Atos 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka pika panya paluṟu wiyaringkunyangka Paulalu aḻṯingu Jesuku walytja tjuṯa pitjala tjunguringkunytjaku. Munu tjananya wangkara kuṉpuningi Jesunya rawangku tungun-tunguntu waṉantjaku munu wangkara wiyaringkula tjananya tjakuṟiṟa wantikatira ma-pakaṉu alinytjara wiluṟara manta Matja-tuniyalakutu.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Munu manta nyara palula wirkaṟa, paluṟu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa aṉangu panya Jesuku ngaṉmanypa walytjaringkunytja tjuṯa, palu puṟunytjuṯu nyakula wangkara kuṉpuningi. Munu palulanguṟu ngulalta uḻpaṟira ankula manta ini Kuṟitjala wirkanu.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Munu paluṟu ngura nyara palula piṟa maṉkurpa nyinangi. Munu paluṟu kulinu manta panya Tjiṟiyalakutu pautangka maḻaku ankunytjikitjangku. Palu Jew tjuṯangkuya kampangkaṯu wangkara kuliningi palunya iluntankunytjikitjangku. Ka paluṟu kulinu kutjupangku palula tjakultjunkunyangka munu palulanguṟu kulinu aṟawanuṯu maḻaku ankunytjikitjangku manta panya Matja-tuniyalawanu.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Kaya wati nyanganpa palula tjungu anu, wati ini Tjapatanya Paiṟatjaku katja ngura ini Paṟiyanya nguraṟa, munu wati Tjitja-lanikanya nguraṟa kutjara kuḻu ini Aṟi-tjakatjanya pula Tjikan-tatjanya munu wati kutju Tuupilanguṟu ini Kaiyatjanya munu wati kutjara Aitjalanguṟu ini Titjikatjanya pula Tuṟu-pimatjanya munu wati Timitjinyalta.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Nyanga paluṟu tjanaya kuranyu anu munuya nyinara nganampa paṯaningi ngura nyara Tuṟuwatjala wirkaṟa.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Kala nganaṉa ngura Pilipaila nyinangi Jewku panya inma ini Mai Piltjanya wiyaringkunytjaku paṯaṟa. Munula palulanguṟu pautangka tatiṟa kakaraṟa ma-pakaṉu Tuṟuwatjalakutu munula tjiṉṯu 5-nguṟu ngura palula ma-wirkaṟa panya tjanala tjunguringu, munula tjiṟirpi 7 nyinangi ngura nyara palula.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 — ausente —
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 — ausente —
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ka wati kutjupangku ini Yuti-katjalu winta aḻangka nyinara tjukurpa wangkanyangka kuliṟa kuliṟa nyuurukatingu munu kunkunpa puḻkaringkula paluṟu katunguṟu alatjiṯu mantangka punkaṉu. Kaya aṉangu tjuṯa palunya mantjintjikitja waḻi katunguṟu warpungkula ukalingu, munuya wirkaṟa palunya mantjiṟa nyangu, “Ilunytjampal nyangatja!”
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Palu Paulanya kuḻu katunguṟu ukalingu munu wati panya palula katuku waṯungaṟakatira palunya ampuṟa tjanala wangkangu, “Tjituṟu-tjituṟurinytja wiyaya nyinama! Paluṟu ilunytja wiyaṯu. Wanka nyangatja.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Munu palula maḻangka Paulanya tjana maḻaku tatinu ruuma panya palulakutu, munuya mai tjungungku ngalkuṉu. Munu palulanguṟu Paulalu piṟuku tjukurpa tjanala wangkangi rawangku alatjiṯu, ka tjiṉṯu ngalya-pakaṉu. Ka palulanguṟu Paulanya anu.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Kaya wati panya punkaṟa ilunytjanya ngurakutu wanka katingu munuya uwankara pukuḻpa mulapa nyinangi.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ka Paulanya tjina anu uḻpaṟira ngura ini Aitjatjalakutu. Kala nganaṉa pautangka tatiṟa kuranyu anu munula wirkaṟa palumpa paṯaningi ngura nyara palula. Panya Paulalu nganaṉanya ngaṉmanytju wangkangu ngura nyara palula wirkaṟa palunya paṯaṟa mantjintjaku.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Munu paluṟu ngula wirkaṟa nganaṉala tjunguringu. Kala nyara palulanguṟu tjungu anu pautangka tatiṟa ngura ini Mitilintakutu.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Munula palulanguṟu mungawinki pautangka piṟuku anu uḻpaṟira, munula ankula mungartjirira manta tjukutjukungka ini Kiyatjala wirkanu munula nyara palula ngaringi. Munula mungawinki piṟuku pautangka tatiṟa ma-pakaṉu uḻpaṟira munula Ipitjala itiwanu ankula mungartji wirkanu manta tjukutjukungka ini Tjaimatjala. Munula nyara palulanguṟu mungawinki anu kakaraṟa manta puḻkakutu munula mungartjilta wirkanu ngura ini Malitatjala Ipitjalakutu ankunytja wiyaṯu, munula pautanguṟu ukalingu.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tjinguṟula Ipitjalakutu anama palu Paulanya Jerusalemalakutu warpungkula ankunytjikitja mukuringangi, panya ngura nyara palula tjiṉṯu ilaringangi inma puḻka Pintikatja ngaṟanytjaku. Ka nyara palulanguṟu paluṟu mukuringkunytja wiya manta nyara Aitjala rawa nyinanytjikitja.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Munu Paulalu ngura nyara Malitatjalanguṟu wangka iyaṉu ngura Ipitjalakutu alatji wangkara, “Jesuku walytjapiti aṯunymankupai tjuṯa! Uti nyura pitjala ngayula unytju tjunguringama ngura nyangangka.”
