Romanos 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Uwa, nganaṉa Jew tjuṯa tjamu Aipuṟamalanguṟu tjuṯaringkunytja maḻatja maḻatja. Kala wanyu palunya kulinma.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ka wati panya waṟkaripai wanyu kulinma, panya paluṟu waṟka palyantjatjanungku mani mantjilpai mayatjangka, munu paluṟu kulilpai, “Mani nyangatjaṉi unytjungku ungkunytja wiya, palu waṟka palyannyangka kutjuṉi nyangatja ungu.”
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ka tjinguṟu nyura aṟa nyanga palulanguṟu kulini nyanga alatji, “Munta Godalu ngayunya walytjanmankuku ngayulu palumpa wiṟuṟa waṟkarinyangka kutju.” Palu wiya, Godalu nyanga alatji walytjanmankupai wiya. Panya paluṟu aṉangu kura tjuṯa walytjanmankupai palumpa mulamularingkunyangka kutju, kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa palyantjanguṟu wiya. Palu mulamularingkunyangka kutju wangkapai alatji, “Nyuntun kuwari ngayula miṟangka tjukaṟuru ngaṟanyi, kura wiya.”
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ka Davidalu kuḻu wangkangu tjukurpa nyanga palu puṟunypa. Panya Godalu aṉangu tjukaṟurunmankupai paluṟu kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa palyantjanguṟu wiya, palu palumpa mulamularingkunyangka kutju paluṟu tjukaṟurunmankula walytjanmankupai. Ka nyanga palulanguṟulta paluṟu pukuḻpa mulapa nyinapai Godaku walytjaringkunytjatjanu. Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngarinyi nyanga alatji,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ka aṟa nyangatja wanyu Davidalu Jew tjuṯaku kutju wangkangu panya Aipuṟamaku aṟangka watiringkunytja tjuṯaku kutju? Wiya, paluṟu wangkangu Jew tjuṯaku kutju wiya, palu panya aṉangu kutjupa uwankaraku kuḻu. Panya ngaṉmanytjuṉa Godaku tjukurnguṟu nyurala tjakultjunu alatji, “Panya Godalu Aipuṟamanya palumpa mulamularingkunyangka nyakula tjukaṟurunmankula walytjanmanu.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Palu tjinguṟu nyura kulini Aipuṟamanya watiringkunyangka kutju Godalu palunya tjukaṟurunmanu. Palu wiya, Godalu palunya tjitjilpi ngaṉmanytju alatjiṯu tjukaṟurunmanu.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Panya Godalu palunya tjukaṟurunmanu palumpa mulamularingkunyangka, ka nyara palula maḻangka ngula Aipuṟamanya wati Jew-ringkulalta nyinangi. Palu nyaanguṟu Aipuṟamanya watiringu? Wiya, paluṟu watiringu alatji nintintjikitja panya mulamularingkunyangka kutju Godalu palunya tjukaṟurunmanu. Kaya Aipuṟamanya puṟunypa Godaku mulamularingkupai tjuṯa kuwari nyinanyi, panya tjananya kuḻu Godalu palumpa mulamularingkunyangka tjukaṟurunmanu Aipuṟamanya puṟunypa. Nyanga palulanguṟu Aipuṟamanya nganampa tjamu puḻka nyinanyi Godaku mulamularingkupai uwankaraku. Panya aṉangu Jew wiya tjuṯa nyinanyi Godaku mulamularingkupai tjuṯa, nyara paluṟu tjana kuḻu Aipuṟamaku walytja nyinanyi.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ka palu puṟunypaṯu nganaṉa Jew tjuṯa Godaku mulamularingkulampa nganaṉa kuḻu Aipuṟamaku walytja nyinanyi watiringkunytjanguṟu wiya, palu Godaku mulamularingkula kutju, Aipuṟamanya puṟunypa, panya wati nyara paluṟu ngaṉmanypa Godaku mulamularingu watiringkunytja kuwaripangka.