Lucas 9

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Munu palula maḻangka Jesulu nintintja panya 12 aḻṯira tjunguṉu munu tjananya witulyanu mamu tjuṯa aṉangu tjuṯanguṟu paintjaku munu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguntjaku.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Munu tjananya wituṉu Godaku tjukurpa aṉangu tjuṯangka para-wangkanytjaku tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjatjara. Munu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguntjaku tjananya wituṉu.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Munu tjanala wangkangu, “Kutjupa kutjupa tjuṯa katinytja wiyangkuya wantima, tjukara wiya, yakutja wiya, mai, mani munu mantara tjuṯa wiya.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Munuya tawunu kutjupangka wirkaṟa aṉangungku aḻṯira waḻingka tjunkunyangka, waḻi pala palula alatjiṯu ngarima, munuya pala palulanguṟu para-ngaṟala waṟkarima, munu ngula panya ankunytjikitjangku kutju ngura palunya wantikatima.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Palu tawunu kutjupangka wirkaṟa aṉangungku aḻṯira ngurangka tjunkuwiyangku wantinyangka, nyura uti ngura palunya wantikatima, mununku ulpuru puutanguṟu patapatala piṟuku tjananya nyakunytja wiyakitjangku. Kaya nyakula kulilku Godanya tjanampa mirpaṉarinyangka.” Alatji Jesulu tjananya wangkara wituṉu.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Kaya nintintja panya tjuṯa ma-pakaṉu. Munuya ngura tjukutjuku tjuṯangka para-pitjaliṟa Tjukurpa Palya wangkangi munu pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Ka mayatja Iṟatalu panya Galileeku mayatjangku Jesulu palyantja uwankara kulinu munu puṯu kuliningi, “Wati ngananya nyangatja?” Panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuya wangkangi Johnnga ilunytjatjanu wankaringkunytja.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Kaya kutjupa tjarangku wangkangi Ilaitjanya maḻaku pitjanytja, kaya tjara kutjupangku wangkangi wangkatjara irititja kutjupa maḻaku wankaringkula pakantja. |src="CN01635b.tif" size="col" loc="p" ref="9:8"
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Ka Iṟatalu wangkangu, “Johnnga panyaṉa ngaṉmanytju kata kaṯantjaku wangkangu. Palu wati nganalu nyangangku palyaṟinanyi?” Munu paluṟu Jesunya nyakunytjikitja mukuringangi.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Kaya iyantja panya tjuṯa ankunytjatjanu ngula maḻaku pitjangu munuya Jesula tjakultjunu uwankara tjana palyantjatjanungku. Ka tjananya Jesulu aḻṯira katingu ngura ini Pitjaitalakutu paluṟu tjana aṉangu tjuṯa wantikatira mauṉṯalpa nyinanytjikitjangku.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Kaya aṉangu tjuṯangku kulinu tjana ankunytja munuya maḻawanungku waṉaṟa nguṟurpaṯu tjanala tjunguringu. Ka Jesulu tjananya pitjanyangka nyakula pukuḻṯu aḻṯingu munu tjanala tjakultjunangi tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja. Munu paluṟu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguningi.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ka mungartjirira tjiṉṯu nguwanpa ma-tjarpanyangka nintintja tjuṯangku palula wangkangu, “Nyangatjala ilytjingka nyinanyi mai wiyangka. Wanyu aṉangu nyanga tjuṯa witula, kaya ara ngura nyanga ilatja tjuṯakutu munuya mai mantjiṟa ngalkula paḻtjaringkula ma-ngari ngura unytjunta.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Palu Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura alatjiṯuya tjananya uwa mai ngalkuntjaku wituntja wiyangku.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 (Panya ngura nyara palula kunyu wati 5,000 nyinangi winki mulapa, ka tjinguṟu minyma tjitji winkiṯu nyinangi pala palula.)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Kaya nintintja tjuṯangku mulapaṯu nyinatjuṟa waṉaṉu paluṟu wangkanyangka. |src="cn01717B.tif" size="col" loc="p" ref="9:15"
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Ka palulanguṟu Jesulu mai panya kutjara maṉkurpa antipina kutjara kuḻu mantjinu munu ilkaṟi ira-nyakula Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungangi. Kaya nintintja tjuṯangku aṉangu tjuṯa para-ungangi. Ka mai panya tjuṯa mulararira waintarira ngaringi.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Kaya uwankarangku ngalkula paḻtjaringkula wantingu waintarira ngarinyangka. Ka ngalkula wiyaringkunyangka nintintja tjuṯangku tjana paḻtjaringkula wantinytja tjuṯa mantjiṟa piti puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ka kutjupa-aṟa Jesulu kutjungku ankula mauṉṯalpangku nyinara Godala tjapiningi. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku waṉaṟa wirkanu. Ka Jesulu tjanala tjapinu, “Nyura ninti? Ngananyaṉiya wangkanyi aṉangu tjuṯangku?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Kaya wangkangu, “Wiya tjarangkuntaya wangkapai ‘John Baptistanya.’ Kaya tjara kutjupangku wangkapai ‘Ilaitjanya.’ Kaya kutjupa tjuṯangku wangkapai nyuntu Godaku wangkatjara kutjupa irititja maḻaku wankaringkunytja.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Kaṉi nyura ngananya wangkanyi?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Ka Jesulu tjananya wangkara markuningi, “Tjukurpa nyanga palunyaya kutjupa tjuṯangka tjakultjunkuwiyangku wantima.”
