Atos 21

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munula tjananya tjakuṟinkula wiyaringkula pautangka tatiṟa tjukaṟuru anu uḻpaṟira manta tjukutjuku ini Kaatjalakutu. Munula ngarira mungawinki kakaraṟa anu manta tjukutjuku kutjupa ini Ruutilakutu, munula nyara palulanguṟu anu Pataṟakulta manta panya puḻkakutu.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Munula ngura nyara palula nyinara pauta kutjupa nyangu manta ini Panitjiyalakutu ankunytjikitja ngaṟanyangka. Kala pauta panya palula tatiṟa ma-pakaṉu manta panya Panitjiyalakutu.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Munula ankula ankula manta ini Tjaipuṟitjala uḻpaṟirawanu anangi palula wirkankunytja wiyaṯu. Munula palulanguṟu manta panya Tjiṟiyalakutu anu munula mantangka wirkaṟa ukalingu ngura ini Tayala. Panya ngura nyara palulaya pautanguṟu katinyangka kutjupa kutjupa tjuṯa mantjiṟa mantangka tjunkupai tjuwa tjuṯangka tjunkunytjaku.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Kala tjana kutjupa kutjupa tjuṯa pautanguṟu mantjiṟa tjunkunyangka paṯaṟa ankula nyangu Jesuku walytja tjuṯa, kalanya paluṟu tjana wiṟungku mantjiṟa palumpa tjanampa ngurangka tjiṉṯu 7 kanyiningi. Munuya paluṟu tjana Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka Paulanya markuṉu Jerusalemalakutu ankunytja wiyaku.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Palu pauta panya ritiringkunyangka nganaṉa ngura nyara palunya wantikatira anu uṟu puḻkakutu pautangka tatintjikitja, kalanya Jesuku walytja winkingku waṉaṉu tjitjingku minymangku kuḻu. Kala nyara palula wirkaṟa nganaṉa uwankara mantangka tultjungaṟakatingu uṟu puḻkangka itingka munula Godala tjapiningi.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Munula palulanguṟu palunya tjananya tjakuṟiṟa wiyaringkula tatinu pautangka, kaya tjana ngurakutu maḻaku anu.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Munula nyara palulanguṟu Tayanya wantikatira uḻpaṟira anu munula ngura ini Talamaitjala wirkanu. Munula ngura nyara palula pautanguṟu ukalingkula piṟuku Jesuku walytja tjuṯa nyakula wangkara pukuḻmanangi munula tjanala tjunguringkula nyinangi tjiṉṯu kutju. |src="tnACT21V08.tif" size="col" loc="p" ref="21:7-8"
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Munula mungawinki piṟuku tatiṟa ma-pakaṉu uḻpaṟira ngura ini Tjiitjaṟiyalakutu, munula nyara palula wirkaṟa mantangka ukalingu munula wati ini Philipaku waḻikutu ankula palula nyinangi. Panya wati nyanga paluṟu Tjukurpa Palya Jesunyatjara para-pitjaliṟa tjakultjunkupai aṉangu ngurpatja tjuṯangka. Panya palunyaya ngaṉmanytju ngurkantanu Jerusalemala wati panya 6 kutjupangka tjungu Godaku waṟka palyantjaku.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Ka paluṟu uṉṯalpa kutjara kutjaratjara panya tjananya watingku aḻṯinytja wiyaṯu. Ka paluṟu tjana Godaku wangkatjara tjuṯa, panya Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangkaya Godaku tjukurpa tjukaṟurungku wangkapai.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Kala ngura nyara palula tjiṉṯu maṉkurpa nyinanyangka wati wangkatjara kutjupa pitjangu ini Aka-patjanya manta Judealanguṟu.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Munu paluṟu nganaṉalakutu pitjala Paulaku pilta mantjinu mununku walytjangku tjina munu maṟa kuḻu karpiṟa nganaṉala wangkara nintiningi alatji, “Kurunpa Miḻmiḻṯuṉi kuwari wangkangu panya Jerusalemala wati Jewku mayatja tjuṯangkuya kunyu wati pilta nyangaku walytja witiṟa karpilku munuya palunya ungkuku wati panya Jew wiya tjuṯa pungkunytjaku.