Atos 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka pika panya paluṟu wiyaringkunyangka Paulalu aḻṯingu Jesuku walytja tjuṯa pitjala tjunguringkunytjaku. Munu tjananya wangkara kuṉpuningi Jesunya rawangku tungun-tunguntu waṉantjaku munu wangkara wiyaringkula tjananya tjakuṟiṟa wantikatira ma-pakaṉu alinytjara wiluṟara manta Matja-tuniyalakutu.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Munu manta nyara palula wirkaṟa, paluṟu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa aṉangu panya Jesuku ngaṉmanypa walytjaringkunytja tjuṯa, palu puṟunytjuṯu nyakula wangkara kuṉpuningi. Munu palulanguṟu ngulalta uḻpaṟira ankula manta ini Kuṟitjala wirkanu.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Munu paluṟu ngura nyara palula piṟa maṉkurpa nyinangi. Munu paluṟu kulinu manta panya Tjiṟiyalakutu pautangka maḻaku ankunytjikitjangku. Palu Jew tjuṯangkuya kampangkaṯu wangkara kuliningi palunya iluntankunytjikitjangku. Ka paluṟu kulinu kutjupangku palula tjakultjunkunyangka munu palulanguṟu kulinu aṟawanuṯu maḻaku ankunytjikitjangku manta panya Matja-tuniyalawanu.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Kaya wati nyanganpa palula tjungu anu, wati ini Tjapatanya Paiṟatjaku katja ngura ini Paṟiyanya nguraṟa, munu wati Tjitja-lanikanya nguraṟa kutjara kuḻu ini Aṟi-tjakatjanya pula Tjikan-tatjanya munu wati kutju Tuupilanguṟu ini Kaiyatjanya munu wati kutjara Aitjalanguṟu ini Titjikatjanya pula Tuṟu-pimatjanya munu wati Timitjinyalta.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Nyanga paluṟu tjanaya kuranyu anu munuya nyinara nganampa paṯaningi ngura nyara Tuṟuwatjala wirkaṟa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Kala nganaṉa ngura Pilipaila nyinangi Jewku panya inma ini Mai Piltjanya wiyaringkunytjaku paṯaṟa. Munula palulanguṟu pautangka tatiṟa kakaraṟa ma-pakaṉu Tuṟuwatjalakutu munula tjiṉṯu 5-nguṟu ngura palula ma-wirkaṟa panya tjanala tjunguringu, munula tjiṟirpi 7 nyinangi ngura nyara palula.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 — ausente —
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 — ausente —
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ka wati kutjupangku ini Yuti-katjalu winta aḻangka nyinara tjukurpa wangkanyangka kuliṟa kuliṟa nyuurukatingu munu kunkunpa puḻkaringkula paluṟu katunguṟu alatjiṯu mantangka punkaṉu. Kaya aṉangu tjuṯa palunya mantjintjikitja waḻi katunguṟu warpungkula ukalingu, munuya wirkaṟa palunya mantjiṟa nyangu, “Ilunytjampal nyangatja!”
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Palu Paulanya kuḻu katunguṟu ukalingu munu wati panya palula katuku waṯungaṟakatira palunya ampuṟa tjanala wangkangu, “Tjituṟu-tjituṟurinytja wiyaya nyinama! Paluṟu ilunytja wiyaṯu. Wanka nyangatja.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Munu palula maḻangka Paulanya tjana maḻaku tatinu ruuma panya palulakutu, munuya mai tjungungku ngalkuṉu. Munu palulanguṟu Paulalu piṟuku tjukurpa tjanala wangkangi rawangku alatjiṯu, ka tjiṉṯu ngalya-pakaṉu. Ka palulanguṟu Paulanya anu.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Kaya wati panya punkaṟa ilunytjanya ngurakutu wanka katingu munuya uwankara pukuḻpa mulapa nyinangi.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ka Paulanya tjina anu uḻpaṟira ngura ini Aitjatjalakutu. Kala nganaṉa pautangka tatiṟa kuranyu anu munula wirkaṟa palumpa paṯaningi ngura nyara palula. Panya Paulalu nganaṉanya ngaṉmanytju wangkangu ngura nyara palula wirkaṟa palunya paṯaṟa mantjintjaku.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Munu paluṟu ngula wirkaṟa nganaṉala tjunguringu. Kala nyara palulanguṟu tjungu anu pautangka tatiṟa ngura ini Mitilintakutu.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Munula palulanguṟu mungawinki pautangka piṟuku anu uḻpaṟira, munula ankula mungartjirira manta tjukutjukungka ini Kiyatjala wirkanu munula nyara palula ngaringi. Munula mungawinki piṟuku pautangka tatiṟa ma-pakaṉu uḻpaṟira munula Ipitjala itiwanu ankula mungartji wirkanu manta tjukutjukungka ini Tjaimatjala. Munula nyara palulanguṟu mungawinki anu kakaraṟa manta puḻkakutu munula mungartjilta wirkanu ngura ini Malitatjala Ipitjalakutu ankunytja wiyaṯu, munula pautanguṟu ukalingu.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Tjinguṟula Ipitjalakutu anama palu Paulanya Jerusalemalakutu warpungkula ankunytjikitja mukuringangi, panya ngura nyara palula tjiṉṯu ilaringangi inma puḻka Pintikatja ngaṟanytjaku. Ka nyara palulanguṟu paluṟu mukuringkunytja wiya manta nyara Aitjala rawa nyinanytjikitja.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Munu Paulalu ngura nyara Malitatjalanguṟu wangka iyaṉu ngura Ipitjalakutu alatji wangkara, “Jesuku walytjapiti aṯunymankupai tjuṯa! Uti nyura pitjala ngayula unytju tjunguringama ngura nyangangka.”
