Neemias 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Im moonet Nisan, im zvansishta yoah fumm kaynich Artaxerxes sei reich, voah vei gebrocht fa een. No habb ich da vei gnumma un habb en zumm kaynich gevva. Ich voah nee nett bedreebt fannich eem difoah,
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimos do rei Artaxerxes, quando o vinho estava posto diante dele, que eu apanhei o vinho e o dei ao rei. Ora, eu nunca estivera triste na sua presença.
2 so hott da kaynich mich kfrohkt, “Favass is dei ksicht bedreebt vann du nett grank bisht? Dess kann nix annahshtah sei es en shveah hatz.” No habb ich mich veesht kfeicht.
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, visto que não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração. Então temi sobremaneira.
3 Avvah ich habb ksawt zumm kaynich, “Loss da kaynich ayvichlich layva. Favass sett mei ksicht nett bedreebt sei vann di shtatt vo mei foah-feddah fagrawva sinn uf em bodda leit un iahra doahra fabrend sinn mitt feiyah?”
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não há de estar triste o meu rosto, estando na cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas pelo fogo?
4 No hott da kaynich ksawt zu miah, “Vass vitt du havva?” Ich habb no zumm Gott fumm himmel gebayda,
4 Então o rei me perguntou: Que me pedes agora? Orei, pois, ao Deus do céu,
5 un habb ksawt zumm kaynich, “Vann's em kaynich kfald, un vann dei gnecht gnawt kfunna hott fannich diah, dann shikk mich in di shtatt in Juda vo mei foah-feddah fagrawva sinn, so es ich di shtatt ivvah bauwa kann.”
5 e disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se teu servo tiver achado graça diante de ti, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 No hott da kaynich ksawt zu miah diveil es di kaynich-fraw nayvich eem kokt hott, “Vee lang zayld dess nemma un vann zaylsht du viddah zrikk kumma?” So voah da kaynich froh fa mich shikka, un ich habb en zeit ksetzt vann ich viddah zrikk sei zayl.
6 Então o rei, estando a rainha assentada junto a ele, me disse: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu certo prazo.
7 Ich habb aw ksawt, “Vann's em kaynich kfald, dauf ich breefa havva zu di govvenahs funn di lendah uf di annah seit fumm Euphrates Revvah, so es si mich lossa deich gay biss ich an Juda kumm?
7 Eu disse ainda ao rei: Se for do agrado do rei, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do Rio, para que me permitam passar até que eu chegue a Judá;
8 Un dauf ich en breef havva zumm Asaph, da ivvah-saynah fumm kaynich sei bush, so es eah miah hols gebt fa balka macha fa di doahra fumm greeks-gebei beim tempel, fa di shtatt-mavvah un fa's haus es ich drinn voona vill?” Un da kaynich hott miah dee breefa gevva veil di gnaydich hand funn meim Gott uf miah voah.
8 como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, a fim de que me dê madeira para as vigas das portas do castelo que pertence à casa, e para o muro da cidade, e para a casa que eu houver de ocupar. E o rei mas deu, graças à mão benéfica do meu Deus sobre mim.
9 No binn ich zu di govvenahs ganga uf di annah seit fumm Euphrates Revvah, un habb eena em kaynich sei breefa gevva. Da kaynich hott aw greeks-hauptmennah un reidah mitt miah kshikt.
9 Então fui ter com os governadores dalém do Rio, e lhes entreguei as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Avvah vo da Sanballat, da Horoniddah, un da Tobia, da Ammoniddish gnecht dess keaht henn, voahra si oahrich ufgriaht veil ebbah kumma is fa's goot funn di Kinnah-Israel sucha.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ficaram extremamente agastados de que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 So binn ich in Jerusalem kumma un voah drei dawk datt.
11 Cheguei, pois, a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 No binn ich ufkshtanna nachts un habb edlichi mennah mitt miah gnumma. Ich habb nimmand ksawt vass Gott am in mei gedanka du voah veyyich Jerusalem. 'S voahra kenn diahra bei miah unni yusht sell es ich am reida voah.
12 Então de noite me levantei, eu e uns poucos homens comigo; e não declarei a ninguém o que o meu deus pusera no coração para fazer por Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão aquele que eu montava.
13 So binn ich nachts naus ganga deich's Valley-Doah geyyich da Dracha-Brunna un's Misht-Doah. Ich habb di mavvahra funn Jerusalem ivvah-gegukt es nunnah gebrocha voahra un di doahra es fabrend voahra mitt feiyah.
13 Assim saí de noite pela porta do vale, até a fonte do dragão, e até a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam demolidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 No binn ich on ganga am Brunna-Doah un am Kaynich Vassah-Loch fabei, avvah's voah endlich kenn blatz may es ich un mei diah veidah deich gay henn kenna.
14 E passei adiante até a porta da fonte, e à piscina do rei; porém não havia lugar por onde pudesse passar o animal que eu montava.
15 So binn ich nunnah in di valley ganga, binn on nuff un habb di mavvah ivvah-gegukt nachts. Endlich binn ich rumm gedrayt un binn viddah deich's Valley-Doah nei ganga.
15 Ainda de noite subi pelo ribeiro, e contemplei o muro; e virando, entrei pela porta do vale, e assim voltei.
16 Di evvahshti henn nett gvist vo ich anna ganga voah adda vass ich gedu habb. Un ich habb aw noch nix ksawt katt zu di Yudda, di preeshtah, di foah-gengah adda di evvahshti un anri es di eahvet du henn sella.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; pois até então eu não havia declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos demais que faziam a obra.
17 No habb ich ksawt zu eena, “Diah saynet da druvvel es miah drinn sinn. Jerusalem leit zammah nunnah grissa un di doahra sinn fabrend mitt feiyah. Kummet, vella di mavvah funn Jerusalem ufbauwa so es miah nimmi in demm shohm sei braucha.”
17 Então eu lhes disse: Bem vedes vós o triste estado em que estamos, como Jerusalém está assolada, e as suas portas queimadas a fogo; vinde, pois, e edifiquemos o muro de Jerusalém, para que não estejamos mais em opróbrio.
18 Ich habb eena aw ksawt veyyich di gnaydich hand funn meim Gott uf miah, un vass da kaynich ksawt hott zu miah. No henn si ksawt, “Vella ohfanga bauwa.” So henn si ohkfanga dee goot eahvet du.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, e bem assim as palavras que o rei me tinha dito. Eles disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Avvah vo da Sanballat, da Horoniddah, da Tobia, da Ammoniddish gnecht, un da Gesem, da Arabiddah, keaht henn veyyich demm henn si uns fashpott un falacht. “Vass is dess es diah am du sind?” henn si ksawt. “Zaylet diah ufshtay geyyich da kaynich?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesem, o arábio, zombaram de nós, desprezaram-nos e disseram: O que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Ich habb eena andvat gevva un habb ksawt, “Da Gott fumm himmel macht es dess alles ausshaft. Miah sinn sei gnechta un zayla ohfanga bauwa, avvah diah hend kenn dayl in Jerusalem un kenn recht zu ennich ebbes in di shtatt.”
20 Então lhes respondi: O Deus do céu é que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos: mas vós não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.