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ka nganaṉa nyanga palunya kuliṟa Paulanya puḻkaṟa wangkara markuningi Jerusalemalakutu ankuwiyangku wantira nyinanytjaku. Kaya Jesuku walytja ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku kuḻu palu puṟunypaṯu palunya markuningi.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Munuya uwankara palumpa ulangi. Ka Paulalu wangkangu, “Wiya, wantimaya ngayuku ulanytja wiyangku, panya nyura ngayuku ularampa ngayunya kurunpa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟunanyi. Palyantiṉiya ngayunya Mayatja Jesuku tjukurpa wangkanyangka tjailangka karpiṟa tjarpatjunama, palu ngayulu rapa alatjiṯu ngaṟanyi. Tjinguṟuṉiya ngayunya palumpa waṟka palyannyangka pungkula iluntanama, palu ngayulu nguḻuringkunytja wiya alatjiṯu ngura nyara Jerusalemala ankula ilunytjikitja.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Kala Paulanya puṯu markuntjatjanungku wantingu, munula wangkangu palula alatji, “Wiya palya, Mayatja Jesulu paluṟunku kulintjatjanungku palyaṉi.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Munula nyara palulanguṟu nganaṉa ritiringkula Jerusalemaku ma-pakaṉu.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Kaya Jesuku walytja kutjupa tjuṯa nganaṉala tjunguringkula anu, panya Tjiitjaṟiyanya nguraṟa tjuṯa, munuya nganaṉanya katingu wati ini Nathanku waḻikutu nyara palula nyinanytjaku. Panya wati nyara paluṟu ngura Tjaipuṟitjanya nguraṟa munu panya ngaṉmanypa mulapa Jesuku walytjaringu.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ka nganaṉa Jerusalemala wirkankunyangka Jesuku walytja tjuṯangku nganaṉanya nyakula pukuḻarira paṯaṟa mantjinu.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ka mungawinki Paulanya nganaṉala tjungu anu Jamesanya nyakunytjikitja, kaya wati panya aṯunymankupai tjuṯa kuḻu palula tjungu nyinangi.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ka Paulalu kuwari wirkankunytjatjanungku tjanala tjakultjunangi uwankara Godalu palulawanungku Jew wiya tjuṯangka palyantja, panya paluṟu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa tjukurpa Jesunyatjara wangkangi, munu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa tjanala palyaningi, kaya Jew wiya tjuṯa Jesuku walytjaringangi.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Kaya Jamesalu tjana nyanga palunya kuliṟa Godanya mirawaṉingu munuya Paulala ngapartji wangkangu alatji, “Uwa, walytja wiṟu! Nyuntu ninti panya aṉangu Jew tjuṯa mulapaya Jesuku walytjaringu ngaṉmanypa munuya paluṟu tjana uwankara tjukurpa panya Godalu Mosenya ungkunytjitjangka wangaṉarangku kulintjikitja puḻkaṟa mukuringkupai.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ka panya nyuntu ngura kutjupa tjuṯakutu anu para-pitjaliṟa Godaku tjukurpa tjakultjunkunytjikitja manta nyanga Judealawanungku wiya manta kutjupa tjuṯawanungku. Munu panyan mulapa aṉangu uwankarangka tjakultjunangi Jew tjuṯangka munu kutjupa tjuṯangka kuḻukuḻu. Ka panya ngura nyanga Jerusalemala aṉangu Jew panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯangku kulinu nyuntu kunyu ngura nyara palula tjanala Jew tjuṯangka alatji wangkangi, ‘Moseku tjukurpaya kuliṟa wantima munuya nyurampa tjitji nyiṯayira tjuṯa watintja wiyangku wantima. Munuya Jew tjuṯaku aṟawanu nyinanytja wiyariwa.’ Alatjila tjana ngunti tjakultjunkunyangka kulinu panya nyuntu Jew wiya tjuṯangka wangkanytja-palku, munuya palulanguṟu kuwari nyuntumpa kuraringanyi.