Lucas 9

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Munu palula maḻangka Jesulu nintintja panya 12 aḻṯira tjunguṉu munu tjananya witulyanu mamu tjuṯa aṉangu tjuṯanguṟu paintjaku munu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguntjaku.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Munu tjananya wituṉu Godaku tjukurpa aṉangu tjuṯangka para-wangkanytjaku tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjatjara. Munu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguntjaku tjananya wituṉu.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Munu tjanala wangkangu, “Kutjupa kutjupa tjuṯa katinytja wiyangkuya wantima, tjukara wiya, yakutja wiya, mai, mani munu mantara tjuṯa wiya.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Munuya tawunu kutjupangka wirkaṟa aṉangungku aḻṯira waḻingka tjunkunyangka, waḻi pala palula alatjiṯu ngarima, munuya pala palulanguṟu para-ngaṟala waṟkarima, munu ngula panya ankunytjikitjangku kutju ngura palunya wantikatima.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Palu tawunu kutjupangka wirkaṟa aṉangungku aḻṯira ngurangka tjunkuwiyangku wantinyangka, nyura uti ngura palunya wantikatima, mununku ulpuru puutanguṟu patapatala piṟuku tjananya nyakunytja wiyakitjangku. Kaya nyakula kulilku Godanya tjanampa mirpaṉarinyangka.” Alatji Jesulu tjananya wangkara wituṉu.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Kaya nintintja panya tjuṯa ma-pakaṉu. Munuya ngura tjukutjuku tjuṯangka para-pitjaliṟa Tjukurpa Palya wangkangi munu pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ka mayatja Iṟatalu panya Galileeku mayatjangku Jesulu palyantja uwankara kulinu munu puṯu kuliningi, “Wati ngananya nyangatja?” Panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuya wangkangi Johnnga ilunytjatjanu wankaringkunytja.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Kaya kutjupa tjarangku wangkangi Ilaitjanya maḻaku pitjanytja, kaya tjara kutjupangku wangkangi wangkatjara irititja kutjupa maḻaku wankaringkula pakantja. |src="CN01635b.tif" size="col" loc="p" ref="9:8"
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ka Iṟatalu wangkangu, “Johnnga panyaṉa ngaṉmanytju kata kaṯantjaku wangkangu. Palu wati nganalu nyangangku palyaṟinanyi?” Munu paluṟu Jesunya nyakunytjikitja mukuringangi.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Kaya iyantja panya tjuṯa ankunytjatjanu ngula maḻaku pitjangu munuya Jesula tjakultjunu uwankara tjana palyantjatjanungku. Ka tjananya Jesulu aḻṯira katingu ngura ini Pitjaitalakutu paluṟu tjana aṉangu tjuṯa wantikatira mauṉṯalpa nyinanytjikitjangku.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Kaya aṉangu tjuṯangku kulinu tjana ankunytja munuya maḻawanungku waṉaṟa nguṟurpaṯu tjanala tjunguringu. Ka Jesulu tjananya pitjanyangka nyakula pukuḻṯu aḻṯingu munu tjanala tjakultjunangi tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja. Munu paluṟu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguningi.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ka mungartjirira tjiṉṯu nguwanpa ma-tjarpanyangka nintintja tjuṯangku palula wangkangu, “Nyangatjala ilytjingka nyinanyi mai wiyangka. Wanyu aṉangu nyanga tjuṯa witula, kaya ara ngura nyanga ilatja tjuṯakutu munuya mai mantjiṟa ngalkula paḻtjaringkula ma-ngari ngura unytjunta.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Palu Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura alatjiṯuya tjananya uwa mai ngalkuntjaku wituntja wiyangku.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Panya ngura nyara palula kunyu wati 5,000 nyinangi winki mulapa, ka tjinguṟu minyma tjitji winkiṯu nyinangi pala palula.)
