Êxodo 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Ka palulanguṟu piṟuku Mayatja Godalu wangkangu Mosela, “Kuwariṉa piṟuku nyuntula wangkanyi tjukurpa kutjupa nyuntu kuliṟa Piiṟala ankula ma-tjakultjunkunytjaku!” Ka Moselu tjukurpa wangkanyangka kulinu munu ankula mayatja panya Piiṟala tjukaṟurungku tjakultjunu nyanga alatji, “Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Mayatjangku, ngayunya iyaṉu nyuntulakutu palumpa tjukurpa nyuntula tjakultjunkunytjaku. Alatji paluṟu nyuntunya wangkanyi, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma paluṟu tjana ankula ngayunya waḻkuntjaku.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 — ausente —
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 — ausente —
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 — ausente —
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 — ausente —
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Ka mulapaṯu mungawinki Mayatja Godalu palyaṉu panya paluṟu wangkanytjatjanungku. Ka kuka tjuṯa aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯaku pikatjararingkula uwankara ilungu. Palu Israelkunu tjuṯaku kuka tjuṯa pika wiya ilunytja wiya uwankara wankaṟu ngaṟangi.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Ka Piiṟalu wati maṉkurpa wituṟa iyaṉu Israelkunu tjuṯaku ngurakutu. Ka paluṟu tjana ankula nyangu Israelkunu tjuṯaku kuka tjuṯa ilunytja wiya alatjiṯu wanka ngaṟala waṉinyangka. Munuya pitjala Piiṟala tjakultjunu. Palu Piiṟalu piṟuku panya palu puṟunypaṯu Godala tungunpungkula tjananya Israelkunu tjuṯa wantir'iyantja wiyangku kanyiningi.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Ka Godalu piṟuku Mosela pulala Aaronta wangkangu, “Maṟangku pula tjuṉpa mantjila kuḻkunguṟu. Ka Mose, nyuntu mayatja Piiṟala miṟangka katu waṉi ilkaṟingka.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Ka tjuṉpa panya paluṟu lipiringkula ulpuru puḻkaringkuku munu manta Itjipala winkingka angalku. Ka ulpuru panya tjuṉpa palulanguṟu pika kunmaṉu tjuṯa nyinakatiku aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯaku miṟingka kuka tjuṯangka kuḻu. Munu kunmaṉu panya paluṟu tjana raa-raaringkula aḻa-aḻaringkula pika puḻkaringkuku.” Alatji Godalu wangkangu Moselu pula Aarontu palyantjaku.
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Ka paluṟu pula tjuṉpa waṟunguṟu mantjiṟa katingu munu pula ankula Piiṟala miṟangka ngaṟangu munu palulanguṟu Moselu tjuṉpa panya palunya ilkaṟikutu waṉingu, ka tjuṉpa palulanguṟu aṉangu tjuṯa kunmaṉutjararingu kuka tjuṯa kuḻu. Ka palulanguṟu pika panya kunmaṉu tjuṯa kuraringkula aḻa-aḻaringu.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Ka Piiṟaku ngangkaṟi tjuṯa puṯu nguwanpa pitjangi Moselakutu panya paluṟu tjana kuḻu kunmaṉu tjuṯatjararingu. Ka aṉangu Itjipanya nguraṟa uwankara kuḻu palu puṟunyaringu.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Palu Godalu Piiṟanya tungun-tungunpa palyaṉu kulilwiyangku wantinytjaku, ka paluṟu mulapaṯu kulilwiyangku wantingi Moselu pula Aarontu wangkanyangka, panya alatjirinytjaku Godalu ngaṉmanytju Mosela wangkangu.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Ka piṟuku Godalu Mosela wangkangu, “Mungawinki mulapa pakala munu ankula Piiṟala tjakultjura tjukurpa nyanga ngayulu kuwari nyuntula wangkanytja.” Ka Moselu tjukurpa wangkanyangka kulinu munu ankula mayatja panya Piiṟala tjukaṟurungku tjakultjunu nyanga alatji, “Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Mayatjangku, ngayunya iyaṉu nyuntulakutu palumpa tjukurpa nyuntula tjakultjunkunytjaku. Alatji paluṟu nyuntunya wangkanyi, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma paluṟu tjana ankula ngayunya waḻkuntjaku.