Atos 21
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Munula tjananya tjakuṟinkula wiyaringkula pautangka tatiṟa tjukaṟuru anu uḻpaṟira manta tjukutjuku ini Kaatjalakutu. Munula ngarira mungawinki kakaraṟa anu manta tjukutjuku kutjupa ini Ruutilakutu, munula nyara palulanguṟu anu Pataṟakulta manta panya puḻkakutu.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Munula ngura nyara palula nyinara pauta kutjupa nyangu manta ini Panitjiyalakutu ankunytjikitja ngaṟanyangka. Kala pauta panya palula tatiṟa ma-pakaṉu manta panya Panitjiyalakutu.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Munula ankula ankula manta ini Tjaipuṟitjala uḻpaṟirawanu anangi palula wirkankunytja wiyaṯu. Munula palulanguṟu manta panya Tjiṟiyalakutu anu munula mantangka wirkaṟa ukalingu ngura ini Tayala. Panya ngura nyara palulaya pautanguṟu katinyangka kutjupa kutjupa tjuṯa mantjiṟa mantangka tjunkupai tjuwa tjuṯangka tjunkunytjaku.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Kala tjana kutjupa kutjupa tjuṯa pautanguṟu mantjiṟa tjunkunyangka paṯaṟa ankula nyangu Jesuku walytja tjuṯa, kalanya paluṟu tjana wiṟungku mantjiṟa palumpa tjanampa ngurangka tjiṉṯu 7 kanyiningi. Munuya paluṟu tjana Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka Paulanya markuṉu Jerusalemalakutu ankunytja wiyaku.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Palu pauta panya ritiringkunyangka nganaṉa ngura nyara palunya wantikatira anu uṟu puḻkakutu pautangka tatintjikitja, kalanya Jesuku walytja winkingku waṉaṉu tjitjingku minymangku kuḻu. Kala nyara palula wirkaṟa nganaṉa uwankara mantangka tultjungaṟakatingu uṟu puḻkangka itingka munula Godala tjapiningi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Munula palulanguṟu palunya tjananya tjakuṟiṟa wiyaringkula tatinu pautangka, kaya tjana ngurakutu maḻaku anu.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Munula nyara palulanguṟu Tayanya wantikatira uḻpaṟira anu munula ngura ini Talamaitjala wirkanu. Munula ngura nyara palula pautanguṟu ukalingkula piṟuku Jesuku walytja tjuṯa nyakula wangkara pukuḻmanangi munula tjanala tjunguringkula nyinangi tjiṉṯu kutju. |src="tnACT21V08.tif" size="col" loc="p" ref="21:7-8"
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Munula mungawinki piṟuku tatiṟa ma-pakaṉu uḻpaṟira ngura ini Tjiitjaṟiyalakutu, munula nyara palula wirkaṟa mantangka ukalingu munula wati ini Philipaku waḻikutu ankula palula nyinangi. Panya wati nyanga paluṟu Tjukurpa Palya Jesunyatjara para-pitjaliṟa tjakultjunkupai aṉangu ngurpatja tjuṯangka. Panya palunyaya ngaṉmanytju ngurkantanu Jerusalemala wati panya 6 kutjupangka tjungu Godaku waṟka palyantjaku.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ka paluṟu uṉṯalpa kutjara kutjaratjara panya tjananya watingku aḻṯinytja wiyaṯu. Ka paluṟu tjana Godaku wangkatjara tjuṯa, panya Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangkaya Godaku tjukurpa tjukaṟurungku wangkapai.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Kala ngura nyara palula tjiṉṯu maṉkurpa nyinanyangka wati wangkatjara kutjupa pitjangu ini Aka-patjanya manta Judealanguṟu.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Munu paluṟu nganaṉalakutu pitjala Paulaku pilta mantjinu mununku walytjangku tjina munu maṟa kuḻu karpiṟa nganaṉala wangkara nintiningi alatji, “Kurunpa Miḻmiḻṯuṉi kuwari wangkangu panya Jerusalemala wati Jewku mayatja tjuṯangkuya kunyu wati pilta nyangaku walytja witiṟa karpilku munuya palunya ungkuku wati panya Jew wiya tjuṯa pungkunytjaku.