Mateus 17
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Munu palulanguṟu tjiṉṯu maṉkur-maṉkurpa ngaṟala wiyaringkunyangka Jesulu aḻṯingu Peternya munu wati panya kuṯaṟara Jamesanya pulanya Johnnga munu tjananya mauṉṯalpa katingu puḻi murpu katu mulapa.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ka nyara palulalta tjanala miṟangka Jesunya kutjuparingu. Kaya palunya nyangu yunpa tjiṉṯu puṟunypa puḻkaṟa irnyannyangka, ka mantara palumpa piṟanpa mulararingu munu puḻkaṟa irnyaningi.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Kaya wati panya maṉkurtu nyangu Mosenya pulanya Ilaitjanya utiringkula Jesula tjungu ngaṟala wangkanyangka.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Ka Peterlu Jesula wangkangu, “Mayatja, nyanga kuwarila wiṟuṟa nyangangka ngaṟanyi. Ka nyuntu mukuringkunyangkala tjinguṟu wiltja maṉkurpa palyalku, kutju nyuntumpa, kutju Moseku, munu kutju Ilaitjaku. Palya?” |src="lb00317c.tif" size="col" loc="p" ref="17:4"
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Ka Peterlu ngaṟala Jesula wangkanyangka ngangkaḻi piṟanpa mulatu ukalingkula tjananya uwankara tjutuṉu, kaya wangka kulinu ngangkaḻi unngunguṟu alatji wangkanyangka Godalu, “Nyangatja ngayuku katja. Nyanga palumpaṉa puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻarinyi. Kaya palula wangaṉarangku kulinma!”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Kaya nintintja panya maṉkurtu wangka kuliṟa puḻkaṟa urulyaraṉu munuya yunpa kutitjuṟa mantangka waṯungaṟakatingu.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Ka Jesulu pitjala tjananya pampuṟa wangkangu, “Pakalaya nguḻuringkuwiya!”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Kaya pakaṟa nyangu Jesunya kutju alatjiṯu ngaṟanyangka kutjupa itingka ngaṟanytja wiya.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Munuya puḻinguṟu ukalingangi mantakutu, ka Jesulu tjananya wangkara painu, “Kuwari panya nyura nyakunytjaya aṉangu kutjupa tjuṯangka tjakultjunkuwiyangku wantima. Palu palyaya ngula tjakultjunama ngayulu Watiku Katjanya ilunytjatjanu pakannyangka maḻangka kutju.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Kaya nintintja tjuṯangku palula tjapinu, “Nyaakuya panyatja Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku wangkapai Ilaitjanya-waraṟa pitjanytjaku?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, Ilaitjanya mulapa pitjanyi ngaṉmanypa aṉangu tjuṯangka wangkanytjikitja kulil-kulilpa paṯaṟa nyinanytjaku.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Palu tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya Ilaitjanya ngaṉmanypa pitjangu, kaya palunya papulaṟa kuraṟa pungangi tjananku pukuḻmankunytjikitjangku, munuya palu puṟunymankukuṯu Watiku Katjanya.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Kaya palulanguṟu nintintja tjuṯangku kulinulta, “Munta-uwa, nyangangku wati panya John Baptistanya wangkanyi.”
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 — ausente —
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 — ausente —
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Kaṉa nyuntumpa nintintja tjuṯakutu katingu, palu puṯuya palyaningi.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Ka Jesulu kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu munu tjanala wangkangu, “Nyura mulapa uwankara puṯu alatjiṯu mulamularinganyi munu tiṯutjarangku ngunti kulini. Kaṉa yaaltjiṯu-aṟangku nyuranya nyinara nintilku nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku? Pakuringanyiṉa nyuranya rawangku nintiṟa nintiṟa. Tjitji palunya ngalya-kati ngayulakutu!”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Munu Jesulu mamu panya tjitjingka unngutja painu ka mapalku pakaṉu tjitjinguṟu panya, ka tjitji paluṟu nyara palulaṯu palyaringu.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Ka palula maḻangka palumpa nintintja tjuṯangku paluṟu tjana-kutjuringkula Jesula tjapiningi, “Nyaanguṟula panyatja nganaṉa mamu puṯu painingi?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 — ausente —
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 — ausente —
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Munuya nintintja uwankara ngura Galileela tjunguringu, ka Jesulu wangkangu tjanala, “Panya wati kutjupangku ngayunya Watiku Katjanya nintilku wati mirpaṉtju tjuṯangka, kaṉiya witiṟa katira iluntankuku.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Ka ilunytjatjanu wankaringkula pakalku tjiṉṯu kutjara wiyaringkula.”
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Ka Jesunya tjana Kapunimala wirkankunyangka wati timpulaku mani mantjilpai tjuṯa tjanalakutu pitjangu munu Peterla tjapinu alatji, “Nyurampa nintilpaingku wanyu mani timpulaku ungkupai? Panya aṟa ngaṟanyi aṉangu uwankarangku rawangku ungkunytjaku.” |src="hk00164c.tif" size="col" loc="p" ref="17:24"
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Ka Peterlu wangkangu, “Uwa panya!”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ka Peterlu wangkangu, “Wiya, aṉangu nguraṟitja tjuṯanguṟuya mantjilpai.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Palu palya nyuntu ngali tjananya ungama ngalimpa mirpaṉarinytjaku-tawara. Ka nyuntu wanyu uṟu pala puḻkakutu ara, munu mukulpa panya kuka antipina witilpainya waṉi uṟungka, munu nyuntu kuka ngaṉmanyitja witiṟa kuka nyara palula tjaangka unngu nyakuku mani tjiilpa ngarinyangka. Mani pala paluṟu nyuntumpa ngalimpa timpulaku ungkunytjaku, ka tjananya katira uwa timpulaku mani mantjilpai tjuṯa.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.