Lucas 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF
1 Ka Saturday kutjupangka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesunya anu mai ngalkuntjikitja wati Paṟatji puḻkaku waḻikutu. Kaya Paṟatji kutjupa tjuṯangku munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu waḻi pala palulaṯu tjunguringkula ngalkuningi, munuya Jesunya ilangku aṟuṟa nyangangi.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Panya wati kutju tjunta kutjara munu miṉa kutjara raa-raa puḻkatjara Jesula kuranyu nyinangi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ka Jesulu palunya nyakula Paṟatji tjuṯangka munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangka kuḻu tjapinu wangkara, “Nganampa palya ngaṟanyi Saturday-ngka pikatjara palyaṟunguntjaku tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka, munta wantikula tjiṟirpi kutjupaku?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Kaya uwankara alatjiṯu pilunpa nyinangi wangkanytja wiya.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Munu maḻangka Jesulu wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Tjinguṟu nyuntumpa katja munta tjinguṟu puluka tjiṟirpi pakuwiyaringkupaingka wellangka punkaṟa tjarpanyangkampa nyuntu palunya ilaṟa walatjunkupai mungawinkiku paṯaṟa wantinytja wiyangku.”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Kaya nyangatja kuliṟa unngu kuliningi, “Uwa pala.” Munuya ngapartji wangkanytjikitjangku puṯu kuliningi, munuya wangka wiya alatjiṯu ngaṟangi.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Ka waḻi pala palula Jesulu nyangu aṉangu tjuṯangku tjarpara tjiya wiṟu nyinakatinytjikitjangku walytjangku ngurkantankunyangka munu paluṟu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Tjinguṟu kutjupangku nyuntunya mai puḻkaku aḻṯinyangkampa pitjala tjiya wiṟungka ngurkantaṟa kuranyu nyinakatiwiyangku wantima. Tjinguṟu aṉangu kutjupa ngaṉmanytju aḻṯingu mai pala palumpaṯu. Ka paluṟu tjinguṟu wati mayatja puṟunypa nyuntula waintaṟa nguwanpa.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ka panya nyuntunya maiku aḻṯinytjalu tjinguṟu pitjala nyuntula wangkaku, ‘Nyuntu pala nyinanytjitjangka wati nyangatja nyinatjura kuranyu munu nyuntu nyangangka nyinakati maḻa nguwanpa.’ Ka nyuntu paluṟu alatjingannyangka puḻkaṟa kuṉṯaringkuku munun pakaṟa maḻarku nyinakatiku.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 “Palu utin kutjupangku nyuntunya maiku aḻṯinyangkampa ngaṉmanypa alatjiṯu ankula tjiya kutjupangka maḻa nyinama, kanta paluṟu nyuntunya maiku panya aḻṯinytjalu pitjala nyakula wangkaku, ‘Walytja wiṟu, pakaṟa pitja munu tjiya nyanga wiṟungka kuranyu nyinakati!’ Kan kutjupa tjuṯangka kuranyulta nyinaku.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 “Palu nyuntunku walytjangku puḻkanmankunyangkampanta maḻa tjunkuku, palu nyuntu walytjangku tjukutjuku kulinnyangkampanta kuranyu tjunkuku. Alatji Godalu palyalpai.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Munu Jesulu wangkangu wati panya palunya maiku aḻṯinytjanya panya, “Nyuntu mai puḻka palyaṟampa aḻṯiwiyangku wantima, nyuntumpa kuṯa maḻanypa maḻpa tjuṯa, munu wati mani puḻkatjara kuḻu, munu nyuntula itingka nyinanytja tjuṯa kuḻukuḻu, panya nyuntu aḻṯinyangkampa, tjana kuḻu ngula mai puḻka palyantjatjanungku, nyuntunya ngapartji palu puṟunypaṯu aḻṯiku.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Palu mai puḻka palyaṟampa aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa, nyumpu tjuṯa munu lurpalpai tjuṯa kuḻu aḻṯi, munu kuṟu pati tjuṯa kuḻu.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Panya paluṟu tjana nyuntunya ngapartji puṯu ungkupai, kanta ngula Godalu nyuntunya ngapartji ungkula pukuḻmankuku tjiṟirpi maḻatjangka panya aṉangu Godaku walytja tjuṯa ngula ilunytjatjanu pakantjitjangka.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Ka Jesulu wangkara wiyaringkunyangka wati kutjupangku palula itingka nyinara wangkangu, “Ngula Godaku walytja tjuṯa palula tjunguringkula mai puḻka ngalkuku Godalu tjananya mayatjangku kanyinnyangka, kaya palulanguṟu pukuḻpa mulapa nyinaku.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ka Jesulu palula ngapartji wangkangu tjukurpa aṟa kutjupatjara nyanga alatji, “Wati puḻkangku aṉangu maḻpa tjuṯaku mai puḻka palyantjikitja mukuringangi munu paluṟu tjanala ngaṉmanytju tjakultjunu ngula pitjanytjaku.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ka mai panya ritiringkunyangka paluṟu wati palumpa waṟkaripai iyaṉu ankula nyara palunya tjananya aḻṯinytjaku wangkara, ‘Pitjaya! Mai uwankara palyaṟa tjunkunytja riti ngarinyi.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Kaya uwankarangku kutjungku kutjungku wantinytjikitjangku wangkangi. Kutjungku alatji wangkangu, ‘Ngayulu kuwari manta payamilaṉu, munuṉa ankula nyakunytjikitja mukuringanyi. Ka-puṯa nyuntumpa mayatjangka ma-wangka ngayulu puṯu pitjanytja.