Êxodo 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka palulanguṟu piṟuku Mayatja Godalu wangkangu Mosela, “Kuwariṉa piṟuku nyuntula wangkanyi tjukurpa kutjupa nyuntu kuliṟa Piiṟala ankula ma-tjakultjunkunytjaku!” Ka Moselu tjukurpa wangkanyangka kulinu munu ankula mayatja panya Piiṟala tjukaṟurungku tjakultjunu nyanga alatji, “Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Mayatjangku, ngayunya iyaṉu nyuntulakutu palumpa tjukurpa nyuntula tjakultjunkunytjaku. Alatji paluṟu nyuntunya wangkanyi, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma paluṟu tjana ankula ngayunya waḻkuntjaku.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 — ausente —
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 — ausente —
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 — ausente —
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 — ausente —
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Ka mulapaṯu mungawinki Mayatja Godalu palyaṉu panya paluṟu wangkanytjatjanungku. Ka kuka tjuṯa aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯaku pikatjararingkula uwankara ilungu. Palu Israelkunu tjuṯaku kuka tjuṯa pika wiya ilunytja wiya uwankara wankaṟu ngaṟangi.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Ka Piiṟalu wati maṉkurpa wituṟa iyaṉu Israelkunu tjuṯaku ngurakutu. Ka paluṟu tjana ankula nyangu Israelkunu tjuṯaku kuka tjuṯa ilunytja wiya alatjiṯu wanka ngaṟala waṉinyangka. Munuya pitjala Piiṟala tjakultjunu. Palu Piiṟalu piṟuku panya palu puṟunypaṯu Godala tungunpungkula tjananya Israelkunu tjuṯa wantir'iyantja wiyangku kanyiningi.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Ka Godalu piṟuku Mosela pulala Aaronta wangkangu, “Maṟangku pula tjuṉpa mantjila kuḻkunguṟu. Ka Mose, nyuntu mayatja Piiṟala miṟangka katu waṉi ilkaṟingka.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Ka tjuṉpa panya paluṟu lipiringkula ulpuru puḻkaringkuku munu manta Itjipala winkingka angalku. Ka ulpuru panya tjuṉpa palulanguṟu pika kunmaṉu tjuṯa nyinakatiku aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯaku miṟingka kuka tjuṯangka kuḻu. Munu kunmaṉu panya paluṟu tjana raa-raaringkula aḻa-aḻaringkula pika puḻkaringkuku.” Alatji Godalu wangkangu Moselu pula Aarontu palyantjaku.
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Ka paluṟu pula tjuṉpa waṟunguṟu mantjiṟa katingu munu pula ankula Piiṟala miṟangka ngaṟangu munu palulanguṟu Moselu tjuṉpa panya palunya ilkaṟikutu waṉingu, ka tjuṉpa palulanguṟu aṉangu tjuṯa kunmaṉutjararingu kuka tjuṯa kuḻu. Ka palulanguṟu pika panya kunmaṉu tjuṯa kuraringkula aḻa-aḻaringu.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Ka Piiṟaku ngangkaṟi tjuṯa puṯu nguwanpa pitjangi Moselakutu panya paluṟu tjana kuḻu kunmaṉu tjuṯatjararingu. Ka aṉangu Itjipanya nguraṟa uwankara kuḻu palu puṟunyaringu.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Palu Godalu Piiṟanya tungun-tungunpa palyaṉu kulilwiyangku wantinytjaku, ka paluṟu mulapaṯu kulilwiyangku wantingi Moselu pula Aarontu wangkanyangka, panya alatjirinytjaku Godalu ngaṉmanytju Mosela wangkangu.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Ka piṟuku Godalu Mosela wangkangu, “Mungawinki mulapa pakala munu ankula Piiṟala tjakultjura tjukurpa nyanga ngayulu kuwari nyuntula wangkanytja.” Ka Moselu tjukurpa wangkanyangka kulinu munu ankula mayatja panya Piiṟala tjukaṟurungku tjakultjunu nyanga alatji, “Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Mayatjangku, ngayunya iyaṉu nyuntulakutu palumpa tjukurpa nyuntula tjakultjunkunytjaku. Alatji paluṟu nyuntunya wangkanyi, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma paluṟu tjana ankula ngayunya waḻkuntjaku.