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Kaya aṉangu panya paluṟu tjana mulapaṯu pitjangu. Ka Paulalu tjanala wirkankunyangka wangkangi, |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="p" ref="20:18" “Kulilaya! Nyura panya uwankaraku ninti, panya ngayulu nyurala ngaṉmanypa wirkanu ngura nyanga palula Aitjala, munu panya nyura ngayunya nyangangi ngayulu nyurala tjungu rawa nyinara waṟkarinyangka.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 — ausente —
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 — ausente —
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Munuṉa aṉangu uwankarangka rawangku wangkapai Jew tjuṯangka munu Jew wiya tjuṯangka kuḻu tjana kura palyantjatjanungku wantira kuṉṯaringkula Godalakutu pitjanytjaku munu Jesuku Christaku mulamularingkunytjaku. Uwa, nyura ninti nyanga palumpa tjanampa.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Ka ngayulu kuwari ananyi Jerusalemalakutu Kurunpa Miḻmiḻṯu witunnyangka, palu ngayulu ninti wiya nyaaringkuku ngayulu ngura nyara palula wirkankula.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Panya ngayulu ngura uwankarangka para-pitjalinkunyangka Kurunpa Miḻmiḻṯu ngayunya nintiṟa nguḻutjunkupai tjana ngayunya ngula mantjiṟa tjailangka tjarpatjunkunytjaku ngura nyara Jerusalemala.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Palu ngayulu puḻkaṟa nguḻuringkunytja wiya. Ngayulu mukuringanyi waṟka nyanga Godalu ngayunya ungkunytjitja waṟkarira wiyantjikitja kutju. Panya paluṟu ngayunya wituṉu aṉangu tjuṯangka Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunkunytjaku, panya paluṟulanya nganaṉanya mukulyangku wankaṟunu.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Uwa, panya ngayulu rawa para-pitjalinangi ngura tjuṯangka munuṉa aṉangu uwankarangka Godaku tjukurpa tjakultjunangi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa kanyintjitja. Palu kuwari panya ngayulu ananyi, kaṉi nyura piṟuku yunpa nyakunytja wiyaringkuku.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Ka nyangaṉa kuwari nyurala puḻkaṟa wangkanyi. Tjinguṟu kutjupa tjuṯangku Godaku tjukurpa kuliṟa Jesuku mulamularingkunytja wiyangku wantiku munuya palulanguṟu tjiṉṯu maḻatjangka Godaku ngurangka puṯu tjarpaku. Munuya tjinguṟu ngayunya wangkaku, ‘Nyangangkulanya ngaṉmanytju wangkanytja wiyangku wantingi.’
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Palu wiya, ngayulu panya nyurala wangkangi alatjiṯu Godalu wangkanytja uwankara nyura kuliṟa palula wangaṉarangku kulintjaku.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Kayanku walytjangku walytjangku puḻkaṟa aṯunymanama ngunti kuliṟa kuraringkunytjaku-tawara munuya Jesuku walytja kutjupa tjuṯa kuḻu wiṟuṟa aṯunymanama, panya Kurunpa Miḻmiḻṯu nyuranya tjunu palunya tjananya aṯunymaṟa kanyintjaku. Panya Jesunya Godaku katja puṉu kaṯakutjarangka ilura milkaḻi tjutingu palumpa tjanampa ngalkilpa, ka nyara palulanguṟu panya Godalu tjananya walytjanmanu. Kaya palulanguṟu tjananya wiṟuṟa aṯunymanama.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Panya ngayulu nintingku kulini ngayulu ankunyangka maḻangka aṉangu panya kutjupa tjuṯangku papa pikaṯi tjuṯa puṟunytju pitjala Jesuku walytja tjuṯa kurakuraṟa katiku tjana ngunti kuliṟa iwara kutjupa waṉantjaku.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Panya ngula nyuralanguṟu kutjupa tjarangku Jesuku walytja tjuṯa tjukurpa ngunti wangkara mukumukulku palunya tjananya waṉantjaku, kaya palunya tjana waṉalku.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Kayanku puḻkaṟa aṯunymanama munuya panyatja kulinma watarkuriwiyangku, panya ngayulu nyurala mungangka kaḻaḻa kuḻu tiṯutjarangku tjakultjunangi kurunpa ulara, panya ngayulu nyurala tjungu kuḻi maṉkurpa nyinangi rawa alatjiṯu.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Palu ngayulu nyanga kuwari nyuranya wantikatinytjikitjangku Godala tjapini, ka paluṟu nyuranya rawangku aṯunymaṟa kanyilku. Ka nyura tjukurpa panya Jesunya nganampa ngalkilpa ilura pakantjitja kuliṟa witulyarira kuṉpu nyinaku. Ka ngula Godalu nyuranya tjukurpa nyanga palumpa mulamularingkunyangka mantjiṟa palumpa walytja kutjupa uwankarangka tjunguṟa tiṯutjarangku kanyilku ngura ilkaṟitjangka.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Ngayuluṉa aṉangu kutjupangku mani munu mantara wiṟu tjuṯa kanyinnyangka nyakula mantjintjikitjangku kulilpai wiya.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 — ausente —
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 — ausente —
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Ka Paulalu tjanala wangkara wiyaringkunyangka paluṟu tjana uwankarangku tultjungaṟakatira Godala tjapiningi. |src="WA03987b.tif" size="col" loc="p" ref="20:36"
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 — ausente —
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 — ausente —
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.