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Kaya nintintja tjuṯangku mulapaṯu nyinatjuṟa waṉaṉu paluṟu wangkanyangka. |src="cn01717B.tif" size="col" loc="p" ref="9:15"
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Ka palulanguṟu Jesulu mai panya kutjara maṉkurpa antipina kutjara kuḻu mantjinu munu ilkaṟi ira-nyakula Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungangi. Kaya nintintja tjuṯangku aṉangu tjuṯa para-ungangi. Ka mai panya tjuṯa mulararira waintarira ngaringi.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Kaya uwankarangku ngalkula paḻtjaringkula wantingu waintarira ngarinyangka. Ka ngalkula wiyaringkunyangka nintintja tjuṯangku tjana paḻtjaringkula wantinytja tjuṯa mantjiṟa piti puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ka kutjupa-aṟa Jesulu kutjungku ankula mauṉṯalpangku nyinara Godala tjapiningi. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku waṉaṟa wirkanu. Ka Jesulu tjanala tjapinu, “Nyura ninti? Ngananyaṉiya wangkanyi aṉangu tjuṯangku?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Kaya wangkangu, “Wiya tjarangkuntaya wangkapai ‘John Baptistanya.’ Kaya tjara kutjupangku wangkapai ‘Ilaitjanya.’ Kaya kutjupa tjuṯangku wangkapai nyuntu Godaku wangkatjara kutjupa irititja maḻaku wankaringkunytja.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Kaṉi nyura ngananya wangkanyi?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ka Jesulu tjananya wangkara markuningi, “Tjukurpa nyanga palunyaya kutjupa tjuṯangka tjakultjunkuwiyangku wantima.”
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Munu palulanguṟu alatji wangkangu, “Ngula wati kura tjuṯangku ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa pikantankuku. Panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa, munu wati tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻu ngayuku puḻkaṟa kuraringkuku, munuṉiya ma-ungkuku ngayunya pungkula iluntankunytjaku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.” Tjukurpa nyanga palunya paluṟu nintintja tjuṯangka kutju wangkara tjakultjunangi.
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka tjukurpa kutjupa wangkangi alatji, “Kutjupangku ngayunya waṉantjikitja mukuringkulampa uti paluṟu walytjangku kuliṟa palyantja wiyangku wantima, munu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa ngayunya kutju kuliṟa waṉanma. Tjinguṟuya nyuranya iluntanama ngayunya waṉannyangka, palu palya, nyura uti ilunytja kuliṟa nguḻuringkuwiyangku ngayunya tungun-tunguntu waṉanma tiṯutjarangku.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉa nguḻuringkuwiyangku Jesunya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku palunya waṉannyangka.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Palu aṉangungku mantatja tjuṯaku mukuringkula winki mulapa mantjiṟa kanyiṟampa ngula paluṟu ilura nyaaringkuku? Wiya, paluṟu ilura kawankatiku, panya paluṟu mantatja wiṟu tjuṯaku mukuringkula Godanya wantingi, ka mantatja tjuṯangku palunya puṯu wankaṟunanyi Godala tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku.
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 “Ka tjinguṟu aṉangu kutjupa ngayuku tjukurpa kuliṟa ngayuku mulamularingkulampa kuṉṯaringkuku aṉangu tjuṯangka miṟangka, munu ngayunya wantiku ngayuku tjukurpa kuḻu, ka palu puṟunypaṯu ngayulu ngula Watiku Katjangku pitjala palunya ngapartji wantiku ngayuku kuṉṯaringkunytjanguṟu. Panya nyara palula aṟa ngayulu Mamalanguṟu pitjaku pitalytji witulya puḻka, angelpa wiṟu tjuṯangka tjungu, munuṉa ngayulu ngapartji ngayuku kuṉṯaringkupai tjuṯa wantiku.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura nyanga kutjupa kutjupa tjuṯa kuwari ngaṟanyi, munu nyura kutjupa tjarangku ngula ilunytja kuwaripangka wankangku nyakuku, Godalu mayatja puḻkangku aṉangu tjuṯa mulapa palumpa walytjaringkunytjaku palyannyangka.” Alatji Jesulu wangkara nintiningi palumpa nintintja tjuṯangka kuliṟa mulamularingkunytjaku.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nyara palula maḻangka tjiṉṯu 8 ngaṟala wiyaringkunyangka Jesulu nintintja maṉkurpa aḻṯingu Peternya, Johnnga munu Jamesanya kuḻu, munu paluṟu tjananya puḻi murpukutu katingu puḻi katu Godala tjapintjikitja.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Munu nyara palula Godala tjapiṟa paluṟu yunpa kutjuparira irnyaningi, ka mantara kuḻu piṟanaringu munu wanangaṟa puṟunypa irnya-irnyaṟa rawa ngaṟangi.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Ka paluṟu ngaṟala tjapinnyangka wati Mosenya pula Ilaitjanya utiringkula palula tjungu ngaṟala wangkangi.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Panya pula pitalytji puḻkatjara utiringu munu pula Jesula wangkangi ngaṉmanytju panya ngula nyaaringkuku Jerusalemala paluṟu ngura ilkaṟitjakutu maḻaku ankunytjaku. |src="tnLUK09V32.tif" size="col" loc="p" ref="9:31-32"