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Munuya kulinu nyuntu kuwari pitjanytja munuya tjinguṟu nyuntunya pungkunytjikitja mukuringkuku. Kala nganaṉa nyaalku nyuntunya wankaṟunkunytjikitja?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Palu wanyu kulila, munu nyanga alatji palyala! Panya nyangatjaya wati Jesuku walytja kutjara kutjara ngaṟanyi, panya paluṟu tjana Godala wangkara kalkuṉu, ka tjananku kalkuntjatjanungku minangka kurpintjaku ngaṟanyi Moseku panya tjukurwanungku.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ka nyuntu tjanala tjunguringkula ara timpulakutu munu paluṟu tjana puṟunytju tjungungku palyanma Moseku aṟawanungku. Munu nyuntu maningka payamilanma wati tjukurtjarangku nyuranya mangka kaṯaṟa wiyantjaku. Ka nyara palulanguṟu Jew panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯangku nyuntu alatji palyannyangka nyakula pukuḻariku munuya nyuntunya kulilku, ‘Munta-uwa! Nguntilanyaya tjakultjunu Paulalu Moseku tjukurpa wiyanmankunyangka-palku. Panya nyangatja paluṟu Moseku tjukurpa wangaṉarangku kulini wantinytja wiyangku.’ Paluṟu tjana alatji nyuntunya kulilku munuya nyuntumpa pukuḻariku.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 “Ka panya aṉangu Jew wiya tjuṯa Jesuku mulamularingkunyangka nganaṉa ngaṉmanytju tjanampa lita walkatjuṟa iyaṉu munu panyala litangka aṟa maṉkurpa kutju walkatjuṟa tjananya painu nyanga alatji, kuka panya god ngalypa-ngalypa ungkunytjitja ngalkuwiyangku wantinytjaku, munu milkaḻi tjikintja wiyangku wantinytjaku, munu kuka milkaḻitjara kuḻu ngalkuwiyangku wantinytjaku, munu aṉangu kutjupangka ngunti ngariwiyangku wantinytjaku. Alatjila tjanala ngaṉmanytju wangkangu litangka walkatjuṟa.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ka alatji wangkanyangka Paulalu wangaṉarangku kulinu munu mungawinki pakaṟa wati panya kutjara kutjarangka tjunguringkula anu aṟa panya palunya palyantjikitja Moseku panya tjukurwanungku. Munu paluṟu tjana palyantjatjanungku timpulangka tjarpara wati tjukurtjarangka tjakultjunu panya tjiṉṯu 7-nguṟu tjananku kuka katinytjikitjangku pungkula tiliwakaṟa Godanya ungkunytjaku.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ka tjiṉṯu panya 7 ngaṟala nguwanpa wiyaringkunyangka wati Jew manta Aitjanya nguraṟa tjuṯangku Paulanya nyangu timpulangka unngu ngaṟanyangka. Munuya aṉangu tjuṯangka para-wangkara tjananya aḻṯira wituwituningi tjunguringkula Paulaku pikaringkunytjaku, munuya mulapaṯu palunya witiṉu.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Munuya mirara aḻṯingi kutjupa tjuṯa kuḻu alatji wangkara, “Wati Israelkunu tjuṯa! Pitjalalanya alpamilala! Wati panya paluṟu nyangatja, panya aṉangu ngura winkitja wituwitulpai nganampa Israelkunu tjuṯaku kuraringkunytjaku, munu Moseku tjukurpa kuḻu kuranmankunytjaku munu timpula nyangaku kuḻu kuraringkunytjaku. Munu nyanga kuwari wati Jew wiya maṉkurpa ngalya-tjarpatjunu timpulaku yaata unngutjangka, kala nganaṉa nyakula miiḻaraṉu nyanga alatji paluṟu palyannyangka.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Nyanga palunyaya wangkangu panya Paulalu wati Jew wiya Ipitjanya nguraṟa ini Tuṟu-pimatjanya ngalya-katingu ngura Jerusalemalakutu, kaya paluṟu tjana ngunti kuliningi paluṟu timpulaku yaata unngutjangka tjarpatjunkunyangka-palku, panya Jew wiya tjuṯa nyara palula unngu tjarpanytjaku wiya ngaṟangi.