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Ka tjinguṟu nyuntu alatji palyalwiyangku wantinyangkampa ngayulu witulya puḻkangku nyuntunya puḻkaṟa alatjiṯu pikantankuku munu nyuntumpa wati mayatja tjuṯa munu nyuntumpa aṉangu tjuṯa kuḻu, nyanga Itjipanya nguraṟa uwankara. Kan palulanguṟu nintiringkula kulilku panya ngayulu witulya puḻka mulapa nyinanyi uwankarangka waintarinytja, ka kutjupa ngayulu puṟunypa nyinanytja wiya alatjiṯu.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Tjinguṟu ngayulu ngaṉmanytju nyuntunya pika kura mulapa ungama nyuntumpa aṉangu tjuṯa kuḻu, ka nyura pika puḻkaringkula iluma uwankara alatjiṯu.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Palu ngayulu nyuranya wantingu iluntankunytja wiyangku, nyura witulya puḻkangku palyannyangka nyakula ngayuku nintiringkunytjaku, munu aṉangu manta winkitjangku kuḻu kuliṟa ngayunya ini kulintjaku witulya puḻkanya.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Palu nyuntu kaṉany-kaṉanypa alatjiṯu nyinanyi, munu panyan ngayula tungunpungkula ngayuku aṉangu tjuṯa wangaṉarangku wantir'iyalwiyangku kanyini rawangku.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Ka palulanguṟu ngayulu mungawinki kunaṯa puḻkanya iyaṉi apu puṟunypa punkantjaku ngura Itjipalawanu, panya ngura pala palula ngaṉmanypa kunaṯa nyanga puṟunypa punkantja wiyaṯu.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Ala, kuwari wangka nyuntumpa waṟkatjara tjuṯa nyanytju, puluka, tjiipi, kuka uwankara waḻingka unngu tjarpatjunkunytjaku kunaṯangku tjananya atuṟa iluntankunytjaku-tawara. Panya mungawinki kunaṯa puḻkangku punkaṟa uwankara uṟilta ngaṟanyangka atuṟa iluntankuku aṉangu tjuṯa kuḻu, kaya uti uwankara wankaringkunytjikitja waḻi unngu tjarpama.’” Alatji Moselu mayatja Piiṟala tjakultjunu Godalu panya wangkanytja uwankara.
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Ka Piiṟaku wati mayatja kutjupa tjarangku kulinu Mayatja Godaku tjukurpa Moselu tjakultjunkunyangka, munuya kunaṯangku atuntjaku-tawara wala puḻka anu tjanampa kuka munu aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu mantjiṟa waḻi unngu tjarpatjunkunytjikitja.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Palu kutjupa tjarangku Godaku tjukurpa kuliṟa wantingu munuya tjanampa kuka tjuṯa, aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu tjarpatjunkuwiyangku wantingi, kaya uṟilta ngaṟangi.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Ka palulanguṟu Godalu wangkangu Mosela, “Tjukaranku katula munu wiḻitjura ilkaṟikutu, ka palulanguṟu kunaṯangku punkaṟa Itjipala lipiwanungku atulku aṉangu, kuka, puṉu, ukiṟi kuḻu ngura Itjipala uwankarangka.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 — ausente —
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 — ausente —
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Ka aḻa lipiwanungku kunaṯangku atuningi Itjipala uwankarangka uṟilta ngaṟanyangka aṉangu, kuka kuḻu munu ukiṟi, puṉu tjuṯa kuḻu atuṟa uwankara wiyaṉu.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 — ausente —
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 — ausente —
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 — ausente —
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 — ausente —
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 — ausente —
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 — ausente —
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Munu wangkara wiyaringkula Moselu Piiṟanya wantikatingu munu waḻinguṟu ma-pakaṟa uṟilkutu anu tawunu wantikatira, munu palulanguṟu maṟa katuringkula Mayatja Godala tjapiningi, ka kunaṯa mulapaṯu wiyaringu mina tuutjara kuḻu.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 — ausente —
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 — ausente —
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.