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Munu palulanguṟu alatji wangkangu, “Ngula wati kura tjuṯangku ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa pikantankuku. Panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa, munu wati tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻu ngayuku puḻkaṟa kuraringkuku, munuṉiya ma-ungkuku ngayunya pungkula iluntankunytjaku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.” Tjukurpa nyanga palunya paluṟu nintintja tjuṯangka kutju wangkara tjakultjunangi.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka tjukurpa kutjupa wangkangi alatji, “Kutjupangku ngayunya waṉantjikitja mukuringkulampa uti paluṟu walytjangku kuliṟa palyantja wiyangku wantima, munu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa ngayunya kutju kuliṟa waṉanma. Tjinguṟuya nyuranya iluntanama ngayunya waṉannyangka, palu palya, nyura uti ilunytja kuliṟa nguḻuringkuwiyangku ngayunya tungun-tunguntu waṉanma tiṯutjarangku.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉa nguḻuringkuwiyangku Jesunya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku palunya waṉannyangka.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Palu aṉangungku mantatja tjuṯaku mukuringkula winki mulapa mantjiṟa kanyiṟampa ngula paluṟu ilura nyaaringkuku? Wiya, paluṟu ilura kawankatiku, panya paluṟu mantatja wiṟu tjuṯaku mukuringkula Godanya wantingi, ka mantatja tjuṯangku palunya puṯu wankaṟunanyi Godala tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 “Ka tjinguṟu aṉangu kutjupa ngayuku tjukurpa kuliṟa ngayuku mulamularingkulampa kuṉṯaringkuku aṉangu tjuṯangka miṟangka, munu ngayunya wantiku ngayuku tjukurpa kuḻu, ka palu puṟunypaṯu ngayulu ngula Watiku Katjangku pitjala palunya ngapartji wantiku ngayuku kuṉṯaringkunytjanguṟu. Panya nyara palula aṟa ngayulu Mamalanguṟu pitjaku pitalytji witulya puḻka, angelpa wiṟu tjuṯangka tjungu, munuṉa ngayulu ngapartji ngayuku kuṉṯaringkupai tjuṯa wantiku.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura nyanga kutjupa kutjupa tjuṯa kuwari ngaṟanyi, munu nyura kutjupa tjarangku ngula ilunytja kuwaripangka wankangku nyakuku, Godalu mayatja puḻkangku aṉangu tjuṯa mulapa palumpa walytjaringkunytjaku palyannyangka.” Alatji Jesulu wangkara nintiningi palumpa nintintja tjuṯangka kuliṟa mulamularingkunytjaku.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nyara palula maḻangka tjiṉṯu 8 ngaṟala wiyaringkunyangka Jesulu nintintja maṉkurpa aḻṯingu Peternya, Johnnga munu Jamesanya kuḻu, munu paluṟu tjananya puḻi murpukutu katingu puḻi katu Godala tjapintjikitja.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Munu nyara palula Godala tjapiṟa paluṟu yunpa kutjuparira irnyaningi, ka mantara kuḻu piṟanaringu munu wanangaṟa puṟunypa irnya-irnyaṟa rawa ngaṟangi.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ka paluṟu ngaṟala tjapinnyangka wati Mosenya pula Ilaitjanya utiringkula palula tjungu ngaṟala wangkangi.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Panya pula pitalytji puḻkatjara utiringu munu pula Jesula wangkangi ngaṉmanytju panya ngula nyaaringkuku Jerusalemala paluṟu ngura ilkaṟitjakutu maḻaku ankunytjaku. |src="tnLUK09V32.tif" size="col" loc="p" ref="9:31-32"