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Kaya Peternya tjana ngaṉmanypa pilu-piluringkula kunkunaringu munuya wankaringkula nyangu Jesunya pitalytji puḻkatjara ngaṟanyangka munuya wati panya kutjupa kutjara kuḻu nyangu.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Ka palulanguṟu wati panya kutjarangku Jesunya wantikatira ankunytjikitjangku kuliningi, ka Peterlu wangkangu, “Mayatja, nyanga kuwarila wiṟuṟa nyangangka ngaṟanyi. Wanyula wiltja maṉkurpa palyala kutju nyuntumpa, kutju Moseku, munu kutju Ilaitjaku!” Alatji paluṟu ngurpangku wangkangi ngunti kuliṟa pula mantangka tjukutjuku nyinanytjikitja pitjanyangka-palku.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Ka ngaṟala wangkanyangka ngangkaḻi pitjangu munu Jesunya Mosenya Ilaitjanya tjananya tjutuṉu munu wati panya nintintja maṉkurpa kuḻu tjutuṉu, kaya puḻkaṟa nguḻuringu.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ka wangka kutju utiringu ngangkaḻi unngunguṟu munu tjanala wangkangu, “Nyangatja ngayuku katja, panya ngayulu palunya iyantjikitjangku ngurkantanu. Nyanga palulaya kulinma!”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ka wangkara wiyaringkunyangka ngangkaḻi panya katuringu, kaya nintintja panya maṉkurtu nyangu Jesunya kutju maḻaringkula ngaṟanyangka. Uwa, tjana wiṟu mulapa nyangangi nintintja panya maṉkurtu, palu tjana nyakunytjatjanungku kutjupa tjuṯangka wangkawiyangku wantingi unngu kutju kuliṟa. Munuya ngula kutju tjakultjunu.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Munuya mungawinki Jesunya tjana nintintja panya maṉkurpa kuḻu puḻinguṟu ukalingu, kaya aṉangu tjuṯa mulatu paluṟu pitjanyangka nyakula palulakutu ngaparikatingu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Ka wati kutjupa aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa mirangu munu Jesula puḻkaṟa ngatjiṟa wangkangu, “Nintilpai! Wanyutju nyawa katja nyanga! Panya nyanga paluṟu ngayuku katja kutju.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Katju mamungku nyangatja miratjingalpai rawangku munu uritjingaṟa aṉṯa-waṉipai mantangka, ka wiṯaly-wiṯalyaripai. Munu rawangku alatjingaṟa unytju kutju pakaṟa ankula mapalku pitjala piṟuku tjarpapai. Ka uriṟa uriṟa pakuringkula nguwanpa ilupai.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Kaṉa nyuntumpa nintintja tjuṯangka ngaṉmanytju ngatjinu mamu nyanga palunya paintjaku, kaya puṯu painingi.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Ka Jesulu kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu munu tjanala wangkangu, “Nyura mulapa uwankara puṯu mulamularinganyi munu tiṯutjarangku ngunti kulini. Kaṉa yaaltjiṯu aṟangku nyuranya nyinara nintilku nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku? Pakuringanyiṉa nyuranya rawangku nintiṟa nintiṟa.” Munu palulanguṟu watingka panya wangkangu, “Katjanku ngalya-kati ngayulakutu!”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Ka tjitji panya ngalya-katinyangka mamungku piṟuku uritjingaṉu. Ka mantangka punkaṟa ngarira tjinanpungangi. Ka Jesulu mamu panya painu munu tjitji panya palyaṟunguṉu munu palumpa mama ungu.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Kaya aṉangu tjuṯa puḻkaṟa urulyaraṉu Godalu Jesulawanungku witulya puḻkangku palyannyangka nyakula.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kuwariya watarkuriwiyangku kulinma ngayulu nyanga wangkanytja. Panya wati kutjupangku ngayunya Watiku Katjanya nintilku wati mirpaṉtju tjuṯangka, kaṉiya witiṟa katira iluntankuku.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Palu nintintja tjuṯangkuya puṯu kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, panya Godalu tjananya puṯu kulintjaku palyaṉu. Kaya puṯu nguwanpa tjukaṟurungku kuliningi munuya nguḻuringangi palula tjapintjaku.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Palulanguṟu nintintja panya tjuṯangkuyanku anga-angangku ngaparku wangkangi alatji, “Ngananya wanyu puḻka nguwanpa nyinanyi?”