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kaya ngura nyara Jerusalemanya nguraṟa tjuṯa mulapa kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu Paulaku munuya uwankarangku ngalya-wirtjapakaṟa palunya witiṟa timpulanguṟu uṟilkutu iṯarikatingu, ka tjanala maḻangka kaita panya mapalku patiringu.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Kaya aṉangu panya tjuṯangku Paulanya pungkula nguwanpa iluntanangi, ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku kulinu aṉangu winki pikaringkunyangka.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Munu paluṟu mapalku wangkangu wati tjaultji tjuṯaku mayatja maṉkurta tjanampa tjaultji tjuṯa mantjiṟa mapalku katinytjaku aṉangu tjuṯakutu munu paluṟu kuḻu tjanala tjunguringkula anu. Munuya mapalku wirtjapakaṟa nyangu aṉangu tjuṯa mulatu kapuṯungku ngaṟala Paulanya pikangku pungkunyangka. Ka aṉangu panya tjuṯangku tjaultji tjuṯa pitjanyangka nyakula palunya wantingu pungkunytja wiyangku. |src="tnACT21V32.tif" size="col" loc="P" ref="21:31-32"
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ka tjaultjiku mayatjangku ilaringkula wangkangu palumpa tjaultji kutjarangka palunya witiṟa tjiina kutjarangka karpintjaku. Munu paluṟu aṉangu tjuṯangka tjapinu, “Wati ngananya nyangatja? Nyaa wanyu paluṟu palyaṉu, ka nyura palunya pungangi?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Kaya tjarangku ngalya-mirara wangkangi tjukurpa kutju, kaya kutjupa tjuṯangku ngapartji mirara tjukurpa kutjupaṯu wangkangi. Ka paluṟu tjana puḻkaṟa miranyangka tjaultjiku panya mayatjangku puṯu alatjiṯu kuliningi, munu paluṟu palumpa tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya tjanampa waḻikutu katinytjaku. Tjanampa waḻi-maṉṯu ila ngaṟangi.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Kaya katira waḻi panya katukutu tatilpaingka wirkanu, kaya aṉangu panya winkingku ngalya-ilaringkula paluṟu katukutu ma-tatinnyangka nyakula palumpa puḻkaṟa mirpaṉaringu palunya pungkunytjikitja munuya wati panya tjaultji tjuṯa ngalya-utjuningi, kaya ngalya-utjunnyangka paluṟu tjana Paulanya tjaḻiṟa katuṟa katingi.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Kaya aṉangu panya tjuṯangku mira winkingku waṉaningi alatji wangkara, “Iluntara! Wati palatja iluntara!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Kaya tjaultji tjuṯangku Paulanya waḻi unngu nguwanpa ma-tjarpatjunkunyangka paluṟu tjaultjiku mayatjangka tjapinu, “Wanyuṉa nyuntula wangkaku?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Munta nyuntu-mantin wati panyatja Itjipanya nguraṟa, panya nyuntun panyatja aṉangu tjuṯa mulapampa 4,000 nguwanpa mungaṯu katingu manta nyara Itjipalanguṟu ngura panya ilytjikutumpa nganampa pikaringkunytjikitjangku mayatja Tjiitjaku panya tjaultji tjuṯaku.”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ka Paulalu ngapartji wangkangu, “Wiya, ngayuluṉa wati Jew, ngura ini Tatjatjanya nguraṟa. Ngura nyara paluṟu panya puḻka mulapa manta ini Tjilitjiyala nguṟurpa ngaṟanyi. Wanyuṉi wiṟungku walatjura, kaṉa aṉangu nyanga tjuṯangka wangka!”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ka wati panya mayatjangku palyanmanu paluṟu wangkanytjaku aṉangu tjuṯangka. Ka Paulanya tatilpaingka katu ngaṟangi tjanala kuranyu munu maṟa katuṉu tjana nyakula pilunarinytjaku munu palula kulintjaku. Munu paluṟu uwankara pilunarinyangka tjanala wangkangu wangka Aṟa-mayikangku tjanampa panya wangka walytjangku.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.