Neemias 4
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Vo da Sanballat keaht hott es miah am di mavvah ivvah bauwa voahra, is eah veeshtahlich bays un zannich vadda, un hott di Yudda fashpott.
1 Todavia, sucedeu que, quando Sambalate ouviu que nós edificávamos a muralha, ele ficou enfurecido, e teve grande indignação, e zombou dos judeus.
2 Fannich sei kumrawda un di greeks-gnechta funn Samaria hott eah ksawt, “Vass sinn selli shvacha Yudda am du? Zayla si iahra mavvah ivvah bauwa? Zayla si opfahra macha? Zayla si's faddich macha in ay dawk? Zayla si di shtay uf selli heifa es alles fabrend sinn viddah levendich macha?”
2 E ele falou diante dos seus irmãos e do exército de Samaria, e disse: O que fazem estes fracos judeus? Fortificar-se-ão? Sacrificarão? Acabarão eles em um dia? Reavivarão as pedras dos montes de entulho que estão queimadas?
3 Da Tobia, da Ammoniddah, es nayvich eem voah, hott ksawt, “Loss si bauwa, vann even en fox druff tshumbt dann brecht iahra shtaynichi vand nunnah!”
3 Ora, Tobias, o amonita estava junto a ele, e disse: Mesmo que eles edifiquem, se uma raposa subir, ela porá abaixo a sua muralha de pedra.
4 Heich uns, oh unsah Gott, miah sinn am fashpott vadda. Dray iahra shpott zrikk uf iahra aykni kebb. Gebb si ivvah fa kfanga vadda in en fremd land.
4 Ouve, ó nosso Deus; porque somos desprezados; e torna o opróbrio sobre as suas próprias cabeças, e entrega-os por presa na terra do cativeiro;
5 Dekk iahra shuld nett zu, un reib iahra sinda nett aus fannich diah, fa si henn dich faniddaht fannich di shaff-leit.
5 e não cubras a sua iniquidade, e que o seu pecado não seja apagado de diante de ti; porquanto eles têm te provocado à ira diante dos edificadores.
6 So henn miah di mavvah ivvah gebaut, un di gans mavvah voah baut halvah ufglaykt, fa di leit henn kshaft mitt iahra gans hatz.
6 Assim, nós edificamos a muralha; e toda muralha se completou até a metade; porque o povo tinha a mente para o trabalho.
7 Vo da Sanballat, da Tobia, di Arabah, di Ammoniddah un di mennah funn Asdod keaht henn es di mavvahra funn Jerusalem am on ufgebaut vadda sinn, un di lechah am zu gmacht sei sinn, voahra si gleedich bays.
7 Porém, sucedeu que, quando Sambalate e Tobias, e os árabes, e os amonitas, e os asdoditas, ouviram que as muralhas de Jerusalém estavam erigidas, e que as fendas começavam a ser fechadas, eles então ficaram mui enfurecidos,
8 No sinn si zammah ganga un henn ausgmacht fa kumma un fechta geyyich Jerusalem un fa druvvel ufshtadda.
8 e todos juntos conspiraram para vir e lutar contra Jerusalém, e impedi-los.
9 Avvah miah henn gebayda zu unsah Gott, un henn vatsh-mennah ufkalda dawk un nacht geyyich vass si gedroit henn fa du.
9 Todavia, nós fizemos a nossa oração ao nosso Deus, e posicionamos uma guarda contra eles, dia e noite, por sua causa.
10 Avvah nau henn di leit funn Juda ksawt, “Di graft funn di shaff-leit is am ausgevva, un dee shtay-heifa sinn zu grohs; miah kenna dee mavvah nett ivvah bauwa.”
10 E Judá disse: Já desfaleceram as forças dos acarretadores, e há muito entulho; de modo que não somos capazes de edificar a muralha.
11 Un unsah feinda henn ksawt, “Eb si's vissa adda uns sayna, zayla miah grawt datt unnich eena sei. No macha miah si doht un shtobba di eahvet.”
11 E os nossos adversários disseram: Eles não saberão, nem verão, até que entremos no seu meio, e os matemos, e façamos cessar a obra.
12 No sinn selli Yudda zu uns kumma es nayksht bei eena gvoond henn, un henn uns zeyya moll gvand, “Si zayla funn ivvahrawlich bei kumma geyyich uns. Es macht nix aus vellah vayk es diah drayyet.”
