞌín Saulo nóton tí tja̱tꞌo̱ tsíkꞌantatjen tí chjasin a. Ntá kuaá chꞌán.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ntá tí kjuíji chꞌín Saulo chjasin Jerusalén ntá tjinkaon chꞌán chrókójnkotséko chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni. Kjánchó kaín sín chrako̱nhe̱n sín chꞌán kíxin kuítekakonhya sín kíxin á chrókóchaxín kja̱xin chꞌán tinkáchónki chꞌán Ìnchéni.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 A̱ ntá chꞌín Bernabé mé sákjuíko chꞌán tí chꞌín Saulo ti tjejó tí sín apóstol la ntá chrónka chꞌán kíxin chꞌín Saulo mé tsíkꞌikon chꞌán Ìnchéni tí nti̱a sákjuí chꞌán ntá Ìnchéni mé nixje̱he̱ chꞌán. Méxra̱ chjasin Damasco kꞌuékjako chꞌán ihni̱é Ínchéni la chrakonhya chꞌán.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Méxra̱ chꞌín Saulo kuíto̱he chꞌán chjasin Jerusalén la ko kꞌuájiko chꞌán tí sín a. La chrakonhya chꞌán kjuako chꞌán kjua̱cha̱xién ihni̱é Ìnchéni Jesús.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 La ikjo chꞌán tí sín judío nixja nkìva griego. A̱ ntá jehe sín la tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí jehe chꞌán.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 A̱ ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Cristo mé tsíkinhin sín nkehe chrókónhen chꞌán la ntá sákjuíko sín chꞌán tí chjasin Cesarea la kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán sátsji chꞌán chjasin Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Na ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni kuenté estado Judea, la ko estado Galilea, la ko estado Samaria la kjuaxróxin kꞌuéjó sín la a̱ntsí má tinkáchónki sín Ìnchéni. Kꞌuéchónta sín kjuasáyé Ìnchéni la ko tí Ncha̱kuen Dios kjuínki̱tsa sín la ntá a̱ntsí má sítinkákótsjé sín.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Na ntá tí chꞌín Pedro xritsjehe chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni. Kja̱xin sákjuítsjehe chꞌán tí sín kíchó ni tjejó chjasin Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ntiha mé kꞌuitja chꞌán ijnko chꞌín itꞌin Eneas. Ijní nánó tjetsínkatákꞌá chꞌán cama kíxin tsíkꞌen to̱té chꞌán.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Na ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Eneas, Jesucristo mé sintakito̱ha jína ijie. Tꞌinkatjen tjatsìyan camá ―ichro chꞌán. Na ntá chꞌín Eneas tuénxín kꞌuínkatjen chꞌán.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 La kaín tí sín siín chjasin Lida la ko chjasin Sarón kꞌuíkon sín kíxin kuíto̱he chꞌán jína la ntá kja̱xin sín kuinkáchónki sín Ìnchéni.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 A̱ ntá tí ya̱on a mé kjuákꞌe ijnko tjan chjasin Jope tinkáchónki tjan Ìnchéni mé itꞌin tjan Tabita. Ntá nkìva griego la mé tꞌaxrjexín kíxin Dorcas. A̱ ntá tí tjan a mé jína kjuíchꞌe tjan tí kꞌuékjakꞌe tjan la kjuínki̱tsa tjan tí chojni nòa.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ntá ijnko ya̱on imá kóníhi tjan ntá ikꞌuén tjan. La ntá kjuínchekꞌónti sín cuérpo̱é tjan la ntá tí yóxin piso noi kjua̱kꞌe̱ sín tjan.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Tí chjasin Jope mé chjino tí chjasin Lida la mé ntiha kjuákꞌe chꞌín Pedro. A̱ ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé nohe sín kíxin ntiha tjen chꞌán. Ntá ichrꞌán sín iyó chojni tsontáche sín chꞌán kíxin tjoka itsji chꞌán í sinchexrjenhya chꞌán, tsixro sín.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Na ntá sákjuíko sín chꞌín Pedro. Ntá kjuíji sín ntiha ntá tuénxín sákjuíko sín chꞌán tí tjen tí cuérpo̱é tí tjan tsíkꞌen. La ntaha tjejó kaín chojni chjin kꞌán imá tsjánka sín. La kjuako sín tí iké sín tsíkjo̱n tí tjan Dorcas tí na̱xa̱ kjuákꞌe tjan.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 A̱ ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Pedro kíxin kaín sín tsꞌaxrje sín ntója. Na ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nixje̱he̱ chꞌán Dios. Ntá komá chꞌán tí tjan tsíkꞌen ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tabita, tꞌàya. Ntá kuakitje̱nki̱ tjan ikon tjan ntá kꞌuíxon tjan kíxin ntaha itjen chꞌín Pedro ntá kꞌuàya tjan, kjuákꞌetja̱xi̱n tjan.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 A̱ ntá itsé chꞌán itja tjan la kꞌuínkatjen tjan. La ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko kja̱xin kaín chojni chjin kꞌán kíxin ntá tsꞌikon sín kíxin ó xíxechón tjan.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Na ntá kaín sín siín chjasin Jope mé kónohe sín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌín Pedro ntá itsjé sín kuinkáchónki Ìnchéni.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 A̱ ntá chꞌín Pedro kuíto̱he chꞌán itsjé ya̱on tí chjasin a la kjuákꞌe chꞌán nto̱e chꞌín Simón, ijnko chꞌín nchentá tjo̱é iko.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.