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ka panya Godalu Aipuṟamanya ngaṉmanytju kalkuṉu alatji wangkara, “Nyuntu munu nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatjangkuya manta winki mantjilku munuya aḻa lipiwanu nyinaku manta winkingka.” Palu Godalu wanyu alatji Aipuṟamanya kalkuṉu paluṟu Moseku tjukurta wangaṉarangku kulinnyangka? Wiya, Aipuṟamanya tjukurpa panya Mosenya ungkunytjitjangka kuwaripangka Godaku mulamularingu, ka pala palulanguṟu Godalu palunya tjukaṟurunmanu nyara palula aṟa alatjiṯu. Munu palulanguṟu Godalu palunya kalkuṉu palumpa walytjapiti maḻatja maḻatja kuḻu manta winki ungkunytjikitjangku tjana manta winkingka lipiwanu tjuṯaringkula nyinanytjaku.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Uwa, tjana mulamularingkula kutju mantjinu Godalu panya kalkuntja. Tjinguṟu Aipuṟamalu tjana Moseku tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyantjatjanungku mantjinnyangkala tjinguṟu ngunti mulamularingama kuliṟa, “Tjukurwanungku-mantiya kalkuntja panyatja mantjinu, kala nyaaku mulamularingama?” Palu wiya, Aipuṟamalu mulamularingkula mantjinu, kala palunya arkaṟa tjukaṟuru mulamularinganyi.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Panya Moseku tjukurtu nintilpai tjukaṟuru nyinanytjaku, ka tjukurpa pala palula tungunpungkunyangka Godalu mirpaṉarira iluntankupai. Palu tjinguṟu aṉangu kutjupa tjukurpa nyanga palumpa ngurpa nyinarampa paluṟu puṯu tungunpunganyi watarkitja alatjiṯu, panya kutjupangku palunya ngaṉmanytju tjakultjunkunytja wiyaṯu.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Palu panya Aipuṟamanya mulamularingu Godaku, ka palulanguṟu palunya Godalu kalkuṉu. Kala palulanguṟu nintingku kulini panya Godalu mulapa ngaḻṯunytjungku kalkuntjatjanungku ungkupai palumpa mulamularingkunyangka. Nyangatja panya paluṟu mukuringkula kutjukampa ungkunytja Aipuṟamaku walytjapiti uwankara, Moseku tjukurpa kanyilpai tjuṯa kutju wiya, palu Godaku mulamularingkupai uwankara kuḻu paluṟu kalkuntjatjanungku ungu. Panya Aipuṟamanya nganampa uwankaraku tjamu ngaṉmanyitja mulapa nyinanyi, aṉangu mulamularingkupai uwankaraku.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngarinyi Godalu Aipuṟamanya kalkuntja nyanga alatji wangkara,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ka Aipuṟamanya tjitji wiya alatjiṯu nyinangi munu wiyaṯu tjiḻpiringu, palu paluṟu mulamularingangi alatjiṯu Godaku, munu watarkurinytja wiyangku tiṯutjarangku kuliningi ngula Godalu tjitji ungkunytjaku. Ka paluṟu tiṯutjara mulamularingkunyangka mulapaṯu walytjapiti tjuṯaringu palumpa katjanguṟu munuya ma-tjuṯaringkula maḻatja maḻatja mungilyi mulapa nyinangi wangka kutjupa kutjupa. Panya Godalu palula wangkangu Aipuṟamala nyanga alatji, “Nyuntumpa walytjapiti tjuṯaringkula mungilyi mulapa nyinaku maḻatja maḻatja.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Panya paluṟu raparingkula watarkurinytja wiyangku kuliningi, “Mulapa Godalu kalkuntjatjanungku palyalku.”
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nyara palulanguṟu mulamularingkunyangka Godalu Aipuṟamanya tjukaṟurunmankula walytjanmanu.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 — ausente —
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Panya Mayatja Godalulampa Jesunya iyaṉu nganampa kuranguṟu anga-ilunytjaku, munu ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingaṉu Godalu nganaṉanya walytjanmankunytjikitjangku Jesula tjungu tjukaṟuru Godala miṟangka ngaṟanytjaku.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.