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ka nganaṉa nyanga palunya kuliṟa Paulanya puḻkaṟa wangkara markuningi Jerusalemalakutu ankuwiyangku wantira nyinanytjaku. Kaya Jesuku walytja ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku kuḻu palu puṟunypaṯu palunya markuningi.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Munuya uwankara palumpa ulangi. Ka Paulalu wangkangu, “Wiya, wantimaya ngayuku ulanytja wiyangku, panya nyura ngayuku ularampa ngayunya kurunpa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟunanyi. Palyantiṉiya ngayunya Mayatja Jesuku tjukurpa wangkanyangka tjailangka karpiṟa tjarpatjunama, palu ngayulu rapa alatjiṯu ngaṟanyi. Tjinguṟuṉiya ngayunya palumpa waṟka palyannyangka pungkula iluntanama, palu ngayulu nguḻuringkunytja wiya alatjiṯu ngura nyara Jerusalemala ankula ilunytjikitja.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Kala Paulanya puṯu markuntjatjanungku wantingu, munula wangkangu palula alatji, “Wiya palya, Mayatja Jesulu paluṟunku kulintjatjanungku palyaṉi.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Munula nyara palulanguṟu nganaṉa ritiringkula Jerusalemaku ma-pakaṉu.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Kaya Jesuku walytja kutjupa tjuṯa nganaṉala tjunguringkula anu, panya Tjiitjaṟiyanya nguraṟa tjuṯa, munuya nganaṉanya katingu wati ini Nathanku waḻikutu nyara palula nyinanytjaku. Panya wati nyara paluṟu ngura Tjaipuṟitjanya nguraṟa munu panya ngaṉmanypa mulapa Jesuku walytjaringu.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ka nganaṉa Jerusalemala wirkankunyangka Jesuku walytja tjuṯangku nganaṉanya nyakula pukuḻarira paṯaṟa mantjinu.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ka mungawinki Paulanya nganaṉala tjungu anu Jamesanya nyakunytjikitja, kaya wati panya aṯunymankupai tjuṯa kuḻu palula tjungu nyinangi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ka Paulalu kuwari wirkankunytjatjanungku tjanala tjakultjunangi uwankara Godalu palulawanungku Jew wiya tjuṯangka palyantja, panya paluṟu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa tjukurpa Jesunyatjara wangkangi, munu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa tjanala palyaningi, kaya Jew wiya tjuṯa Jesuku walytjaringangi.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Kaya Jamesalu tjana nyanga palunya kuliṟa Godanya mirawaṉingu munuya Paulala ngapartji wangkangu alatji, “Uwa, walytja wiṟu! Nyuntu ninti panya aṉangu Jew tjuṯa mulapaya Jesuku walytjaringu ngaṉmanypa munuya paluṟu tjana uwankara tjukurpa panya Godalu Mosenya ungkunytjitjangka wangaṉarangku kulintjikitja puḻkaṟa mukuringkupai.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ka panya nyuntu ngura kutjupa tjuṯakutu anu para-pitjaliṟa Godaku tjukurpa tjakultjunkunytjikitja manta nyanga Judealawanungku wiya manta kutjupa tjuṯawanungku. Munu panyan mulapa aṉangu uwankarangka tjakultjunangi Jew tjuṯangka munu kutjupa tjuṯangka kuḻukuḻu. Ka panya ngura nyanga Jerusalemala aṉangu Jew panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯangku kulinu nyuntu kunyu ngura nyara palula tjanala Jew tjuṯangka alatji wangkangi, ‘Moseku tjukurpaya kuliṟa wantima munuya nyurampa tjitji nyiṯayira tjuṯa watintja wiyangku wantima. Munuya Jew tjuṯaku aṟawanu nyinanytja wiyariwa.’ Alatjila tjana ngunti tjakultjunkunyangka kulinu panya nyuntu Jew wiya tjuṯangka wangkanytja-palku, munuya palulanguṟu kuwari nyuntumpa kuraringanyi.