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Ka tjinguṟu nyuntu alatji palyalwiyangku wantinyangkampa ngayulu witulya puḻkangku nyuntunya puḻkaṟa alatjiṯu pikantankuku munu nyuntumpa wati mayatja tjuṯa munu nyuntumpa aṉangu tjuṯa kuḻu, nyanga Itjipanya nguraṟa uwankara. Kan palulanguṟu nintiringkula kulilku panya ngayulu witulya puḻka mulapa nyinanyi uwankarangka waintarinytja, ka kutjupa ngayulu puṟunypa nyinanytja wiya alatjiṯu.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Tjinguṟu ngayulu ngaṉmanytju nyuntunya pika kura mulapa ungama nyuntumpa aṉangu tjuṯa kuḻu, ka nyura pika puḻkaringkula iluma uwankara alatjiṯu.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Palu ngayulu nyuranya wantingu iluntankunytja wiyangku, nyura witulya puḻkangku palyannyangka nyakula ngayuku nintiringkunytjaku, munu aṉangu manta winkitjangku kuḻu kuliṟa ngayunya ini kulintjaku witulya puḻkanya.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Palu nyuntu kaṉany-kaṉanypa alatjiṯu nyinanyi, munu panyan ngayula tungunpungkula ngayuku aṉangu tjuṯa wangaṉarangku wantir'iyalwiyangku kanyini rawangku.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Ka palulanguṟu ngayulu mungawinki kunaṯa puḻkanya iyaṉi apu puṟunypa punkantjaku ngura Itjipalawanu, panya ngura pala palula ngaṉmanypa kunaṯa nyanga puṟunypa punkantja wiyaṯu.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Ala, kuwari wangka nyuntumpa waṟkatjara tjuṯa nyanytju, puluka, tjiipi, kuka uwankara waḻingka unngu tjarpatjunkunytjaku kunaṯangku tjananya atuṟa iluntankunytjaku-tawara. Panya mungawinki kunaṯa puḻkangku punkaṟa uwankara uṟilta ngaṟanyangka atuṟa iluntankuku aṉangu tjuṯa kuḻu, kaya uti uwankara wankaringkunytjikitja waḻi unngu tjarpama.’” Alatji Moselu mayatja Piiṟala tjakultjunu Godalu panya wangkanytja uwankara.
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Ka Piiṟaku wati mayatja kutjupa tjarangku kulinu Mayatja Godaku tjukurpa Moselu tjakultjunkunyangka, munuya kunaṯangku atuntjaku-tawara wala puḻka anu tjanampa kuka munu aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu mantjiṟa waḻi unngu tjarpatjunkunytjikitja.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Palu kutjupa tjarangku Godaku tjukurpa kuliṟa wantingu munuya tjanampa kuka tjuṯa, aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu tjarpatjunkuwiyangku wantingi, kaya uṟilta ngaṟangi.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Ka palulanguṟu Godalu wangkangu Mosela, “Tjukaranku katula munu wiḻitjura ilkaṟikutu, ka palulanguṟu kunaṯangku punkaṟa Itjipala lipiwanungku atulku aṉangu, kuka, puṉu, ukiṟi kuḻu ngura Itjipala uwankarangka.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 — ausente —
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 — ausente —
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Ka aḻa lipiwanungku kunaṯangku atuningi Itjipala uwankarangka uṟilta ngaṟanyangka aṉangu, kuka kuḻu munu ukiṟi, puṉu tjuṯa kuḻu atuṟa uwankara wiyaṉu.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 — ausente —
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 — ausente —
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 — ausente —
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 — ausente —
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 — ausente —
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 — ausente —
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Munu wangkara wiyaringkula Moselu Piiṟanya wantikatingu munu waḻinguṟu ma-pakaṟa uṟilkutu anu tawunu wantikatira, munu palulanguṟu maṟa katuringkula Mayatja Godala tjapiningi, ka kunaṯa mulapaṯu wiyaringu mina tuutjara kuḻu.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 — ausente —
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 — ausente —
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.