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ka tjana wangkanyangka Jesulu kulintja wiya, palu paluṟu nintingku ngurkantanu tjana kulintjitja munu tjitji tjukutjuku aḻṯira palula itingka ngaṟatjunu. |src="CN01733B.TIF" size="col" loc="p" ref="9:47"
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Munu wangkangu tjanala, “Tjinguṟu nyura ngayuku nintingku tjitji tjukutjuku nyanga puṟunypa mantjiṟa pukuḻṯu walytjanmankulampa nyura ngayunya kuḻu walytjanmananyi, munu ngayunya iyantjanya kuḻu walytjanmananyi. Panya nyura walytjangku kuliṟa tjukutjukuringkulampa kutju Godala miṟangka puḻka mulapa nyinaku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Ka Johntu Jesula wangkangu, “Mayatja, nganaṉa nyangu wati kutjupangku aṉangu tjuṯanguṟu mamu tjuṯa painnyangka nyuntu witunnyangka-palku, panya paluṟu painingi nyuntunya ini wangkara. Kala palunya painu, panya paluṟu nganaṉala tjungutja wiya.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wantimaya paintja wiyangku! Panya aṉangu kutjupa nganampa kuraringkunytja wiya nyinarampa nyara paluṟu nganampa walytjaṯu nyinanyi.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Ka tjiṉṯu panya paluṟu ilaringangi Godalu Jesunya ilkaṟikutu mantjintjaku, ka paluṟu nguḻu wiyangku kulinu Jerusalemalakutu ankunytjikitjangku.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Munu wati maṉkurpa kuranyungku iyaṉu ankula ngura ngurintjaku manta Tjamiṟiyalakutu. Kaya Tjamiṟiyalawanu ankula ngura tjukutjukungka wirkanu ngura tjanampa palyantjikitja.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Palu aṉangu nyara palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya tjananya wantingi tjanampa ngurangka tjunkunytja wiyangku, panya paluṟu tjana wati Jew tjuṯa Jerusalemalakutu anangi. Nyara palulanguṟuya palunya tjananya wantingi Jew tjuṯa nyakula.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Ka palumpa panya nintintja kutjarangku Jamesalu pula Johntu nyakula wangkangu Jesula, “Mayatja, nyuntu mukuringkulampa uti nganaṉa Godala tjapinma paluṟu waṟu ilkaṟinguṟu iyantjaku, ka aṉangu nyanganpa uwankara kampara wiyala.”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Palu Jesulu maḻakukutuṟa palunya pulanya painu.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Munuya ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura kutjupakutu ngapartji.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Munuya iwarangka anangi, ka wati kutjupangku palula wangkangu, “Ngayuluṉa nyuntula tjungu para-pitjalinkunytjikitja mukuringanyi nyuntu ngura tjuṯakutu ankunyangka.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ka Jesulu palula wangkangu, “Panya tuuka tjuṯaku nyarkalpa tjuṯa ngarinytjaku ngaṟanyi. Ka tjuḻpu tjuṯaku maṉngu tjuṯa ngaṟanyi tjana ngarinytjaku, palu Watiku Katjaku ngura ngaṟanytja wiya ngarikatira pakuwiyaringkunytjaku. Panya ngayulu ngura wiyatjara rawa para-pitjalinkupai.” |src="bk00051c.tif" size="col" loc="p" ref="9:58"
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Munu paluṟu wati kutjupangka wangkangu, “Ngayula tjunguriwa munuṉi waṉanma!”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, ngayunya-waraṟa kulinma, kaya ngurpa tjuṯangku nyuntumpa mama wiyaringkunyangka tjuṉutjunkuku. Palu nyuntu ankula ngura tjuṯangka para-tjakultjunama tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjatjara.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ka kutjupangku ngapartji palula wangkangu, “Mayatja, ngayulu nyuntula tjungu ankunytjikitja mukuringanyi. Palu wanyuṉi wantir'iyala-waraṟa, kaṉa ankula ngayuku walytja tjuṯa-waraṟangku tjakuṟiṟa pitjala nyuntula tjunguringkuku.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, aṉangungku Godaku waṟka palyantjikitja mukuringkula uti tiṯutjarangku palyanma maḻakukutuṟa kulintja wiyangku. Panya paluṟu piṟuku maḻakukutuṟa kuliṟampa waṟka Godalu wituntjitja puṯu tjukaṟurungku palyaṉi.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.