Neemias 2

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Im moonet Nisan, im zvansishta yoah fumm kaynich Artaxerxes sei reich, voah vei gebrocht fa een. No habb ich da vei gnumma un habb en zumm kaynich gevva. Ich voah nee nett bedreebt fannich eem difoah,
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, que estava posto vinho diante dele, e eu tomei o vinho e o dei ao rei; porém nunca, antes, estivera triste diante dele.
2 so hott da kaynich mich kfrohkt, “Favass is dei ksicht bedreebt vann du nett grank bisht? Dess kann nix annahshtah sei es en shveah hatz.” No habb ich mich veesht kfeicht.
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, pois não estás doente? Não é isso senão tristeza de coração. Então, temi muito em grande maneira
3 Avvah ich habb ksawt zumm kaynich, “Loss da kaynich ayvichlich layva. Favass sett mei ksicht nett bedreebt sei vann di shtatt vo mei foah-feddah fagrawva sinn uf em bodda leit un iahra doahra fabrend sinn mitt feiyah?”
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, estando a cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas a fogo?
4 No hott da kaynich ksawt zu miah, “Vass vitt du havva?” Ich habb no zumm Gott fumm himmel gebayda,
4 E o rei me disse: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 un habb ksawt zumm kaynich, “Vann's em kaynich kfald, un vann dei gnecht gnawt kfunna hott fannich diah, dann shikk mich in di shtatt in Juda vo mei foah-feddah fagrawva sinn, so es ich di shtatt ivvah bauwa kann.”
5 e disse ao rei: Se é do agrado do rei, e se o teu servo é aceito em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a edifique.
6 No hott da kaynich ksawt zu miah diveil es di kaynich-fraw nayvich eem kokt hott, “Vee lang zayld dess nemma un vann zaylsht du viddah zrikk kumma?” So voah da kaynich froh fa mich shikka, un ich habb en zeit ksetzt vann ich viddah zrikk sei zayl.
6 Então, o rei me disse, estando a rainha assentada junto a ele: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu um certo tempo.
7 Ich habb aw ksawt, “Vann's em kaynich kfald, dauf ich breefa havva zu di govvenahs funn di lendah uf di annah seit fumm Euphrates Revvah, so es si mich lossa deich gay biss ich an Juda kumm?
7 Disse mais ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do rio, para que me deem passagem até que chegue a Judá;
8 Un dauf ich en breef havva zumm Asaph, da ivvah-saynah fumm kaynich sei bush, so es eah miah hols gebt fa balka macha fa di doahra fumm greeks-gebei beim tempel, fa di shtatt-mavvah un fa's haus es ich drinn voona vill?” Un da kaynich hott miah dee breefa gevva veil di gnaydich hand funn meim Gott uf miah voah.
8 como também uma carta para Asafe, guarda do jardim do rei, para que me dê madeira para cobrir as portas do paço da casa, e para o muro da cidade, e para a casa em que eu houver de entrar. E o rei mas deu, segundo a boa mão de Deus sobre mim.
9 No binn ich zu di govvenahs ganga uf di annah seit fumm Euphrates Revvah, un habb eena em kaynich sei breefa gevva. Da kaynich hott aw greeks-hauptmennah un reidah mitt miah kshikt.
9 Então, vim aos governadores dalém do rio e dei-lhes as cartas do rei; e o rei tinha enviado comigo chefes do exército e cavaleiros.
10 Avvah vo da Sanballat, da Horoniddah, un da Tobia, da Ammoniddish gnecht dess keaht henn, voahra si oahrich ufgriaht veil ebbah kumma is fa's goot funn di Kinnah-Israel sucha.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, lhes desagradou com grande desagrado que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 So binn ich in Jerusalem kumma un voah drei dawk datt.
11 E cheguei a Jerusalém e estive ali três dias.
12 No binn ich ufkshtanna nachts un habb edlichi mennah mitt miah gnumma. Ich habb nimmand ksawt vass Gott am in mei gedanka du voah veyyich Jerusalem. 'S voahra kenn diahra bei miah unni yusht sell es ich am reida voah.
12 E, de noite, me levantei, eu e poucos homens comigo, e não declarei a ninguém o que o meu Deus me pôs no coração para fazer em Jerusalém; e não havia comigo animal algum, senão aquele em que estava montado.
13 So binn ich nachts naus ganga deich's Valley-Doah geyyich da Dracha-Brunna un's Misht-Doah. Ich habb di mavvahra funn Jerusalem ivvah-gegukt es nunnah gebrocha voahra un di doahra es fabrend voahra mitt feiyah.
13 E, de noite, saí pela Porta do Vale, para a banda da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam fendidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 No binn ich on ganga am Brunna-Doah un am Kaynich Vassah-Loch fabei, avvah's voah endlich kenn blatz may es ich un mei diah veidah deich gay henn kenna.
14 E passei à Porta da Fonte e ao viveiro do rei; e não havia lugar por onde pudesse passar a cavalgadura que estava debaixo de mim.
15 So binn ich nunnah in di valley ganga, binn on nuff un habb di mavvah ivvah-gegukt nachts. Endlich binn ich rumm gedrayt un binn viddah deich's Valley-Doah nei ganga.
15 Então, de noite, subi pelo ribeiro e contemplei o muro; e voltei, e entrei pela Porta do Vale, e assim voltei.
16 Di evvahshti henn nett gvist vo ich anna ganga voah adda vass ich gedu habb. Un ich habb aw noch nix ksawt katt zu di Yudda, di preeshtah, di foah-gengah adda di evvahshti un anri es di eahvet du henn sella.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fui nem o que eu fazia; porque ainda até então nem aos judeus, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra tinha declarado coisa alguma.
17 No habb ich ksawt zu eena, “Diah saynet da druvvel es miah drinn sinn. Jerusalem leit zammah nunnah grissa un di doahra sinn fabrend mitt feiyah. Kummet, vella di mavvah funn Jerusalem ufbauwa so es miah nimmi in demm shohm sei braucha.”
17 Então, lhes disse: Bem vedes vós a miséria em que estamos, que Jerusalém está assolada e que as suas portas têm sido queimadas; vinde, pois, e reedifiquemos o muro de Jerusalém e não estejamos mais em opróbrio.
18 Ich habb eena aw ksawt veyyich di gnaydich hand funn meim Gott uf miah, un vass da kaynich ksawt hott zu miah. No henn si ksawt, “Vella ohfanga bauwa.” So henn si ohkfanga dee goot eahvet du.
18 Então, lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, como também as palavras do rei, que ele me tinha dito. Então, disseram: Levantemo-nos e edifiquemos. E esforçaram as suas mãos para o bem.
19 Avvah vo da Sanballat, da Horoniddah, da Tobia, da Ammoniddish gnecht, un da Gesem, da Arabiddah, keaht henn veyyich demm henn si uns fashpott un falacht. “Vass is dess es diah am du sind?” henn si ksawt. “Zaylet diah ufshtay geyyich da kaynich?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, zombaram de nós, e desprezaram-nos, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Ich habb eena andvat gevva un habb ksawt, “Da Gott fumm himmel macht es dess alles ausshaft. Miah sinn sei gnechta un zayla ohfanga bauwa, avvah diah hend kenn dayl in Jerusalem un kenn recht zu ennich ebbes in di shtatt.”
20 Então, lhes respondi e disse: O Deus dos céus é o que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte, nem justiça, nem memória em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.