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Munuya kulinu nyuntu kuwari pitjanytja munuya tjinguṟu nyuntunya pungkunytjikitja mukuringkuku. Kala nganaṉa nyaalku nyuntunya wankaṟunkunytjikitja?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Palu wanyu kulila, munu nyanga alatji palyala! Panya nyangatjaya wati Jesuku walytja kutjara kutjara ngaṟanyi, panya paluṟu tjana Godala wangkara kalkuṉu, ka tjananku kalkuntjatjanungku minangka kurpintjaku ngaṟanyi Moseku panya tjukurwanungku.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ka nyuntu tjanala tjunguringkula ara timpulakutu munu paluṟu tjana puṟunytju tjungungku palyanma Moseku aṟawanungku. Munu nyuntu maningka payamilanma wati tjukurtjarangku nyuranya mangka kaṯaṟa wiyantjaku. Ka nyara palulanguṟu Jew panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯangku nyuntu alatji palyannyangka nyakula pukuḻariku munuya nyuntunya kulilku, ‘Munta-uwa! Nguntilanyaya tjakultjunu Paulalu Moseku tjukurpa wiyanmankunyangka-palku. Panya nyangatja paluṟu Moseku tjukurpa wangaṉarangku kulini wantinytja wiyangku.’ Paluṟu tjana alatji nyuntunya kulilku munuya nyuntumpa pukuḻariku.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 “Ka panya aṉangu Jew wiya tjuṯa Jesuku mulamularingkunyangka nganaṉa ngaṉmanytju tjanampa lita walkatjuṟa iyaṉu munu panyala litangka aṟa maṉkurpa kutju walkatjuṟa tjananya painu nyanga alatji, kuka panya god ngalypa-ngalypa ungkunytjitja ngalkuwiyangku wantinytjaku, munu milkaḻi tjikintja wiyangku wantinytjaku, munu kuka milkaḻitjara kuḻu ngalkuwiyangku wantinytjaku, munu aṉangu kutjupangka ngunti ngariwiyangku wantinytjaku. Alatjila tjanala ngaṉmanytju wangkangu litangka walkatjuṟa.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ka alatji wangkanyangka Paulalu wangaṉarangku kulinu munu mungawinki pakaṟa wati panya kutjara kutjarangka tjunguringkula anu aṟa panya palunya palyantjikitja Moseku panya tjukurwanungku. Munu paluṟu tjana palyantjatjanungku timpulangka tjarpara wati tjukurtjarangka tjakultjunu panya tjiṉṯu 7-nguṟu tjananku kuka katinytjikitjangku pungkula tiliwakaṟa Godanya ungkunytjaku.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ka tjiṉṯu panya 7 ngaṟala nguwanpa wiyaringkunyangka wati Jew manta Aitjanya nguraṟa tjuṯangku Paulanya nyangu timpulangka unngu ngaṟanyangka. Munuya aṉangu tjuṯangka para-wangkara tjananya aḻṯira wituwituningi tjunguringkula Paulaku pikaringkunytjaku, munuya mulapaṯu palunya witiṉu.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Munuya mirara aḻṯingi kutjupa tjuṯa kuḻu alatji wangkara, “Wati Israelkunu tjuṯa! Pitjalalanya alpamilala! Wati panya paluṟu nyangatja, panya aṉangu ngura winkitja wituwitulpai nganampa Israelkunu tjuṯaku kuraringkunytjaku, munu Moseku tjukurpa kuḻu kuranmankunytjaku munu timpula nyangaku kuḻu kuraringkunytjaku. Munu nyanga kuwari wati Jew wiya maṉkurpa ngalya-tjarpatjunu timpulaku yaata unngutjangka, kala nganaṉa nyakula miiḻaraṉu nyanga alatji paluṟu palyannyangka.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Nyanga palunyaya wangkangu panya Paulalu wati Jew wiya Ipitjanya nguraṟa ini Tuṟu-pimatjanya ngalya-katingu ngura Jerusalemalakutu, kaya paluṟu tjana ngunti kuliningi paluṟu timpulaku yaata unngutjangka tjarpatjunkunyangka-palku, panya Jew wiya tjuṯa nyara palula unngu tjarpanytjaku wiya ngaṟangi.