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Kaya Peternya tjana ngaṉmanypa pilu-piluringkula kunkunaringu munuya wankaringkula nyangu Jesunya pitalytji puḻkatjara ngaṟanyangka munuya wati panya kutjupa kutjara kuḻu nyangu.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Ka palulanguṟu wati panya kutjarangku Jesunya wantikatira ankunytjikitjangku kuliningi, ka Peterlu wangkangu, “Mayatja, nyanga kuwarila wiṟuṟa nyangangka ngaṟanyi. Wanyula wiltja maṉkurpa palyala kutju nyuntumpa, kutju Moseku, munu kutju Ilaitjaku!” Alatji paluṟu ngurpangku wangkangi ngunti kuliṟa pula mantangka tjukutjuku nyinanytjikitja pitjanyangka-palku.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Ka ngaṟala wangkanyangka ngangkaḻi pitjangu munu Jesunya Mosenya Ilaitjanya tjananya tjutuṉu munu wati panya nintintja maṉkurpa kuḻu tjutuṉu, kaya puḻkaṟa nguḻuringu.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ka wangka kutju utiringu ngangkaḻi unngunguṟu munu tjanala wangkangu, “Nyangatja ngayuku katja, panya ngayulu palunya iyantjikitjangku ngurkantanu. Nyanga palulaya kulinma!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ka wangkara wiyaringkunyangka ngangkaḻi panya katuringu, kaya nintintja panya maṉkurtu nyangu Jesunya kutju maḻaringkula ngaṟanyangka. Uwa, tjana wiṟu mulapa nyangangi nintintja panya maṉkurtu, palu tjana nyakunytjatjanungku kutjupa tjuṯangka wangkawiyangku wantingi unngu kutju kuliṟa. Munuya ngula kutju tjakultjunu.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Munuya mungawinki Jesunya tjana nintintja panya maṉkurpa kuḻu puḻinguṟu ukalingu, kaya aṉangu tjuṯa mulatu paluṟu pitjanyangka nyakula palulakutu ngaparikatingu.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ka wati kutjupa aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa mirangu munu Jesula puḻkaṟa ngatjiṟa wangkangu, “Nintilpai! Wanyutju nyawa katja nyanga! Panya nyanga paluṟu ngayuku katja kutju.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Katju mamungku nyangatja miratjingalpai rawangku munu uritjingaṟa aṉṯa-waṉipai mantangka, ka wiṯaly-wiṯalyaripai. Munu rawangku alatjingaṟa unytju kutju pakaṟa ankula mapalku pitjala piṟuku tjarpapai. Ka uriṟa uriṟa pakuringkula nguwanpa ilupai.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Kaṉa nyuntumpa nintintja tjuṯangka ngaṉmanytju ngatjinu mamu nyanga palunya paintjaku, kaya puṯu painingi.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ka Jesulu kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu munu tjanala wangkangu, “Nyura mulapa uwankara puṯu mulamularinganyi munu tiṯutjarangku ngunti kulini. Kaṉa yaaltjiṯu aṟangku nyuranya nyinara nintilku nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku? Pakuringanyiṉa nyuranya rawangku nintiṟa nintiṟa.” Munu palulanguṟu watingka panya wangkangu, “Katjanku ngalya-kati ngayulakutu!”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Ka tjitji panya ngalya-katinyangka mamungku piṟuku uritjingaṉu. Ka mantangka punkaṟa ngarira tjinanpungangi. Ka Jesulu mamu panya painu munu tjitji panya palyaṟunguṉu munu palumpa mama ungu.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Kaya aṉangu tjuṯa puḻkaṟa urulyaraṉu Godalu Jesulawanungku witulya puḻkangku palyannyangka nyakula.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Kuwariya watarkuriwiyangku kulinma ngayulu nyanga wangkanytja. Panya wati kutjupangku ngayunya Watiku Katjanya nintilku wati mirpaṉtju tjuṯangka, kaṉiya witiṟa katira iluntankuku.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Palu nintintja tjuṯangkuya puṯu kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, panya Godalu tjananya puṯu kulintjaku palyaṉu. Kaya puṯu nguwanpa tjukaṟurungku kuliningi munuya nguḻuringangi palula tjapintjaku.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Palulanguṟu nintintja panya tjuṯangkuyanku anga-angangku ngaparku wangkangi alatji, “Ngananya wanyu puḻka nguwanpa nyinanyi?”