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Kaya aṉangu panya paluṟu tjana mulapaṯu pitjangu. Ka Paulalu tjanala wirkankunyangka wangkangi, |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="p" ref="20:18" “Kulilaya! Nyura panya uwankaraku ninti, panya ngayulu nyurala ngaṉmanypa wirkanu ngura nyanga palula Aitjala, munu panya nyura ngayunya nyangangi ngayulu nyurala tjungu rawa nyinara waṟkarinyangka.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 — ausente —
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 — ausente —
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Munuṉa aṉangu uwankarangka rawangku wangkapai Jew tjuṯangka munu Jew wiya tjuṯangka kuḻu tjana kura palyantjatjanungku wantira kuṉṯaringkula Godalakutu pitjanytjaku munu Jesuku Christaku mulamularingkunytjaku. Uwa, nyura ninti nyanga palumpa tjanampa.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Ka ngayulu kuwari ananyi Jerusalemalakutu Kurunpa Miḻmiḻṯu witunnyangka, palu ngayulu ninti wiya nyaaringkuku ngayulu ngura nyara palula wirkankula.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Panya ngayulu ngura uwankarangka para-pitjalinkunyangka Kurunpa Miḻmiḻṯu ngayunya nintiṟa nguḻutjunkupai tjana ngayunya ngula mantjiṟa tjailangka tjarpatjunkunytjaku ngura nyara Jerusalemala.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Palu ngayulu puḻkaṟa nguḻuringkunytja wiya. Ngayulu mukuringanyi waṟka nyanga Godalu ngayunya ungkunytjitja waṟkarira wiyantjikitja kutju. Panya paluṟu ngayunya wituṉu aṉangu tjuṯangka Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunkunytjaku, panya paluṟulanya nganaṉanya mukulyangku wankaṟunu.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Uwa, panya ngayulu rawa para-pitjalinangi ngura tjuṯangka munuṉa aṉangu uwankarangka Godaku tjukurpa tjakultjunangi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa kanyintjitja. Palu kuwari panya ngayulu ananyi, kaṉi nyura piṟuku yunpa nyakunytja wiyaringkuku.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ka nyangaṉa kuwari nyurala puḻkaṟa wangkanyi. Tjinguṟu kutjupa tjuṯangku Godaku tjukurpa kuliṟa Jesuku mulamularingkunytja wiyangku wantiku munuya palulanguṟu tjiṉṯu maḻatjangka Godaku ngurangka puṯu tjarpaku. Munuya tjinguṟu ngayunya wangkaku, ‘Nyangangkulanya ngaṉmanytju wangkanytja wiyangku wantingi.’
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Palu wiya, ngayulu panya nyurala wangkangi alatjiṯu Godalu wangkanytja uwankara nyura kuliṟa palula wangaṉarangku kulintjaku.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Kayanku walytjangku walytjangku puḻkaṟa aṯunymanama ngunti kuliṟa kuraringkunytjaku-tawara munuya Jesuku walytja kutjupa tjuṯa kuḻu wiṟuṟa aṯunymanama, panya Kurunpa Miḻmiḻṯu nyuranya tjunu palunya tjananya aṯunymaṟa kanyintjaku. Panya Jesunya Godaku katja puṉu kaṯakutjarangka ilura milkaḻi tjutingu palumpa tjanampa ngalkilpa, ka nyara palulanguṟu panya Godalu tjananya walytjanmanu. Kaya palulanguṟu tjananya wiṟuṟa aṯunymanama.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Panya ngayulu nintingku kulini ngayulu ankunyangka maḻangka aṉangu panya kutjupa tjuṯangku papa pikaṯi tjuṯa puṟunytju pitjala Jesuku walytja tjuṯa kurakuraṟa katiku tjana ngunti kuliṟa iwara kutjupa waṉantjaku.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Panya ngula nyuralanguṟu kutjupa tjarangku Jesuku walytja tjuṯa tjukurpa ngunti wangkara mukumukulku palunya tjananya waṉantjaku, kaya palunya tjana waṉalku.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kayanku puḻkaṟa aṯunymanama munuya panyatja kulinma watarkuriwiyangku, panya ngayulu nyurala mungangka kaḻaḻa kuḻu tiṯutjarangku tjakultjunangi kurunpa ulara, panya ngayulu nyurala tjungu kuḻi maṉkurpa nyinangi rawa alatjiṯu.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Palu ngayulu nyanga kuwari nyuranya wantikatinytjikitjangku Godala tjapini, ka paluṟu nyuranya rawangku aṯunymaṟa kanyilku. Ka nyura tjukurpa panya Jesunya nganampa ngalkilpa ilura pakantjitja kuliṟa witulyarira kuṉpu nyinaku. Ka ngula Godalu nyuranya tjukurpa nyanga palumpa mulamularingkunyangka mantjiṟa palumpa walytja kutjupa uwankarangka tjunguṟa tiṯutjarangku kanyilku ngura ilkaṟitjangka.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Ngayuluṉa aṉangu kutjupangku mani munu mantara wiṟu tjuṯa kanyinnyangka nyakula mantjintjikitjangku kulilpai wiya.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 — ausente —
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 — ausente —
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ka Paulalu tjanala wangkara wiyaringkunyangka paluṟu tjana uwankarangku tultjungaṟakatira Godala tjapiningi. |src="WA03987b.tif" size="col" loc="p" ref="20:36"
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 — ausente —
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 — ausente —
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.