Romanos 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Uwa, nganaṉa Jew tjuṯa tjamu Aipuṟamalanguṟu tjuṯaringkunytja maḻatja maḻatja. Kala wanyu palunya kulinma.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 — ausente —
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 — ausente —
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ka wati panya waṟkaripai wanyu kulinma, panya paluṟu waṟka palyantjatjanungku mani mantjilpai mayatjangka, munu paluṟu kulilpai, “Mani nyangatjaṉi unytjungku ungkunytja wiya, palu waṟka palyannyangka kutjuṉi nyangatja ungu.”
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ka tjinguṟu nyura aṟa nyanga palulanguṟu kulini nyanga alatji, “Munta Godalu ngayunya walytjanmankuku ngayulu palumpa wiṟuṟa waṟkarinyangka kutju.” Palu wiya, Godalu nyanga alatji walytjanmankupai wiya. Panya paluṟu aṉangu kura tjuṯa walytjanmankupai palumpa mulamularingkunyangka kutju, kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa palyantjanguṟu wiya. Palu mulamularingkunyangka kutju wangkapai alatji, “Nyuntun kuwari ngayula miṟangka tjukaṟuru ngaṟanyi, kura wiya.”
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ka Davidalu kuḻu wangkangu tjukurpa nyanga palu puṟunypa. Panya Godalu aṉangu tjukaṟurunmankupai paluṟu kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa palyantjanguṟu wiya, palu palumpa mulamularingkunyangka kutju paluṟu tjukaṟurunmankula walytjanmankupai. Ka nyanga palulanguṟulta paluṟu pukuḻpa mulapa nyinapai Godaku walytjaringkunytjatjanu. Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngarinyi nyanga alatji,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ka aṟa nyangatja wanyu Davidalu Jew tjuṯaku kutju wangkangu panya Aipuṟamaku aṟangka watiringkunytja tjuṯaku kutju? Wiya, paluṟu wangkangu Jew tjuṯaku kutju wiya, palu panya aṉangu kutjupa uwankaraku kuḻu. Panya ngaṉmanytjuṉa Godaku tjukurnguṟu nyurala tjakultjunu alatji, “Panya Godalu Aipuṟamanya palumpa mulamularingkunyangka nyakula tjukaṟurunmankula walytjanmanu.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Palu tjinguṟu nyura kulini Aipuṟamanya watiringkunyangka kutju Godalu palunya tjukaṟurunmanu. Palu wiya, Godalu palunya tjitjilpi ngaṉmanytju alatjiṯu tjukaṟurunmanu.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Panya Godalu palunya tjukaṟurunmanu palumpa mulamularingkunyangka, ka nyara palula maḻangka ngula Aipuṟamanya wati Jew-ringkulalta nyinangi. Palu nyaanguṟu Aipuṟamanya watiringu? Wiya, paluṟu watiringu alatji nintintjikitja panya mulamularingkunyangka kutju Godalu palunya tjukaṟurunmanu. Kaya Aipuṟamanya puṟunypa Godaku mulamularingkupai tjuṯa kuwari nyinanyi, panya tjananya kuḻu Godalu palumpa mulamularingkunyangka tjukaṟurunmanu Aipuṟamanya puṟunypa. Nyanga palulanguṟu Aipuṟamanya nganampa tjamu puḻka nyinanyi Godaku mulamularingkupai uwankaraku. Panya aṉangu Jew wiya tjuṯa nyinanyi Godaku mulamularingkupai tjuṯa, nyara paluṟu tjana kuḻu Aipuṟamaku walytja nyinanyi.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ka palu puṟunypaṯu nganaṉa Jew tjuṯa Godaku mulamularingkulampa nganaṉa kuḻu Aipuṟamaku walytja nyinanyi watiringkunytjanguṟu wiya, palu Godaku mulamularingkula kutju, Aipuṟamanya puṟunypa, panya wati nyara paluṟu ngaṉmanypa Godaku mulamularingu watiringkunytja kuwaripangka.