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, nos disseram dez vezes: De todos os lugares, tornarão contra nós.
13 So habb ich leit hinnich di mavvah kshteld vo see's niddahsht voah un's mensht in di kfoah voah. Ich habb si anna gedu bei family-drubba mitt iahra shvadda, shpiahra un bows.
13 Por isso eu pus nos lugares mais baixos atrás da muralha, e nos lugares mais altos, pus o povo segundo as suas famílias com as suas espadas, com as suas lanças, e com os seus arcos.
14 Vo ich ksenna habb es si sich kfeicht henn, binn ich ufkshtanna un habb ksawt zu di evvahshti, di foah-gengah un di ivvahricha leit, “Feichet eich nett veyyich eena. Denket an da grohs un shreklich Hah, un fechtet fa eiyah breedah, eiyah boova un mayt, eiyah veivah un haymeda.”
14 E eu olhava, e me levantava, e dizia aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: Não os temais; lembrai-vos do Senhor, que é grande e terrível, e luta pelos vossos irmãos, vossos filhos, e vossas filhas, vossas esposas e vossas casas.
15 Vo unsah feinda keaht henn es miah gvist henn vass si du vella, un es Gott si kshtobt hott, sinn miah viddah zrikk an di mavvah ganga, un alli-ebbah an sei eahvet.
15 E sucedeu que, quando os nossos inimigos ouviram que isto era sabido por nós, e que Deus havia transformado o conselho deles em nada, todos nós retornamos à muralha, cada um para o seu trabalho.
16 Funn sellah dawk on henn dihelft funn mei leit kshaft, un di annah helft henn shpiahs, shields, bows un greeks-ksha katt. Di evvahshti henn hinnich awl di leit funn Juda kshtanna,
16 E sucedeu que, daquele tempo em diante, metade dos meus servos trabalhava na obra, e a outra metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos, e as couraças; e os governantes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 es am di mavvah bauwa voahra. Selli es shtoft gedrawwa henn fa bauwa, henn's gedu mitt ay hand un henn greeks-ksha gedrawwa mitt di annah.
17 Aqueles que edificavam sobre a muralha, e aqueles que levavam as cargas, com aqueles que carregavam, cada um com uma das suas mãos trabalhava na obra, e com a outra mão segurava uma arma.
18 Yaydahs funn di shaff-leit hott sei shvatt an sich kanka vi eah kshaft hott. Avvah da mann es es blohs-hann geblohsa hott is bei miah geblivva.
18 Porque os edificadores, cada um tinha a sua espada cingida ao seu lado, e assim edificavam. E aquele que soava a trombeta estava junto a mim.
19 No habb ich ksawt zu di evvahshti, di foah-gengah un di ivvahricha leit, “Di eahvet is grohs un ausnannah kshtroit, un miah sinn veit funn-nannah an di mavvah nohch.
19 E eu disse aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: A obra é grande e extensa, e nós estamos separados sobre a muralha, um longe do outro.
20 Vo-evvah es diah dess blohs-hann heahret blohsa, dann kummet zu uns datt. Unsah Gott zayld fechta fa uns.”
20 Portanto, no lugar que ouvirdes o som da trombeta, correi ali até nós; o nosso Deus lutará por nós.
21 So henn miah ohkalda shaffa mitt dihelft funn di mennah am shpiahra hayva, funn di zeit es es dawk voah meiyets biss ohvets vo di shtanna raus kumma sinn.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles segurava as lanças desde o levantar da manhã até que as estrelas aparecessem.
22 An selli zeit habb ich aw ksawt zu di leit, “Losset alli mann un sei hilf inseit Jerusalem bleiva nachts, so es si ivvah uns vatsha kenna nachts un ivvah di shaff-leit deich da dawk.”
22 De modo semelhante, naquele tempo, eu disse ao povo: Que cada um com o seu servo se aloje na parte interna de Jerusalém, para que à noite eles possam ser uma guarda para nós, e trabalhem de dia.
23 Ich habb mei glaydah nett ausgedu, un awl mei breedah, mei gnechta, adda di vatsh-mennah mitt miah henn aw nett. Yaydahs hott sei greeks-ksha bei sich katt, even vann eah ganga is fa vassah hohla.
23 Assim, nem eu, nem os meus irmãos, nem os meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam, nenhum de nós tirava as suas vestes, salvo para que cada um pudesse tirá-las para lavar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.