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ka tjana wangkanyangka Jesulu kulintja wiya, palu paluṟu nintingku ngurkantanu tjana kulintjitja munu tjitji tjukutjuku aḻṯira palula itingka ngaṟatjunu. |src="CN01733B.TIF" size="col" loc="p" ref="9:47"
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Munu wangkangu tjanala, “Tjinguṟu nyura ngayuku nintingku tjitji tjukutjuku nyanga puṟunypa mantjiṟa pukuḻṯu walytjanmankulampa nyura ngayunya kuḻu walytjanmananyi, munu ngayunya iyantjanya kuḻu walytjanmananyi. Panya nyura walytjangku kuliṟa tjukutjukuringkulampa kutju Godala miṟangka puḻka mulapa nyinaku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Ka Johntu Jesula wangkangu, “Mayatja, nganaṉa nyangu wati kutjupangku aṉangu tjuṯanguṟu mamu tjuṯa painnyangka nyuntu witunnyangka-palku, panya paluṟu painingi nyuntunya ini wangkara. Kala palunya painu, panya paluṟu nganaṉala tjungutja wiya.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wantimaya paintja wiyangku! Panya aṉangu kutjupa nganampa kuraringkunytja wiya nyinarampa nyara paluṟu nganampa walytjaṯu nyinanyi.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Ka tjiṉṯu panya paluṟu ilaringangi Godalu Jesunya ilkaṟikutu mantjintjaku, ka paluṟu nguḻu wiyangku kulinu Jerusalemalakutu ankunytjikitjangku.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Munu wati maṉkurpa kuranyungku iyaṉu ankula ngura ngurintjaku manta Tjamiṟiyalakutu. Kaya Tjamiṟiyalawanu ankula ngura tjukutjukungka wirkanu ngura tjanampa palyantjikitja.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Palu aṉangu nyara palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya tjananya wantingi tjanampa ngurangka tjunkunytja wiyangku, panya paluṟu tjana wati Jew tjuṯa Jerusalemalakutu anangi. Nyara palulanguṟuya palunya tjananya wantingi Jew tjuṯa nyakula.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ka palumpa panya nintintja kutjarangku Jamesalu pula Johntu nyakula wangkangu Jesula, “Mayatja, nyuntu mukuringkulampa uti nganaṉa Godala tjapinma paluṟu waṟu ilkaṟinguṟu iyantjaku, ka aṉangu nyanganpa uwankara kampara wiyala.”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Palu Jesulu maḻakukutuṟa palunya pulanya painu.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Munuya ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura kutjupakutu ngapartji.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Munuya iwarangka anangi, ka wati kutjupangku palula wangkangu, “Ngayuluṉa nyuntula tjungu para-pitjalinkunytjikitja mukuringanyi nyuntu ngura tjuṯakutu ankunyangka.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ka Jesulu palula wangkangu, “Panya tuuka tjuṯaku nyarkalpa tjuṯa ngarinytjaku ngaṟanyi. Ka tjuḻpu tjuṯaku maṉngu tjuṯa ngaṟanyi tjana ngarinytjaku, palu Watiku Katjaku ngura ngaṟanytja wiya ngarikatira pakuwiyaringkunytjaku. Panya ngayulu ngura wiyatjara rawa para-pitjalinkupai.” |src="bk00051c.tif" size="col" loc="p" ref="9:58"
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Munu paluṟu wati kutjupangka wangkangu, “Ngayula tjunguriwa munuṉi waṉanma!”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, ngayunya-waraṟa kulinma, kaya ngurpa tjuṯangku nyuntumpa mama wiyaringkunyangka tjuṉutjunkuku. Palu nyuntu ankula ngura tjuṯangka para-tjakultjunama tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjatjara.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ka kutjupangku ngapartji palula wangkangu, “Mayatja, ngayulu nyuntula tjungu ankunytjikitja mukuringanyi. Palu wanyuṉi wantir'iyala-waraṟa, kaṉa ankula ngayuku walytja tjuṯa-waraṟangku tjakuṟiṟa pitjala nyuntula tjunguringkuku.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, aṉangungku Godaku waṟka palyantjikitja mukuringkula uti tiṯutjarangku palyanma maḻakukutuṟa kulintja wiyangku. Panya paluṟu piṟuku maḻakukutuṟa kuliṟampa waṟka Godalu wituntjitja puṯu tjukaṟurungku palyaṉi.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.