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ka panya Godalu Aipuṟamanya ngaṉmanytju kalkuṉu alatji wangkara, “Nyuntu munu nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatjangkuya manta winki mantjilku munuya aḻa lipiwanu nyinaku manta winkingka.” Palu Godalu wanyu alatji Aipuṟamanya kalkuṉu paluṟu Moseku tjukurta wangaṉarangku kulinnyangka? Wiya, Aipuṟamanya tjukurpa panya Mosenya ungkunytjitjangka kuwaripangka Godaku mulamularingu, ka pala palulanguṟu Godalu palunya tjukaṟurunmanu nyara palula aṟa alatjiṯu. Munu palulanguṟu Godalu palunya kalkuṉu palumpa walytjapiti maḻatja maḻatja kuḻu manta winki ungkunytjikitjangku tjana manta winkingka lipiwanu tjuṯaringkula nyinanytjaku.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Uwa, tjana mulamularingkula kutju mantjinu Godalu panya kalkuntja. Tjinguṟu Aipuṟamalu tjana Moseku tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyantjatjanungku mantjinnyangkala tjinguṟu ngunti mulamularingama kuliṟa, “Tjukurwanungku-mantiya kalkuntja panyatja mantjinu, kala nyaaku mulamularingama?” Palu wiya, Aipuṟamalu mulamularingkula mantjinu, kala palunya arkaṟa tjukaṟuru mulamularinganyi.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Panya Moseku tjukurtu nintilpai tjukaṟuru nyinanytjaku, ka tjukurpa pala palula tungunpungkunyangka Godalu mirpaṉarira iluntankupai. Palu tjinguṟu aṉangu kutjupa tjukurpa nyanga palumpa ngurpa nyinarampa paluṟu puṯu tungunpunganyi watarkitja alatjiṯu, panya kutjupangku palunya ngaṉmanytju tjakultjunkunytja wiyaṯu.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Palu panya Aipuṟamanya mulamularingu Godaku, ka palulanguṟu palunya Godalu kalkuṉu. Kala palulanguṟu nintingku kulini panya Godalu mulapa ngaḻṯunytjungku kalkuntjatjanungku ungkupai palumpa mulamularingkunyangka. Nyangatja panya paluṟu mukuringkula kutjukampa ungkunytja Aipuṟamaku walytjapiti uwankara, Moseku tjukurpa kanyilpai tjuṯa kutju wiya, palu Godaku mulamularingkupai uwankara kuḻu paluṟu kalkuntjatjanungku ungu. Panya Aipuṟamanya nganampa uwankaraku tjamu ngaṉmanyitja mulapa nyinanyi, aṉangu mulamularingkupai uwankaraku.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngarinyi Godalu Aipuṟamanya kalkuntja nyanga alatji wangkara,
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ka Aipuṟamanya tjitji wiya alatjiṯu nyinangi munu wiyaṯu tjiḻpiringu, palu paluṟu mulamularingangi alatjiṯu Godaku, munu watarkurinytja wiyangku tiṯutjarangku kuliningi ngula Godalu tjitji ungkunytjaku. Ka paluṟu tiṯutjara mulamularingkunyangka mulapaṯu walytjapiti tjuṯaringu palumpa katjanguṟu munuya ma-tjuṯaringkula maḻatja maḻatja mungilyi mulapa nyinangi wangka kutjupa kutjupa. Panya Godalu palula wangkangu Aipuṟamala nyanga alatji, “Nyuntumpa walytjapiti tjuṯaringkula mungilyi mulapa nyinaku maḻatja maḻatja.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 — ausente —
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Panya paluṟu raparingkula watarkurinytja wiyangku kuliningi, “Mulapa Godalu kalkuntjatjanungku palyalku.”
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nyara palulanguṟu mulamularingkunyangka Godalu Aipuṟamanya tjukaṟurunmankula walytjanmanu.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 — ausente —
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Panya Mayatja Godalulampa Jesunya iyaṉu nganampa kuranguṟu anga-ilunytjaku, munu ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingaṉu Godalu nganaṉanya walytjanmankunytjikitjangku Jesula tjungu tjukaṟuru Godala miṟangka ngaṟanytjaku.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.