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Ka kutjupangku ngapartji wangkangu palula, ‘Ngayulu puluka kutjara maṉkurpa payamilaṉu maḻpaṟara maḻpaṟara munuṉa tjananya arkaṟa waṟkamilantjikitja mukuringanyi. Ka-puṯa nyuntumpa mayatjangka ma-wangka ngayulu puṯu pitjanytja.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Ka kutjupangku ngapartji wangkangu, ‘Ngayulu kuwari kutju kungkawaṟa aḻṯingu munuṉa kuringka nyinanytjikitja mukuringanyi. Ka nyuntumpa panya mayatjangka ma-tjakultjura ngayulu puṯu pitjanytja.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Ka wati panya waṟkangku maḻaku ankula tjana wangkanytjitja uwankara mayatjangka tjakultjunu. Ka paluṟu puḻkaṟa mirpaṉarira wangkangu palula, ‘Wala puḻka ara tawunukutu munu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa iwara puḻka tjuṯangka munu tjukutjuku tjuṯangka kuḻu nyakulampa tjananya aḻṯira ngalya-kati, nyumpu tjuṯa, kuṟu pati tjuṯa kuḻukuḻu munu lurpalpai tjuṯa kuḻu.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “Ka paluṟu mulapaṯu ankula aḻṯira ngalya-katingu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa, munu palulanguṟu wangkangu, ‘Mayatja, panya nyuntu wangkanytjitjangkaya pitjangu, palu ruuma angantja wiyaṯu ngaṟanyi.’ |src="tnLUK14V22.tif" size="col" loc="p" ref="14:22-23"
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Ka mayatjangku panya piṟuku wangkangu wati panya waṟkangka, ‘Ara ilytjikutu munu iwara kutjupa tjuṯanguṟu aḻṯira ngalya-kati ngayuku waḻi angantjaku.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ka aṉangu panya ngayulu ngaṉmanytju aḻṯinytjitja tjuṯangkuya puṯu mai ngalkuku ngayula tjungungku.’” Alatji Jesulu tjukurpa tjanala wangkangi nintintjikitjangku panya paluṟu aṉangu tjuṯaku puḻkaṟa mukuringanyi palulakutu pitjala tjunguringkunytjaku.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kaya aṉangu tjuṯa mulapa Jesula tjungu anangi, ka paluṟu maḻakukutuṟa tjanala wangkangu,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Kutjupa tjinguṟu ngayuku nintintja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti ngayuku puḻkaṟa mukuringama munu palumpa mamaku, ngunytjuku, kuriku, tjitjiku, nyarumpaku, kuṯaku munu paluṟunku kuḻu tjuku nguwanpa mukuringama. Panya paluṟu ngayuku waintaṟa tjanampa puḻkaṟa mukuringkulampa puṯu ngayuku nintintja nyinaku.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Uwa, nyura ngayuku nintintja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti tiṯutjarangku ngayunya waṉanma pakuringkuwiyangku ilunytjakutu-wangkara. Palu nyura tjinguṟu puṉu kaṯakutjarangka ilunytjikitja kuliṟa nguḻuringkulampa nyura puṯu ngayuku nintintja nyinaku.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Panya kutjupangku tjinguṟu waḻi waṟa palyantjikitja mukuringkulampa uti paluṟu ngaṉmanytju nyinakatira mani-waraṟa kantamilanma nyakunytjikitjangku tjinguṟu mani puḻka ngarinyi waḻi palunya palyaṟa wiyantjaku.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Palu tjinguṟu paluṟu mani kantamilalwiyangku watarkungku waṯa-waraṟa palyaṟa tjunkulampa tjinguṟu paluṟu puṯu uwankara palyaṟa wiyalku mani wiyaringkunyangka. Ka ngaṯalpaṯu palyaṟa wiyantja wiyaṯu wiyaringkuku, ka aṉangu tjuṯangku palunya nyakula ikaringkuku.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Munuya wangkaku, ‘Wati nyangangku panya waḻi palyaningi, palu palyaṟa wiyantja wiyaṯu, nyangatja kuwaripaṯu ngaṟanyi.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Munu tjukurpa pala palu puṟunypa kutjupa nintiringkunytjikitjangku kulila. Panya Mayatja puḻkangku wati tjaultji tjuṯa pika pungkunytjaku katingi nampa nyangatja 10,000. Ka ankunyangka kutjupangku tjinguṟu pitjala wangkangu palula, ‘Kulila, nyaratja mayatja kutjupangku nyuranya ngapartji pika pungkunytjikitjangku ngalya-katinyi tjaultji tjuṯa mulapa nampa nyangatja 20,000 nyuntumpa tjaultjingka muṉkara mulapa.’
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Munu paluṟu tjananya pika pungkula wiyantjikitjangku puṯu kuliṟampa wati kutjupa maṉkurpa tjakulpa iyaṉu ankula tjananya ngaparikatira kalypangku wangkara markuntjaku tjaultji panya kutjupa tjuṯa parari kuwaripaṯu pitjanyangka.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 “Ka palu puṟunypa ngaṟanyi nyurampa, panya nyura ngayuku nintintja tjuṯa nyinanytjikitja mukuringkulampa nyura uti puḻkaṟa kulinma. Panya nyura kutjupa kutjupa uwankara wantira ngayuku puḻkaṟa mukuringkula kutju ngayuku nintintja nyinaku.” Alatji Jesulu tjananya wangkangi.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Munu piṟuku wangkangi tjukurpa kutjupa nintintjikitjangku alatji, “Panya tjaltu wiṟu mulapa ngaṟanyi, palu tjinguṟu tjaltu paluṟu mayu wiyaringkunyangkampa yaaltjingaṟa piṟuku tjaltu paluṟu palyaringkupai mayu wiṟuringkunytjaku?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Wiya tjaltu paluṟu mayu wiyaringkupai alatjiṯu, ka nyamparingkunyangka waṉipai. Ka nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu nyurala wangkanytja.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.