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Kaya ngura nyara Jerusalemanya nguraṟa tjuṯa mulapa kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu Paulaku munuya uwankarangku ngalya-wirtjapakaṟa palunya witiṟa timpulanguṟu uṟilkutu iṯarikatingu, ka tjanala maḻangka kaita panya mapalku patiringu.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Kaya aṉangu panya tjuṯangku Paulanya pungkula nguwanpa iluntanangi, ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku kulinu aṉangu winki pikaringkunyangka.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Munu paluṟu mapalku wangkangu wati tjaultji tjuṯaku mayatja maṉkurta tjanampa tjaultji tjuṯa mantjiṟa mapalku katinytjaku aṉangu tjuṯakutu munu paluṟu kuḻu tjanala tjunguringkula anu. Munuya mapalku wirtjapakaṟa nyangu aṉangu tjuṯa mulatu kapuṯungku ngaṟala Paulanya pikangku pungkunyangka. Ka aṉangu panya tjuṯangku tjaultji tjuṯa pitjanyangka nyakula palunya wantingu pungkunytja wiyangku. |src="tnACT21V32.tif" size="col" loc="P" ref="21:31-32"
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ka tjaultjiku mayatjangku ilaringkula wangkangu palumpa tjaultji kutjarangka palunya witiṟa tjiina kutjarangka karpintjaku. Munu paluṟu aṉangu tjuṯangka tjapinu, “Wati ngananya nyangatja? Nyaa wanyu paluṟu palyaṉu, ka nyura palunya pungangi?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Kaya tjarangku ngalya-mirara wangkangi tjukurpa kutju, kaya kutjupa tjuṯangku ngapartji mirara tjukurpa kutjupaṯu wangkangi. Ka paluṟu tjana puḻkaṟa miranyangka tjaultjiku panya mayatjangku puṯu alatjiṯu kuliningi, munu paluṟu palumpa tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya tjanampa waḻikutu katinytjaku. Tjanampa waḻi-maṉṯu ila ngaṟangi.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Kaya katira waḻi panya katukutu tatilpaingka wirkanu, kaya aṉangu panya winkingku ngalya-ilaringkula paluṟu katukutu ma-tatinnyangka nyakula palumpa puḻkaṟa mirpaṉaringu palunya pungkunytjikitja munuya wati panya tjaultji tjuṯa ngalya-utjuningi, kaya ngalya-utjunnyangka paluṟu tjana Paulanya tjaḻiṟa katuṟa katingi.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Kaya aṉangu panya tjuṯangku mira winkingku waṉaningi alatji wangkara, “Iluntara! Wati palatja iluntara!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kaya tjaultji tjuṯangku Paulanya waḻi unngu nguwanpa ma-tjarpatjunkunyangka paluṟu tjaultjiku mayatjangka tjapinu, “Wanyuṉa nyuntula wangkaku?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Munta nyuntu-mantin wati panyatja Itjipanya nguraṟa, panya nyuntun panyatja aṉangu tjuṯa mulapampa 4,000 nguwanpa mungaṯu katingu manta nyara Itjipalanguṟu ngura panya ilytjikutumpa nganampa pikaringkunytjikitjangku mayatja Tjiitjaku panya tjaultji tjuṯaku.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ka Paulalu ngapartji wangkangu, “Wiya, ngayuluṉa wati Jew, ngura ini Tatjatjanya nguraṟa. Ngura nyara paluṟu panya puḻka mulapa manta ini Tjilitjiyala nguṟurpa ngaṟanyi. Wanyuṉi wiṟungku walatjura, kaṉa aṉangu nyanga tjuṯangka wangka!”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ka wati panya mayatjangku palyanmanu paluṟu wangkanytjaku aṉangu tjuṯangka. Ka Paulanya tatilpaingka katu ngaṟangi tjanala kuranyu munu maṟa katuṉu tjana nyakula pilunarinytjaku munu palula kulintjaku. Munu paluṟu uwankara pilunarinyangka tjanala wangkangu wangka Aṟa-mayikangku tjanampa panya wangka walytjangku.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.