Joel 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ngayuluṉa wati ini Tjawilnga panya wati Pitjuwilku katja, munuṉa tjukurpa nyangatja Mayatja Godalu nintinnyangka kulintjatjanungku nyurala tjakultjunanyi.
1 Oráculo do Senhor dirigido a Joel, filho de Fatuel.
2 — ausente —
2 Ouvi isto, anciãos, estai atentos, vós todos habitantes da terra! Aconteceu uma coisa semelhante em vossos dias, ou nos dias de vossos pais?
3 — ausente —
3 Narrai-o a vossos filhos, vossos filhos a seus filhos, e estes à geração seguinte!
4 — ausente —
4 O que a lagarta deixou, o gafanhoto devorou; o que deixou o gafanhoto, o roedor devorou; e o que ficou do roedor, o devastador comeu.
5 — ausente —
5 Despertai, ó ébrios, e chorai; bebedores de vinho, lamentai-vos, porque o suco da vinha foi tirado da vossa boca!
6 — ausente —
6 Minha terra foi invadida por um povo forte e inumerável; seus dentes são dentes de leão, e tem mandíbulas de leoa.
7 — ausente —
7 Devastou o meu vinhedo, destruiu minha figueira, descascou-a completamente, lançou-a por terra e seus ramos tornaram-se brancos.
8 — ausente —
8 Clama como uma virgem cingida de saco para chorar o prometido de sua juventude.
9 — ausente —
9 Já não há oferta nem libação no templo do Senhor. Os sacerdotes, servos do Senhor, estão de luto.
10 — ausente —
10 Os campos estão devastados, o solo enlutado. O trigo foi destruído, o mosto perdido, o óleo estragado.
11 — ausente —
11 Os lavradores estão desamparados, os vinhateiros lamentam-se por causa do trigo e da cevada, porque a colheita foi destruída.
12 — ausente —
12 A vinha secou, a figueira murchou; a romãzeira, a palmeira, a macieira, todas as árvores definham; a alegria, envergonhada, foi para longe dos homens.
13 — ausente —
13 Revesti-vos de sacos, sacerdotes, e batei no peito! Lamentai-vos, ministros do altar! Vinde, passai a noite vestidos de saco, servos de meu Deus!
14 — ausente —
14 Publicai o jejum, convocai a assembléia, reuni os anciãos e toda a população no templo do Senhor, vosso Deus,
15 — ausente —
15 e clamai ao Senhor: Ai, que dia! O dia do Senhor, com efeito, está próximo, e vem como um furacão desencadeado pelo Todo-poderoso.
16 “Uwa, tjiṉṯilyka mungilyingkuya pitjala nganampa mai ngalkula wiyaṉu nganaṉa ngaṟala nyakunyangka. Kala nyanga alatjirinyangka nyakula nganaṉa uwankara timpulangka tjarpara Godanya waḻkuntjikitja puṯu alatjiṯu pukuḻarinyi.
16 Acaso não foi sob os nossos olhos que desapareceu todo o mantimento e se desvaneceram do templo de nosso Deus a alegria e o regozijo?
17 Panya nganaṉa mai puḻka kaana tjuṯangka pakaltjingaṉu, ka nyanga kuwari uwankara wiya ngaṟanyi, ka uṉinypa kutjupa tjuṯa manta unngu kutju ngarinyi pakantja wiya. Ka wiltja panya mai uṯuḻuṟa tjunkupai tjuṯa uḻṯu ngaṟala piḻukatira mantangka ngarinyi.
17 As sementes secaram sob os torrões, os celeiros estão vazios, os armazéns, arruinados, porque falta o trigo.
18 “Kaya puluka tjuṯa waara para-pitjaliṟa mai-tjiratja mirara waṉinyi ukiṟi puṯu nguriṟa. Kaya tjiipi munu nanikuta tjuṯa kuḻu paḻtjatjiratja wawanyarira ngarira waṉinyi.
18 Como geme o rebanho, e como anda errante o gado por falta de pastagens! Até mesmo os rebanhos de ovelhas padecem.
19 — ausente —
19 Clamo a vós, Senhor, porque o fogo devorou a erva do deserto, a chama queimou todas as árvores do campo;
20 — ausente —
20 os próprios animais selvagens suspiram por vós, porque as correntes das águas secaram, e o fogo devorou a erva do deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Joel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.